Dagblaðið Vísir - DV - 18.11.1991, Page 12

12
MÁNUDAGUR 18. NÓVEMBER 1991.
Spumingin
Hver er uppáhalds-
maturinn þinn?
Helga Thors nemi: Kjötbollur í
brúnni sósu.
Bjarni Adolfsson nemi: Pitsa með
gráðosti.
Halldór Hafsteinsson nemi: Hangi-
kjöt.
Geir Reynisson hafnarverkam.:
Grillaður humar í paprikusmjöri.
Hildur Guðjónsdóttir nemi: Svína-
steik.
Margrét Helgadóttirnemi: Hamborg-
arhryggur.
Lesendur x> v
Fullþörfá
farþegaskipi
„Margir eiga góðar minningar frá hringferðum í kringum land.“ - Farþega-
skipið Esja sem lengst þjónaði hér sem farþegaskip.
Einar Magnússon skrifar:
Fram hefur komið að núverandi
ríkisstjóm hefur áhuga á að beita sér
fyrir afnámi Skipaútgerðar ríkisins.
Auðvitaö má allt eins kanna þann
þátt ríkisrekstrar jafnt og aðra. Hins
vegar má fullyrða að Skipaútgerð
ríkisins hefur gegnt mikilvægu hlut-
verki í samgöngukerfi á sjó í kring-
um landið með föstum áætlunarferð-
um. - Meira að segja var Skipaút-
gerðin eina fyrirtækið sem flutti far-
þega kringum land með farþegaskip-
um um langt árbil.
Það er nú liöin tíð. Hins vegar er
það með ólíkindum að eyþjóð norður
í höfum skuh ekki eiga kost á því að
komast sjóleiðina nema á takmörk-
uðum og stuttum sighngaleiðum
(með flóabátum mhli fjarða vestra
og norðanlands, milh lands og Eyja
og upp á Akranes. Ég fuhyröi að í
dag myndi vera mikil eftirspum eftir
ferðum með farþegaskipi hér við
land að ekki sé nú talað um mihi
landa ef shkt skip væri til staðar.
Ég er líka viss um að ef Skipaút-
gerðin hefði ekki lagt af flutning á
farþegum í strandferðum sínum
væri ekki eins þungt undir fæti hjá
fyrirtækinu, ekki síst vegna and-
stöðu almennings sem telur fragt-
flutninga fyrirtækisins eina ekki
vera nægilegan grundvöll til áfram-
haldandi reksturs. Á meðan Esjan
og Heklan fluttu farþega - annað
skipið var einnig í mhhlandasighng-
um - var Esjan með fullskipuð far-
Stefán Sigurðsson skrifar:
Maöur hefði nú haldið að ahir
landsmenn vissu hvemig við íslend-
ingar þurfum að bregðast við á þess-
um síðustu og verstu tímum, þegar
álver bregðast og fiskistofnar hverfa
eða minnka svo að ekki veiðist nema
hluti af því sem áður var. - En það
bregðast hka krosstré sem önnur tré
og það í röðum atvinnurekenda og
annarra sem hafa með framkvæmdir
að gera í landinu.
Margir þeirra hafa að vísu ekki
borið mikið skynbragð á hugtök eins
og framboð og eftirspurn, hvað þá á
teygna eftirspurn eða rýrnandi eftir-
spum, þ.á m. eftir ijármagni th þess
að fólk geti lagt þá í veltu eða eyðslu.
Margrét skrifar:
Ég las nýlega skemmtilega frásögn
í Þjóðviljanum um aðsóknina í
Kolaportinu hér í Reykjavík. Þar var
rætt við framkvæmdastjóra Kola-
portsins. Hann staðhæfði réttilega að
ástæðan fyrir vinsældum þessa
markaðar um helgar væri sú að fólki
fyndist hann vera jákvætt fyrirbæri
í borgarlífinu. Þessu er ég sammála.
