Dagblaðið Vísir - DV - 07.01.1989, Blaðsíða 22

22
LAUGARDAGUR 7. JANÚAR 1989.
J’YLLINGAREFNI.
Höfum fyrirliggjandi grús á hagstæðu verði. Gott efni,
lítil rýrnim, frostþítt og þjappast vel.
Ennfremur höfum við fyrirliggjandi sand
og möl af ýmsum grófleika.
Sævarhöfða 13 - sími 681833
FLOTT FORM FLOTT FORM FLOTT FORM FLOTT
FORM
■u
tc
o
LL
l=
o
cc
o
t-
o
oc
o
FLOTT FORM
Viltu losna við aukakílóin eftir hátíðarnar eða
fá aukið þol og styrk? Flott form fyrir fólk
sem vill vera með línurnar í lagi. Komdu til
okkar því flott form er fyrir þig. Við bjóðum
fyrsta tímann frían.
LÍKAMSRÆKTIN ÁRBÆ
HRAUNBÆ 102 - SÍMI 674170
-n
O
3}
2
■n
O
7J
-n
r-
O
Fjölmiðlar
„Skýringin er peningar, nafn Nonna er söluvara og hann var kaþólskur prestur sem á sér enga erfingja sem
geta tekiö upp hanskann fyrir hann þegar honum er misþyrmt i gröfinni." *
FLOTT FORM FLOTT FORM FLOTT FORM FLOTT FORM
Tilboð óskast í neðanskráðar bifreiðar sem hafa
skemmst í umferðaróhöppum.
Suzuki Swift 1987
MMC Colt, 5 dyra, 1987
Subaru 1800 st. 4x4 1981
Ford Bronco II 1984
Honda Civic 1985
Toyota Corolla 1982
Suzuki 800, 5 dyra 1981
Lada 1200 1985
Skoda 120L 1986
M. Benz 309 1983
Saab 900 GLE 1981
Toyota LandCruiser 1988
MMC Colt, 3ja dyra 1987
Nissan Sunny 1983
Suzuki Fox 1987
Bifreiðarnar verða til sýnis mánudaginn 9. jan. ’89 í
Skipholti 35 (kjallara) frá kl. 9-15. Tilboðum óskast
skilað fyrir kl. 16.00 sama dag til bifreiðadeildar
Tryggingar hf., Laugavegi 178, Reykjavík, sími
621110.
VERND GEGN VÁ
TKYGGING HF
LAUGAVEG1178 SIMI621110
Friðlýsum Njálu
Þá eru blessuð jólin og áramótin
að baki með öllu sínu brauki og
bramli. Að venju lögðu fjölmiðlar
mikið í dagskrár sínar og útgáfur um
hátíðirnar og vissulega tókst mis-
jafnlega til eins og oft áður.
Hvað varð um jólablöðin?
Það er að vísu orðiö talsvert langt
síðan ég var ungur, en ég minnist
þess að þá höfðu dagblöðin miklu
meira við um jólin en nú er. Þá voru
gefin út sérstök jólablöð, þykk og efn-
ismikil í vandaðra umbroti og á betri
pappír en pólitíska þrasið birtist á.
Að vísu var mikið um auglýsingar í
þessum blööum enda byggöist útgáfa
blaða þá eins og nú að talsverðu leyti
á þeim, en þetta voru engu að síðu'
vandaðar útgáfur með góðu lesef .
Jólaævintýri þóttu sjálfsögð fyrir
yngstu lesenduma, keppst var um
að fá bestu rithöfunda þjóðarinnar
til þess að láta smásögu eða ljóð af
hendi rakna og alls kyns fólk ritaði
vandaöar greinar um hugðarefni sín.
Allt heyrir þetta nú sögunni til
hvað dagblöðin varðar. Að vísu er
einhver málamynda helgisvipur á
útgáfum sumra blaðanna í tengslum
við jóhn, en þau eru ekkert svipuö
því sem áður var. Einstaka lands-
málablöð reyna þó enn að halda í
þennan sið, sum hver með sæmileg-
um árangri.
