Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 15
 ¦¦ t KíÍT- w>K jlU pfiflUT ftntrn fwO' "(.'í'>; RfcMT tí'1 L^" n o R F 1 P •*? T 1 L ^ M jp h F A R ffc fr 4 R J Hitti'P N € WM' Wlfl< K A T A IBI a R 1 L i. l fc s» K R l"> T í N ^ -M A M M A A L fíeiR femi í«* N f» U M N IS& / ikm rui V B 6* l N N HfllíTit muá» i) A N A BR t 4 4 fCfMR A AJ D /t IfltN U r 3 1. Hto-UM fit UnJfl 5 L 4" ,>* t If IRÍ HUR (t U R 5 j5j SÉ AJ fc, e T T K L Æ 0 J? •r* .5 r U <L K A # 0 T 14 1 ^ A L J) A- H 7 R e 1 A/ 2 p U N 1 5o&-fltn 5 R u 4 ier» A F ífPTH 4 N A'J UHfcT r R 1 P P 1 LCItffl /v A M L / i> w A 1 M N A *£ A/ t' A /V (irtí <K E B 1 ÍL *K M A U R 1 rv N D6M A U r T": A mIaia Lausn á síðustu krossgátu Krossgáta Lesbókar Morgunblaðsins BÉR 'fer á eftir skeimmitileg þraiutt, sem lesendiur œttuj að reyna, v;lð áður en þeir lesa lausnina. Su'ður erj sagnhafi i 4 gröndiuim og vestiur lætur út spaða tí. Norður: * Á-D-8-5-4^2 V K-G -10 ? Á-5-4 + 5 I Q hH PQ I Vestur: A 6-3 V 9-7-5 ? K-6-3-2 * D-10-9-7 Austur: * G40-9-7 V ÁJD-8-6-4-3-2 * 8-7 * — Siiðiu-: 4 K V — ? D-G-10-9 * Á-K-G-8^-4-3-2 I I I I I I I I I i Sagnihafi drepur með spaða kángil, itetur út itígul S og við skulum ihugsa okkur að vestur drepií með kóingi og iþá drepur sa'gnhafii1 i borði með ásií. Nœstj, teikur sagríhafi ás og drottninigu i spaða og lœtur síð- ¦an spaða 4. 1 spaðana Jlætur saghhaifi tí'gteina, sem hamn á iheima. Austuir drepur spaða 4 með gosanum og getur .flekið tígui 8, en verðiur s4ðan að láta ÍM) hjarita og itíffi þess að gefa ökki 2 sllagi á hjarta Jœtur austur út ihjarta 2. Sagnlhafí drepur með (hjarta 10, tekur 2 slaigi á spaða og nú á vestur eftílr tóigul 6 ogj •þrjú lauf og sagnhafi liœtur því nœst út tígul, vest] ur drepur og verður að iláta út lauf og sagwhaifii fœr 3 ísíðustu slagima. Ef við ,hugs,um okkur, að austur taki ekki' tígul 8 þegar hanni kem'St inn á spaða gosa, heMurr láti strax! út ihjarte, Iþá 'íætur sagnhaifl sjálfur út rtligul og aust- ur verður að .gefa eiinn slag til viðbótar á hjarta. Tak'i austuir ihjarta ás og JláitS éiGeen aftur hjarta, þá ilendirj| vestur í vandriæðMm með tigullnui og Jaufl'ð. Við re'Jkniuðum með að vestur l'éti tigul 'kóng í 2. slaig. Geifii vestur, te'tur sagnharfi næst tíuna og gefi vestur enar, þá llætur sagnhaifi' enn tiguil, drepur me ási, lætur spaða :þrisvar, ausitur drepur með gosan "Jim, Jætur hjarta, sagnhaö drepur i ^borflP.i og tekur 2 s!)agi á spaða. Nú lætur isagnhafi út lauf, drepur| heima með ási, teetur út Uguill, ves,tur drepur með; kómgl og verður að Jáíia út lauif og saglnhafii fær 2 siðustu siiagiina. A I I 'fiá Bðl n-f 1 iSkfkkju'maðurinn við glugg- ann hreyfði sig ekki. Giangolini héJt áfrarni að blaðra. >að hafði allt gengið að ósikum meö undir- skriftirnar og einskis ihafði verið spurt. Hann hefði vegabréfim { vasanum. Þau gætu lagt af stað tafarlaust. Nú setti óstöðvandi hlátur að 'laffði Hurtmore. — Hivað er að? spurði Giango- lini og tók undirhláturinn. — Ég var bara að hugsa um garn'la iffiflið, Iþar sem 'hann situr þarna ií 