Dagblaðið Vísir - DV - 04.09.1991, Side 4

4
MIDYIKDDAGUÍU, SDFjTEMBER 1991,
Fréttir
Áskell Einarsson framkvæmdastjóri:
Höfum tapað
stríðinu
Öm Þóiariiisson, DV, Fljótum;
„Eftir 33 ára starf að sveitar-
stdórnarmálum á Norðurlandi og
þar af 20 ár sem framkvæmdastjóri
Fjórðungssambands Norölendinga
er mér ljóst að bæði ég og samferða-
mennimir hafa tapað stríðinu.
Leiðarljósið um framtíð byggða-
stefnu hefur reynst tálsýn og m.ýr-
arljós þegar eftir var leitað. Eitt
höfum við lært: að byggðastefna á
íslandi verður ekki rekin af þeim
fyrir sunnan heldur pkkur sjálfum
heima fyrir,“ sagði Áskell Einars-
son í ræðu sinni á Fjórðungsþingi
Norðlendinga á Húsavík um helg-
ina.
Áskell gerði byggðamál að um-
Brosað út að eyrum
- skilafresturinnrennurútnæstkomandiföstudag
Nú hafið þið aðeins nokkurra daga
frest til þess að senda inn brosmildar
myndir í ljósmyndasamkeppni DV
og Tanniæknafélags íslands, frestur-
inn rennur út á föstudaginn, 6. sept-
ember.
Fjöldi mynda hefur þegar borist en
hver veit nema verðlaunamyndin sé
enn ókomin.
Keppnin ber heitið „Breiðasta
brosið“ og það eina sem keppendur
þurfa að gera er að góma brosandi
fólk og dýf og senda afraksturinfi til
DV, ÞverBolti 11,105 Reykjavík.0
Engu máli skiptir hvort myndimar
eru svart/hvítar eða í lit, eða hvort
þær em ein eða fleiri. Munið bara
að merkja hverja mynd með nafni,
heimilisfangi og símanúmeri því öll-
um myndunum verður skilað aftur.
Það er til mikils að vinna því höf-
undur bestu myndarinnar fær í verð-
laun Canon Eos 1000 myndavél frá
Hans Petersen að verðmæti 35 þús-
und krónur. Vélin er með innbyggðu
rafdrifi og sjálftakara.
Önnur og þriðju verðlaun eru 15
og 10 þúsund króna vömúttekt í
einni af sjö verslunum Hans Peter-
sen, svo þið sjáið að það er til mikils
að vinna.
Nú er bara að hafa gömlu myjida-
véhna til taks og góma einhvern sem
brosir út að eyrum en munið að
skiiafresturinn rennur út á föstudag-
inn!
-ingo
talsefni og þaö leyndu sér ekki von-
brigði yfir stöðu þeirra mála, eink-
anlega því sjónarspili sem sett var
á svið við staðarval nýs álvers á
síðasta ári. Aðspurður um hvernig
honum htist á fyrirhugaðar breyt-
ingar á starfi íjórðungssambands-
ins sagði Áskeh.
„Ég hef persónulega ekki tekið
afstöðu til þessara fyrirhuguðu
breytinga. Það er sú þróun að miða
flest við kjördæmin en það sem
tapast í þessu máli er það að Fjórð-
imgssamband Norðlendinga er
Niðurstöður hggja fyrir í rannsóRn
sem umhverfisráðuneytið lét fram-
kvæma á gömlum sorphaugum vam-
arhðsins sem voru við ratsjárstöðina
á Heiðarfjalh á Langanesi. Mælingar
leiddu ekki í ljós að um hættulega
mikla útgufun frá lífrænum efnum
væri aö ræða en útiloka það þó ekki.
Þörf er talin á frekari rannsóknum
en ekki er tahn ástæða til að beita
sérstökum varúðarráðstöfunum viö
sýnatöku úr haugunum.
Meginmarkmið þeirrar rannsókna,
sem nú hafa farið fram, var að afmarka
Áskell Einarsson, framkvæmaa-
stjóri Fjórðungssambands Norð-
lendinga.
stórt og sterkt - hefur haft vissa
málefnaiega forystu og þingmenn
Norðlendinga hafa iðulega staðið
saman. Með það í huga að eigi að
breyta kjördæmunum í stjórnein-
ingar, eins og tillögur um nýjar
leiðir í byggðamálum stefna að,
kann að vera að þetta sé rétt. Hitt
er annað mál að það er spurning
hve hratt við eigum að fara í svona
breytingar."
þau svæði þar sem sorp hefiir verið
urðað. Hún fór fram upp úr miðjum
ágúst og fengu hvorki fjölmiðlar né
fulltrúar vamarhðsins að fylgjast með
henni. Við rannsóknina var notast við
jarðgasleitartæki sem ætlað er th mæl-
inga á lífrænum gufum.