Nú veit ég auðvitað hvað veldur
þessum breytingum. Þessi útgáfa er
orðin of dýr og það má ekki skerða
auglýsingatekjur jólanna með því að
standa í einhverju veseni. Hjáguð
nútímans, Mammon, kærir sig líka
kollóttan um slíkt tilstand og honum
þjóna viðskipti jólahátíðar nútímans,
hvað sem öllum helgisvip líður. Ég
veit líka mæta vel að gömlu góðu
jólablöðin eiga ekki afturkvæmt,
heldur eru minningaarfur frá liðnum
tíma. Jólablöð nútímans eiga að kæta
útgefendur en ekki lesendur, gildi
þeirra er mælt í dálksentímetrum en
ekki innnihaldi. Því miöur dæmigert
viðhorf nútímaíjölmiðlunar.
Mjsjöfn sjónvarpsdagskrá
Óhætt er að fullyrða aö dagskrá
sjónvarpsstöðvanna um hátíðirnar
hafi verið mjög misjöfn. Þar sáust
ghmrandi góðir hlutir en einnig
ýmislegt sem gjarna hefði mátt eyði-
leggjast í úrvinnslu.
Það efni, sem mér finnst standa upp
úr sjónvarpsdagskránum undan-
famar vikur, er heimildarmynd
Stöðvar 2 um Halldór Laxness. Sjálf-
sagt má við saumnálarleit finna ein-
hverja galla á þessari mynd en í hehd
sinni fannst mér hún mjög góð. Þar
var víða leitað fanga, sóttar skýring-
ar til margs konar aðila, grafnar upp
sjaldséðar heimhdir og menn óragir
við að endurskapa hðinn tíma þar
sem það átti við.
Annað efni, sem mér verður minn-
isstætt, er uppfærsla þjóðsögunnar
um djáknann frá Myrká í nútímaum-
hverfi. Nokkuð virðast menn skipt-
ast í tvo hópa um hvernig th tókst.
Það er ahtaf hættulegt að taka gam-
alt og vel þekkt efni og færa í annan
búning en menn hafa vanist, saman-
ber það sem ég hefi að segja um
Nonna sáluga hér á eftir, en mér
fannst höfundur Djáknans heiðar-
legur að því leyti að hann fór ekki
dult með að þetta var sjálfstætt
myndverk sem byggði á hinni gömlu
sögn en endursagði hana ekki. Um-
breytingin var alger en ekki var um
afbökun að ræða. Ég get verið sam-
mála gagnrýni á leikmyndina, sumar
vistarverur voru um of ómanneskju-
’ án þess að fáránleikinn næði
;fstrika neitt í mínum huga,
ð síður: Takk fyrir.
Fjölmiðlar
Magnús Bjamfreðsson
Ef nefna ætti lélega hluti í sjói
varpsstöðvum um hátíðirnar þá he!
ég að svokallaðir „gamanþættir" sé i
nærtækastir. Þó með undantekningu
á Hemma Gunn og Ladda og innleggi
Jóhannesar Kristjánssonar í svokah-
að áramótaskaup.
Nonni hvað?
Aht önnur leið var farin í mynda-
flokknum um Nonna og Manna. Þar
var sagan afbökuð til þess að þókn-
ast peningasjónarmiðum og engu
eirt. Hvað hafa peningasjónarmið
með þetta að gera? Svarið er einfalt.
Enda þótt vaxin sé úr grasi kynslóð
ungra íslendinga, sem veit lítið um
pater Jón Sveinsson og ævintýra-
bækur hans, er hann enn í hópi
þekktustu íslendinga í sumum Evr-
ópulöndum, t.d. Þýskalandi. Það er
því hreint ekki slæm söluaðferö að
tengja myndaflokk um unga drengi
á íslandi nafni hans og láta eitthvað
það fljóta með í myndunum sem
rekja má til bóka hans.
