Alþýðublaðið - 14.10.1970, Blaðsíða 7

Alþýðublaðið - 14.10.1970, Blaðsíða 7
&. MiöVikuda>gur 14. öktóber 1970 7 rænn D SÍFELLD HOPP UPP NIÐUR Annað einkenni á offitu- sjúklingnum er hvað hann tal^ ar mikið um, að bann hafi verið svo grannur áður. Hanri er alltaf að stneitast við að megra sig, en um leið og hann er búinn að missa nokkur kíló, þyngist hann aftur — og venju- lega bætir hann enn við sig nokkrum aukakílóum ofan á fyrri þyngd. Kann getur ekki haldið stöðugri líkamsþyngd, heldur eru það sífelld hopp upp og niður um mörg kíló. Eilífir sigrar og ósigrar — skammvinnt sigurhrós og lang- vinn uppgjöf. í rauninni eru sigrarnir tóm blekking. Ég hef haft sjúk- linga sem megruðu sig niður í hæfilega þyngd all að 20-30 sinnum um ævina, en fitnuðu 'alltaf aftur á milli. Meðan þeir höfðu enga innsý.n í sálfræði- ¦leg vandamál sín, hélt þetta áfra'm upp-niður upp-niður endalaust. Og niður-kaflarnir dllu uppgjöf, gremju, þung- lyndi og sjálfshatri sem ásæk- ir flésta offitusjúklinga, hvort sem þeir vilja viðurkenna það eða ekki. Þeim er gjarnt að borða sér til huggunar, og þarmig verður úr þessu víta- hringur sem erfitt er að brjót- ast út úr. ö SJÁLFSBLEKKING OG HJÁTRÚ Sjálfsblekking er fylgikvilli offitunnar, og sömuleiðis hjá- trú. Flestir offitusjúklingar trúa á kraftaverk. Þeiír eru sannfærðir um, að í þetta sinn muni það takast, þessi miégr- unarfcúr hatfi stórkostleg áhrif, þessi pilla eða vökvi hjálpi — að einhvern tíma muni þeir verða grannir, leysa öll sín vandamál o'g byrja að nióta lífsins til fullnustu. Og þéim finnst þeir alltaf hatfa nógan tíma fyrir sér. HVert skipti sem freistingin ásæk'r þá, hugsa þeir um töfraorðið „næst". Og þeir trúa statt og stöð- ugt, að þeir verði ekki sjálfir fyrir barðinu á öllum þeim sjúkdómum sem fylgja í kjöl- far offitunnar. Aðrir geta fengið æðakölkun, hjartaslag, of háan blóðþrýsting og þar fram eftir götimum, en ekki þeir sjálfir. Þá eru margir offitusjúk- lirigar þeirrar trúar, . að þeir eigi enga sök á offitu sinni. Röng efnaskipti, röng kiirtla* starfsemi, arfgeng offiita,; o.s. £rv.; það er ekki þeim að kenna. Eða þeir þurfa að fana í svo mikið af boðum þar sem framrieiddar eru fitandi kræs- ingar, þeir geta ekki setið án þess að smakka mat þegar fjöl- skyldur þeirra eru að borða, þeir verða lasnir ef þeír neita sér um máltíð, þeir þurfa að vinna svo mikið, að þeim veit- ít ekki af styrkiandi fæðu, og þeir geta ekki að því gert þótt þeir fitni af hvaða smáræði Sem vera skal. Þeir vilja ekki horfast í augu við veikleika sína. Offitan er þeim afsökun. ? HRÆÐSLAN VIÐ AÐ HORAST Já, undir , niðri eru þeir stundum dauðhræddir við að horast. Þeir binda allt vi© það eitt að vera grannir, og þá verður offitan þeim jafnframt afsökun. Offeit kona getur' talið sér trú um, að hún væri stórfalleg „baTa ef ég væri ekki svona feit". En ef hún horast, er ekki víst, að hún Verði nein fegurðardís. Og þá er sú tálmyndin að engu orð- in. „Ef ég væri" er draumurinn. „Þá gæti ég" er blekkingin. Það er eins og „ef ég væri ríkur", „ef ég ynni allt í einu milljón í happdrættinu"' o.s. frv. Undir niðri er offitusjúk- lingurinn barn sem óttast á- byrgð fullorðinsárann'a. Ósk- hyggjan er sterkari í fari hans en hlutlæg hugsun. Þess vegna er hann í aðra röndina hrædd- ur við að horast og verða þá fyrir vonbrigðum þegar draum- arnir i*ætast ekki. D 6TTI OG GREMJA Allflestitr offitusjúklingar þjást af djúplægum ótta og .gremju. Þeir eru kviðnir og gi'iamir, og þeir eiga erfitt með að sætta sig við að fá ekki .óskir sínar tafarlaust uppfyllt- ar. Þeir vilja alltatf megirast of hratt, velja sér alltof stranga megrunarkúra sem eiga að hafa áhrif á nokkrum dögum eða vikum. Þeir geta ekki hugs- að sér að léttast jafnt og þétt á löngum tíma. Þolinmæðin er ekki þeirra sterka hlið frem- ur en barnanna. Og sérstak- lega vilja þeir ekki skipta um mataræði fyrir fullt og allt til að balda hæfilegri þyngd. Þeir hugsa alltaf um framtíðina þegar þeir séu orðnir magrir og fallegir og duglegir og geti leyft sér að borða hvað sem þeir kæri sig um án þess að fitna. Þeir geta stillt sig í bili og lagt hart að sér um stuttan r tíma, en undir niðri býr sama m'atarlöngunin sem brýzt út hvenær sem þeir