Dagblaðið Vísir - DV - 23.02.1982, Blaðsíða 16

16
Spurningin
DAGBLAÐIÐ & VlSIR. ÞRIÐJUDAGUR 23. FEBRÚAR 1982.
Lesen^ur Lesendur Lesendur Lesen
Heldurðu að vetur-
inn sé búinn?
Berxsveinn Símnnarson: Nei, ekki al-
vea.
Ás)>rímur Óskarsson: Ég vona (iað.
Sóldis Björnsdóllir: Alls ekki.
Svavar Tjörvason: Nei, einn niánuður
eflir.
Þórður Oddsson: Nei, það er harðinda-
kafli eflir.
Um vistunarmál geðsjúkra afbrotamanna:
Hér vill þröng-
ur hópur vama
því að þessi
mál séu rædd
— það er víst óviðeigandi, segir áhuga-
manneskja um úrbætur
Ingibjörg Snæbjörnsdóttir skrifar:
Vegna mikillar umræðu um vistunar-
mál geðsjúkra langar mig til þess að
benda á að í timaritinu Nordisk
Medicin, 1981, birtust áhugaverðar
greinargerðir um hvernig málum
þessara óheppnu sjúklinga er háttað á
hinum Norðurlöndunum.
Það varð kveikja að mikilli
uppstokkun þessara mála að i nokkur
ár höfðu heyrzt gagnrýnisraddir þess
efnis að ekki væri allt með felldu i með-
höndlun sjúklinga á Ritgjerdet-sjúkra-
húsinu í Noregi.
Að lokum fóru fram réttarhöld sem
sýndu að fyllilega var tímabært að
hreyfa við þessum málum. í ljósi
nýlegra viðbragða hér á landi vil ég sér-
staklega hvetja fólk til þess að kynna
sér hvernig forsvarsmenn geðheil-
brigðismála á hinum Norðurlöndunum
bregðast við gagnrýni.
Réttarhöldin um Ritgjerdet-málið
vöktu mikla athygli um öll Norðurlönd
og eru menn sammála um að þegar upp
er staðið hafi sú umræða verið
lærdómsrík og leitt til góðs. Þar virðist
ekki ríkja sú skoðun að heilladrýgst sé
að þegja allt í hel.
Freistandi væri að segja frá ýmsum
mannúðlegum skoðunum þeirra manna
sem tjáðu sig um Ritgjerdet-málið, og
Hringið
ísíma
86611
millild. 1 og3
virkadaga
„ Vissulega kemur það fram t öðrum mð sterklr hðper, geðfæknafáfóg t d.,
hneigjest til þess að verfe sJtt fótr og stende svo þítt seman að eðrir Dði
fyrir," segir ingibjörg Snæbjömsdóttk. Myndki er ef bakhUð Kieppssphai-
út frá þvi, en hér á íslandi þykir mér
iskjóta skökku við i þessum efnum.
í sambandi við Ritgjerdet-málið
iurðu menn sammála um að slíkt mætti
ekki endurtaka sig og að þessir,
einhverjir þeir veikustu af öllum geð-
sjúklingum, ættu rétt á rannsóknum,
lækningu, endurhæfingu og allri
meðferð, ekki síður en aðrir sjúklingar.
Og alls staðar er talað um sjúkrahús i
þessu sambandi; ekki fangelsi.
Á hinum Norðurlöndunum hefur
margt breytzt mjög til batnaðar í
þessum málum en frændur vorir eru þó
hvergi ánægðir; vilja enn meiri
úrbætur. Hvað mættum við
íslendingar þá segja. Hér vill þröngur
hópur og þröngsýnn hindra að þessi
mál séu rædd. Það er vist óviðeigandi.
Því minnist ég orða sem fram komu
vegna Ritgjerdet-málsins: „Lítil-
magnar eiga sér oftast litils
megnuga forsvarsmenn sem sterkir
hagsmunahópar eiga auðvelt með að
þegja i hel (í lauslegri þýðingu).”
Vissulega kemur það fram á öðrum að
sterkir hópar, geðlæknafélög t.d.,
hneigjast til þess að verja sitt fólk og
standa svo þétt saman að aðrir liði
fyrir.