Nú skal ég strax taka það fram aö
ég hafði gaman af aö horfa á mynda-
flokkinn og í honum var margt vel
gert. Sumt var að vísu hörmulega
lélegt, einkum íslenska talsetningin.
Ekki skal ég dæma um hvort þar er
um að ræða lélega tæknivinnu, að
íslenskir leikarar eru óvanir að eiga
við slíka hluti eða höndum var hrein-
lega kastaö th verksins af einhverj-
um ástæðum, en útkoman var afleit.
Einnig var frámunalega barnalega
staðið að sumum hlutum eins og til
dæmis eldgosinu og hríðarveðrinu
óvænta og ótrúlegt að íslendingar
skuli hafa látið slíkt átölulaust í
myndgerðinni. Önnur atriði voru
miklu betri og sum afbragð, eins og
hvalaatriðið og jafnvel „ísbirnimir".
Myndaflokkurinn var þannig unn-
inn í hehd sinni að hann er mjög
frambærhegur og meðal erlendra
þjóða, sem borga brúsann, get ég vel
ímyndað mér að hann hafi þótt prýði-
legur.
En mér er bara óskiljanlegt af
hverju í ósköpunum aumingja Nonni
þarf að þola þetta allt. Þessi hugljúfi
og snarráði drengur, sem er íslensk-
ari en flest sem íslenskt er, er gerður
' heimskum þverhaus sem ekkert
t hefur á íslenskri náttúru, lætur
r aidrei segjast og lærir aldrei
íitt. Saman er blandað væmni og
ianndrápum, reynt að gera ein-
vem norðurhjaravestra úr hinum
mgljúfu bókum. Jú annars, auðvitað
veit ég skýringuna, ég er búinn að
segja hana. Skýringin er peningar,
nafn Nonna er söluvara og hann var
kaþólskur prestur sem á sér enga
erfingja sem geta tekið upp hansk-
ann fyrir hann þegar honum er mis-
þyrmt í gröfinni. Þess vegna er óhætt
að gera hvað sem er í hans nafni.
Það er nokkuð fróðlegt að bera
saman vinnubrögð hinna erlendu
handritshöfunda í „Nonna“-mynd-
unum og t.d. vinnubrögð Hrafns
Gunnlaugssonar í Hrafnamyndum
hans. Engum dylst aö Gunnlaugsson
er þar að endursegja íslendingasögur
með sínu lagi. Hann sækir efnivið í
bókmenntaarf okkar og sýnir okkur
atburði í allt öðru ljósi en mörg okk-
ar hafa séð fyrir sér líf sögualdar.
Það hefði kannski verið freistandi
fyrir Hrafn að kalla myndir sínar
Njálu eða Eglu en th allrar hamingju
gerir hann það ekki. Hann er nógu
djarfur til þess að segja sínar eigin
íslendingasögm' og tekst það svo vel
að menn leggja eyru við. Menn geta
veriö misjafnlega sáttir við túlkun-
ina, en engri sögu er misþyrmt, að-
eins bætt við.
Friðlýsum Njálu!
Ég heyrði framkvæmdastjóra Sjón-
varpsins skýra frá einhverjum nýj-
um sjóöi sem Norðurlandastöðvam-
ar ætla að stofna til þess að styrkja
gerð sjónvarpsmynda. Fyrst gladdist
ég, en svo heyrðist mér sá mæti
maður nefna að kannski gæti orðið
um samstarf við Þjóðveija að ræöa.
Nú held ég meira upp á Þjóðverja
sem shka en flestar aðrar þjóðir og
finnst margar sjónvarpsmyndir
þeirra góðar. En þegar ég minntist
meðferðar þeirra á Nonna sáluga og
sá fyrir mér handrit höfunda Nonna-
myndanna um Njál á Bergþórshvoli,
þar sem hann væri gerður að
heimskum vígamanni, þá fannst mér
skylda mín að koma þessari áskorun
á framfæri: FRIÐLÝSUM NJÁLU!
Magnús Bjarnfreðsson