Dagblaðið Vísir - DV - 12.10.1985, Page 12

12
DV. LAUGARDAGUR12. OKTOBER1985.
duus ^ ^ >
Bjorkra i
að sjálfri
Erfitt er að átta sig á, hvaö ætlast landinu, hvort þær séu miðaðar við
fyrir flestar hinna nýju bjórkráa í matargesti eöa bjórdrykkjumenn.

Nauðungaruppboð sem auglýst var I 55., 66. og 72. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1985 á eigninni Eiðistorgi 5, ib. 701, Seltjarnarnesi. þingl. eign Kristjáns Bóas- sonar, fer fram eftir kröfu Ólafs Gústafssonar hdb, Brunabótafélags Islands og Verslunarbanka Islands á eigninni sjálfri mánudaginn 14. október 1985 kl. 14.15. Baejarfógetinn á Seltjarnarnesi.

Nauðungaruppboð sem auglýst var I 55., 66. og 71. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1985 á eigninni Lágholti 2A, Mosfellshreppi, þingl. eign Helgu Jóhönnu Magnúsdóttur, fer fram eftir kröfu Veödeildar Landsbanka Islands á eigninni sjálfri mánudaginn 14. október 1985 kl. 16.00. Sýslumaðurinn I Kjósarsýslu.
Nauðungaruppboð
annað og síðasta á fasteigninni Garðhús i Vogum, þingl. eign Ástríðar
Hákonardóttur, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu Veðdeildar Landsb.
Isl., Þorvalds Lúövíkssonar hrl. og Garðars Garðarssonar hrl.
fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 14.00.
Sýslumaðurinri í Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
sem auglýst hefur veriö í Lögbbl. á fasteigninni Arageröi 9 í Vogum,
þingl. eign Antons H. Pálssonar fer fram á eigninni sjálfri að kröfu Jóns
G. Briem hdl., Ásgeirs Thoroddsen hdl. og Gissurar V. Kristjánssonar
hdl. fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 14.15.
Sýslumaöurinn í Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
sem auglýst hefur verið i Lögbbl. á fasteigninni Hábæ í Vogum, þingl.
eign Þorbjörns Danielssonar, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu
Veðdeildar Landsb. Isl., fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 14.30.
Sýslumaöurinn i Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
sem auglýst hefur verið i Lögbbl. á fasteigninni Aragerði 14 i Vogum,
þingl. eign Guðmundar Pálssonar, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu
Inga H. Sigurössonar hdl. og Brunabótafélags Islands fimmtudaginn
17.10. 1985 kl. 14.45.
Sýslumaðurinn i Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
sem auglýst hefur verið I Lögbbl. á fasteigninni Djúpavogi 181 Höfnum,
þingl. eign Magnúsar F. Hjelm, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu Jóns
G. Briem hdl., fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 16.00.
Sýslumaðurinn I Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
annað og síðasta á fasteigninni Seljavogi 1 I Höfnum, þingl. eign Krist-
ins Rúnars Hartmannssonar, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu Róberts
Árna Hreiðarssonar hdl. fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 16.15.
Sýslumaðurinn I Gullbringusýslu.
Nauðungaruppboð
annaö og síðasta á fasteigninni Djúpavogi 20 I Höfnum, tal, eign
Sigurðar Björgvinssonar, fer fram á eigninni sjálfri að kröfu Vilhj. H.
Vilhjálmssonar hdl., Veðd. Landsb. isl., Brunabótafélags islands og
Jóns G. Briem, hdl. fimmtudaginn 17.10. 1985 kl. 16.30.
Sýslumaðurinn i Gullbringusýslu.
'leit
sér
Þær eru tvíátta sem veitingahús og
krár í senn, ekki aðeins tU að sýnast
