Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 16

Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 16
Andlitsmyndin Framh. aí bls.15 baðströrcdinni. Mikið var a'Nt þetta orðið fjartægt nú! Hann vaknaði snoggt af þessum draum- órum. Gósseigandinn hafði tékið til máls. — Hvað munduð þér viilja fá fyrir þessa mynd? spurði hann. Tónninn var kærulaus; hann kunni á þvi 'lagið að þjarka um verð. — Nú, jæja, saigði hr. Bigger og sieit sig nauðugur frá rússn- esku greifynjunni og hfmnarík- irm í Feneyjum fyrir aldartfjórð- ungi. — Ég hef sett upp þúsund pund fyrir lakari verk en þetta er. En ég væri ti'l í að steppa 'þvS fyrir sjö ihundruð og fimimtfu. Gósseigandinn btístraði. — Það er of mikið. — Já, en kæri herra, sagði hr. Bigger í andmælatón, — ihugsið yður bara, hvað þér þyrftuð að gefa fyrir Remtorandt af þessari stærð og gæðum — tuttugu þús- und allraiminnst. Sjö hundruð og fimmtíu er alls ekki of mikið. Þvert á móti alltof lítið fyrir svona menkilega mynd. Þér sjáið þó íljótlega, ihversu ágætt íista- verk þetta er. — Ég meita iþví alls ekki, sagði gósseigandinn, heldur segi ég bara, að sjö ihundruð og fimmtíu er mi'kið fé. Ja, ég er svei mér feginn, að hún dóttir min sikuli teikna. Hugsið yður, ef ég þyrfti að setja sjö h .indruð og fimmtíu punda málverK í hvert svefnher- bergi! Hann h'ló. Hr. Bigger þrosti. — Þér verð ið íí'ka að minnast þess, að þarna er um að ræða góða fjárfestingu. Feneyjamálverk eru sem óðast að stíga í verði. Ef ég hefði nokk- urt fjármagn aflögu. . . Dyrnar opnuðust og hrok'kin'koHurinn á ungfrú Pratt 'kom inn úr dyr- unum. — Hr. Crowley langar að tala við yður, hr. Bigger. Hr. Biigger hleypti brúnum. — Segið honum að bíða, sagði hann önugur. Hann hóstaði og sneri sér aftur að gósseigandanum. Ef ég ætti nokikurn ' eyri aflögu, mundi ég verja Ihonum í Feneyja- myndir frá átjándu öld. Hverjum einasta eyri. Hann velti því fyrir sér, um leið og hann sagði þetta, hversu oft hann 'hefðí látið sams konar orð fa'lla um viðvani'ngamyndir, kúbisma, negrabiöggmyndir, jap- anskrarlþrykkmyndir ... Loksins ökrifaði gósseigandinn ávísun á sex hundruð og áttatíu pund. — Þér gætuð látið mig hafa vélritað eintak af söigunni, sagði hann um leið og bann setti upp hattinn. — Hún gæti verið góð tH að segja kvöldverðargestum und- ir borðum, finnst yður ek>ki? En ég vil hafa hana rétta f öllum smá atriðum. — Auðvitað, sagði (ir. Bigger, — sikiptir það miklu méli að hafa öli smáatriði rétt. Hann fylgdi litla gildvaxna manninum til dyra. Sælir, saelir! Og gesturirrn var farinn. Hávaxinn, föfur ungur maður með þarta birtist í dyrunum. Aug un voru dimm og sorgbitin, svip- urinn og allt útlit Ihans róman- tískt, en um 'leið dálítið aumkun- arvert. Þetta var Crowley málari. Palmolive hefur sérstaka efnasamsetningu, sem veldur því að þér notið minna magn í uppþyottinn. Notið aðeins smá skvettu ög uppþvotturinn verður spegilskínandi. Þannig hafafleiri og fleiri uppgötvað, að það borgar sig að nota Palmolivé í uppþvottinn. Reynið það sjálf. Palmolive uppþvottalögur-gerír hendur yðar mjúkarogliprar,um leið ogþérþvoið upp. — Afsakið, að ég lét yður bfða, sagði tir. Bigiger. — Hvaða erindi áttuð þér við mig? Crowley varð vandræðalegur og hikaði við. Hvað honum gat verið iilla við þetta. — Sannleik- urinn er sá, sagði hann,,— að ég er ihræði'lega uppis^kroppa með peninga. Mér datt í hug, ihvort þér gætuð ékki. . . gætuð efoki borg- að mér þetta, sem ég gerði fyrir yður um daginn. Mér Iþykir leitt að vérða að ónáða yður. — Ails ekki góðurinn minn. Hr. Bigger vorkenndi þessum ræfli sem gat ekki séð sér farborða. Veslingurinn bann Crowley var ósjálfbjarga eins og ungbarn. — Hvað var það, sem við söimdum um? — Tuttugu pund, mimnir mig, sagði Crowley feimnrslega. Hr. Bigger tó'k upp veskið sitt. — Við skulum bafa það tuttugu og fimm, sagði ihann. — Nei, það er aUtof mikið. Þakika yður kærlega fyrir. Grow ley brosti eirvs og ung stúlika. — Þér vilduð vfst eikki fá nokkrar af landsUagsmyndU'reu.m mínu'm, sagði hann, iþví að bonu'm óx Ihuig ur við þetta örlæti 'hr. Biggers. — Nei, e!kkert eftir sjálfan yð- ur. Hr Bigger 'hristi ihöfuðið vægðarlaus á svipinn. — Það er ekkert upp úr þessu nýtízkudrasli að ihafa. En ég skal ta'ka af yður eins marga gamla imeistara og þér viljið. Hann drap fingri á síéttmalaða öxlina á lafði H'untmore. — Reynið Iheidur við aðra Feneyjamynd, bætti bann við. — Þessi virðist ætla að verða útgengileg. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.