Pressan - 18.02.1993, Qupperneq 7

FIMMTUDAGUR PRESSAN 18. FEBRÚAR 1993
7
Guðmundur R. Ingvason, eigandi Garðskaga og X-Port
KRONA EIGNALAUST
GJALDÞROT
Fyrir nokkrum dögum fór ffarn
lokauppboð á húseign Garðskaga
hf. í Garði. Þarna er um að ræða
hraðfrystihús sem selt var hæst-
bjóðanda, Víði hf. í Keflavík. Með
þessu uppboði lauk langri sögu
sem flestir kunnugir kalla „hörm-
ungasögu." Fyrirtækið Garðskagi
var í meirihlutaeign Guðmundar
R. Ingvasonar, sem jafníramt var
ffamkvæmdastjóri.
Er ljóst að kröfuhafar hafa á
grófan máta verið sviptir mögu-
leikum á að fá eitthvað upp í kröf-
ur sínar, sem þó áttu að vera
tryggðar með öruggu veði. Eftir
að fyrst var leitað eftir því að fá
húsið boðið upp til fullnustu veð-
kröfum hefur uppboðum í tví-
gang verið skotið til Hæstaréttar
og málið þannig tafið fram úr
hömlu. Ein áfrýjunin byggðist
meðal annars á því að nauðungar-
uppboðsauglýsing hefði verið
rangt orðuð! Lögmaður Guð-
mundar var Hilmar Ingimundar-
son hæstaréttarlögmaður.
RAK ANNAÐ FYRIRTÆKI
INNI í FRY STIHÚSINU Á
MEÐAN UPPBOÐIN VORU
SEND TIL HÆSTARÉTTAR
Það var árið 1988 sem fyrst var
sótt að eigninni en ekki fýrr en nú
sem uppboðsmeðferð er lokið, en
lítil verðmæti eru eftir. Má sem
dæmi taka að á fyrra
lokauppboði
boðin ein millj-
ón króna í
eignirnar. Ji
Það þótti
svo lítið flHÍ
að UPP- mm
boðið var
banki tók við málarekstrinum við
sameininguna.
A fyrra uppboðinu var boðin ein milljón króna í frystihúsið, sem var veðsett
fyrir hátt í 200 milljónir króna.
framlengt. Mestallan tímann sem
uppboðsmeðferðin hefur staðið
hefur Guðmundur haft not af
eigninni, því eftir að Garðskagi hf.
komst í þrot rak X-Port hf„ einnig
í eigu Guðmundar og fjölskyldu
hans, fiskvinnslu í húsinu.
fslandsbanki var aðalkröfuhafi
en kröfur bankans voru vegna
lánveitinga frá Útvegsbankanum
frá árinu 1983, en Útvegsbankinn
hafði haft Garðskaga í afurðalána-
viðskiptum. Þessi krafa var upp á
120,7 milljónir. Aðrir kröfuhafar
voru Byggðastofnun með 11,9
milljóna króna kröfu vegna fjár-
festingarláns frá árinu 1982, en
þetta lán var með hálfri ríkis-
ábyrgð. Fiskveiðasjóður var með
4,5 milljóna króna kröfu, Lífeyris-
sjóður Suðurnesja 8 milljóna
króna kröfu, Landsbankinn með
1,1 milljónar króna kröfu, ríkis-
sjóður með 29 milljóna króna
kröfu og verkalýðsfélagið með 6,7
milljónir.
Umrædd lán Útvegsbankans
voru afskrifuð í Útvegs-
banka Islands hf. á ár-
unum 1988 og
1989 en Is-
lands-
AFURÐALÁNASVIKIN
KÆRÐ EN SAKSÓKNARI
VILDIEKKIÁKÆRA
Á sínum tíma fór lögffæðingur
Útvegsbankans fram á opinbera
rannsókn á afurðalánaviðskiptum
við Garðskaga. Var málið rann-
sakað af lögreglunni en ríkissak-
sóknari sá ekki tilefni til ákæru.
