Þjóðviljinn - 14.08.1977, Blaðsíða 17

Þjóðviljinn - 14.08.1977, Blaðsíða 17
Sunnudagur 14. ágúst 1977 ÞJÓÐVILJINN — SIÐA 17 <oJ Sköpun W Evu — Heyriröu klukkum hringt karlinn? — Þetta heitir brjóstfæðingarlækningar, og hann er sá eini sem þær stundar. — Þetta rifbein setjum við á generalprufu. — Nál og tvinni eru hlutir sem Eva getur ekki án veriö. I garðinum ótugtarskapur. Þégar vinnuflokkur i Reykjavik ætlaði að borða nestið sitt á vinnustað fékk einn kallinn sveskjugraut i hitabrúsa og allt stóð fast f stútnum. Þar var ekki dropi af gini heldur. Svona geta eiginkonur verið miklar ótugtir og þvi er ég ógiftur. Visir Hvildin mikla Til þess að hvila Visi og les- endur af og til á sögum af kóng- um, stjörnum og alls kyns öðru fólki hefur verið ákveðið að hafa öðru hvor þátt þar sem leitað er fanga i gömul Visisblöð. Visir. ÍVIenn sleppa við með- lagsmál Ég tel vera nokkurn mun á þvi að kyssast eða eðla sig á sviði. Visir Sveimað á lendum skáldskapar Yfir kaldan eyðisand, einn um nótt ég reika. Morgunblaðið Hverslags leti er þetta? „Stend ekki i neinum rekstri, hvorki fyrir Varnarliðið né aðra", segir Kristinn Finnbogason. Visir Frábær glöggskyggni. Að sögn Gretars er ekki sjáan- legt að mengunin i ölfusá stafi af mysunni þvi hún er leidd i ána of- an brúar, en mengunin er mest neðan brúarinnar. Dagblaðiö. Og þá var nú ekki töluð vitieysan, karl minn Fimmtiu og sjö miljónir so- véskra þegna taka þátt i umræð- um um stjórnarskrá Sovétrikj- anna. Umræðurnar bera vott um frumkvæði og áhuga hins sovéska manns, öflugt hugmyndaflug hans og dómgreind. APN Glæpurinn göfgar manninn Indverskar tungur eru það sem ég ætla aðnema á næstunni, sagði (bankaræninginn) Lugmeier enn- fremur. Kunnátta i þeim kemur mér að góðu gagni við jógaiðkun en það hefi ég tölvert stundað. Uagblaðið Lausn viðskiptahallans Hugsið ykkur 24 miljónir i er- lendum gjaldeyri. Hver getur fúlsað við þvi? Ég skora því á yfirvöld, ef gjaldeyrisyfirvöld gera það ekki á undan mér, að sleppa Lugmeier, lofa þvi að framselja hann ekki, en skylda hann tilað eyða gjaldeyrinum hér á landi. Visir Mannvitsspurningar. Hvar endar þessi vitleysa. Hvað erum við að gera sem við ættum ekki að vera að gera? Hvað ættum við að gera öðruvisi? Hvað ættum við að gera sem við erum ekki að gera. Það er spurningin. Alþýðublaðið Hin landfræðilegi sögu- skilningur. Stundum hefur þótt á þvi bera að Framsóknarflokkurinn teldi sig miðflokk til sveita en vinstri- flokk i þéttbýli. MorgunblaðiO ^Síi Adolf J. Petersen: VÍSNAMÁL Þrátt fyrir tam- an þegnasið Vegsami ég mig sjálfur, verð- ur min dýrð engin, eða vegsam- ir þú þig sjálfur verður þin dýrð engin, er gamalt máltæki, sem var til að siða hina sjálfhælnu, en Sölvi Helgason tók ekki mark á þvi og kvað um sjálfan sig: Ég er gull og gersemi, gimsteinn elskurikur, ég er djásn og dýrmæti, drottni sjálfum likur. Þiggur pris af firðaflokk, fremdum lýsir slyngur, sál ber visa i sinum skrokk Sólon tslendingur. En Bólu-Hjálmar var á ann- arri skoðun um ágæti Sölva og kvað: Maður kom með þrýstin þjó, ég þekkti hann gegnum Ijóra, á sér bar og eftir dró óhamingju stóra. Ungur piltur ætlaði eitt sinn að hjálpa Rósu Guðmundsdótt- ur f rá Vatnsenda á bak hesti, en stóð rangt að, svo Rósa kvað: Það sér á að þú ert ungur, þvi ólaginn, frjálsaritel ég fremri veginn, farðu ekki að mér þarna megin Það hef ég ekki heyrt, hver pilturinn hafi verið, en að hann hafi svarað með þessari visu, sem ég hef ekki heyrt nefndan höfund að: Þrátt fyrir taman þegna sið þeim er