Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 2

Lesbók Morgunblaðsins - 07.07.1973, Blaðsíða 2
Keiflh Qramt er ensfcur list- imáiari. Hanrn hefur ísýmt inál- verk í húsmæði Flugtfélags ís- lands við Grosvenor Stneet í London. Þar er áigætur sýn- ingarsaJJur, Icelamd Center. Mymdir Keith Gramts vekja jaíham imifcla athygli fi Eng- landi. Meðall þeirra, sem hatfa séð sýmiinigiu hams í London, er Kenmetfo Oiark, eða OTarlk lav arður, eimn foekktasti listsögiu- fræðingur miú um stumdir. Hamm er Iðlendinguin að góðu fcunnuir fyrir sjönvarpsþætti s5ma umi sögu mymdlistarimnar. Hamm 'á fjögoir malverk eftir Keith :Grant. Keitih 'Grant hefur málað all mikið friá íslandi. Á sýninig- umini í Lomdon eru einungis mláliverk iinmfolasin aff eldgosíhu í Heimaey. X X Keitlh Gramt er fæddiur 10. águst 1930 fi Liverpool. Hann lagði m.a. stund 'á malaralislt í Royal Cöllege of Art 1955—'58. Hamn hefur hlbtið styrki frá FrakMamdi, Noregi qg Islamdi, 1968, en tók ekki við íslemzka styrknum, þar eð hamm var aif eimfoverjiuim ástæðum veitt- ur fyrir bókmaenmtir. Keith Grant er kvæntur Giséle, franskrar ættar, oig eiga þau eirna diáttur, Domiimique, á (þniðja átri' „whom I love very roudh". X X KeitJh Grant hefur kenmt við marga skóla, en nú flytur hanm fyrirlestra við St. Martims School of Art og Garaberwell- Jistahasfcolamin. Hann hefur skrif að margt um liist og ferða- dög, m.a. dagibókarbrot Ifirá Nor- egi með teikningum í London Magazim. Meðai mememda Keiltih Gramts hefur verið fjöldi stúd enta frá ýmsum lörídum. Hamn segist hatfa rætt við þá ium eig in verk þeirra og reymit að laða fram það bezfca í hverj- rum manmi, án þess að eyði- ieggja það sem honum er gef- ið, þjóðieg einkenmi. Hann legg ur áfoerzfllu á það við nemend- ur síma, að árangur náist eih- ungis með mikimii vimmiu. „Mér þykir ifremiur erfittt að fcemma umgum fflstnemum. Þeim fimnst að þeir hafi verið svikn ir alf neyzlulþjóðfélaigiiniu," sagði Keith Gramt', í samtali sem ,vlð áttum í London. „Fiestir þeirra haifa aifneitað neyzliuþjóðfélaginiu, a.m.k. «n stjumdar sakir, en ekkert íeng- ið í staðimn. Margir reyna að bjarga sér £. ifJiotftainuim imeð því að igamga einhvers könar aiust- rænini duilspeki á hönd. En þeir farast fiestir i toessu uimróti. Þeir lffa í tómarúmi og fimna ekki lattsn á vamdaimál- um sfimrai. Margir reyna að stuntía jöga. Þeir hiugsa helzt «m það sem hægt er að gera með stærðfræðiiiformúlum, ém þess þær séu í neinu sambamdi við vfisindi. Þessir umigiu list- memar eru tartryggmir 6 tjfflf imm ingiuma og skortir aflgjörlega hæfffleifcann tl að ná samlbamdi vlð ammað löfJSk og tjá sig. SjáHf ISLAHD ER ASTRÍDA EANS Um brezka málarann Keith Grant og myndlist hans Af f orsíðumyndunum og myndunum tveknur hér á síðunjii má ráða, hve sterkt Vestmannaeyja- gosið hefur orkað á Keith Grant. Formsterkastar verða þessar myndtr hans, foegar hann hefur f jallið i nænmynd eins og 4 efari myndinni hér. ur er ég af öðru sauðahusi, hugsa eimis og fólk gerði, áður en Freud kom til sögiu. Ég á þvfi ertfitt rneð að skilja þetfta uniga fólk. En alt, sem gerzt he£ur & öMiinini, Iiefur haíft láhirií á (það, it.d. poppdist. Bnþað er jaifmvel andvSigt hermi, seg- ir að hún sé borgaraleg lilst. Sumir þessara lungu listnema meita að viðurkenma að bong- araleglt þjöðfélag geti halft gffldi, vita þó aiuðvitað að þetta fojöðfélaig hefur iupp á að bjóða margt sam er eítirtektarvert og menklegt. En það tetar að þetJta þjóöfélag eigi ékfci list skiiið. Þagar ég hugsa lurni hvernig þjóðfélagið okkar er notað tU iframdirláttar henn- aðarlhugimyindum og