Þjóðviljinn - 11.04.1963, Blaðsíða 14

J4 SlÐA
ÞJÓÐVILIINN
FimmtudagUr 11. apríl 1963
Ef ég fæ ekki að vera, þá þarf
hún ekki á öðru að halda en
líkkistu. Rödd hennar var svo
lág að Garnet gat ekki heyrt
til hennar, en nógu há til að
Charles heyrði hvert orð. — Og
það verða tvær manneskjur í
þeirri kistu, herra Hale, barn
bróður yðar líka. Ég geri ráð
fyrir að yður hafi þótt vaent
um bróður yðar. Barnið er hið
eina sem þér eigið eftir hann.
Charles gaf frá sér hálfkæft
hljóð. En hann tók sig á:
*— Ég væri yður þakklátur,
sagði hann. — ef þér rædduð
ekki mál sem yður koma ekki
við. Og ég mælist til þess að
þér hverfið héðan úr húsinu
fyrir birtingu.
— Florinda fer ekki héðan úr
húsinu, Charles. sagði John,
— fyrr en Garnet er úr allri
hættu.
— Nei, herra Hale, það geri
ég ekki, sagði Florinda róleg.
— En ég skal segja yður hvað
ég hef í hyggju. Ég dvelst í
þessum tveim herbergjum. sem
Garnet hefur umráð yfir og ég
skal engan láta sjá mig. John
getur fært okkur matinn. Ég
fer aftur til Garnetar núna og
Hárgreiðslan
P E R M A. Garðsenda 21,
sími 33968. Hárgreiðslu- og
snyrtistofa
Dömur, hárgreiðsla við
allra hæfi.
TJARNARSTOFAN,
Tjamargötu 10. Vonarstræt-
Ismegin Simi 14662.
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
STEIND OG DÓDÓ.
Laugavegi li. sími 24616.
Hárgreiðslustofan
SÓLEY
Sólvallagötu 72
Sími 14853.
Hárgreiðslustofa
AUSTURBÆJAR
(Maria Guðmundsc'óttir)
Laugavegi 13 sími 14656.
Nuddstofa á sama stað.
22997 • Grettisgötu 62
ég skal ekki koma fram í gang-
inn fyrr en ég fer alfarin.
John spurði: — Sættirðu þig
við það. Charles?
John uppgötvaði að hann hélt
um byssuskeptið meðan hann
tlaði. Hann hafði ekki gert það
vitandi vits, en þó varð hann
alls ekki undrandi. Hann hefði
verið reiðubúinn að skjóta
Charles ef hann reyndi að fjar-
lægja Florindu með valdi. Og
Charles vissi að hann var það.
Charles sagði við Florindu:
— Er þetta loforð?
— Já. herra minn.
— Jæja, þá megið þér vera,
sagði hann með yfiriæti.
Jafnblíðlega og áður sagði
Florinda: — í>að er vinsamlegt
af yður Ég skal gera mitt
bezta. Góða nótt, herra minn.
Hún gekk aftur inn í svefn-
herbergið og lokaði hljóðlega á
eftir sér.
John sagði:
— Jæja, Charles. ég skal gera
það sem með þarf.
Án þess að bíða eftir svari
fór Jo.hn inn í svefnherbergið
aftur. lokaði dyrunum og setti
slána fyrir. Hann setti vatns-
krukkuna á borðið og gekk til
Florjndu. Hún stóð þarna og
dró andann ótt og titt, hnef-
arnir voru krepptir og varirnar
titruðu af reiði.
John brosti við. — Segðu það
bara. sagði hann.
Florinda hristi höfuðið. Hún
leit á rúmið. Garnet hafði vakn-
að við raddirnar. — Mig iang-
ar til að tala vjð þig, sagði
Florinda við John, tók um hönd
hans og dró hann með sér inn
í næsta herbergi. Með lágrj
röddu sagði hún: — John. vill
hann ekki að henni batni?