slafca aðeins á. Og langfíestir offitusjúkling- ar sem ég hef kynnzt, eru Wennandi af gremju eða heift undir niðri, jafnVel þótt þeim sjálfum sé það oft alls ekki ljóst. Það sést kannski ekki á þeim, en þeir eru gramir við sjálfa sig og heiminn í heild, og oft borða þeir til að svala niðurbældri reiði. Þeir hafa sterka þörf fyrir ástúð og að- dáun og óttast andúð annarra, en í sjálfsfyrirlitningu sinni' hugga þeir sig við matinn og fela tilfinningar sínar foæði fyrir sér og öðrum. Það eru fyrst og fremst þ'ess- ar duldu tilfinningar sem þurfa að fá heilbrigSa útrás. Offitu- sjúklingurinn þarf að gera sér ljóst, að offitan er sjúkdómur sem verður að lækna, tilfinn- ingalegur og hugrænn sjúk- dómur sem á sér likamlegar aflleiðingar í ofþyngd. Það eru ékki megrunarkúrarnir isem lækna hann, heldur verður að breyta viðhortfinu til hlutanna. Læra að byggja upp heilbrigt sj álfstraust, veita tilfinningun- um skynsamlega útrás, öðlast innsýn í eigið sálarlíf. Hann verður að vita hvers vegna hann er offeitur, hvað orsakar offituna frá sálrænu sjónar- miði, hvað hann óttast og hvað honum gremst. Þegar sálrænu flækjurnar eru leystar, á hann að geta megrað sig án mikilla erfiðleika og haldið sinni réttu þ3rngd það sem eftir er æv- innar. -Ar Leikriti5... Framhald af bls. 12. flutt er í útvarp. Leikstjórinn Klemenz Jóns- ison sagði, að leikritið yrði flutt í þáttum, sem alls væru 7 og tæki flutningur hvers þeirra um 40 mín. og verður fyrsti þátturinn fluttur sunnu- daginn 1. nóvember næstk. — H.lutverk eru a'Ms 12, en með aðalhlutverkið fer Gísli Hall- dórsson, en hann er sögumað- ur. Með önnur veigamikil hlut verk fara, Kristbjörg Kjeld, Þorsteinn Gunnarsson, Helgi Skúlason, Brynjólfur Jóhannes- son og Valur Gíslason. Blindingsleikur er háalvar- legt leikrit og í því er djöful- leg imdiralda, svo notuð séu orð höfundar. sölubók dr. T/jeoc/ore /. Rubin Auglýsing ixm éndurgreiðslu hluta leyfisgjalda af bifreiðum, j FjármálaráSuneytiff hefur ákveSið aS endurgreiSa bifreiSaeig- endum hluta leyfisgjalds (gjalds af fob-verSi bifreiSa), sem innheimt var af innfluttum bifreiSum á tímabilinu 12. nóv. 1968 til 12. des. 1969, ef eftírfarandi skilyrSum er fullnægt: 1. ViSkomandi bifreiS hafi veriS tollafgreidd á verSi, sem svarar til þeirrar gengisskráningar, er tók gildi 12. nóv. 1968. 2. BifreiS sú, sem beiSst er endurgreiSslu af, hafi veriS skráS í etgu upphafslegs kaupanda eSa innflytjanda hinn 12. des. 1969. Hafi bifreiS veriS seld fyrir þann tíma verSur því ekki um endurgreiðslu aS ræSa. Umsóknir um endurgreiSslu skulu bornar fram í tvíriti á sér- stökum eySublöffum, sem ráffuneytiff hefurlátiff gera og fæst hjá tollstjóranum í Reykjavík, bifreiffainnfly'tjendum og Félagi íslenzkra bifreiffaeigenda. Umsóknir skulu sendar Fjármálaráffuneytinti, Arnarhvoli og verffa aff hafa borizt fyrir 1. des. 1970 ella verffa þær ekki teknar til greina. Aff þeim tíma HSnum verSur unniS úr fullgildum umsóknum og endurgreiSslur sendar hlutaSergandi aSilum, enda uppfylli þeir þau skilyrSi, sem aS framan greinir. Fjármálaráðuneytið, 12. október 1970. Nýtt rit frá Vísindafélagi íslendinga THE NORDIC LANGUAGES AND MODERN LINGUISTICS Proceedings of teh International Conference of Nordic and General Linguistics, University of iceland, Reykjavík, July 6—11, 1969 edited by Hreinn Benediktsson. Nýtt, stórt, markvert rit um norræn og almenn málvísindi. í ritinu eru fyrirlestrar og umræSur frá málvísindaráðstefnu, sem haldin var viS Háskóla íslands sumariS 1969. Margir heims kunnir málvísindamenn skrifa í þetta stóra rit StærS ritsins er 616 blaSsíSur, 24x17x4 cm. Bókin fæst á áskriftarverSi kr 1907,00 heft, kr. 2200,00 inn- bundin til 1. nóv. 1970. en þá hækkar hún verulega eSa í kr. 2357,00 heft og kr. 2738,00 innbundin. (Söluskattur er inni- falinn). BÓKAVERZLUN SNÆBJARNAR Kafnarstræti 4 og 9. ' LAUS STADA ¦ ¦•• ..¦¦'- ¦ •¦ '.- • O ... ' StaSa tryggingayfirlæknis er laus til umsóknar. Umsóknit. ásamt upplýsingum um umsækjanda, sendist heil- brigSis- og trygginpmálaráffflneytinu, Laugavegi 172, Reykja- vík, fyrir 15. november n.k. Heilbrigðis- ög tryggingamálaráðimeytið, 13. október 1970 í

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.