Alþýðublaðið - 03.10.1962, Blaðsíða 12

Alþýðublaðið - 03.10.1962, Blaðsíða 12
BAOUL NORDLING, fyrrverandi aðalræðis- viðræðunum. Þetta var í ágúst árið* 1944. maður Svía í París, dó þar í borg síðastliðinn Hann starfaði í ræðismannsskrifstofu Svía í mánudag af hjartaslagi, tæpt áttræður að aldri. París frá 1905. Árið 1949 var hann sæmdur Norling átti frumkvæðið að viðræðunum, sem franska stríðskrossinum. Árið 1952 var hann leiddu til þess, að setulið Þjóðverja í París gafst sæmdur gullorðu Parísarborgar og varð jafn- upp án þess að jafna borgina við jörðu eins og framt félagi í akademíu hinna fögru lista. Árið Hitler hafði fyrirskipað. Nordling tók og þátt í 1958 varð hann liðsforingi í heiðursfylkingunni. Mfáxe Beefc <ie& en fbju vbþ at FLYVE AÍBNE - MBN WS 6AN6ST£RN£ £•/? ÍA 600r INFORMBRET, SCrt P£ pt&eá,,, Kannske ætti ég ekki að fljúga einsamall, qg vanalega . . . unni, nema þeir viti ennþá meira en við - en ef giæpamennirnir vita eins mikið . . . Ætti þetta hér að svipta af þeim hul- reiknum með! KRULLI Z97-0 FYRIR LfTLA FOLKHl Persneskt ævíntýri, og Rustem um, svo með bogum og örvum, og í öllum greinum stóðu þeir jafnfætis. Loks fóru þeir að þreytast, en þótt Rustem hefði nóg afl til að færa fjöll úr stað, gat hann ekki sigrað þennan unga. andstæðing, — og Sohrab gat ekki heldur komið hinni gömlu hetju Persíu á hné. Það leið að nóttu, og þeir frestuðu bar daganum til næsta dags. Sohrab sagði við hershöfðingja sína, að hann væri ajveg undrandi yfir því, hvað Persinn væri hraustur: „Guð forði því, að hann sé Rustem, fað- ir minh", sagði hann. Hershöíðingjarnir minntust þess, sem Afrasiyabs kóngur í Turan hafði skipað þeim, og þeir £Ögðu. „Þessi heíja er mjcg lík Rustem, en hann er ekki Rusíern, Hesturinn hans er líkur Rakush, en það er ek'íi Rakush'. Um morguninn hittust þeir áftut Schrab og Rustem. Skyndilega felldi Sohrab Rustem méð háu ópi. Óður eins og leopardinn í fjöllunum, hóf hann rýtning sinn á loft til að gera út af við hetju heimsins. En Rustem hrópaði: „Persar myrða ekki óvin sinn, þegar hann fellur í fyrsta sinn". Þegar Sohrab heyrði þetta. stakk hann rýting sín um í slíður og þyrmdi lífi Rustems. En þegar hann kom íil tjaldbúða sinna eftir annan orustudag, á- töldu Túranmennirnir hann. „Að ná ljóninu í snör una, en sleppa því aftur, það var fíflska", sögðu þeir. Um nóttina bað Rustem guð um að gefa sér yfir- náttúrulegan kraft til að sigrast á Sohrab. Því að Unglingasagan: BARN LANDA- MÆRANNA var ræningi — og meðal anriars bankaræningi. „Ég sá um mútur^iar og ég hafði þær lágar. Ég hef aldrei staðið mig betur", sagði Benn ánægjulega. - „Þú grejddir of lágar mút ur", sagði Charlie. „Hver segir það?" „Ég segi það. Hann var ekki ánægður. Hann sá að við gátum ekki komist inn í bankann án hans aðstoðar. Hann kom til mín og vildi fá meira." „Og þú sagðir honum vit- anlega að halda sér saman?" „Ég gerði það ekki. Ég sagði honum það ékki. Hann meinti hvert orð af því sem hann sagði". „Léstu hann leika á þig?" „Það leikur enginn á mig Billie", sagði hann fálega, Og það veistu vel". William Benn yppti öxl- um og gekk óþolinmæðis- Iega fram og aftur. „Haltu áfram", sagði hann. „Hvað skeði? Léstu hann fá meira?" „Ég lét hann i'á fimm hundruð dali og lofaði hon- um meira". „Þú lést hann leika á þig og vitanlcga kom hann að sækja meira". „Það gerði hann". „Ég vissi það'*. „Þegar hann kom aftur', sagði Carlie Perkins", lang- aði mig mest til að hætta við.. allt saman og senda cina kúlu í skrokkinn á honum. Og það vildi ég að ég hefði haft vit á að gera við svik- arann". Hann bætti við: „Kannski Iærirðu á þessu að þú verð ur að borga fyrir karlmann ef þú vilt fá karlmannsverk unnið. Ég hef heyrt að þú hafir enn verið á veiðum og komið aftur með smábarn". „Áttu við mexíkanann?" spurði William Benn kæru- leysislega. Ricardo roðnaði af reiði, því hahn skildi að þeir voru að tala um hann. „Ég á við hann", sagði CJharlie. „Hvað getur hann? Hvað ætlarðu að gera við hann?" „Það getur verið að hann bregðist", viðurkenndi Benn, „en ég býst samt við að græða vel á honum Char lie. Hann er óvenjulegur drengur. En haltu sögunni áfram. Ég vil fá að.vita úr hverju þeir drápust". „Bíddu augnablik meðan ég segi þér að næturvörður inn fór að drekka og þegar hann var orðinn drukkinn fór hann að tala". „Um hvað?" „Tm peningana sem hann ætti í vændunt. Hann sagði hverjum sem heyra vildi að |2 3- ©Wóber 1962 - ALÞÝÐUBUÐIÐ

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.