Ekki síst tel ég eina ástæöuna vera
þá að um helgar, og sérstaklega á
sunnudögum, er Reykjavík algjör-
lega dauð borg. Verslanir eru ekki
opnar almennt gagnstætt því sem
annars staðar þekkist og önnur af-
þreying er af skomum skammti að
deginum th þar sem fólk getur hóp-
ast saman th að sýna sig og sjá aðra.
En í Kolaportinu hópast fólk sam-
an, kastar af sér hversdagshamnum,
og „sígauninn kemur í ljós“ eins og
sagði í frásögninni. Kaupendur
prútta um verð, semja að lokum og
kaupa. Þetta með sígaunana er hk-
lega ekki alveg út í bláinn. Eða hvað?
- Er ekki enn huhn ráðgáta hvaðan
við íslendingar komum? Var það
þegum frá þvi snemma á vorin og
fram á haust.
Eimskipafélag íslands býður nú
forsmekk farþegaflutninga í tveimur
skipa sinna í Evrópuferðum með
rúm fyrir 12 farþega í hvoru skipi.
Þetta hefur mælst vel fyrir og að sögn
eru klefarnir upppantaðir aht sum-
arið. Þetta myndi einnig verða raun-
in ef íslenskt farþegaskip í strand-
ferðum byði sömu þjónustu. Margir
eiga góðar minningar frá hringferð-
um í kringum land með Esju og
- Aht eru þetta þekkt hugtök, ekki
bara í hagfræði, einnig í daglegu lífi
fólks. Og við hér á íslandi erum ekk-
ert öðruvísi en annars staðar, við
getum ekki eytt umfram efni.
Sumir halda þó líklega annað. Og
það er grátlegt að menn og samtök,
sem hafa þóst vilja styðja við einka-
framtakið, skuli einmitt nú höfða th
ríkisvaldsins um aðstoð. - Þannig
má lesa furðulega yfirlýsingu frá
Verktakasambandi íslands eina ferð-
ina enn. Nú þess efnis að vegna þess
að framkvæmdir á álveri frestist,
verði ríkisstjórnin að falla frá áform-
um um niðurskurð opinberra fram-
kvæmda og í stað þess auka opinber-
ar framkvæmdir. - Og að þær verði
bara frá Noregi og Bretlandseyjum
,eða komum við enn lengra að eins
og Barði heitinn Guðmundsson taldi?
Komum við upphaflega sem ráðvhlt-
Heklu, t.d. á árunum milli 1950 og
1960. Aðbúnaður og þjónusta gaf ekk-
ert eftir í svipuðum ferðum erlendis.
Með frumvarpi til laga um stofnun
hlutafélags um Skipaútgerð ríkisins
er tækifæri th að endurvekja far-
þegaflutninga á sjó hér viö land.
Bætist farþegaflutningár við þá
starfsemi sem nú er fyrir er fyrst
hægt að tala um alhliða strandferða-
þjónustu og tilgang hennar gagnvart
almennum samgönguþörfum lands-
manna.
fjármagnaðar með erlendri lántöku!
Enn segir í ummælum Verktaka-
sambandsins að frestun á álveri hafi
komið verktökum í opna skjöldu og
verði ekkert að gert eins og þaö er
oftast orðað, murii 5-700 manns í
byggingariðnaði missa vinnu sína.
Þeir hafa líklega ekki frekar en aðrir
heyrt ýiðvaranir þeirra Ólafs Ragn-
ars og Steingríms sem segja nú að
þeir hafi sterklega varað landsmenn
við frestun á álversframkvæmdum.
- En hvað um þaö. Eftir svona barna-
legar yfirlýsingar kemur manni helst
í hug að Verktakasamband íslands
sé í engu sambandi við þjóölíf hér á
landi þessa dagana.
ir flökkumenn frá Litlu-Asíu með
viðdvöl í Noregi eða lengra að komn-
ir? Kannski bara sígaunar á flótta?