Það var sumarið 1988 sem starfs-
menn bankans töldu sig hafa
sannanir fýrir því að lántökur
væru langt umfram leyfilegt hlut-
fall af birgðum. Samkvæmt regl-
um máttu afurðalán ekki fara um-
fram 75 prósent af birgðum en
bankamenn töldu þau hafa verið
komin langt yfir 100 prósent!
Lyktir málsins þá urðu þær að
bankinn fékk veð í húsi Guð-
mundar á Drangagötu 1 í Hafnar-
firði, sem bankinn hefur nú eign-
ast á uppboði þó að Guðmundur
búi enn í því.
KRÖFURNAR í X-PORT RÍF-
LEGA 50 MILLJÓNIR
Skiptafundur í þrotabúi X-
Ports hf. verður innan skamms,
en skiptastjóri þar er lngimundur
Einarsson héraðsdómslögmaður.
Eftir því sem komist verður næst
er búið eignalaust en heildarkröf-
ur eru 50.761.000 krónur og þar af
eru forgangskröfur 6.297.000
krónur. Þess má geta að engar
kröfur eru í það þrotabú ff á Garð-
skaga hf. vegna húsaleigu, en þó
nýtti X-Port húsið í langan tíma.
Sigurður Már Jónsson
Guðmundur R.
Ingvason:
Þurfti að lokum að
láta bankann hafa
húsið sitt en býrþó
í því ennþá.
Laufasvegur 17:
Kröfuhafar byrjuðu að
sækja að húsinu þeg
arárið 1983 en hafa
ekki náð því enn. Hef
ur málið farið þrisvar
til Hæstaréttar.
Nú er Ijóst að bráðlega fer að
ljúka ævintýralegri vörn eigenda
hússins á Laufásvegi 17 í Reykja-
vík gagnvart uppboðsmeðferðum
kröfuhafa. Það mun hafa verið
fyrst árið 1983 sem kröfuhafar
fóru að leita eftir uppboði á eign-
inni vegna veðkrafna. Uppboðs-
málið sjálft hófst 27. febrúar 1985
og hefur staðið óslitið til þessa
dags. Það er þriðja hæð hússins
sem hér um ræðir, en sá hluti er í
eigu Matthíasar Einarssonar,
Ingibjargar Matthíasdóttur og
Ragnhildar Matthíasdóttur.
I fyrstu voru kröfuhafar ekki
mjög margir en með árunum hef-
ur bæst í hópinn og nú í síðasta
málsskoti til Hæstaréttar voru
kröfuhafar orðnir 28 talsins. Eig-
endurnir hafa allan tímann haft
notafeigninni.
Föstudaginn 9. október síðast-
liðinn kvað Hæstiréttur upp dóm
sem verður að teljast upphafið að
endalokunum. Dóminn kváðu
upp hæstaréttardómararnir Har-
aldur Henrysson, Gunnar M.
Guðmundsson og Hjörtur Torfa-
son.
Eigendur skutu málinu til
Hæstaréttar 19. nóvember 1990.1
Hæstarétti höfðu áður verið
kveðnir upp dómar í uppboðs-
málinu 11. apríl 1989 og 8. júní
1990.
Eigendurnir og lögmaður
þeirra, Kristján Stefánsson hæsta-
réttarlögmaður, byggðu áfrýjun
sína á því að uppboðið hefði ekki
farið fram innan tilskilinna tíma-
marka. Um þetta segir rétturinn í
dómi sínum: „Sú ályktun sem lög-
maður sóknaraðila dregur af
dóminum, og er eina málsástæða
hans í kærumáli þessu, er því út í
hött.“ Varnaraðilar fóru meðal
annars fram á að Kristján yrði
dæmdur til að greiða málskostn-
að.
