Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 3
tagar með lýsingium á því, sem á ekkert skylt við geðshrœr- tagu. 1 einiu Ijóðanna seg- ir t.aJm.: hve gott er að sjá snjötan á jörðinni. Og í vestri iskýið sem kemur með imeiri snrjó. Sem sagt: lýsimg a því sem er og þra efltir þvá sem verður. X X Kamnski iréð Wiliam Morr- is úrsMtum um Iþað, að Keitfh Qrainit íór til Islands. Hann hafði verið í Noregi 1951, en las svo frlálsögn Morris atf Is- aandstferð hans 1871. „Ég varð heiilaður af henni. Og ég sá að ég yrði að koma til Islands." Hann ha'fði einnig séð auglýs- tagatmyndir í íslenzku ferða- skritfstofunni á Piccadilly og þótt þær mjög tfalegar. Hann fylgdiist vel með þvi, þegar skipt var um myndir í gliugg- anum. Á þessuim ánum kynnt- ist hann Jóhanni Sigurðssyiu tforatjiárta flugféQiagisins II Ljond- on, „sem hefur ávialit isáðanisýnt mér mikla vtoáttu og verið mér hjálpsaimur. Hann atti hug- imynötaa að sýningunni í husa- kynnium Flugfélagstos og und- irbjó hana af miklum dugnaði og áhuga." Keilth Grant man sérstakilega eftir einni ljós- myndanna sem var í ferða- skrifstofuigiugganum. Hún var fra NáimaSkarði, „með rauðblla- uim litum, guflium sandi og Ihivitum gufum sem bar við slkýjaskugigann qg gular Mið- amar, Ég trúði vasrla mlíinum eigto augum, að íþetta gœti ver ið svona í rauiwenuleikanuim. Þeíjta minnti mig á þýzku ex- pressjónistjama, rnienm eins og NoŒtíe. Mér f annst ég geta hrist atf mér akadémttska skóiamin eniska með því að sjlá þetta land á nörðurslóðum. Þessi enski skóli vildi að mélairair drœgjiu úr áhriifium etastakra Mta, hanm hélt þvlí íraim að ékveðnir liltir gætu ekki sltað- iö saimain eins ag raiuíJt og græmt o.s/frv. En í þessari rjósmynd var algiört samrærni, þo að þar ættu sér stað mikii átök mffli lita, allt að þvd strið. Þettta Strið skapaði samt sam- ræmi eins og í myntíum ex- pressjbmistamna. Svo feom ég til Námaskairðs og sá að 'ijós- imyndta var sönn. Island haifði imeiri áhrif á mig en Noregur heflur mokknu istoni hatft. Þvi, sem ég sá í Noxegd, óitti ég von á. En það var etas og að fæð- ast aftur að koma til Isiands. Engu ffikara en maður fæddist inn í nýja, áður óþekkta ver- ödtí. Og þessi veröld var tfiurðu lega fögiur. Siðan hef ég kom- ið fimm sinnum til íslamtís." Og nú er hann hér í þriðja sinn á þessu ári. Annar merkur Brejti og unn- antíi ísUands hafði áhrilf á að Keith Grant legði leið slna hinigað, það var W. G. OoMnigwoiod. Hann sá myndiir hans ag las frásagnir hans Ifirfá Islandi. „Ég heilaðist atf myndum Collingwoodis og land inu. Mér finnst mikið til vatns- litamynda hans koma," segir hann." X X Þegar við voruim á Þimgvöll- um, tiók hamn upp blokkfaa sUina og teiknaði fjöQlini, vatn- ið og viíðsýnið. Ég spurði hvað hann væri að htugsa ura, þegar hann teiknaði þessar skissur. Haran kvaðslt heist ekki hugsa um neStt nema teilkniing- una. „Pappírinn o|g strikto sem ég ktrota iá Ihiamii, lalllls ekkii fyiriir- myndtoa. Ég igæti etois vel verið á PicoadiMy Cirous þess vegna. Víðattain er mér