Dagblaðið Vísir - DV - 31.05.1988, Qupperneq 16

16
ÞRIÐJUDAGUR 31. MAÍ 1988.
Spumingin
Ætlar þú að sjá eitthvað á
Listahátíð?
Einar Már Júlíusson: Nei, ég ætla
ekki að sjá neitt á Listahátíð.
Guðrún Bryndís Karlsdóttir: Já, ég
fer á eins mikið og ég kemst.
Halla Próðadóttir: Nei, ég er að fara
til útlanda og missi því af Listahátíð.
Snorri Hreggviðsson: Ég verð bara
ekki á landinu en hafði mikinn áhuga
á Chagall og Grappelli.
Björn Eiriksson: Ég held að ekkert á
Listahátíð höfði til mín.
Þóranna Sverrisdóttir: Nei, ég hef
lítið spáð í hana enn.
Lesendur________________
Umferðin
ergir mig
G.G. hringdi:
Nú eru komin ný lög um umferðar-
mál og þar á meðal eru lög um að
hafa ökuljósin kveikt aUan sólar-
hringinn. Enn er þó mikið af bifreið-
arstjórum, sem ekki hafa kveikt ljós-
in, þótt lögin kveði á um það. Og tals-
vert er um það að menn aki yfir gat-
namót á móti rauðu ljósi. Þetta verð-
ur maður allt var við í umferðinni.
Og ekki spenna nærri því allir sætis-
beltin, þótt það sé skylda, en það sér
maður nú ekki svo gjörla, þegar
maður er. í miðri umferðinni.
Einnig vil ég minnast á annað og
það er hve menn eru kærulausir er
þeir leggja bílum sínum upp á gang-
stéttir. Hér í Hlíðunum í Reykjavík
er þetta algeng sjón, því miður.
Stefnuljósin eru heldur ekki notuð
sem skyldi og eru leigubfistjórar ekki
barnanna bestir í því tfihti.
Nú sjást ekki gangandi lögreglu-
þjónar lengur, heldur ekki lögreglu-
þjónar á mótorhjólum í líkingu við
það sem áður var. Bílar líða framhjá
manni með tveimur lögregluþjónum
siljandi í framsætunum og trúi ég
varla að slíkt eftirht gagni að neinu
marki.
Ég vfi aö yfirmenn lögreglunnar
fari út í umferðina til að kynna sér
betur hvar skórinn kreppir í þeim
málum sem ég hef bent á hér og end-
urskipuleggi síðan löggæsluna á göt-
unum, t.d með þvi að hafa fleiri lög-
reglumenn í umferðinni, og þá gang-
andi eöa á bifhjólum, líka inni í íbúð-
arhverfunum
„Lögregla á mótorhjólum er sjald-
séðari I umferðinni en áður var,“
segir hér.
Margir þeirra nú gengnir i „bisnissbjörg" eða farnir
Herstöðvarandstæðingar á Lækjartorgi árið 1976. -
að „pluma sig“ i einkavæðingunni," segir hér m.a.
Herstöðvarandstæðingar:
Samtökin skreppa saman
Sigtryggur B. hringdi:
Eg var að horfa á frétt í Sjón-
varpinu frá fundi Samtaka her-
stöðvarandstæðinga á Lækjartorgi
í gær (26. maí). Þunnur er nú hóp-
urinn orðinn og nöturlegt að sjá tvo
alþingismenn Alþýðubandalagsins
standa þarna hálfafskipta af öðrum
fundarmönnum og vegfarendum.
Ég held að þessi samtök séu nú
búin að syngja sitt síðasta fyrir
fullt og aUt.
Hvaða fundarefni buðu samtökin
t.d. upp á þarna á Lækjartorgi? Jú,
baráttuna gegn vigbúnaöi í höfun-
um. Hver getur haft áhrif á hana?
Þeir í samtökunum segja að þessi
barátta sé gífurlegt hagsmunamál
verkafólks og sjómanna í sjávar-
plássum um aUt land. Ekki flykkt-
ust samt verkamenn á þennan
fund, heldur ekki sjómenn. Og ekki
bárust skeyti á fundinn frá þessum
verkalýðsstéttum, þótt fundurinn
hafi verið auglýstur vel í Þjóðvilj-
anum sama dag. - Eða lesa svona
fáir Þjóðviljann núorðið?
En hvers vegna eru Samtök her-
stöðvarandstæðinga að lognast út
af? Ég held.að það sé vegna þess
að sú kynslóð sem stofnaði þessi
samtök er nú farin að reskjast og
nennir þessu ekki lengur, og svo
hitt, að margir þeirra eru gengnir
í „bissnisbjörg“ eða farnir að
„pluma sig“ fjárhagslega í einka-
væðingunni, nú eöa komnir á fast
hjá hinu opinbera og vilja ekki vera
með „nein læti“ lengur.
Aðalástæðan fyrir fylgisfækkun
herstöðvarandstæðinga er kannski
nafnið sjálft. Flestir landsmenn
vita sem er að hér er engin herstöð
og hefur aldrei verið. Hér á landi
er jú staösett varnarUð frá einni
sterkustu bandalagsþjóð okkar,
Bandaríkjamönnum, og þeirri sem
helst studdi okkur íslendinga í því
að ná viðurkenningu á sjálfstæði
okkar árið 1944, þegar engin þjóð
þorði eða vildi vera fyrst til að færa
hamingjuóskir þjóð, sem sögð var
hafa svikist aftan að Dönum og rif-
ið sig lausa meðan þessi fyrrver-
andi herraþjóð átti hvað erfiðast
vegna hernáms nasista. - Svona
einfalt er þetta.