fyrir yfirvöldum, heldur viröast þær
af misjöfnum mætti reyna að halda
úti matreiðslu í hefðbundnum stU
veitingahúsa.
Þetta er ekki auðvelt í fram-
kvæmd, enda viröist ríkja svæða-
skipting og tímaskipting mUli borð-
halds og bjórdrykkju í þessum krám.
Góður matur og bjór fara sjaldan
saman, svo sem greinilega sést í út-
löndum. Fólk fer annaðhvort út tU aö
fá sér koUu eða tU að halda sér mat-
arveizlu. Ef það stefnir á bjórinn, lít-
ur það á hugsanlegan snæðing sem
nauösynlegt snarl með bjórnum. I
Bretlandi fá menn sér tU dæmis hina
kunnu kjöt- og nýmakássu.
Duus i Fischersundi er greinilega
að þreifa sig í átt tU eiginlegrar bjór-
krár. Síðast þegar ég kom þar í há-
degi, var búið að setja upp hlaðborö
með kæfum, súrmeti og salati, dálít-
ið í átt við það, sem víða má sjá í er-
lendum bjórkrám. Til viðbótar var
svo boðið upp á mjög stuttan, hæfi-
lega stuttan matseðil með sjö réttum
í hádeginu og þrettán á kvöldin.
Duus er samt ekki venjuleg bjór-
krá að útliti, aö minnsta kosti ekki að
flatarmáli. Niðri er að vísu krár-
svipur í þröngu skoti, sem rúmar um
30 bjórdrykkjumenn. Uppi er hins
vegar langur matsalur, sem rúmar
yfir 70 matargesti og Utur út eins og
matsalur.
Angurvær
eftirsjá
Húsbúnaður er þar svipaöur og
niðri, en allur þó af vandaðri gerö,
einkum borðin. Þau eru gamaldags,
úr heilum viöi, með tveimur breiöum
fótum og trébandi á milli. Við þau
eru fallegir pílárastólar í sama dökk-
brúna litnum, sem og stiginn upp á
hæðina og barskenkimir tveir með
bj órglasarekkum fyrir ofan.
Súlur og bitar burðarvirkis hins
gamla húss sjást greinilega. A ljós-
um veggjum eru nokkrir tugir gam-
alla ljósmynda, flestra frá Reykja-
vík fyrri tíma. Þeir eru líka prýddir
mörgum skipslugtum og nokkrum
speglum. Stíllinn er í samræmi við
lúiö trégólfið og magnar eins konar
angurværa eftirsjá fyrri og þá senni-
lega betri tíma.
Dúklausar borðplötur bera mottur
undir diska og á kvöldin kertaljós aö
auki. Munnþurrkur voru úr nokk-
urra gramma léttum pappír. Eitt
kvöldið sat enn eftir í loftinu bjór-
fnykur hádegisins. I hin skiptin var
salurinn hreinn og ferskur. Niðursoð-
inn hávaði var stundum nokkuð hátt
stilltur. Minna hefði dugað til að yfir-
gnæfa drafið í tveimur bjórgestum.
Þjónusta reyndist góð og fremur
fagleg í tvö skiptin. I þriðja sinnið
var þó hluta kaffisins hellt á undir-
skálina. Þjónustan sagði „úps”, en
gerði ekkert frekar í málinu, jafnvel
þótt munnþurrkur gesta séu ekki af
þeirri stærðargráöu, að þær nýtist
sem pollaþurrkur.
Matseðlarnir voru með tiltölulega
einföldum og fljótlegum réttum.
Seðlarnir einkenndust af réttum,
sem fást í tveimur veitingahúsum af
hverjum þremur, svo sem sniglum,
laxatvennu, síldarþrennu og djúp-
steiktum camembert. Þetta kom
ekki á óvart, en hitt kom á óvart, að
flest, sem prófað var, reyndist allt að
því nærfæmislega eldað, mun betur
en i meðal-veitingahúsi.
Ekki fór svo sem fyrir mikilli mat-
reiðslu í rækjuskál með sveppum og
kotasælu. En rækjumar voru ferskar
og bragðgóðar og sveppimir gáfu
þeim ekkert eftir. Hvort tveggja var
í töluverðu magni og með nær engu
gumsi í kring. Ofan á var kotasæla,
en ekkisósa.
Soðin ýsa var frekar bragðgóð,
“L?

H

Kokkahúfur eru fyrir matreiðslu og blóm fyrir umhverfi og þjónustu, en krónupeningarnir tákna verðlagið.

