Vísir - 26.01.1974, Qupperneq 1

64. árg. — Laugardagur 26. janúar 1974. — 22. tbl.
mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
BORGAR RÍKIÐ SUNNU
RÚMAR 35 MILLJÓNIR?
— sjá frétt á baksíðu
Stjórnandinn
betur kominn
í járnsmiðju
„Sláttur Andersens minnir
oft á það, að hann væri betur
kominn i járnsmiðju”, segir
tónlistargagnrýnandi Visis
um stjórnanda Sinfóniu-
hljómsveitarinnar, og er
hann ómyrkur i máli. Sjá bis.
8.
Tveir holds-
veikir ó
íslandi
— bls. 3
Statínistar
koma upp á
yfirborðið
Likt og segull dregur stál-
flisar upp á yfirborðið, hefur
undirskriftasöfnun Varins
lands dregið Stalinistana
fram á yfirborð Þjóðviljans
siðustu dagana. Hvernig sem
á þvi stendur hafa nokkrir
starfsmanna blaðsins gjör-
samlega misst stjórn á skapi
sínu vegna undirskriftanna.
— Sjá forystugrein blaðsins i
dag —■ Bls. 6.
Tveir ásar,
og kóngur
— sjá bridgeþátt
á bls. 9
Brillantín-
stroknir
herramenn
Innsiða blaðsins gefur i dag
meginlínuna fyrir þá karl-
menn, sem ætla að fylgjast
með þvi, sem talið er tizkan
fyrir þá I ár. Þar kemur m.a.
fram, að brillantinið er al'tur
komið á sinn stað i koll
herramanna úti í hinum
stóra heimi. — Sjá bls. 7.
Hverju svarar
Hannibal —
Bls. 2
TILRAUN TIL GRÓFRAR
• • -------------------------------------------
— Páll Líndal borgarlögmaður ásakar einn
stjárnanda sjónvarpsþáttar
//I þessum þætti var
slikur fjöldi af glósum,
blekkingum og hreinlega
lygi um listaverkakaup
borgarinnar, að mér gjör-
samleqa ofbauð og hef
aldrei kynnzt öðru eins",
sagði Páll Líndal borgar-
lögmaður í viðtali við Vísi í
gær.
Tilefni viðtalsins var, að Páll
telur Ólaf Kvaran, sem séð hefur
um myndlistarhlutann i sjón
varpsþættinum Vöku, hafa gert
tilraun til að falsa og misfæra
skoðanir sinar á listaverka-
kaupum Reykjavikurborgar og
stefnu hennar i þeim málum.
Páll Lindal er formaður hús-
stjórnar Kjarvalsstaða, auk þess
sem hann hefur haft milligöngu
um kaup borgarinnar á lista-
verkum af ýmsu tagi.
„Ég kom að utan um siðustu
helgi, þegar ólafur Kvaran hafði
samband við mig og óskaði eftir
viðtali fyrir væntanlegan sjón-
varpsþátt”, sagði Páll. „Að sjálf-
sögðu tók ég vel i það, og siðan
kom ég til upptöku að Kjarvals-
stöðum i byrjun þessarar viku.
Raunar kom mér á óvart við það
tilefni, að umboðsmaður Ólafs
Kvarans virtist ekki hafa neinn
áhuga á sýningunni og lista-
verkakaupum yfirleitt. Hann
spurði mig aðeins tveggja
spurninga — og að þvi mér fannst
ómerkilegra og innihaldslitilla.
Siðan ber ekki til tiðinda, fyrr
en hringt er til min frá sjón-
varpinu og ég spurður, hvort mér
sé kunnugt i hvaða samhengi svör
min hafi verið sett. Raunar áttu
þessi svör að birtast i þættinum
Vöku i kvöld, en að sjálfsögðu hef
ég lagt bann við sliku.
Texti þáttarins var lesinn fyrir
mér i gegnum sima, og kom þá i
ljós, að Ólafur Kvaran, stjórnandi
þáttarins, hafði fellt þær tvær
spurningar, sem beint hafði verið
til min og svör min við þeim inn i
texta, sem mér var algjörlega
ókunnur.
t samantekt ólafs Kvarans
leit þetta þannig út, að ég hefði
setið þögull og sneyptur undir alls
kyns fullyrðingum og rang-
færslum, auk óbeinna
ærumeiðinga um sjálfan mig,
sem skipta reyndar minnstu máli
i þessu sambandi.

—
nnttu* txmxt*
MTTA MÁ ÞAKKA HRINGNUM
„Nei, þar er ekkert verra að
framkvæma aðgerðir á ung-
börnum”, sagði próf. Krist-
björn Tryggvason yfirlæknir á
Barnaspitala Hringsins, þegar
Visismenn litu þar við i gærdag.