— Nei.
— En ég hélt að þegar ég
minnti hann á bamið ■— þú
sagðir að hann heíði elskað Oli-
ver —
— En þetta verður hennar
barn. skilurðu það ekki? Charl-
es myndi fúslega gera sitt til
að hún yrði heilbrigð núna, ef
hann vissi, að hún myndi deyja
af barnsförum og hann fengi
síðan að eiga barn Olivers Qg
eiga það á sama hátt og hann
átti Oliver. En ef hann fær
ekki að eiga barnið, þá vill
hann ekki heldur að það fæð-
ist.
Þá sagði Florinda það sem
hennj bjó í brjósti. Orðaforði
hennar var eins og John hafði
áður sagt; stórkostlegur.
Hann brosti við:
— Líður þér betur núna?
— Það getur varla heitið,
John, hefur þessi maður nokk-
um táma fengið einhverja mein-
semd í höfuðið?
— Ég veit ekki hvort það er
höfutðið eða hjartað eða bara
lifrih. Ég veit það eitt að
svona er hann.
Þaið varð stutt þögn. Florinda
bægði frá sér umhugsuninni um
Chaxrles.
— Garnet er aumlega á sig
komjn, John. Við verðum að
leggjla hart að okkur.
— Eigum við að fara inn til
hennar núna?
—■ Já, en vertu alveg hljóð-
ur þangað til hún sofnar aft-
ur.
Þau fóru inn í svefnherberg-
ið. Garnet bylti sér til í rúm-
inu. Florinda settist hjá rúminu
og iór að strjúka henni um
ennjlð. Hún strauk mjúklega
þvert yfir ennið og niður gagn-
augun og upp í hárið. Garnet
reynidi að segja eitthvað.
— Hvað — kallaði hann —
þig?
— Hann kallaði mig allra-
gagn, vina mín. Það er mjög
fínt til orða tekið. Ég held
hann hafi ekki séð mjög mikið
af heiminum.
— Florinda, hann — þú —.
Orðón köfnuðu í kjökri. Svo fór
hún að hósta. Blóðdropi kom
í annað munnvikið. Florinda
þerraði hann burt með votu
handklæðinu.
— Reyndu ekki að tala meira,
Garnet. Mér stendur alveg á
sama hvað Charles segir.
Rödd hennar var lág og róandi.
— Veslings karlinn, það liggur
við ég vorkenni honum. Ég held
hann hafi ekki haft mikla á-
nægju af lífinu. Hann hefur
víst aldrei setið með stúlku í
fanginu sem hefur sagt honum
að hann væri indæll og góður.
Lokaðu augunum. Andaðu djúpt.
Þú skalt bara sofa. Þú mátt
sofa eins lengi og þú vilt. John
er hér og ég er hér og við
förum ekkj frá þér.
Hún talaði og talaði og rö<M-
in var silkimjúk og seíandi.
Loks slakaði Garnet á og
sofnaði aftur. Florinda kom til
Johns sem sat á veggbekknum.
— Við gkiflum biða fáeinar
mínútur svo að hún festi svefn-
inn almennilega, hvíslaði hún.
Þ'a’u biðu. Ekkert heyrðist
nema fótaspark í hrossi. Eftii'
dálitla stund sagði Florinda:
— Klukkan?
— Gerðu svo vel. Hann fékk
henni úrið sitt.
— Settu lampann á borðið,
svo að ég geti séð klukkuna.
Settu eitthvað á milli lampans
og augna hennar.
Hún settist aftur hjá Garn-
etu. Varlega stakk hún skeið-
inni niður í vatnið, lét vatnið
renna af henni og strauk var-
ir Garnetar með votri skeiðinni.
Garnet hreyfði sig ekki. Flor-
inda leit á klukkuna og eftir
fimm mínútur vætti hún skeið-
ina aftur og strauk henni um
þurrar varir sjúklingsins. Eftir
þrjú skipti gaf hún John merki-
Hann kom alveg að hennl og
laut niður svo að hún gæti
hvíslað í eyra honum:
— Þú sérð hvað ég er að
gera?
