Þjóðviljinn - 01.04.1978, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn - 01.04.1978, Blaðsíða 7
Laugardagur 1. aprll 1978 ÞJÓÐVILJINN — StÐA 7 Einkabillinn er eitthvert þad fullkomnasta drápstæki, er maðurinn heíur fundið upp. Snorri Styrkársson: Almenningsfarartækí í staö einkabíla Tilefni þessarar greinar er pistill er birtist hér á þessari sömu siðu fimmtudaginn 16. mars siðastliðinn eftir Þóri Hallgrimsson kennara. Hann hóf pistil sinn á magnaðri tys- ingu á siðustu ráðstöfunum hjónakornanna Geira og Ólu Jó. Tek ég undir þau orð er þar eru skrifuð. Þau eru nú samt ekki tilefni skrifa minna heldur sU skoðun Þóris að einkabillinn (blikkbeljan) sé ekki einn hættulegasti óvinur mannkyns- ins heldur besti vinur þess og hið mesta þarfaþing. Þessum málflutningi Þóris Hallgrims- sonar vil ég mótmæla kröftug- lega og mun færa hér rök fyrir þessari skoðun minni. Einkabíllinn er eitthvert það fullkomnasta drápstæki er mað- urinn hefur fundið upp. Umferð- arslysin erusmámunir á við þá eyðileggingu er einkabillinn hefur valdið og mun valda ef fram fer sem horfir. Ég persónulega hélt að öllum vinstri mönnum, sósíalistum, hlyti að vera sú hætta ljós er blasir við mannkyninu. Það er vitað að oliubirgðir jarðar munu ekki endast lengur en i 20-40 ár i viðbót. Það er sömuleiðis vitað að þau önnur hráefni sem notuð eru i einakbil- inn ganga til þurrðar einhvern tima i nánustu framtið. Og svo er öll su mengun er einkabillinn veldur, hvort sem hiin er á sál- arlifi ungra manna eða á and- rumsloftinu. Þeir eru ' . öfáir sem lifa i draumaheimi 8 gata tryllitækja með breið dekk að aftan. Ég hélt að öllum hugs- andi mönnum væri þetta kunn- ugt. En það er nú öðru nær, — hér strunsar Þórir fram á siður Þjóðviljans og dásamar þar sinn einkabil. Hann gagnrýnir blaðamenn Þjóðviljans fyrir að þar hafi aldrei nein lofgjörð birst um einkabilinn hans. Þórir segir: ,,Til eru einnig þeir sem eruandvigir bilum, þvi þeir telja sig svo róttæka" Ég (svo og svo mikið róttækur) vil einungis segja Þóri Hallgrims- syni það að þegar bent er á |mí gifurlegu hættu sem stafar af einkabilnum þá er ekki þar með sagt að útrýma eigi öllum bilum (fjór- eða fleirhjóla vélknUnum ökutækjum) og hverfa á vit hestsins. Heldur er þar einungis veriðað koma vitinu fyrir þá er ennþá ráfa i' villu og skynja ekki þessa hættu. Þórir segir: „1 Kina, N-Kóreu, Albaniu og Kúbu eru ekki einkabfiar" og siðar: ,,í þessum löndum eru ekki leyfðir einkabilar, vegna þess að efna- hagur landanna og einstaklings- ins leyfir það ekki". Þegar þessi orð eru ígrunduð, þá læðist sá grunur að mér, þó ekki hafi ég neinar tölur handbærar, að sá gjaldeyrir er fer i kaup á einka- bílum erlendis frá og aðra þá hluti sem þeim fylgja s.s. bensín, nemi ef ekki gott betur hallanum, sem verið hefur á millirikjaverslun okkar hin sið- ari ár. Þórirsegir: „Það er misskiln- ingur að halda að sósialismi i ír«tt»kv»aíui -.....a. að sitja i strætisvagni''. Sósialistar hljóta að hafna þeim drápshugmynd- um er Þórir hefur ánetjast. Við verðum að leysa þau vandamál, er skapast við flutning (hreyf- ingu) fólks frá einum stað til annars með þéttriðnu strætis- vagnakerfi, (gleymdu þeirri hörmung er kallast Strætis- vagnar Reykjavikur eða Hafn- arfjarðar) dsamt einhverskon- ar bilaleigu- eða leigubilakerfi, sem ég er ekki tilbúinn að Ut- lista nánar hér. Asamt þessu gæti Þórir átt reiðhjól, er nota mætti á allar styttri leiðir. Þóri verður einnig nokkuð tið- rætt i pistli sinum um þá „kjaraskerðingu" er henn og aðrir hafa orðið fyrir, vegna hækkunar á bensini og innflutt- um bilum. Ég dreg stórlega i efa að bensinhækkun geti talist kjaraskerðing, sömuleiðis verð- hækkun innfluttra bfla. Jafn mikla „kjaraskerðingu" teldi ég verðhækkun á rafurmagns- tannburstum. Hið gagnstæða yrði þá kjarabót (verðlækkun á rafurmagnstannburstum). Þetta eru miklu frekar aðgerðir er stemmastigu viðþeirrihættu er að manninum steðjar. Næsta skref yrði að banna innflutning einkabilsins og gera jafnframt þær ráðstafanir er ég benti á. Ég bið menn að igrunda þá breytingu er verða myndi i heiminum ef einkabillinn hyrfi af sjónarsviðinu. Hvar væri t.d. auðvaldsþjóðfélagið I Banda- rikjum Norður-Ameriku, statt ef einkabfllinn hyrfi. Allt þjóð- félagið dansar i kringum þetta dýrðarinnar sjálfsmorðstæki. Hér að framan hefur aðeins verið-drepið á nokkur þeirra raka er skipa okkur að hætta þeim hildarleik er við tökum þátt i nu. Ég er tilbúinn til að fara dýpra i' saumana á einstök- um atriðum og bæta nýjum við en það er of langt mál og of viðamikið ieina dagskrárgrein. Að lokum vil ég segja þetta. Við sósialistar verðum að ganga á undan og sýna fram á hættur einkabilsins. Við verðum einnig aðreynaað lifa eftir þeim kenn- ingum er við aðhyilumst og vil ég benda á að alltof margir i okkar röðum tala fjálglega um sósialisma, frelsi, jafnrétti og bræðralag, en lifa þó i drauma- heimi hugsjóna og slagorða. Þegar til kastanna kemur þá eru þeir i stöðugu kapphlaupi við Imynduð lifsgæði auðvalds- ins, hins kapjtaliska heims. Reyk javik 19. mars 1978. Snorri Sty rkársson. Frá sýningu Jóhannesar. Jóhannes á Loftinu: Drög ' i og tilbrígði Norræna húsiö Evrópusvíta í bókasafninu Sænski listamaðurinn Sixten Haage sýnir grafikmyndir i bóka- safni Norræna hUssins 1. —10. april. Sixten Haage er talinn I röö fremstu graflk-listamanna I Svl- þjóð. Hann stundaði listnám I Stokkhólmi á strlösárunum, og siðan I Parls 1945—47. Hann hefur tekið þátt I sýningum vlða um heim, m.a. I Finnlandi, Póllandi, JUgóslavIu, Italiu, VesturÞýska- landi og Bandarikjunum. Flest listasöfn I Sviþjóð hafa keypt verk eftir hann, svo og söfn I Póllandi, Vestur-Þýskalandi, Finnlandi og Bandarikjunum. Megin-uppistaða sýningarinnar I Norræna húsinu er röð mynda, I allt tólf grafíkblöð, sem Sixten Haage nefnir „Europa-sviten" en alls eru á sýningunni um 20 verk, og eru þau öll til sölu. Sýningin er Sixten Haage er talinn I röft fremstu graflklistamanna I Svíþjóö. Ljósm. eik. opin á venjulegum opnunartima bókasafnsins, frá klukkan 14 til 19 daglega fram til 10. aprll. Sixten Haage setur sjálfur upp sýninguna, og dvelst hér á landi til 8. april. Jóhannes Jóhannesson hefur opnað sýningu á Loftinu, Skóla- vörðustig 4. Það er ekki vitnð hve margar myndirnar verða. Jó- hannes hefur sjálfur grun um, að einhvern tlma hafi um tuttugu manns búið á þessu lofti — kannski hver þeirra fái sina mynd. Myndirnar, málaöar á pappir, eru allar nýlegar. Jóhannes var fyrstur listamanna til að sýna I þessu sérstæða gallerli, það var fyrir þrem árum. Kannski verður hann llka sá síðasti og lokar þar með hringnum. Jóhannes vildi helst lýsa þess- um myndum á þann veg, að þær væru staðfesting á rannsóknum sem siðar koma fram I oliumál- verkum, sem og skoöun á ýmsum þeim möguleikum sem verða til I sambandi við það sem hann væri að mála hverju sinni. Þetta eru drög og tilbrigði. Hringform eiga ýmislegt óupp- gert I einum flokki mynda, I öör- um flokki fer einskonar konu- mynd litsterk og barnsleg með Ut- smognum hætti — „af þvi þaö er svo gaman að vera til". Er litróf þessara mynda róm- antískt? — Já,er þaö ekki? Það þótti um skeið óttaleg skömm að lata sjá á sér rómantfk, en vorum við ekki allir saman undir þá sök seldir? Sýningin er opnuð I dag og verður opin I tvær vikur. Nýkomið mikið úrval austurrískum kvenkápum Opið á laugardögum Laugaveg66 llhœð

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.