Maður heföi kannski getað
haldið það, en Kristbjörn sagði,
að þau hcfðu ekki siðri mótstöðu
en aðrir.
Það væsir heldur ekki um
börnin á spitalanum. Það var
verið að gefa ungbörnunum að
borða, þegar okkur bar að
garði, en við heimsóttum spítal-
ann i tilefni þess, að Kven-
félagið Hringurinn er 70 ára i
dag, en starf Hringskvenna
gerði sjúkrahúsiö að veruleika.
Kristbjörn sagði, að það skipti
orðið tugum milljóna, sem
kvenfélagið hefur safnað, og nú
nýlega gaf það 100 þúsund króna
tæki til Kæðingardeildar
Landspitalans og Barna-
spitalans sameiginlcga. Sjá bls.
2
Þorrinn hefur sínar björtu hliðar
Þorrinn er genginn I garð, og eflaust eiga veður hans eftir að gera okkur gramt i geði eins og oftast. En
þorrinn hefur sinar björtu hliðar eins og aðrir árstimar, þorrablót, árshátiöir og annað drepur timann,
og hver dagur birtist fullur af fyrirheitum um hækkandi sól og hlýnandi veðurfar. Strákurinn á
myndinni er raunar einn af „okkar mönnum” einn þeirra stráka seni hleypur léttstigur uin borgar-
strætin með Visispokann, hvernig sem viðrar. Hann átti 11 ára afmæli i gær, og hann heitir Þorri, rétt
eins og mánuðurinn heitir á gömlu timatali. Liklega hefur Þorri fengið nafn sitt af því, að hann fæddist
fyrsta dag þorra fyrir 11 árum, en hann er sonur Jóhanns Hjáimarssonar rithöfundar og Ragnheiðar
Stephenscn hjúkrunarkonu. Þau eiga einnig tvær dætur, sem ekki heita síður islenzkum nöfnum en
Þorri, þ.e. Dalla og Jóra, bæði nöfnin úr fornsögunum.
Ólafur hagaði þessu þannig,
að hann hafði langt forspjall, þar
sem farið var hörðum orðum um
listaverkakaup Reykjavikur-
borgar. Meðal annars var gefið i
skyn. að allir peningar borgar-
innar til listaverkakaupa hefðu
farið til viðhalds og viðgerða. Þar
er átt við kostnað við viðhald á
húsum Ásmundar Sveinssonar
myndhöggvara og viðgerð á hinni
geysidýrmætu myndgjöf Jó-
hannesar Kjarval listmálara.
Mátti af orðum Ólafs Kvarans
skilja, að honum þætti slikt litils
virði.
Þetta er alrangt, þvi Reykja-
vikurborg keypti ný verk fyrir á
aðra milljón króna á siðastliðnu
ári. Þessu ætlaði Ólafur Kvaran
auðsjáanlega að stinga undir stól.
Einnig vildi Ólafur þáttar-
höfundur koma þvi á framfæri við
sjónvarpsáhorfendur, að Reykja-
vikurborg hefði sýnt Þorvaldi
Skúlasyni listmálara sérstaka
svivirðingu með þvi að á sýning-
unni á Kjarvalsstöðum væri
aðeins ein gömul mynda hans.
Það er að visu rétt, að ekki er
nema ein mynd eftir Þorvald
þarna á sýningunni. En að
Reykjavikurborg hafi sýnt
Þorvaldi Skúlasyni nokkra niður
lægingu er fjarstæða. Ég vil
aðeins benda á, að fyrir þrem
árum keypti borgin af honum eitt
hans stærsta málverk, og tel ég
mig hafa átt þar sæmilegan hlut
að máli.
Auk þess voru i handriti
þáttarins alls kyns glósur og
vitleysur, og eins og ég sagði, átti
að gefa i skyn með uppröðun
efnis, að ég hefði setið undir
þessum flutningi án athuga-
semda.
Þessa vitleysu tókst aðeins að
stöðva vegna þess, að starfsmenn
sjónvarpsins trúðu þvi tæpast, að
ég hefði setið undir slikum
þvættingi mótmælalaust.
Gerð þessa þáttar er einhver
stórkostlegasta tilraun til
fölsunar og blekkingar, sem ég
hef kynnzt”, sagði Páll Líndal að
lokum. „Einnig vil ég geta þess.
að ég óskaði strax eftir þvi að fá
tækifæri til að ræða þessi mál við
Ólaf Kvaran i beinni útsendingu
sjónvarps, en það var ekki talið
fært af stjórnendum sjónvarps-
ins”.
—ÓG