'Misericordia, ihátíðlegur eins og uiglla og Wlustar á þessar leiðinlegu 'kantötur hans Galuppi gamla. — Maðuriinn við gluggann sneri sér nú við. — Því miður, frú, þá var hinn ilærði ,meistari lasinn, svo að 'það varð ekkert úr hiljómleiikunum. Hann tó'k ofan grímiu'na. Þess vegna gerðist ég svo djanfur að koma fyrr en ég er vanur. Og þau stóðu frammi fyrir brosiausu andliti Hurtmore ilávarðar. — Elskendurnir giláptu á hann sem snöggvast, alveg iklumsa. Lafði Hurtmore 'lagði höndina á 'hjartað, sem Ihafði telkið undir sig stökk og hiin fékk andstyglgi'leg- an verk undir bringspöiliunum. Veslings Giangolini var orðinn eiins hvítur og griman 'hans. Jafn vel á þessum lauslætistímum var það ekki dæmalaust, að kokkálað ir herramenn gripu tiil mannvíga. Sjáflur war 'hamn vopnlaus ©n hamingjain mátti vita, hvað ihinn kynni að hafa falið undir svörtu Skikkjunni. En Hurtmore lávarð- ur greip ekki til neinna óvirðu- legra óyndisúrræða. Alvarlegur og hátíðlegur, sem jafnan endra- nær, gekk ihann yfir að borðinu, greip sikartgripaskri'nið, lokaði því varlega og sagði:-----Ég á vist þetta s'krín. Síðan sta'kk hann því í vasa sinn og gekk út.' Elskend- urnir urðu eftir og ihorfðu spyrj- andi hvort á annað. Nú varð þögn. — En hvað gerðist svo? surði gósseigandinn. — Nú snerist blaðið við, sagði hr. Bigger með söknuði. — Gi- angolini hafði gert ráð fyrir að strjúka með allan auðinn, en lafði Hurtmore fór að hugsa sig betur um og ihlakkaði þá ekkert tiil iþess að búa í eirthverjum kofa >með ást inni sinni. Hún 'komst að þeirri nið' urstöðu, að staður 'konunnar væri heimilið — ásamt ættargripun- um. En mundi iávarðurinn líta eins á málið? Það var nú einmitt vandræðaspurningin. Hún ákvað áð ikomast eftir því sjálf. — Hún !kom 'heim rétt fyrir ikvöldverðinn. — Hans ihágöfgi bíður í borðsainuim, tilkynnti brytimn. Svo voru háu dyrnar opnaðar og hún sveif imn og bar höfuðið hátt — en SkeWingunni í huga hennar þart ertginn að 'lýsa. Maðurinn hennar stóð við arin- inn. Hann gekk tiil móts við hana. — Ég var að bíða yðar, frú. sagði hann og leiddi ihana tiil sæt- is. — Þetta var eina orðið, sem hann veik að atburðinum. Dag- inm eftir sendi hann þjón eftir málverikinu í vinnustofu imálar- ans. Og iþað var I farangri þeirra mánuði seinna, er þau 'lögðu af stað tíl Englands. Og sagan íhef- ur fylgt málverkinu ikynslóð eft- ir kynslóð. Ég heyrði hana hjá einum vini ættarinnar, þegar ég keypti 'myndina í fyrra. Hr. Bigger fleygði sígarettu stubbnum lí eldinn. 'Hann þóttist ihafa sagt siöguna vel. — Mjög eftintektarviert, sagði gósseigandimn, — sérlega eftir- tekarvert. Þetta er mertkHeg saga. Ég efast um, að Nell Gwynn eða Anna Boleyn hefðu verið betri. Hr. Bigger setti upp fjarrænt bros. Hamn var að hugsa um Fen- eyjar — rússnesku greifafrúna, sem bjó á sama stað og hann, oig sterka ilmvatnið, sem hún motaði (það ætlaði a'lveg að kæsfa mann, þegar maður fann af því ttminn i fyrsta simn). Og svo var baðið á Franih. á, næstu síðu. eyhjaUÍhur Laugauegi 96 limi, I 36 56 ©•

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.