Morgunblaðið - 11.08.1998, Síða 42

MORGUNBLAÐIÐ
«5*42 ÞRIÐJUDAGUR 11. ÁGÚST 1998
MINNINGAR
+
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
FRIÐFINNUR GÍSLASON,
Sæborg, Glerárhverfi,
Akureyri,
lést á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri mánudaginn 10. ágúst.
Jarðarförin auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Ingunn Helga Hallgrímsdóttir.
t
Ástkær eiginkona mín og móðir okkar,
ELÍN VILHJÁLMSDÓTTIR,
Háholti 8,
Garðabæ,
lést á heimili sínu laugardaginn 8. ágúst.
Halldór Sigurðsson,
Vilhjálmur Ingi Halldórsson,
Svava Halldórsdóttir.
+
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
GUNNAR MARÍUSSON,
Árgötu 8,
Húsavík,
sem lést á Sjúkrahúsi Þingeyinga aðfaranótt
sunnudagsins 9. ágúst, verður jarðsunginn frá
Húsavíkurkirkju fimmtudaginn 13. ágúst
kl. 14.00.
Börn, tengdabörn,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Elskulegur bróðir minn,
HÖRÐURJÓNSSON,
hjúkrunarheimilinu Skjóli,
áður til heimilis á Unnarbraut 24,
Seltjarnanesi,
er látinn.
Fyrir hönd ættingja,
Nanna Ágústsdóttir.
+
Eiginmaður minn,
JÓN GUÐMUNDSSON
frá Ytri Ánastöðum,
Garðavegi 19,
Hvammstanga,
lést á Vífilsstaðaspítala laugardaginn 8. ágúst.
Fyrir mína hönd og annarra aðstandenda.
Elísabet Eggertsdóttir.
+
Móðir mín, amma og langamma,
INGIBJÖRG GUÐMUNDSDÓTTIR
frá Múlastöðum,
lést á Dvalarheimilinu Borgarnesi föstudaginn 7. á<gúst.
Magnús Sigurjónsson,
Ingibjörg Viggósdóttir, Jón Bergvinsson,
Viggó Arnar Jónsson,
Bergvin Jónsson.
+
Þökkum öllum þeim, sem sýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og
útför móður okkar,
HALLDÓRU REYKDAL.
Börn hinnar látnu
og fjölskyldur þeirra.
ÓLÖF HELGA
GUNNARSDÓTTIR
+ ÓIöf Helga
Gunnarsdóttir
húsmóðir fæddist í
Akurgerði í Garði
23. júlí 1924. Hún
lést á Landspftalan-
um 25. júlí síðastlið-
inn. Foreldrar
hennar voru hjónin
Gunnar Jónsson sjó-
maður, f. 12. ágúst
1886, d. 1. desember
1975, og Guðrún
Jónsdóttir sauma-
kona, f. 6. nóvember
1895, d. 1. ágúst
1971. Systkini
Helgu voru sjö. Helga átti með
unnusta sínum Jóni Olafssyni
bílstjóra, f. 8. desember 1922, d.
14. júlí 1946, Jón Þórodd Jóns-
son, f. 11. nóvember 1945. Eig-
inkona Jóns Þórodds er Soffía
Ákadóttir og börn þeirra Krist-
ín, Guðlaug og Áki.
Hinn 31. janúar 1948 kvænt-
ist Helga eftirlifandi eigin-
manni sínum, Olafi Ottóssyni
bókbindara, f. í Reykjavík 20.
október 1915. Foreldrar hans
voru Ottó Wathne Olafsson tré-
smíðameistari, f. 3.
júlí 1889, d. 8. nóv-
ember 1977, og
kona hans Guðríður
Sigbjörnsdóttir, f. 5.
janúar 1893, d. 23.
september 1982.
Börn Helgu og
Ólafs eru: 1) Ottó
Björn, f. 28. desem-
ber 1948. Eiginkona
hans er Þorbjörg
Gígja og börn
þeirra Kolbrún Ey-
dís, Ólafur Geir og
Helga Guðríður.
Sonur Ottós af
fyrra hjónabandi er Bergþór
Árnar. 2) Guðrún, f. 9. ágúst
1950. Eiginmaður hennar er
Sigurjón Eysteinsson og börn
þeirra Sigrún Helga, Ólafur Ey-
steinn og Valgerður Ósk. 3)
Guðríður Helga, f. 22. nóvem-
ber 1954. 4) Guðlaug Ólöf, f. 27.
desember 1955. 5) Kristín Lóa f.
17. apríl 1966. Eiginmaður
hennar er Jón Geir Pétursson
og barn þeirra Ólöf Helga.
títför Helgu fór fram í kyrr-
þey hinn 30. júlí síðastliðinn.