ákaf- lega mikilis virði. Hún er held- ur meiri hér en á Piccadi'ly Circus, satt er það. Við kom- um að KáiJífsttodum. „Sjáðu þetta," sagði hann og benti á rnioldarveginn framiundan,, sem hvartf dnn í viðattu lanflslags- tos. „Ég œtla að teikna mynd- Á viiutustoiji iiiálar:uLs. Hér er Keith Grant að vimia að' smáinynd og þegiar :betur er að gáð, sést að eiiuiig hún er frá Veslnianiiaeyjagosiim. Við opnun sýningarinnar. Frá vinstri: Eiríkur Benedikz Kennetii Clark og Keith Grant. ir af íslenzkum moldarvegum. Svona vegir eru ákaflega mik- ilvægir." Það er gott að þess- ir troðntogar, sem hér á landi kalast þjéðvegir, skuli eiga sér etan a©dáanda, datt mér í hug. Meðan hann var að teikna eina imyndtaa, sagði hann: „Það er ekki fyrirmyndin, heldur abstrakitáhirilf landslagstos sem ég hugsa um iþegar ég teikna landið." Og nokkru síðar: „Meðan ég er að teikna, er ég kannski að hugsa um miái- verkið sam gæti orðið lokaáifangtan. Lamidslaiglið eir að- eins etos koriar upphatf ferðar, sem iýkuir S máaverkiniu. Mál- verkið notar lamdslagið. Það . lýisir eða vdkuir igeðhirií imélarans. Með landslags- myndum er hægt að lýisa marg- vi'sQegum itJlftoningum og igeð- hrilflum, éist, hatri — en þó etakum trega. Hann þarf þó ekki endiJega að lýsa dapur- leika, þessi tregi getur alveg eihs verið gleði. En sitund- um hvertfiur gieðin. Ég nötaði landslag í Norður-Noregi til að iýsa striðinu í Viet-Nam í myndafiokki sem ég kalla Another Oountry. Ég málaði landslag með skýjum, sem litu útt etas og reykur. Það er ekki hœgt að segja, hvort þetta er reykur eða ský, það er eins og brennandi borg. Þetta get- ur verið borg í hvaða landi sem er. Ég vildi mtona fólk á það. Ég gerði skissurnar úr iþyxiu ytfir norsku fjörðunum. Ég hortfði niður á Skýin og llandið og á málveirkunum er ekki hægt að sjá, hvað er að gerast á skýjiunum eða reykn- um, en maður hefur ifflan grun. Formin í landslaginiu eru mjög Mk brennandi kofum á jörðu niðri. Þessar myndir eru ekki sérstaklega vel heppnaðar. En þær eru a.m.k. ekki „baira" landslag, heldur grunur um eitfihvað sem skiptir máii í nú- fjiimanum. Landslag sem vekur gieðhritf, landslaig með tvö- faldri imerikfmgu. Máiverk- in urðu til vegna orða brezka verkamannafflokksþing- manns'ns, sem sagði: „Munur- tan á að setja barn á eld eða eld á barn er 20 þúsund fet". Mér finnst þerta rétt. Engum gæti dottið í hug að setja barn á eld á okkar dögum, en marg- ir hafa ekkert við það að at- huga að setja eld á börn, þ.e. napaim-sprengjur. Orð brezka þingmannisins eru það eftirtekt arverðasta sem sagt var um Vietaiamjstriðið." Loks sagði KeitJh Grant: „Skozka Skáildið George Mc- Kay Brown, sem býr á Oríkn- eyjium, er mjög gott skáid og fullur aí áhuga á sambandinu milli Noregs og Orkneyja. Hann hefur skrifað bök og ort ljóð um heiiagan Magnúb1, sem bjó á Orkneyjium, og var drep- ton þar af ættmoninum sSnum. Hann hetfur ort ijóð um pisiar- göngu Krdsts til Gollgata og not ar tálknmyndir úr fornri orkn- ax

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.