Mikil umræða um hvers konar
málefni, þar sem allar mögulegar hliðar
koma fram, hlýtur alltaf að leiða til
góðs, að mínu mati og margra annarra.
Vegna iesendabréfs önnu Megnúsdóttur um máiefni sjéifstæðismanna á
Sehjarnarnesi, skrrfar Gísll Ólafsson: „Bæjarstjórinn, Sigurgoir Sigurðsson,
sem Anna hefur sórstakar áhyggjur af, hlaut alls 671 atkvæði, eða 79,9%
giidra atkvæða." DV-mynd Gunnar örn.
Vegna lesendabréf s Önnu
Magnúsdóttur:
Hún horfir fram
hjá staðreyndum
—eða falla þær ekki að hugmyndum
hennar? — skrifar Gísli Ólaf sson
Gísli Olafsson skrifar:
í DV mánudaginn 15. febrúar birtist
lesendabréf frá Önnu Magnúsdóttur
undir fyrrihluta ofangreindrar fyrir-
sagnar.
í bréfinu er sagl að óánægjuraddir
sem uppi er á Seltjarnarnesi, að áliti
greinarhöfundar, megi skrifa á fund
Sjálfstæðisfélags Seltirninga, sem aug-
lýstur var sem kynningarfundur fyrir
frambjóðendur í prófkjörinu, en þeir
voru samtals 16, þar af fimm sem
ábyrgð bera á störfum og stefnu D-list-
ans á yfirstandandi kjörtímabili.
Það hefði verið mjög óréttlátt ef
slikur fundur hefði snúizt um störf
þriðjungs frambjóðenda í prófkjörinu
og þá að sjálfsögðu á „kostnað” hinna
ellefu.
Það hefur verið venja sjálfstæðis-
félaganna að halda almennan fund eftir
að framboðslisti Sjálfstæðisflokksins
liggur fyrir og svo mun verða gert fyrir
þessar kosningar eins og reyndar kom
fram á framangreindum fundi. Nú
liggur niðurstaða prófkjörsins fyrir og í
fimm efstu sætunum eru fjórir núver-
andi bæjarfulltrúar.
Þá minnist Anna á að einn fram-
bjóðenda í prófkjörinu sé í þriggja
manna ritnefnd Seltirnings og telur það
óeðlileg vinnubrögð. Ritnefndin var
skipuð löngu áður en prófkjör og fram-
boðsfrestur til þess var ákveðinn. Eitt
lölublað kom út frá þeim tíma þar til
prófkjör fór fram. í því eru öllum
frambjóðendum gerð sömu skil og
fengu sömu aðstöðu. Anna Magnús-
dóttir ætti því að lesa blaðið aftur.
í hugleiðingum Önnu um framan-
greindan fund og um ritnefnd Seltirn-
ings koma fram áhyggjur vegna lýðræð-
isins og að allt stefni í einræðisátt. Hún
horfir fram hjá siaðreyndum. Eða falla
þær ekki að hugmyndum hennar, og
því sé það til styrktar lýðræðinu að
sleppa þeim?
Prófkjörið var opið og tóku þátt í
því 42,1% eða fleiri en samanlagt hjá
öllum stjórnmálaflokkunum i sumum
öðrum sveitarfélögum. Þeir sem skipa
efstu sex sætin hlutu bindandi kosn-
ingu eða mcira en 50% atkvæða, sem
voru 840. Bæjarstjórinn, Sigutgeir
Sigurðsson, sem Anna hefur sérstakar
áhyggjur af, hlaut alls 671 atkvæði eða
79,9% gildra atkvæða.
Ef framkvæmd prófkjörs sjálf-
stæðisfélaganna á Seltjarnamesi og niður-
staða þess er ekki lýðræðisleg veit ég ekki
hvað lýðræði er. Hins vegar er ég fullviss
um að fyrirmynd að lýðræði við val
frambjóðenda á framboðslista verður ekki
sótt til andstæðinga okkar sjálfstæðis-
manna á Seltjarnamesi, H-lista manna.