sama núorðið, hvort aftan framan eða á hliö þeir eiga gaman fljóðin við. Guðmundur Ketilsson á Illugastöðum (bróðir Natans) lýsir áhrifunum frá Vatnsenda- Rósu með þessari visu: Ýmist hringa geigvæn gefn gulls mig stingur nálum, eða syngur að mér svefn i hendinga málum. Að ágirndin sé alheimsböl sem fylgi mönnum út yfir gröf og dauða, hyggur svo vera Helga frá Dagverðará og kveöur: Agirndin er alheimsböl, aldrei henni fylgir sæla, og við dauðann er hún kvöl allra sinna rfku þræla. Helga sendi einnig vi'subotn að vi'suhelmingi sem hér birtist fyrirnokkru, en mér finnst fara velá þvi að þessi visuhelmingur Helgu verði fyrrihluti að vísu sem menn botnuðu og sendu til Visnamála á Þjóðviljanum: Þegar ágirnd á sitt ból innst i sálu þinni. Svarinú hagyrðingar, hverað sinu álili. Veðurfarið er þannig hér á landi að manni finnst hiín vel geta átt við það þessi visa Jónasar Hallgrimssonar: Veðrið er hvorki vont né gott, varla kalt og ekki heitt. Það er hvorki þurrt né vott, það er svo sem ekki neitt. Himnalekinn (rigningin) er oftmikill tjónvaldur, svo að t.d. hefur hagnaðarvon bænda orðið að engu. Um það hefur Þorsteinn bóndi á Svinafelli i öræfum þetta að segja: Margan hefur glaðan guma gróðavonin svikið. Og hrakta taðan hrellir suma, himinninn lak svo mikið. NU eru bændur sagðir tekju- lágir, svo hagnaðarvon þeirra ervart mikil, en það hefur gerst fyrr sem visur Braga Jónssonar i Hoftúnum benda til: Bændur marga færa fórn, fárra gæða njóta. Ráðalaus er rikisstjórn, reynir ei neitt til bóta. A þvi kann hún engin slv.il. er það þjóðarhneisa. Skorta virðist visku til vandamál að leysa. Vandamálin leysast ekki altaf skyndilega. Bjarni Gíslason á Harrastöðum kvað: Það er vandi að velja leið, vinna fjöldans hylli, láta alltaf skríða skeið skers og báru milli. Að gripa tækifærið er ekki öll- um hent. Þau vilja oft fara forgörðum. Rósberg G. Snædal kvað: Sárið grær, en sviður þó, . sorgir ljær og kviða. Tækifæri i timans sjó tapast ærið vfða. Skattskráin og hamingjan eiga sjaldan samleið, en það er vist ekki nýtt sem ráða má af visu séra Brynjólfs Halldórs- sonar á Hjaltastöðum á 18 öld: Allir gjalda eigum toll, iilluin búin sjá má föll, allir forðist illra soll, öllum reynist lukkan höll. Séra Jón Guðmundsson i Reykjadal á 18. öld varð siðar prestur i Reynisþingum, en vegna meiðyrða missti hann hempuna og kvað: Veraldar á mig vonskan gaus, von er eitt strá sé marið, einatt hefur hún ærulaus illa með mig farið. Eitt sinn er Geir biskup Vidalinlá veikur, fannst honum aðrir vera sér til ama, þá kvað hann: Vinir fækka, heilsan hnignar, hranna þrýtur yl, skildir smækka, skapið dignar, skammt er bana til. Séra Hallgrimur Pétursson varfædduroguppalinn á Hólum i Hjaltadal. Hann var snemma kunnur að visnagerð. Grunlaust er ekki að hann hafi haft biskupinn i huga þann morgun sem hann gerði þessa visu: Sefur, vaknar, sér við snýr, sest upp, étur, vætir kvið, hóstar.ræskir, hnerrar.spýr, hikstar, geispar, rekur við. Mörgum ererfittað vinna bug á sjálfs sin ágöllum. Sigurður Breiðfjórð kvað: Einn þó gangi illan veg augum fyrir mínum, máski hann striði meira en ég móti brestum sinum. Þó kóngur viljisigla, mun byr ráða. Þorsteinn Jónsson skáldi kvað: I>;g skal glaður una kyr, angur þó að liljóti. Einhverntima batnar byr, þó blási nú á móti. Að tapa sinni auðnutið getur margan hent. Björn Konráðsson á Fáskrúðárbakka kvað: Eg hef tapað auðnutið, aðrir hrapa frægri, nuití gapir mæðan strið minu skapadægri.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.