Dagblaðið Vísir - DV - 14.06.1989, Qupperneq 13

MtÐVIKUDAGUR 14.'ilCNÍ'1989.
31
Akureyri
Gunnar gengur niöur kirkjutröppurnar ásamt Vigdísi Finnbogadóttur forseta ð 125 ára afmæli Akureyrarbæjar.
DV-mynd gk
Á skrifstofu sinni hjá Utgeröarfélagi Akureyringa hf. DV-mynd gk
Bærinn stendur í miklum fram-
kvæmdum. Ég vil nefna uppbygg-
ingu Verkmenntaskólans en upp-
bygging hans er gífurlegt átak fyrir
bæinn. Skólamálin eru okkur Akur-
eyringum afar mikiivæg og Verk-
menntaskólinn er geysilega mikil-
vægur í því markmiði okkar að
merkja Akureyri sem skólabæ.
Bærinn hefur verið þátttakandi í
uppbyggingu Fjórðungssjúkrahúss-
ins á undanfömum árum og það hef-
ur verið mikið átak. Það er t.d. fyrir
atbeina Akureyrarbæjar að röntgen-
deild sjúkrahússins kemst upp fyrr
en ella hefði orðið vegna þess að
bærinn sér um lántökur sem flýta
því verkefni. Af öðrum verkefnum
má nefha kennslusundlaug í Glerár-
hverfi sem við erum famir að sjá
fyrir endann á.“
Skilyrði fyrir
sterkanbyggóar-
kjama
- Erueinhvermálsemþúhefðirvilj-
að sjá í öðrum farvegi nú þegar þú
hættir í bæjarstjóm?
„Mér hefúr alltaf verið ljóst, þann
tíma sem ég hef búið hér á Akureyri
og ékki sist eftir að ég kom í bæjar-
sljóm, að á Akureyri em langbestu
skilyrðin til að byggja upp sterkan
byggðarkjama á landsbyggðinni.
Þess vegna er það ljóst að Akureyri
hefði þurft að fá a.m.k. meðalaukn-
ingu varðandi fólksfjölgun, en því
miður hefur það ekki tekist.
Á þessum tímamótum finnst mér
ennþá að þetta sé áhyggjuefni.
Spumingin er hvað sé til ráða til að
ná þessu marki. Við verðum auðvit-
að að horfast í augu við að þetta hér-
að byggist fyrst og fremst upp á
grunnatvinnuvegum okkar, sjávar-
útvegi og landbúnaði, og stór hluti
af okkar iðnaði hér á Akureyri teng-
ist þessum greinum. Það má benda á
úrvinnslu landbúnaðárafurða og
skipaviðgerðir. Á meðan sú skerðing,
sem er í báðum þessum undirstöðu-
greinum, er til staðar er auðvitaö von
að þaö segi til sín hér. Engu að síður
er það svo að Akureyri og Eyjafjörð-
vu- hafa á undanfómum misserum
aukið hlutdeild sína í sjávarútvegi.
Við höfum meiri afla að sækja en
áður og þetta er af hinu góða.
Mér var það Ijóst hér á árum áður,
þegar talað var um möguleika á auk-
inni stóriðju, að til þess að hér fjölg-
aði fólki samkvæmt landsmeðaltali
hlyti að þurfa að koma eitthvað stórt
í atvinnulífið hér. Nú er stóriöja að
koma9t aftúr á dagskrá og að þvi er
virðist reikna menn með að sú stór-
iðja verði byggð upp á Suðvestur-
landi. Með því hallar enn á lands-
byggðina og það vekur okkur til enn
frekari umhugsunar xnn það hver
þróunin verði á næstu árum.
