Íslendingaþættir Tímans - 26.01.1980, Blaðsíða 14

Íslendingaþættir Tímans - 26.01.1980, Blaðsíða 14
Guðni Sigurjónsson F. 16. okt. 1894 D. 20. des. 1979. Guðni Sigurjónsson var fæddur 16. okt. 1894 aö Syðrahóli í Kræklingahliö. Hann andaðist 20. des. s.l. á Fjóröungssjiikra- húsinu á Akureyri, eftir stutta legu 85 ára að aldri. Foreldrar hans voru Sigurjón Jó- hannesson og kona hans Þdra Friðriks- dóttir. Ekki mun auöur hafa verið þar I búi, enda börnin mörg og oft flutt Ur stað eins og þá var titt um fátækt fólk. Fárra ára gamall var Guðni tekinn I fóstur af Benedikt Jónatanssyni og Guð- riínu Jónsdóttur er þá bjuggu á Bakka i Fnjóskadal. Hjá þeim ólst hann upp til fulloröinsára. Minntist hann þeirra ætíö með þakklæti og hlýhug. Þa var hann vinnumaður á Sörlastöðum og kannski yiðar i Fram-Fnjóskadal. Ég minnist þess, hve hann talaði vel um Söriastaöaheimilið og bar mikla virðingu fyrir húsbændum þar og heimilisfólki. Sérstakar rætur bar hann alla ævi i brjóstí til Fnjtískadals og fbúanna þar sem hann kynntist svo vel i æskú og ung- lingsárum. Þángaö var alla jafna gott að koma og rifja upp gamlar minningar, þd honum þætu' miður hve byggöin hafði grisjast þar á seinni árum. NU lá leiðin inn i Eyjafjörð og þar dvaldist hann á ýmsum bæjum alla ævi siðan. Fyrst fór hann I Garðsá ul hjónanna Kristjáns Jósefssonar og Guðrúnar Siguröardóttur, sem þá bjuggu þar. Þar kynntist hann Halldóru Jósefsdóttur og gengu þau i hjónaband 6. des 1917. Ekki varð þeim barna auðið sem upp komust en þau tdku i fóstur bróðurson Guöna, Björgvin Friðriksson og ólu hann upp. A Garðsá höfðu þau einhver jarðarafnot og voru þar til 1926 er þau fluttu i Bringu og bjuggu þar i 10 ár. Þá lá leiðin i Grund og voruþauþar i tvöár. Var Guöni vinnu- maður hjá Magniisi Aðalsteinssyni en Halldóra var þar I sjálfsmennsku, mun hUn þá hafa stundaö saumaskap en hUn var góð saumakona og hafði það I Igripum. Af tur fluttu þau i Bringu 1938 og fóru að búa þar i félagi við Björgvin fósturson sinn er þá var kvæntur. Af ýmsum astæðum leystist sá buskapur upp 1940. Þá fluttust þau I Kamb til Kristjáns Andrea Jónsdóttir frá Litla Fjarðarhorni F. 20.9. 1881. D. 12.1. 1979. Ég þakka þér fyrir allt og allt og kveð þig elsku frænka. ÞU varst mér alltaf svo góð, og það var gott og gaman að koma til þin. Koma i gamla bæinn til þfn og blanda geði viðbörnin þin, sem sýndu mér ávallt hlýju og vinarhug og gera það enn i dag, þegar fundum okkar ber saman. 1 huga mihum geymi ég bjartar og kær- ar minningar frá löngu liðnum stundum á heimili þlnu, þar sem ég var raunar alltaf eins og heima hjá mér, frekar en gestur, og gekk jafnan fagnandi i' bæinn þinn, þar sem gleðin rikti. Já það er margsað minnast og þakka. Börnum og öðrum vandamönnum frænku minnar sendi ég einlægar samUðarkveöj- ur. E.A. bróður Halldóru er þá var orðinn ekkju- maður, stóð hUn fyrir bUi hans innanhúss meðan heilsan entist en Halldóra dó 1944. Er þaufluttu i Kamb fór Guðni að stunda vörslu við mæðiveikigirðingar hér i Eyja- firði á sumrin. Við það vann hann i f jólda- mörg sumur, eða þangað ul þvi var hætt. Eftir það var hann á ymsum bæjum svo sem Stóra-Hamri, Rifkelsstöðum og miklu vlðar. Én þegar heilsan fór að bila fluttíst hann á elliheimilið i Skjaldarvík og var þar mörg siðustu árin. Á efri árurfl slnum var hann oft gestur I Hafnarstræti 47 á Akureyri hjá frænku sinni ólöfu Ólafsdóttur og manni hennar Erni Péturssyni bilstjóra. Þar var hann ætíð velkominn og átti góða daga. Þetta er i fáum orðum ágrip af ævi Guðna Sigurjónssonar,enþvi erégað rifja þetta upp, sem er svo likt og æviferill fjölda annarra samferðamanna t að það sýnir að dvalarstaöirnir voru margir á lifsleiðinni og á meirihluta ævinnar vann hann öðrum en sjálfum sér, samvisku- samur og tnír husbændum sfnum. Hann var áreiðanlega Ur htípi þeirra sem lét sér eins annt um hag húsráðenda og sinn eig- in. Þetta var og er dyggö sem skylt er að muna og þakka. Guðni Sigurjónsson var einstaklega góður skepnuhirðir, fljtítur aö sjá þarfir málleysingjanna, enda dýravinur og hlýr i viðmóti við þau. Fjármaður var hann ágætur og hafði yndi af kindum og aö hlUa að þeim glöggur og vökull i sambUðinni við þær. Þær voru eftirlæti hans og svo hundarnir þeir voru honum ævihlega fylgispakir og tryggðavinir. Hann vildi áreiðánlega sinna þvi sem veikbyggt var og minnimáttar. Kom það meðal annars fram i því hve barngóður hann var, glaður og kátur i návist þeirra, enda hændust þau mjög að honum. Eins og að f raman er skráð vann Guðni Sigurjónsson hjá mörgum á sinni löngu ævi. Engan hefi ég heyrt mæla annað en verk hans öll hafi veriö holl bæ og bUi, hvar sem hann vann. Ekki safnaöi Guðni miklum veraldar- auöi um dagana, en hann safnaði öðruro auði sem er gulli dýrmætari en það er vin- áttaoghlýhugursamferðamannanna sem hann hlaut flestum fremur að launum. Otför hans fór fram frá Munkaþverár- kirkju að viðstöddu fjölmenni laugardag- inn 29. des. Þar var kvaddur maðurinn, sem var meiri hluta ævi sinnar annarra þjónn og honum þökkuö trU og dyggð I starfi og samfylgdin A langri ævi. JónasHalldórsson islendingaþættir bL

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.