Dagblaðið - 02.09.1978, Blaðsíða 10

Dagblaðið - 02.09.1978, Blaðsíða 10
10 BIAÐIB DAGBLAÐIÐ. LAUGARDAGUR 2.SEPTEMBER 1978 staháddagblad Útnefanfii: Daubiaðiðlif. Framkvinmdastjóri: Sveinn R. EyjóH»»on. Rltstjóri: Jöna* Kri»ljáii»»on. Fréttaitjori: Jon Birgir Péturuon. Rrtstjómorfu«trúi: Haukur Hekjaeon. Skrif.to'u.tjöri riutjómur Jóhannes ReykdaL iþróttir: Halfur Sknonarson. ABstoe rfréttu.tjóran Atfi Stalnarsson og Ómar Valdimarsson. Handrit: Asgrfmur Palsson. 'BÍaoamann: Anna Bjamason, Asauir Tömasson, Bragi Skjurðsson, Dora Stefansdóttir, Gissur Sfguros- son, Guomundur Magnússon, Hullur Halsson, Hokji Pétursson, Jðnas HaraUsson, Ólafur Qeirsson, Ólafur Jónsson, Ragnar Lar., Ragnhaiour Kristjansdóttir. Hönnun: Guojon H. Palsson. Ljósmyndir: Ari Kristinsson Ami PaH Johannsson, Bjamieifur Bjamleifsson, Hörður Vlhjaimsson',- Ragnar Th. Skjurðsson, Svakin Þormóðsson. Skrifstofustjóri: Ólafur EyjóHsson. Gjafdkeri: Þráínn Þorleifsson. Sóiustjóri: Ingvar Svakisson. Dreifing- arstjóri: MAr E.M. Hafkfarsson. Rftstjðm Sioumúla 12. Afgrafðsla, áskriftadeifd, auglyslngar og skrif stofu r Þ verhofti 11. Aðalsimi blaðsins er 27022(10 tinur). Askrift 2000 kr. a manuði innanlands. i lausasötu 100 kr. ekitakið. Setning og umbrot Dagblaðið hf. SUSumúla 12. Mynda- og pfötugerð: Hilmir hf. Sfðumúla 12. Prentun: Arvakur hf. Skeffunni 10. Víðishús úti um allt Víðishússkumbaldinn, serri nýi menntamálaráðherrann tekur í arf eftir fyrirrennara sinn, er táknrænn fyrir við- skilnað gömlu stjórnarinnar. Slíkir kumb- aldar eru úti um allt. Hraði verðbólgunnar er 45—50 af hundraði á ársgrundvelli. Ríkisfjármálin hafa einkennzt af sífellum hallabúskap og skuldasöfnun við Seðlabank- ann. Nú stefnir í aukinn halla á viðskiptum okkar við út- lönd. Upprennandi kynslóð hefur verið gerður sligandi baggi með skuldasöfnun erlendis. Ofveiði þorsksins hefur verið látin líðast. aðgerðir stjórnvalda hafa mestmegnis verið kák. Þörf er á veru- legri minnkun veiða, þótt það kostaði fórnir víða um land. Hvarvetna sjást merki um vitlausa fjárfestingu. Þar er ekki aðeins um að ræða Víðishús og Borgarfjarðarbrú, heldur spýtingu fjármagns í ríkum mæli til greina, sem gefa lítið sem ekkert í arði. Megingreinar landbúnaðarins strita við offramleiðslu, styrkirnir hafa aukið hana og þar með aukið vandann og skert lífskjör þjóðarinnar. Offjárfesting í fiskiskipaflota er hrikalegt dæmi um vitlausa fjárfestingu. Þorskafla hefur verið dreift milli landshluta á skipulagslausan hátt með styrkjum til of mikilla kaupa á skuttogurum. Af þessu leiðir minni arð- semi fyr, r þjóðarheildina. Eins og um landbúnaðinn hefði því l'é betur verið varið til iðngreina, sem gefa meiri arðsemi og mundu því bæta lífskjör þjóðarinnar. í stað eflingar lífvænglegra iðngreina hefur fé verið varið til ýmiss konar "þörungavinnslna". Ekki verður aftur snúið með Kröfluvirkjun, þótt vafasöm sé. Menn efast um hagkvæmni fjárfestingarinnar í járnblendiverk- smiðjunni. Almennum iðnaði hefur verið haldið niðri með mis- munun á ýmsum sviðum. Iðnþróunaráætlunum hefur jafnóðum verið fleygt. Af þessum sökum óttast margir, sem þekkja til mála, að lífskjaraskerðing blasi við. Sökin