Veröi það niðurstaðan á næstu
misserum að samið verði um stóriðju
á suðvesturhominu þá er Ijóst að
eitthvað verður að koma til ef lands-
byggðin á ekki að fara á enn meira
undanhald en verið hefur. í því sam-
bandi kemur það upp í hugann hvort
augu stjómvalda og almenningsá-
litsins í landinu opnast ekki fyrir því
að það verði að koma kjölfestu undir
sjávarútveginn. Fyrr en það gerist
kemst ekkert skikk á byggðamálin.
Landsbyggðin yrði þá að fá aukna
hlutdeild í sjávaraflanum."
Fall er
fararheil
- Hvenær hófst þú afskipti af bæjar-
málefnum?
„Það má segja að það hafi verið
árið 1978. Þá fór ég fyrst í prófkjör
og hafnaði í 4. sæti. Ég veit ekki hvort
hægt er að tala um að fall sé farar-
heill en þetta byijaði heldur dapur-
lega. Við sjálfstæðismenn höfðum
haft fimm menn í bæjarstjórn kjör-
tímabilið 1974-1978 en í kosningun-
um 1978 fengum við aðeins þijá menn
þannig að ég varð varafulltrúi. Það
kjörtímabO sat ég nokkra fundi í
bæjarstjóm og í nefndum en árið
1982 var ég í öðra sæti á hsta flokks-
ins og þá Kjörinn bæjarfulltrúi. Gísh
Jónsson, sem var þá í fyrsta sæti hjá
okkur, vék úr bæjarstjórn um ári
síðar að eigin ósk og þá var ég orðinn
það sem kahað er oddviti okkar sjálf-
stæðismanna. Ég var svo í fyrsta
sæti við síðustu kosningar.“
- Hefur það ekki hvarflað að þér að
taka þátt í landsmálapóhtíkinni?
„Það þýðir ekki annað en að játa
það að þeir sem gefa sig að sfjóm-
málum í hvaða mynd sem það er
velta því fyrir sér, en af ýmsum
ástæðum var það þó aldrei ofarlega
á blaði hjá mér.
Ég hef verið mjög upptekinn við
að reka stórt og að sumu leyti erfitt
fyrirtæki sem Shppstöðin er. Það
hefur veitt mér ánægju og lífsfyllingu
að standa í atvinnurekstri og ég hef
ekki verið reiðubúinn að shta mig
þaðan.
Kaflaskipti
Ég var tuttugu ár í Shppstöðinni
og búinn að finna það fyrir ahnokkru
að ég myndi kjósa að það yrðu kafla-
skipti þjá mér, taldi það bæði hollt
fyrir mig og Shppstöðina.. Þegar ljóst
var að Gísli Konráðsson myndi hætta
hér í Útgerðarfélaginu vegna aldurs
fannst mér ýmis rök fyrir mig að
sækja um það starf og freista þess
.að fá það og það varð úr. Þá varð
mér jafnframt ljóst að þau kafla-
skipti yrðu að ég myndi helga mig
þessu starfi. Störfin að bæjarmálun-
um hafa verið skemmtileg og lær-
dómsrík en ég tók þá ákvörðun að
ég myndi ekki sinna öðram umfangs-
miklum verkefnum jafnframt nýja
starfinu hjá Útgerðarfélaginu. Þetta
er afar einfalt. Ég á líka fjölskyldu
sem mig langar til að sinna, börn sem
eru að vaxa úr grasi og það hljóta
að vera takmörk fyrir því hvað menn
mega færast mikið í fang.
Eins og
að loka dyrum
Ég er sáttur þegar ég hætti í bæjar-
stjóminni. Ég var búinn að hafa góð-
an tíma til að hugsa þetta og búinn
að gera það upp við mig að þetta
væri skynsamlegt. Þar af leiðir að ég
er ekkert að horfa til baka heldur er
þetta eins og að loka dyrum á eftir
sér og nú er bara að horfa fram á við
- til nýrra tíma og nýrra verkefna,"
sagði Gunnar að lokum.
Gunnar hefur nú kvatt Slippstöðina eftir 20 ára starf.