Með söknuði og virðingu kveð ég
Ólöfu Helgu Gunnarsdóttur. Við
kynntumst fyrir fimmtán árum
þegar við Lóa, yngsta dóttir henn-
ar, fórum að spila saman í Lúðra-
sveit verkalýðsins. Foreldrar henn-
ar, Helga og Ólafur, tóku mér sem
öðrum gestum opnum örmum. Allt
frá upphafi var það eins og að koma
heim til sín að heimsækja þau og
þar var einhvern veginn alltaf næg-
ur tími til að staldra við og rabba,
sama hversu mikið mér virtist hafa
legið á áður en ég skundaði inn í
bárujámshúsið við Vesturgötuna.
Helga var með afbrigðum svipmikil
kona, jafnvel svolítið útlendingsleg.
Hárið var sérstaklega fallegt,
þykkt og mikið. Augun báru vott
um glettni og skarpskyggni. Ef ein-
hver leið væri að lýsa manneskju
sem maður hefur þekkt í fáum orð-
um þá myndi ég lýsa Helgu sem
stoltri, heiðarlegri, ef til vill svolítið
ráðríkri en fyrst og fremst sem
bráðskemmtilegri og skarpgreindri
konu. Ég man að ég hafði það oft á
orði við Lóu að það væri synd að
svona vel gefin kona eins og móðir
hennar var hefði ekki átt kost á
langskólanámi. Enda skildi ég ekki
þá að þótt menntun hljóti að vera af
hinu góða og flestir óski þess að
bömin sín hafí möguleika til að
mennta sig, þá breytir hún ekki þvi
sem mest er um vert. Manneskj-
unni sjálfri. Og Helga hefði varla
getað orðið betri eða vitrari mann-
eskja en hún var. Hins vegar hlutu
öll börnin hennar mjög góða
menntun, sem Helga taldi afskap-
lega mikilvægt.
Veggimii- í stofunni voru þaktir
ljósmyndum af börnunum við hin
ýmsu tækifæri svo og barnabörn-
um og nú síðast barnabarnaböm-
IHóniasíofa
Iriðfmns
SuðurlandsbrautlO
108 Reykjavík • Símí 553 1099
Opið öll k\'öld
til kl. 22 - einnig um hclgar.
Skreytingar fyrir öll tilefni.
um. En einnig hanga þar uppi fal-
leg listaverk, málverk eftir Helgu
sjálfa. Hún var mjög hög í höndun-
um, saumaði og prjónaði föt á af-
komendur sína. Ekki fór ég heldur
vai-hluta af þessari atorkusemi og
gjafmildi og á tvær fallegar íslensk-
ar lopapeysur.
Helga var gamansöm og stundum
svolítið stríðin. Hún hló oft dátt að
okkur Lóu þegar við vorum að velta
okkur upp úr einhverjum smámun-
um. Og þegar ég hringdi óðamála
heim til hennar gaf hún mér ekki
kost á neinu fljótræði: „Ragna mín,
vertu bara róleg... hægðu aðeins á
þér...“ og síðan ræddum við svolítið
saman áður en ég gat borið upp
brýnt erindi við dóttur hennar.
Henni var lagið að segja mér örlítið
til syndanna á þann hátt að ég hafði
bara gaman af en nú eru fyrri sam-
skipti okkar dýrmætar minningar.
Vissulega sá ég Helgu og ðlaf
sjaldnar eftir að Lóa flutti að heim-
an en vináttan var alltaf söm. Við
ræddumst gjarnan við í síma og
fylgdumst einnig hvor með annairí í
gegnum Lóu.
Löngu áður en ég kynntist Helgu
var hún búin að vera mikið veik og
oftar en einu sinni vart hugað líf.
Aldrei sá ég þó beinlínis á henni að
hún gengi ekki heil til skógar. Hún
lagði reyndar mikið af á síðustu ár-
um en gerði bara gott úr því. Hún
talaði aldrei um líðan sína að fyiTa
bragði og sú staðreynd er fyrst núna
að renna upp fyrir mér. Ég sá hana
einfaldlega aldrei sem sjúkling.
Ég býst við að hún hafi kennt
okkur sem vorum svo lánsöm að
kynnast henni hvað mest var um
vert í þessu lífi. Ekki stórt hús, nýr
bíll eða dýr merkjaföt heldur
heilsa, það að geta glaðst með öðr-
um og fyrst og fremst að rækta
börnin sín. Hún lagði sannarlega
mikla rækt við bömin sín sex og
barnabömin, því velferð þeirra var
hennar hjartans mál. Dapurlegt er
að langyngsta barnabarnið hennar,
Ólöf Helga, sem veitti henni
ómælda gleði síðastliðin rúm tvö ár,
fari þess á mis að kynnast betur
þvílíkri konu sem amma hennar
var. Hins vegar er ljóst að vega-
nestið, lífsspekin, sem hún lét öllum
afkomendum sínum í té, skilar sér
til yngri kynslóðarinnar. Og Ólöf
Helga litla heldur áfram að gleðja
afa sinn, sem hefur misst svo mikið.