er ekki einungis þeirrar ríkisstjórnar, sem fór frá í gær. Allir stjórnmálaflokkar bera mikla ábyrgð á, hvernig komið er. Foringjar þeirra hafa látið hagsmunahópa í landbún- aði, sjávarútvegi og verzlun stýra höndum sínum. Þeir hafa ekki haft bein í nefi til að beina þróun atvinnulífsins á farsælli brautir. Stjórnmálamenn hafa verið leikbrúður þrýstihópa. Gamla stjórnin tók við slæmu búi úr höndum fyrri ríkisstjórnar Ólafs Jóhannessonar. En hún ber ábyrgð á framhaldi á stefnu þeirrar stjórnar. Hún hefur ekkert gert til að hverfa frá óheillabrautinni. Fjögur ár hafa farið til einskis, og tíminn rennur frá okkur. Ólafur Jóhannesson forsætisráðherra segir ,nú, að „nýir vendir sópi bezt". Fáir munu þó ætla, að stjórn Ólafs sópi miklu. Eins og mál standa í dag, er líklegast, að nýja stjórnin haldi áfram að úthluta dúsum til þrýsti- hópanna af ótta við atkvæðatap að öðrum kosti. Menn óttast, að nýja stjórnin taki bara við „víðishúsunum" frá hinni gömlu og kaupi fleiri slík. Enn einu sinnu nýtur Edward Kennedy öldungadeildarþingmaður geysilegs fylgis sem liklegur forseta- frambjóðandi við næstu forsetakosn- ingar í Bandaríkjunum árið 1980. Nýj- ar skoðanakannanir sýna að Kennedy er sterkari frambjóðandi Demókrata- flokksins en Carter Bandarikjaforseti. Stjórnmálamenn í ýmsum ríkjum Bandaríkjanna óska frekar eftir því að Kennedy komi til þeirra og veiti þeim stuðning en Carter. Og Kennedy virðist fús að veita þennan stuðning. Einn verkalýðsleiðtogi lét hafa það eftir sér að áður fyrr hefði það verið góður stökkpallur að bjóða Kennedy fyrst og síðan sjálfum forsetanum. Nú höfum viðekkert viðCarteraðgera. Þessar staðreyndir eru umhugs- unarefni um ástand bandarískra stjómmála í dag. Hérer ekki eingöngu um að ræða vandræði ríkjandi forseta Fjölmiðlar fylgjast mikið með Kennedyfjölskyldunni og fjölskyldumyndir eru vinsælar i blóoum. gegn rótgróinni glansmynd. Það er eitthvað bogið við hina stöðugu kröfu um Kennedy í forsetastól og lítið virðist vinna á Kennedy vinsældun- Naf nið Kennedy Enginn efi er á því að Edward Kennedy er nú fær og áhrifamikill öld- ungadeildarþingmaður. En það eru aðrir færir öldungadeildarþingmenn sem gætu gjarnan hugsað sér að verða forsetar Bandaríkjanna. Hin raun- verulega ástæða þess að Kennedy er talinn líklegur frambjóðandi til for- setaembættisins, og svo hefur raunar verið undanfarinn áratug, er einfald- lega sú að hann ber ættarnafnið Kenn- edy. Hann varð öldungadeildarþing- maður vegna þess að nafnið var Kennedy. Teddy Kennedy er liður í amerískri goðsögn, hvort sem honum líkar það vel eða illa. Og það er þessi goðsögn sem almenningur vísar til þegar hann óskar eftir öðrum Kenn- edy sem forseta Bandarikjanna. Kennedy goðsögnin er raunveruleg goðsögn að því leyti að svo virðist sem töfrar fylgi nafninu. Völd eru stöðugt tengd þessu nafni í hugum fólks. Og fjölmiðlar fylgjast stöðugt með Kennedyunum. Og þetta á ekki ein- göngu við um Edward Kennedy. hinn siðasta af hinum frægu Kenn- edybræðrum. Fjölmiðlar eru farnir að gefa næstu Kennedykynslóð mjög aukna athygli, sérstaklega sonum Roberts Kennedys. Það er ekki eingöngu það að Kennedyamir séu uppáhöld fjölmiðla