Dagblaðið Vísir - DV - 15.10.1999, Blaðsíða 14

Dagblaðið Vísir - DV - 15.10.1999, Blaðsíða 14
I nniskór og Kvikmyndin Velvet Goldmine segir af kynnum Iggy og Bowie í upphafi áttunda áratugarins. Þetta samband er ein af goðsögum rokksins - brjálað sukk, eiturlyf eins og sælgæti, villt kynlíf - sem þeir þræta þó fyrir að hafa stund- að hvor með öðrum - og nóg af peningum, enda Bowie aðalmað- urinn í poppinu þá. Karlarnir fóru að lokum til Berlínar til að þurrka sig upp en hafa í gegnum tíðina haldið góðu sambandi og stundum unnið saman. Það er skemmtileg tilviljun að þessir meistarar skuli nú á haustdögum vera að gefa út sólóplötur sem eru nokkuð svipað- ar þegar vel er að gáð, rólegar og textarnir inn á við. Angurvært vöðvatröll Iggy Pop er ekki kallaður afi pönksins að ósekju. Þeir sem ekki hafa kynnt sér plöturnar sem hann gerði með hljómsveitinni The Stooges frá 1969 til 73 eru að Iggy '99: Aldrel væminn missa af miklu og hafa ekki grundvallarþekkingu á pönki. Karlinn hefur gert haug af plötum sem allflestar hafa verið harðar og rokkaðar. Nýja platan hans, Avenue B, nefhd eftir götunni sem hann bjó við í New York, er allt önnur Ella og sýnir að karlinn eldist eins vel og gráðaostur og með reisn. Platan er einföld og oft- ast angurvær þó Iggy geti ekki haldið aftur af sér á stundum og brestur þá á með gaddavírsrokki. Don Was tók plötuna upp með honum í New York og til aðstoðar er m.a. djasstríóið Medeskl, Martin and Wood og í þrem ör- lögum les Iggy upp við hugljúfan fiðluleik. Textarnir eru þó ekkert ott sérstaklega hugljúfir. Sá gamli er á báðum áttum; vill stundum grúska í bókum í inniskóm en oft- ar halda afram að vera sá vöðva- stælti graðfoli sem hann hefur hingað til verið. Hér segir af kon- unum í lífi Iggys síðustu árin og hvaða augum rokkarinn lítur samböndin, t.d. „Nazi Girlfriend", sem hann tekur á gólfinu innan um bækur um forn fræði, og „Miss Argentina" sem hann skammast sín fyrir af því að hún les Cosmopolitan. Hlustandinn fær nána mynd af karlinum, þetta er eins og að laumast I dagbókina hans. Þó Iggy gefi mikið af sér ger- ir hann það með glott á vör; súr- sætur en aldrei væminn. En hvaö segir karlinn? Var erfitt aö koma með góöa rokkplötu eftir 35 ár í bransanum? „Ég gerði plötuna án þess að pæla í því hvort hún væri helvítis vagg og velta eða ekki. Ef eitthvað er varið í hana mun hún vagga einhverjum í grundvallarskilningi þess orðs." Almennur kvíði Plata Bowies heitir „hours..." og er „aðgengilegri" en hann hefur verið lengi. Tónlistarlega minnir platan á vel slípaðar eikarhillur með postulínsstyttum og þykir aft- urhvarf til „Hunky Dory" og hvíta popp-soulsins á „Young Americ- an", sem sumum finnst reyndar ládauðasti Bowie-inn. í textunum er Bowie hugsi og dapur, syngur um rangar ákvarðanir og glötuð tækifæri. Öfugt við Iggy er hann þó ekki að syngja út frá eigin reynslu. í viðtölum geislar Bowie af hamingju og er yfir sig skotinn í henni Iman sinni. Hann játar líka fúslega að textarnir séu skáld- skapur. „Þetta er engan veginn sjálfsævileg plata. Eins og hver annar höfundur nota ég atburði úr eigin fortíð en ég fiétta inn brotum úr ævi vina og samtíðar- manna sem hafa ekki átt sömu velgengi að fagna og ég. Ég hef séð fólk brölta í gegnum líflð og mála sig út i horn þar sem er mjög erfitt fyrir það að hefja nýtt líf. Sumir eru undirgefnir, aðrir bitr- ir og fullir af eftirsjá, kannski fast- ir í aðstöðu sem er allt önnur en sú sem þeir héldu að lífið hefði upp á að bjóða þegar þeir voru yngri. Ég vildi fanga þennan almenna kvíða sem margir á mínum aldri finna fyrir og semja lög fyrir mína kynslóð." w Ekki föndurbúð Bowie hefur aldrei verið við eina fjölina felldur í músíkinni. Á síð- ustu plötu reyndi hann t.d. við