Íslendingaþættir Tímans - 26.01.1980, Blaðsíða 10

Íslendingaþættir Tímans - 26.01.1980, Blaðsíða 10
Steinunn Eyjólf sdóttir Pétursey Mýrdal Góð og elskuleg kona er nU kvödd meö sárum söknuöi. „Sveitin mln" Mýrdalur- inn hefur nú ekki sama aðdráttarafl og áður. Þar er brostinn mikilvægur streng- ur, sem I fjöldamörg ár var einskonar akkeri okkar i fjölskyldunni. Minningarn- ar, sem tengjast Steinunni Eyjólfsdóttur, og eiginmanni hennar Sigurjtíni Arnasyni ogheimilisfólkinu öllu i Pétursey eru ljúf- ar og góðar. Þaö bar aldrei skugga á þá vináttu, sem rikti milli heimila okkar i áratugi. Ógleymanleg verður mér ætfð sú stund, er ég kom i Mýrdalinn fyrsta sinni. Bærinn Pétursey stendur undir hinu sérkennilegaog fallega fjalli, sem ber lika nafnið Pétursey. Mjög hlýlegt og fallegt er heim að lita á þeim stað og er ég kom þangað í sumarstarf fyrir mörgum árum minnist ég þess sérstaklega hve falleg mér þóttu hUsin.hvitmeðrauðum þökum og ótal burstum. Steinunn, væntanleg húsmóðir mín, tók á mdti mér I dyrunum, stor og glæsileg kona, með þessar lfka finu þykku fléttur. Hún tók mér svo inni- lega, að mér leið strax vel f návist henn- ar. Það er erfitt fyrir ungling að koma aleinn á nýjan stað og þekkja engan. Þetta skildi Steina vei og brást hún svo sannarlega ekki i þessu efni frekar en öðrum. Við urðum strax mjög góðar vin- konur og gátum talað saman langtimum. Steina virtist einhvernveginn skilja alla hluti og finna á sér ýmislegt sem aðrir leiddu ekki hugann að, kímnigáfa hennar var lika alveg sérstök og með henni var hægt að skellihlæja og skemmta sér yfir öllu mögulegu. — Margser að minnast, en sum atvik standa ljósar fyrir hug- skotssjonum, en önnur. Man ég glöggt hve gaman það var að handmjólka kýrnar á móti Steinunni. Auðvitað reyndi ég þá að ná þvi að mjólka kýrnar á sama hátt og húnogmeðsama hraða.Þetta voru góöar samverustundir. Ég minnist þess lika hve stólningsrfk Steina var, þegar haldið var ball i sveitinni. HUn vissi að ég þekkti fáa, en hana grunaöi, að mig langaði á ballið. Er á kvöldið leið reyndi ég að finna mér ýmisiegt að gera og meðal annars fór ég út fyrir til að hengja þvott á snúrur. Ég stoð þar og mændi i átt til dansstaðarins á þessari björtu sumarnóttu, var þá ekki Steina allt I einu komin Ut til mín og hUn talaði viðmig á þann veg að ég gleymi þvf ekki enn þvl svo þakklát var ég fyrir þá elsku, sem hUn sýndi mér þásem oftar, f efni sem i þá daga skipti unglingsstUlku heilmiklu máli. Aldrei féll eitt einasta 10 styggðaryrði okkar á milli. Eitt sinn reiddist Sigurjón mér, og það var líka auðskiljanlegt. Mér þótti ákaflega spennandi að fá að sækja kýrnar, á hest- baki. Sigurjón, sem var alltaf svo ákaflega góður við mig var hálftregur til aöleyfa mér það,enlét svo auðvitað und- an ýtninni i mér, I þetta sinn sem oftar. NU vildi svo til að einhver galsi hljóp I hestinn, er kom heim og fór hann að eltast við kyrnar og gerði þær hálfsturlaðar af hræðslu. Ég varð Hka dauðhrædd, en þarna var Steina sem ætíð hinn mikli sáttasemjari ogerum við þrjU oft bUin að hlæja aö