— Já.
— Við verðum að gera þetta
á fimrn mínútna fresti alla
nóttina, allan daginn á morgun
og aðra nótt. Nema þegar hún
er vakandi. Þegar hún vaknar
verðum við að hætta, svo að
hún fái engan grun um hvað
við erum að gera. En hún er
svo örþreytt að hún sefur megn-
ið af tímanum. Við verðum að
halda vörunum á henni rökum.
Þegar dálitil stund er liðin mun
hún kyngja dropa án þess að
vita af því, og honum kastar
hún ekki upp. Maginn á henn
er í slíku uppnámi að hún
heldur engu niðri ef hún veit
að hún fær eitthvað.
John Kinkaði kolli. — Á ég
að taka við?
— Nei, það er bezt ég geri
þetta fyrst í stað. Ég veit
hvemig á að gera það. Er ekki
einhver staður þar sem þú get-
ur sofið?
— Hitt herbergið, þar sem
töskurnar okkar eru. Hvemig
verður með þig?
— Ég verð hér kyrr. Þegar
ég held mér ekki lengur vak-
andi, þá læt ég þig vita. Við
verðum að skiptast á.
John var sammála þessu.
Florinda vætti skeiðina aftur
og strauk varir Garnetar. Hún
hreyfði sig ekki.
John kom með dót Florindu
og sagðj að hún skyldi fara í
þægilegri föt, svo að hún þreytt-
ist síður. Florjnda notaði milli-
bilin til að fara i náttkjólinn
og sloppinn sem hún hafði haft
með sér. Hún tók úr sér hár-
nálarnar og hristi niður hárið.
John fann ullarteppi í skápn-
um og íagðist til svefns í dag-
stofu Garnetar.
Það var að birta af degi þeg-
ar Florinda vakti hann.
— Ég er orðin skjálfhent,
sagði hún. — Það er bezt þú
takir við.
Hann settist upp: — Hvernig
líður henni?
— Hún vaknaði einu sinni og
ég talaði við hana og fékk hana
til að sofna aftur. Komdu inn
þá get ég séð. hvort þú hefur
lag á þessu.
John fór inn j svefnherberg-
ið og fór að væta varimar á
SKOTTA

© King Feafarea Synjicate, fae.,1662. Worid righta rtaerveA

Geturðu ekki hlustað á útvarpið í annarri stofu? Ég er
orðin þreytt í handleggnum.
YDNDUÐ
FALLEG
ODYR
Sfauvþórjónsson &co
Jlafmætrœti 4-
ÉG
NOTA
NIVEA!
EN
ÞÉR?
Núið Nivea á and-
litið að kveldi: Þá
verður morgunrakstur-
inn þægilegri og auð-
veldari. Og eftir rakst-
ur hefur Nivea dásamleg
áhrif.
Gott er að til er NIVEA!
Nivea inniheldur Euce-
rit — efni skylt húðfit-
unni — frá því stafa
hin gððu áhrif þess.
Þær eru allar þráar. Þú
verður að láta hana vita,
hver er húsbóndinn.
Maðurinn hefur rétt til þess
að krefjast skilyrðislausrar
hlýðni. Taktu hana réttum
tökum og hún þekkir stöðn
sína.
Það sem við karlmennirnir
segjum. Það gengur, Andrés
frændi.
Rétt, annars verðum við að
hvessa að norðan.
Vefðu upp dagblaðið og
gefðu henni skell.
Hef opnað \
lækningastofu
á Klapparstíg 25. ,
\
Sérgrein: Lyflækningar og meltingarsjúk-
dómar. — Viðtalstími kl. 3.—5 e.h. alla
virka daga og eftir um't’ali. — Sími 112 28.
' •]
HAUKUR JÓNASSON, læknir. -
/