og tengdir dramatískum og sorglegum atburðum. Þegar Bandaríkjamenn hafa leitað til slikra glansmynda áður sem forsetaframbjóðenda, þá hafa þeir einstaklingar alltaf verið þekktir vegna annarra starfa utan stjórnmála. Her- foringjar, sem gengið hefur vel á víg- velli, eru góð dæmi um slíkt. Nefna má bæði Grant og Eisenhower og margir Bandaríkjamenn hefðu vafa- laust kosið Mac Arthur fyrir nokkrum árum ef til þess hefði komið. Þá má einnig nefna marga sem hafa staðið utan við málamiðlanir og hrossakaup stjómmálanna og notið Nú má glöggt greina hverjir ráða þessu landi mmmmmmmmmml >} :S*" Þegar Lúðvík Jósepsson lauk máli sínu við fréttamenn útvarpsins 23. þ.m. máiti glöggt sjá hvað á spítunni hékk, fáni hins vestræna velfarnaðar. fylling vonarinnar að deyja fyrir frelsið. Maður á kannski aldrei að verða hissa á þessum tímum begar mannlegir verðleikar eru slegnir niður af tuskudúkkum stórvelda. Margir hafa staðið á öndinni af undrun yfir þvi að Lúðvíki varð ágengt við stjórn- armyndun þá sem honum var falin. Hinir voru búnir að gleypa sinar fyrri firrur án þess að fá andköf. Kannski er slíkt auðvelt fyrir menn sem aldrei virðast um tugi ára hafa haft aðra skoðun en þá sem fengin var að láni. Allt virðist hafa strandað á því að Kjallarinn Halldór Pjetursson Lúðvík hafði forystu og hafði komið meiru fram en flestir gerðu ráð fyrir. Hér á íslandi greindist jafnaðar- stefnan i tvær fylkingar, krata og komma. Um annað var ekki að gera. Síðan urðu vatnaskil þar sem kommar hættu sambandi við Rússa. Þá var stófnaður Sósialistaflokkur og síðan Alþýðubandalag. Þessir siðari flokkar hafa algjörlega unnið i þágu alþýðunn- arog íslenzkra hagsmuna. Þegar fjárskil voru gerð milli flokk- anna tókst Stefáni Jó. að draga allar eignir verkalýðsfélagsms yfir í krata- dilkinn, hinir stóðu uppi slyppir og snauðir. Þessar eignir voru Iðnó, Alþýðuhúsið og Alþlýðubrauðgerðin. Eignir þessar ásamt erlendu betlifé hafa síðan verið notaðar til að halda verkalýðshreyfingunni í skefjum vægast orðað. Eins og ég gat um hafa sósíalistar unnið á alíslenzkum grundvelli og eflzt mikið á eins og flokkurinn sýnir. Nú verður manni á að spyrja hvort það sé glæpur að skipta um skoðun á ýmsu. Á Lúðvik Jósepsson að dæmast eftir öðrum lagabókstaf en landar hans? Eru ekki sumir hinir gömlu islenzku nasistar í lykilstöðum hér á landi og ekki að fundið, enda ekkert við því að segja ef alvara fylgir skoð- anaskiptum. Halldór Laxness var af íhaldinu talinn þjóðhættulegur en vegna fákunnáttu í manndrápum hélt hann lifi og þegar aðrar þjóðir settu hann á fyrsta bekk rann allur ofsi af ihaldinu sem fór að hæla honum. Aftur á móti ráku kratar hann úr ,..„ ^mM ^wj r^tf^ ^~. M Lúðvik Jóseps 0^/ son, — hvers á liaim að gjalda? ræðustól. Ég sá eitt sinn í sjónvarpi að ritstjóri Morgunblaðsins sat við kné Halldórs og horfði á hann í sælli leiöslu likt og frelsaður maður. Ég held að borgaraflokkarnir ættu ' að safna saman gömlum nasistum og öðrum sjókindum og hefja þá til stjómar i þjóðfélaginu. Kannski fengi 3á Lúðvík uppreisn í leiðinni, likt og Búkharin. Halldór Pétursson r thöfundur A

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.