þessu atviki. Þeir dagar eru liðnir að ég sentist um Mýrdalinn á fýla- veiðum eða klöngrist upp á fjallið Péturs-' ey, en stutt er slðan að synirnir okkar voru I mlnum sporum. Steinunn og Sigurjón tóku sonum okkar jafn opnum örmum og mér á sinum tima og þeir þakka það eins og við. Það var aldrei nokkur vafi, þessu góða fólki var hægt að trUa fyrir börnum sinum. Þeir minnast þess ennþá hversu fortakslaust þeir gegndu Steinunni, þegar hUn lagði blált bann viö þvl að þeir færu upp á f jall fyrr en þeir heföu aldur og þroska til að fara varlega. Eins var með fýlaveiðarnar, hún varaði mjög við öllum hættum, þegar hana grunaðiað fljótfærninmyndileiða þá I ógöngur, I kappinu við að veiða fýlinn. Heimili þeirra Steinunnar og Sigurjóns hefur ætið verið annálað fyrir rausn og höfðingsskap. Það var mér þvi mikið gleðiefni að fylgjast me ð þv I þega r einn af sonum þeirra, Eyjólfur og hans kona Erna tóku við bUrekstrinum og ráku þetta heimili áfram með sama myndarskapn- um. Mikið var Hka notalegt að sjá hve vel fór á með þeim ölluin og hve Steinu leið vel I návist barna sinna, tengdabarna og barnabarna og þá á ég einnig við börn Sigurjóns frá fyrra hjónabandi, sem Steinunn tók ætlð sem sln eigin og voru henni líka mjög góð. Heimilislffið I Pétursey hefur alltaf verið til fyrirmynd- ar og það varð engin breyting á því, er ungu hjónin tóku við og milli Steinu og Ernu tengdadóttur hennar rikti einlæg vinátta og voru þær mjög góðar hvor við aðra. Ingveldur systir Steinu bjó meö þeim I Pétursey eftiraðhUn varð ekkja og var einkar kært með þeim systrunum. Steinunn Eyjólfsdóttir var fædd 1. mai 1910 á Mið-Hvoli i Mýrdal. Foreldrar hennar voru hjtínin ArnþrUður Guðjónsdóttir frá Þórustöðum i Eyjafirði og Eyjólfur Guðmundsson, úlafssonar frá Eyjarhólum. Eyjólfur faöir Steinu var skáld gott og eftir hann hafa komið Ut margar bækur. Steina ólst upp hjá for- eldrum sinum á Hvoli og átti hUn þar heimili til 1947, er hUn giftist Sigurjóni Arnasyni bónda í Pétursey og var hUn seinni kona hans. Aður en Steinunn giftist stundaði hun nám við Samvinnuskólann I einn vetur og einnig sótti hUn námskeið í HUsmæðraskólanum I Réykjavlk. HUn stundaöi ýmis störf i Reykjavik um vetr- artímann, verslunarstörf og matsölu- störf, en annan árstima var hUn heima hjá f oreldrum sinum. Steinunni var mjög létt um nám, ritfær vel, bókhneigð og víð- lesin, enda er mér vel minnisstætt hve margarbækur églas hjáhenni og hve vel hún leiöbeindi mér með lestrarefni. Steinu var einkar sýnt um hjUkrun og liknarstörf, enda voru þau ekki ófá börnin I Mýrdalnum, sem hun tók ámoti, hUn vildi öllum Hkna og hversmanns böl bæta. Börn Steinunar og Sigurjons eru Eyjólfur nU bóndi I Pétursey, kvæntur Ernu Ólafsdóttur og eiga þau fjögur börn. Sigurður starfsmaður hjá Kaupfélagi Skaftfellinga, hann er dkvæntur. Steinunn eignaðist dreng áður en hUn giftist, hann heitir Bergur Orn Eyjólfs og er vélvirkja- meistari, starfsmaður hjá Kaupfélagi Skaftfellinga.og erdkvæmtur. Fyrri kona íslendingaþættir

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.