ÚRSÓKNÍVÖRN
En þetta var ekki það eina sem
Hæstiréttur fann athugavert við
störf Kristjáns. Var bent á að hann
hefði á sínum tíma gætt hags-
muna tveggja kröfuhafa við upp-
boðsbeiðni þeirra árið 1984. Efiir
það sneri hann sókn í vörn og um
það sagði rétturinn: „Er ámælis-
vert, að lögmaður taki að sér með
þeim hætti málflutningsstörf í
einu og sama dómsmáli, og fram-
ganga hans nú í málinu hefiir ber-
sýnilega beinst að
því að torvelda
eðlilegan rekstur
þess. Hefur hann
með þessu stuðlað
að því, að málalok
drægjust svo |
óhæfilega á lang-
inn, sem raun ber I
vitni. Ber að víta |
þessi vinnubrögð."
Voru áfrýjendur I
dæmdir til að
greiða átta aðilum
25.000 krónur í
málskostnað. Eftir
þetta var húsið
boðið upp en uppboðsgerðinni
sjálffi áfrýjað. Vegna nýrrar með-
ferðar slíkra mála má vænta skjóts
úrskurðar í því, þannig að kröfu-
hafar geta farið að huga að öldr-
uðum veðum si'num._____________
Sigurður Már Jónsson
Kristján Stefánsson
hæstaréttarlögmaður:
Sótti að húsinu fyrst
en var síðan aðalmað-
ur í vörn. Hæstiréttur
taldi málsástæður
hans „út í hött".
Þorvarðardðttir erRom'm með
Inga Björns Albertssonar-
komplexinn. Hann lýsir sér í
því að þegar manni er hafnað í
einskis verð pólitísk embætti,
eins og stjórn Sementsverk-
smiðjunnar eða stjórn Alþýðu-
flokksfélagsins í Reykjavík, þá
lítur maður á það sem harðs-
víraða pólitíska aftöku, þraut-
skipulagt samsæri í forystu
flokksins, sem finnst sér ógnað
af setu manns í þessum mikil-
vægu valdastöðum. Maður tal-
ar véff éttarlega um hug-
myndafræðilegt uppgjör og
flokksldofning. Og vælir yfir
örlögum sínum opinberlega.
JÓHANN
Bergþórsson gerir líka þessa
dagana. Hans samsæri er ein-
faldara — engar hugmynda-
ff æðilegar auícaverkanir þar
— en engu síður alvarlegt. Hér
er maður sem er fýrir löngu
búinn að koma fýrirtækinu
sínu á hausinn, neitar að borga
skattana sína þótt dómstólar
fýrirskipi það og kennir svo
fjármálaráðherra um þegar
loksins er hreinsað til hjá hon-
um. Það bjargar Jóhanni að
flestir íslenskir bissnessmenn
taka undir þessar samsæris-
kenningar og líta á sem eðli-
lega og viðtekna skýringu
flestra sinna meina. Eins og
FRIÐRIK
Sophusson, hvers samsæris-
kenning er að telja hlutdræga
fjölmiðla ábyrga fýrir klúðri í
ríkisfjármálum og efnahags-
málum. Þess vegna stofnaði
Friðrik sinn eigin fjölmiðii -—
Upplýsingabréf fjármálaráð-
herra — til að koma því á
framfæri að það sé eiginlega
honum að þakka að hér er
fimm prósent atvinnuleysi en
ekki færeyskt atvinnuleysi. Það
eru ekki margir stjórnmála-
menn sem eru svona góðir við
fórnarlömb sín, sérstaklega
ekki
SIGHVATUR
Björgvinsson, sem þekkt er.
Nú er hann búinn að finna enn
eina tegund fórnarlamba —
reykingamenn. Hann neitar að
skrifa upp á frumvarp sem á að
vernda okkar veiku íund gegn
lævísi tóbakssölumanna. Þetta
er einkasamsæri Sighvats sem
skilur samhengið í hlutunum:
því meira tóbak, því meira
verður að gera á spítölunum
hans og því meira þarf hann að
spara. Því meira sem hann þarf
að spara, því dýrvitlausari
verður Ólína og hennar slekti.
Og því meiri líkur á að hann
losni loksins við hana úr
flokknum.