drum & bass með frekar hland- volgri niðurstöðu. Hann er and- stæða t.d. Rolling Stones sem hafa alltaf byggt á blúsrótunum sínum. „Jú, ég dáist að þeim sem hafa náð fullkomnun í sinni iðn," segir hann um Rollingana, „en þeir eru dálítið eins og pottagerðarmenn sem hafa sérhæft sig í einni tegund af potti og halda áfram að fram- leiða sama pottinn allt liflð." Hver myndi þinn pottur vera? „Eitthvað ur stórmarkaði, ha, ha, ha. Ég er stórmarkaður frekar en fóndurbúð. Ó, þetta er orðið ansi vitiaus samlíking! En það er mikilvægt að muna að ég trúi því ekki að ég eigi mitt ákveðna tón- listarsvið. Mitt svið er bara það sem ég geri, sem er að bræða sam- an hluti sem vekja áhuga mínn og að túlka efni og hugmyndir, ekki I Bowie og Iggy '73: Ungir menn á uppleib. ósvipað og leikari. Það er alvarlegt mál að leika og hlutverkið getur orðið manni kært. Spyrðu hvaða leikara sem er og hann segir «»MH* „Já, þetta er allt leikur, ég er að þykjast" Þó er þetta allt í þykjustunni, öll list er uppgerð." -glh hakkavél Dr- Gunna Club Africa **** Fönkið lifir sem aldrei fyrr á skerinu og því er við hæfi að benda lesendum á tvær spriklandi [ji hressar plötur sem gefnar eru út undir litlu en öflugu ensku merki, Strut. Báðar dveljast við dásam- lega fortíð þegar kragar voru risavaxnir og buxnaskálmar útvíðar. Fyrst ber að nefna Club Africa. Þar er safnað saman fjórtán fönkgóðum lögum frá dimmu álfunni. Svit- inn lekur sem bráðir smér um plötuna og hún gefur engin grið í hraðri keyrslu. Sumt er sungið, annað ekki, og í ósungnu lögun- um er brjálæðið oft svo mikið að hlustand- inn má allt eins eiga von á að falla í trans og vekja athygli nágranna með ósæmilegu háttalagi. Fönkfólk og ekki síður sveittar stúlkur í „afró" eiga hauk í horni þar sem hún þessi er. Europa *** Sahkömies Finnann Jimi Ten- or þekkja margir fyr- ir tvær bragðmiklar plötur sem Warp-út- gáfan hefur gefið út með honum. Jimi á þó lengri feril að baki og nýlega bætti Warp úr brýnni þörf með því að endurútgefa tvær eldri plötur sem hingað til hafa verið ófáanlegar nema í safnarabúðinni í Helsinki. Europa frá 1995 er betri af þessum tveim. Þar er Jimi næstum þvi búinn að mynda þá happadrjúgu blöndu sem hann kynnti á fyrstu plötu sinni hjá Warp og bæði blæs í saxófóninn og riðlast á hljómborðinu. Því miður syngur hann ekki mikið og því hljóm- ar tónlistin eins og afslappað sándtrakk, eins og Klaus Wunderlich og Isaac Hayes hafi fengið það verkefni að semja saman tónlist- ina við „The Pimp in the Sauna". * Fyrstu árin framdi Jimi geðveika industrial-til- raunatónlist en á plötu frá 1992 kom hann öllum í opna skjöldu með púra diskói. Tveim árum síðar kom Sa- hkömies sem er þunnildi. Megnið af henni hljómar eins og þunglyndissjúklingur sé að leika á skemmt- ara. Hann nennir því tæplega og stundum slær út í fyrir honum og hann fer að fikta í rafmagnstöflunni. Þann töffaraskap og grúf- heit sem síðar áttu eftir að vera kennileiti Jimis er aðeins að fmna i einu lagi og því er þessi plata eingöngu ætluð eldheitustu Jimi Tenor-fiklum. Block Party Breaks **** Fönkið er kannski ekki í alfaraleið plötu- kaupenda en Strut fer af best of-einstigi venjulegra fönksafn- platna og grefur upp sjaldgæft fönk. Dj Pogo hefur safnað saman sjaldheyrðum smáskífum á eðal- hlunknum Block Party Breaks þar sem má heyra stöff | með goðunum Sly Stone og Rufus Thomas í bland við ófræg- ari hetjur. Reykur stígur af skæli-fótstigum, svo tryllt er þjösnast, og yfirbragðið er gáskafullt og léttlynt. Tilvalin plata fyrir suddalega góð partí, ekki síður en plötu- snúða með metnað og samplara - hér er gomma af góðu grúfi og foxí riffum sem þeir geta stolið. f Ó k U S 15. oktöber 1999

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.