viðsMpta- brafflí, gett ég veil itekið lumdir suinit í gagrarýini þessa lumga 'fólks. En ég iteil alftur á móti að við höfum aldrei haft jafn miMa börf fyr- ir list og eimmitt nú. Þessum umgu lisitnemum f innst þjóðfélagið eigimgjarmt. Ég get vel tekið umdir það. Af þess- ium astæðuim halfia foeir horfið að dulspeki, sem er að mfinum dómi mikflJu verri en það borg- aralega þjóðfélag sem við liif- um í. Með ,þvlí snúa þeir baki við heiminum í stað þess að reyna að breyta honum til hims betra." X X 1 London sá ég fflokk mal- verka eftír Keith Grant og voru iþau öll frá norðurslóð- ium: Wiár himinm, hvitar snjó- breiður, fjöll. „Þetta eru eimn- ig áhirilf frá Japaini," sagði hamn, „ég hef miklar mætur ,á japanskri menmimgiu, ekki slízt haiku-ajóðum. Og þa mimn- idt eg fyrst Ijóða japanska skáldsins Matsuo Basho, frá 17. öld. Hamm skrifaði bókina „Þröngi: vegurimn iinm fi sólmoirð urslóða" og dagbækur um ferða lög tffl Norður-Japans, á árum- 'um 1682—1690. Lýsingar hans á jajpönisku iandslagi geötu átt við ísland eða Noreg. Huig- myndin um fyrirheit Ifiifsfyll- imigar fi norðrinu falia að minmí eigin reymslu. Haiku ljöðim minna mig á tferð sem enm er öfarim. Sjón deildarhringir eru mér mikil- vægir. Þeir eriu tjálkn frelsis. Þeir ákerpa hugmyndaflluig- dið, vekja geðhirilf eða geðshrær- ingiu. Eins og haiku-ajióðin. Miím ir sjrádeffldaihóngljr eru ekki 'himir sömu og þímir. Snaifells- jökulffl qg Esja vekja t.a.m. með okkur óMlkar rtfflifimmingar. Það, 'sem við sjáum, er iframhalld þess1, sem býir með okkur. Þegar HanJSham, Mnverskur skáld- vitringur, fór að heimam sex- tugur aö aldri itil að lilfa ein- setuMlfii' á ifjaOlli einu og afmeitaði öilium þægindum, reyndi hanm fyrsta árið að kymmast fjallimiu eins vel og hamn gat. En þegar hann eilrt sinn þurfti að taka tvö skref tffl að komast ytfir torfæru, hikaði hamm og sagði: Hvaða ástæða er tiil að hallda álfram? Ég þekki fjaMið! Ég þarf ekki að hreyfa mig. Ég fer aítur heim í koifann minn, sezt ag hiugsa um fjallið. Hamm varð 100 ára og skrifaði ljóðið Kaidaifjalia. 1 þvfi segir hanm: Fólk spyr mig um veginm til Kaldaf jalls. Það er enigdinm slk- uir vegur. Ef þú hugsaðir eiinis og ég, þekktirðu vegimn tii KMdaifjalis. Skáldið er að reyma að segja okkur að í sérhverju okkar búi ákveðin þekkinig. Og við verðum að breyta okkur tl að fá hlutdeiid í þeklkinigiu amm anrar manmeskju, en þá verð- lum við Ikari henni en sjálfum okkur. Ám þess að breyta þér, geturðu aðeins fiumdið í öðru fólki, það sem var fyrir í sjáM- ium þér. Ástæðuna tffl að óg kem aifitur og aftur á norður- fojaranm má finma í huigmynda- iffluigi foermiskuininar. ÞekMmg inorðursins var fi <mér, þegair ég fæddist. Þetta hugmymdafl'ug, eða 'þessi Æamtaslía bernskummar, var fyrsta merfci þekkimgar eða vtaieskjiu. Við getum kaíll- að hama Islamd. Japansfca NObelsskáíld- ið Kawabaita skrifaði bdk'lna Smæland. Leiðin liggur miorður, iþangað sem smjór felliur og land blamar af kaldri vlíð- áttu. Aðaipersóma sögunmar er & leið til eimskislamids, þar sem ,/vasa samöir mé saar, né svalar lummliir" . . . En fi efihsfcislaindi fitnmiur Kawiabaita mý igldi. Og foamm fiínmiur Iþaiu með afmieitun alHra manmiegra verðmsöta. Hetja sögummar er þekkt- ur baMettgagnrýmandi. En hamn hefiur aldrei séð ballett ag mý<t- iur einumgis virðinigar fóilkls sem þekkir lfiitið sem ekfcert til þess arar lisitjgreinar. Hann fer til Smiælamids. Þar virðisit Kawa- baita ifi'tnma gildi og manmeskju- lega tigm fi hlutum sem eru lamdsitjæður þessaira verðmæita. Haiku-ajÖð vekja geðsforœr- ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.