Jónas Kristjánsson
skrifar um
veitingahús
ekki eins gífurlega mikið soðin og
víða tíðkast hér, borin fram með
stinnum, hvítum kartöflum og
bræddu smjöri, sem var í sérstakri
skál og ekki fljótandi um allt á disk-
inum eins og víða tíðkast hér.
Kokkurinn virtist hafa meira en í
meðallagi gott lag á fiski, því að létt-
ristaður silungur frá Laugarvatni
var frekar milt eldaöur. Hann var
þess vegna bragðgóður, borinn fram
í litlu smjöri og steinselju. Að þessu
sinni voru hvítu kartöflurnar
ofsoðnar, en eins og í hinu tilvikinu
var mest af smjörinu borið fram í
sérstakri skál.
Piparsteikin
hét nautabuff
Nautabuffsteikin var hrásteikt
eins og um var beðið. I henni var gott
hráefni, svo að hún var meyr. En hún
var allt of mikið pipruð og hefði ef til
vill getað gengiö sem piparsteik, en
um slíkt hafði bara ekki verið beðið.
Enn meiri pipar var í sósunni, sem
hét raunar piparsósa og var óvið-
kunnanlega mjölmikil. Með fylgdu
ferskir sveppir, pönnusteiktir, létt-
soðnar gulrætur og brokkál, svo og
bökuð kartafla með kotasælu í sár-
inu.
Hrásalatiö með aðalréttunum var
ómerkilegt. Þaö var mestmegnis ís-
berg, skreytt meö einum tómatbáti
og líklega verksmiðjuframleiddri
eggjasósu. Meiri reisn var yfir
brauðkörfunni, sem jafnan var sett á
borð. Þar var smjör með mörgum
sneiðum af tvenns konar brauði.
Aðurnefnt hlaðborð fól í sér tvenns
konar kæfu, keimlíka, en frambæri-
lega, ennfremur þrenns konar brauð,
fábrotið hrásalat, svo sem hvítkál,
tómata, gúrku, sveppi og lauk, einn-
ig ólífur, sýrðar gúrkur og smágúrk-
ur og ioks tvenns konar síld með rúg-
brauði. Borðinu fylgdi eggjasósa og
hæfilega krydduð kotasæla. Aðgang-
ur að borðinu kostaði 280 krónur.
Bezti rétturinn, sem prófaður var,
reyndist vera loftmikil ostaterta með
kiwi ofan á, vínberjum til hliðar og
þeyttum rjóma í skál. Ég hef satt að
segja ekki fengið betri ostatertu hér
á landi, ekki einu sinni á dýrustu
stöðum.
Kaffiö var ágætt, ekki borið fram
með rjómablandi, heldur hreinum
rjóma. En það kostaöi lika 60 krónur.
Vínlistinn í Duus er sami skrípaleik-
urinn og í flestum bjórkrám lands-
ins. Þar er Santa Christina eini ljósi
punkturinn innan um atriði, sem
mundi varða viö meiðyrðalög að lýsa
nánar.
Ef frá er skilið fremur ódýrt kalda
hlaðboröið með kæfunni, er Duus í
meðalflokki verðlags veitingahúsa.
Þríréttaður matur með hálfri flösku
af frambærilegu vini og kaffi kostaði
að miðjuverði 1104 krónur að kvöldi
og 862 í hádeginu. Þetta er svona
svipað og Bixiö og heldur ódýrara en
Fógetinn og Torfan, sem mega telj-
ast í þessum sama verðflokki.
Eg bjóst ekki við miklu af bjórkrá
og var tiltölulega ánægður með út-
komuna í Duus. En frá sjónarhóli
matargerðarlistar hefur staöurínn
ekkert sérstakt fram að færa.
Jónas Kristjánsson.
HÁDEGI
110 RjómalöguS blómkáhsúþa
160 GúllassúpaDuus
18} Rækjuskál meSsveppum og kotasœlu
193 Gratineruð rækjubrauðsneið með salati
280 Paté hlaðborð meðsúrmeti oj? salati
24} SUdardiskur að hætti hússins
27} Pönnusteikt smálúða með dillsósu
210 Soðin ýsa með hvítum kartöflum og bræddu smjön
KVÖLD
26} Ristaðir sniglar á teini með kryddgrjónum
24} Laxatvenna meðpiparsðsu og ristuðu brauði
1}} Gúllassúpa Duus
160 Sjávarréttasúpameðrækjumauki
37} Ristuðsmálúðuflök ala Porteri, hrísgrjón, pilau
36} Léttristaður LauRarvatnssilungur með hvítu smjöri
48} Humar o/> hörpuskelfiskur au gratin, camembertsósa
46} Sinnepskrydduð lambahryggsneið með ristuðum
sveppum, sperj>ilkáli
}43 Steiktar grísalundir Grecy með Rulrótum, œtiþistil-
botnum
663 Nautabuffsteik Duus með humarhölum, rjómapipar-
sósu
168 Djúpsteiktur camembert með ristuðu brauði
143 Ostaterta Sælkerans
123 Rjómaís með kahlúalíkjör 0% kiwi.