Veiðileyfagjaldi
verðuraðfesta
S.F. skrifar:
Það er leitt hversu hugmyndin
um veiðheyfagjaldiö ætlar að
þenja þjóðfélagið sundur og sam*
an. Þeir sem beinna hagsmuna
hafa að gæt'a í þessu sambandi
eru búnir að vera í hnútukasti í
marga mánuði og ekki örlar á
niðurstöðu.
Auðvitað verður ríkisvaldið að
koma með fastmótaða yfirlýsta
stefnu um þetta mál og ég er á
þeirri skoðun að veiöheyfagjald
þurfi einfaldlega að festa sem
allra fyrst, helst á þessu-þingi. -
En að deha um hvort gjaldiö á
að kalla skatt eða leigu gengur
ekki lengur.
Húsnæðisstyrk-
urþingmanna
Einar Sigurðsson skrifar:
Mér hefur ahtaf fundist að þj óð-
kjörnir þingmenn ættu að sýna
gott fordæmi í ijármálum út á
við. Þeir skammta framkvæmd-
afé til opinberra framkvæmda og
þeir ráða lögiun og lofum í stefnu-
mörkun þjóðfélagsins að mestu
leyti. - Það er þvi ekki furða þótt
landsmenn verði sárir að heyra
og lesa um að sumir landsbyggð-
arþingmenn séu að kría út húsa-
leigu- og dvalarkostnað af ríkinu
með því aö skrá lögheimhi sín
úti á landi hjá ættingjum.
Maður var nú búinn að heyra
af einum þingmanni Alþýðu-
bandalagsins fyrir Norðurland
eystra í þessu sambandi en ég
hefði ekki trúað að fyrrv. sjávar-
útvegsráðherra og þingmaður
Austurlands hefði sama hátt á.
Þurfumekki
f leiri fiskiskip
Jóhann hringdi:
í sjónvarpsfréttuni sl. miðviku-
dag var fi ahað um íslenska skipa-
smíði og greint frá því aö í Nor-
egi væru i smíðum fjögur fiski-
skip, auk Vestmannaeyjaferjunn-
ar. Hehdarverð er um 4 milljarð-
ar króna. - Þetta tel ég flokkast
undir flármálahneyskli og ekkert
minna.
Það er hneyksli að þjóð, sem
berst í bökkum og á ekki fyrir
skuldum, skuli semja um smíði
fískiskipa erlendis fyrir gjaldeyri
sem verður að fá að láni. - Auk
þess sem við þurfum ekki fleiri
fiskiskip næstu árin a.m.k.
RagnarReykás
ogRíótríó
Skúli Magnússon hringdi:
Ég er orðinn hrikalega leiður á
gervinu sem einn vinsælasti leik-
ari þjóðarinnar hefur fest í, nefni-
lega Ragnari Reykás. Gervið er
svo lummulegt tíl lengdar og
klisjurnar svo útslitnar aö þetta
er farið að verka eins og ritúal
samið af hinu opinbera.
Ég er líka búinn að fá mig
fullsaddan af Ríó tríóinu, ég verð
að segja það. Það er sífellt verið
aö draga strákana tram við hvert
thefnið á fætur öðru. Nema þeir
séu svona aðgangsharðir í sam-
keppninni. En það er líklega ekki
gaman að vera ofurseldur fjölm-
iölafíkninni.
HvarfástkáSfabris?
Skúli hringdi:
Á ferðalögum erlendis, ekki síst
í Frakklandi og öðrum löndum í
Mið-Evrópu, hef ég getað pantað
það sem á frönsku nefnist „Ris de
veau“ eða kálfabris. Þau eru steikt
eða gufusoðin og borin fram með
hrísgrjónum eða frönskum kart-
öflum. Þetta er öndvegisréttur og
mjög eftirsóttur.
Þetta virðist vera alveg ófáan-
legt hér og sést heldur ekki á
matsölustöðum veitingahúsanna.
Mér þætti vænt um ef einhver
sendi ykkur hjá DV upplýsingar
um hvort þetta fæst hér yfirleitt.
Vertakasamband ekki í sambandi?
Eram við þá Sígaunar?