Samkvæmt þeim niðurstöðum sem
nú hggja fyrir er haugstæðið nú
þekkt. í skýrslu rannsóknaraðha
kemur fram að ekki sé ástæða th að
ætla að mikið magn lífrænna efna
hafi verið urðað á Heiðarfjalli. -kaa
Niðurstöður mengunarrannsóknar á HeiðarfiaUi:
Útiloka ekki hættuleg ef ni
í dag mælir Dagfari
Það hefur heldur betur hlaupið á
snærið hjá landbúnaðinum. Og þó
einkum hjá Mexíkönum Þeim síð-
arnefndu stendur nefnhega til boða
að kaupa eitt þúsund tonn af gömlu
ærkjöti frá Islandi. Þessari frétt
hefur verið tekið tveim höndum og
íslenskir landbúnaðarforkólfar
hafa lýst yfir því að nú sé hægt að
auka við kjötframleiðslu á nýjan
leik enda sé ótæmandi markaður
fyrir kjötið í Mexíkó. Er þetta tahð
með stærstu sigrum íslenskrar
landbúnaðarframleiðslu sem hefur
mátt þola gagnrýni og árásir í
mörg, mörg ár, fyrir þá óbilgimi
að framleiöa kjöt sem ekki selst.
Er ekki annað að heyra en íslensk-
ir bændur séu staðráðnir í að bæta
við bústofna sína og setja aht sitt
á, til að mæta eftirspurninni.
Því er ekki aö neita að það kemur
á óvart að fundnir séu kaupendur
í Mexíkó. íslendingar hafa leitað í
örvæntingu að hugsanlegum kaup-
endum í marga áratugi og ekki
haft erindi sem erfiði. Engum hefur
sjálfsagt dottið í hug að Mexíkanar
gætu lagt kindakjötið sér th munns
og má það merkilegt heita að þessi
matarsmekkur þeirra hafi ekki
veriö uppgötvaður fyrr. Gárung-
amir hafa haft þaö á orði að áhugi
Ærkjötið til Mexíkó
Mexíkana Ihjóti að vera sprottinn
af þeirri ástæðu að þeir vita ekki
hvað þeir em að kaupa og hafa
aldrei smakkað kindakjöt svo best
sé vitað. Vonandi fara kindakjöts-
tonnin ekki á haugana þar vest-
urfrá eins og til stóð hér heima.
Það besta viö þetta allt saman er
sá útreikningur að salan sé spam-
aður fyrir ríkissjóð. Áætlað hafði
veriö að urðun kjötsins hefði kost-
að um fimmtíu milljónir en nú þarf
ríkissjóður ekki að borga nema
fimmtán milljónir í sláturkostnað
og þetta þykja reyfarakaup og rosa-
business. Að vísu gleymist aö taka
það með í reikninginn að ríkissjóð-
ur þarf að borga rúma tvo milljarða
til bænda samkvæmt búvörasamn-
ingnum sem skuldbindur ríkið th
að kaupa offramleiðsluna. Sá
reikningur verður áfram sendur
ríkissjóði en menn em auðvitað
löngu hættir að hafa áhyggjur af
mhljörðum í þessum business,
meðan ekki þarf að aka kjötinu á
haugana. Enda er landbúnaðarráð-
herra yfir sig ánægður og ef frá em
taldir milljarðamir en reiknaðar
saman mihjónimar þá er ljóst að
hér er fundin upplögð spamaðar-
aðferð fyrir ríkissjóð. Hér getur
hann sparað aurinn en hent krón-
unni. Þaö er og í samræmi við ann-
að í landbúnaðarframleiðslunni.
Eftir því sem bændur framleiða
meira kjöt og Mexíkanar kaupa
meira kjöt því meiri spamaður
fæst út úr því aö losna við að greiða
þann pening sem eha færi í að urða
kjötið á öskuhaugunum.
Það er mikið lán fyrir Mexíkana
hvað íslendingar era góðir í reikn-
ingi þegar kemur að viðskipta-
samningum. Þar að auki er hér
uppi á íslandi heh stétt manna önn-
um kafin við að framleiða vöra sem
enginn hefur lyst á. Að minnsta
kosti ekki hér heima. Th að stuðla
aö þessari framleiðslu hefur ís-
lenska ríkisstjómin gert sérstakan
samning við bændur um að borga
tvo th þrjá milljarða á ári hverju
svo framleiðslan geti haldið áfram
í þágu mexíkönsku þjóðarinnar.
Og svo era menn að tala um að
íslendingar tími ekki aö leggja
fram fé til vanþróaðra þjóða!
Búvörusamningurinn íslenski
hlýtur að vera merkasti viðskipta-
samningur sem Mexíkanar hafa
haft spurnir af og þó hafa þeir
hvergi þurft að koma þar nálægt.
Þeir vita það eitt að norður viö
Ballarhaf býr þjóð í harðbýlu landi
sem rembist allan ársins hring,
með hörðum höndum, við aö fram-
leiða kindakjöt sem síðan er niður-
greitt af þessari sömu þjóö til að
Mexíkanar geti fengið það sem ódý-
rast. Það er meira að segja pólitískt
keppikefli ailra stærstu stjórn-
málaflokkanna á íslcmdi að við-
halda þessum búvörusamningi og
þessari niðurgreiðslu á matvælum
th Mexíkó!
Og ahir una glaðir við sitt. íslensk
bændastétt getur haldið áfram að
stunda fjárbúskap, íslensk stjóm-
völd geta staðið vörð um þá stefnu
að greiða kjötið niður og íslenskir
skattborgarar geta haldið áfram að
borga tvo th þrjá mihjarða króna
svo að Mexíkanar geti fengið ær-
kjöt fyrir shkk. Og ríkissjóður
sparar fimmtán mihjónir á hverj-
um þúsund tonnum sem send eru
úr landi og ekki þar f að aka á haug-
ana.
Dagfari