Skólablaðið - 01.04.1919, Blaðsíða 13

SKÓLABLAÐIÐ
61
nær að prenta í kverið eitthvert þeirra, en lag þaö, sem sett
er fyrir ofan vísurnar, því að þá hefði ekki þurft að limlesta
þær. — Hugsanlegt var, að þetta glapræði hefði verið framið
í Reykjavík, en í Norðurlandi! — Frú Theodóra komi til!
Það væri kátleg nýjung, ef kennarar æskulýðsins færu a.ð
láta hann syngja vísu Kristjáns þannig:
Yfir kaldan eyði
einn um nótt jeg sveima;
nú er horfið Norðurland,
nú á jeg hvergi heima.
Þenna móð verður að kveða niður, hann er oss ósamboð-
inn.
Betra hefði verið, að nóturnar hefðu verið stærri og streng-
irnir ekki eins þjettir. En það er gert til sparnaðar. — Hægð-
arleikur er að bæta úr ágöllum kversins við næstu útgáfu
þess, og er vonandi, að safnanda verði það ljúft.
Ytri frágangur er góður, og verðið mjög lágt.
Hallgr. Jónsson.
Hugsjónir í framkvæmd.
„Mr. Churchill [hermálaráðh. Breta] sagði í ræðu .. að ..
Þjóðverjar væru nú í þannveginnaðverðahungurmorðaog þjóð-
líf þeirra væri í stórum háska, vegna hungurs og örbirgðar. Nú
væri því tíminn kominn til þess að ákveða friðarskilmálana og
sjá um að Þjóðverjar gengju að þeim og hjeldu þá. Með þvi
að draga það á langinn ættu bandamenn það á hættu, að hafa
enga til að semja við. Undir eins og Þjóðverjar hefðu undir-
skrifað friðarsamninga, væri hægt að flytja til þeirra matvæli
og hrávörur. Það væri heimska, að beita þá vopnum sultarins
lengur en nauðsynlegt væri til þess að tryggja þann rjettláta
málstað, sem bandamenn hefðu barist fyrir.“ (Morgunbl.).
Þetta mun rjett hermt eftir skeytum bresku stjórnarinnar.