IAMI m I//Í1H
LJOSV nKlilI * pilli UTr
Björn Guðmundsson hringdi:
' Það hefur talsvert borið á því í les-
endabréfum og víðar, aö fólk sakni
þess að hafa ekki lengur útvarpsstöð
sem sendir út létta og þægilega dæg-
ur- eða afþreyingartónlist eins pg
útvarpsstööin Ljósvakinn gerði. Ég
er einn þeirra sem hlustaði oft á
þessa stöð og ég er sammála þeim
sem segjast sakna svona útvarps-
stöðvar.
En það hefur raunverulega ekki
verið mikið fjallað um það, hvers
vegna ekki er hægt að reka svona
stöð eða þá t.d. meðfram annarri
starfsemi hinna útvarpsstöövanna,
eins og virðist hafa veriö gert hjá
þeim á útvarpsstöð Bylgjunnar. Var
hér einfaldlega um skort á auglýs-
ingatekjum að ræða eða töldu menn
margumrædda „hlustun" ekki vera
næga? Og ef svo er, hafði það þá ver-
ið kannað nógu vel hvort grundvöll-
ur var ekki fyrir hendi með þetta
hvort tveggja? Eöa getur hugsanleg
skýring verið sú, sem gaukað var að
mér, að vísu sem hugmynd, en þó...
- að þessi útvarpsstöð, Ljósvakinn,
hefði hreinlega verið „keypt“ út af
markaönum fyrir gott verð þar sem
hún stóð annarri hlustun fyrir þrif-
um, og þá af einhverjum sam-
keppnis aðfianum, t.d. Ríkisútvarp-
inu fyrir hönd Rásar 2?
Þetta finnst mér nokkuð frökk hug-
mynd en hugsanlega gæti verið um
einhveija álíka skýringu aö ræða á
skyndilegu brotthvarfi Ljósvakans,
sem vitað var að var vinsæl útvarps-
stöð og vinsældirnar fóru vaxandi. Á
þessu fæst vonandi einhver skýring
og eins á því hvort einhveijir aöilar
muni ekki endurtaka framtakið með
léttu tónhstina fyrir þá mörgu lands-
menn sem vilja einmitt þessa tegund
tónlistar.
Lesendasíðan hafði samband viö Pál
Þorsteinsson, framkvæmdastjóra
hjá Bylgjunni, og bar efni bréfsins
undir hann, einkum með tilliti til
þeirrar hugmyndar hvort Ljósvak-
inn hefði hreinlega verið „keyptur“
út. - „Það er fáránleg hugmynd,“
sagði Páll. „Það kom bara í ljós að
Ljósvakinn var það sérhæfð útvarps-
stöð að hún hreinlega gekk ekki fjár-
hagslega."
Páll sagði einnig að Ljósvakinn
hefði þurft, eins og önnur fyrirtæki,
að lúta lögmálum markaðarins og tfi
þess hefði hann ekki haft bolmagn.
Rekstrartekjur stöðvarinnar voru
ekki sóttar tfi skattgreiöenda heldur
til auglýsenda og markaðurinn hefði
ekki verið fyrir hendi. Það hefði
könnun sýnt. - Hvað framtíðina
varðaði væri ekki á döfinni hjá Bylgj-
unni að gera aðra tfiraun af þessu
tagi.
Miðaverð og
veitíngastaðir
dvínandi og geta veitingamenn sjálf-
um sér um kennt. Vissulega kostar
að hafa skemmtiatriði, en 700 króna
aðgangur - OKUR!
Það er vitað, að sum húsin eru
hálftóm á fóstudagskvöldum, en áður
var alltaf fullt þau kvöld. Hver heil-
vita maður sér hvert stefnir og nú
þegar fólk fer í sumarfrí, fer það út
á land eða til útlanda. Þá minnkar
aðsókn, það er öruggt.
Ég skora á veitingamenn að lækka
þetta miðaverð í 200-300 krónur og
þiö muniö örugglega fá aukna að-
sókn og aukna sölu á veitingum. Ég
var fyrir stuttu í Kaupmannahöfn.
Þar auglýsti einn veitingastaðurinn;
Ókeypis inn fyrir dömur! - Vonandi
lækkar verð aðgöngumiða og von-
andi fyllast húsin.
„Minnkandi aðsókn vegna miðaverðs," segir bréfritari. - „Frítt fyrir döm-
ur!“ Er það ráðið?
Kristinn Sigurðsson skrifar:
Það kostar hjón milli 1400 og 2000
krónur að fara á veitingastað, ef
leigubíll er reiknaður með. Að vísu
er hægt að fara á staði, þar sem inn-
gangur er 600-650 kr. og lánsamir eru
þeir sem eiga heima stutt frá veit-
ingastöðunum. En það er staðreynd
að það kostar 700 krónur per mann
að fara inn á staðina allflesta og.það
kalla ég óheyrilegt okur og til smán-
ar fyrir veitingamenn. Nú fer aðsókn
Hringiö í síraa
27022
railH kl. 13 og 15,
eða skrifið.