Á síðastliðnum vikum hefur
systkinahópurinn staðið saman sem
Crfisdrykkjur
GflPi-mn
Sími 555-4477
einn maður í að gera móður sinni
veikindin léttari og að vera föður
sínum til halds og trausts. Barna-
börnin hafa heldur ekki látið sitt
eftir liggja á þessum erfiða tíma.
Ég votta þeim öllum innilega sam-
úð mína.
Ragnheiður Sigurðardóttir.
Amma Helga var besta amma
sem hægt var að hugsa sér og allt
það sem hún gerði fyrir okkur kom
beint frá hjartanu. Við eigum aldrei
eftir að gleyma góðu stundunum
okkar saman í Kjósinni eða ylnum
og ástinni sem ávallt var í stofunni
heima hjá henni og afa Óla á Vest-
urgötunni. Ógleymanleg voru jóla-
boðin sem haldin voru í þeirra hús-
um á annan í jólum þar sem öll fjöl-
skyldan kom saman og átti dýr-
mætar stundir. Stundir sem nýttar
voru til leikja og spjalls. Seint
hverfa úr minni þær ánægjustundir
sem við barnabörnin áttum með
ömmu í sumaróðalinu við Meðal-
fellsvatn í Kjós, sem amma kaus að
kalla Víðigerði. Þar var sumrunum
eytt við gönguferðir, fiskveiðar og
svo var amma alltaf til í að segja
litlum þreyttum krílum sögur frá
ævintýralandinu.
Við gátum komið hvenær sem
var heim til ömmu og afa og vitað
að þar biði okkar heitur faðmur
ömmu þar sem hún sat með prjóna-
na sína og var að prjóna á okkur
barnabörnin. Amma var afskaplega
listfeng og málaði mikið ásamt því
að vefa fallega en jafnframt nyt-
sama hluti. Hún lagði mikla áherslu
á að við barnabörnin virkjuðum það
sem hún kallaði hæfileika okkar og
skipti þá ekki máli hvort það var að
spila fótbolta, hljóðfæraleikur, skól-
inn eða bara ímyndunaraflið. Henni
fannst við öll vera svo hæfileikarík,
hvert á sinn hátt.
Það var ömmu mikilvægt að
rækta frændgarðinn og hún lagði
mikla áherslu á að við frændsystk-
inin treystum þau mikilvægu vina-
bönd sem ávallt hafa fylgt okkur.
Eitt af því sem amma lagði mikla
áherslu á við okkur barnabörnin
var hve mjög það skipti máli að
leggja stund á námið og rækta það
af reglusemi og áhuga. Gera hlutina
vel og með jákvæðu hugarfari.
Þetta festist strax í okkur og við
höfum reynt að fylgja því eftir,
hvert á sinn hátt.
Amma, við munum aldrei gleyma
þér og takk fyrir að hafa verið
amma okkar.
Sigrún Helga, Ólafur Ey-
steinn, Valgerður Ósk, Kol-
brún, Ólafur Geir, Helga Guð-
ríður, Kristín, Guðlaug, Áki.
Elsku amma Helga. Mig langar
til að kveðja þig með hjálp mömmu
minnar. Við áttum saman dýrmæt
tvö og hálft ár sem segja má að hafí
verið allt of stuttur tími. En við
gerðum svo margt á þessum tíma
sem mamma ætlar að hjálpa mér að
geyma í minningunni. Bíbí og
bangsi verða líka alltaf hjá mér til
að minna mig á þig. Ég veit að núna
ertu uppi í himninum hjá Guði sem
passar þig. Þú ert meira að segja
uppi í himninum beint fyrir ofan
leikskólann minn. Ég kveð þig
elsku amman mín með vögguljóð-
inu sem þú söngst svo oft bæði fýrir
mig og mömmu mína.
Sofðu unga ástin mín
úti regnið grætur
mamma geymir gullin þín
gamlan legg og völuskn'n
við skulum ekki grát’ um dimmar nætur.
Kveðja frá
Ólöfu Helgu litlu.
Handrit afmælis- og minningargreina skulu
vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett.
Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disk-
lingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er
móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru
nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin
Word og Wordperfect eru einnig auðveld í
úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í
bréfasíma 569 1115, eða á netfang þess
(minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið
greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi.
Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum.
Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina
fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal-
línubil og hæfilega línulengd - eða 2.200
slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnar-
nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.