Vikublaðið - 16.07.1993, Qupperneq 2

2
Viftborf
VIKUBLAÐIÐ 16.JÚLÍ 1993
Útgefandi: Alþýðubandalagið
Ritstjóri og ábm.: Hildur Jónsdóttir
Blaðamenn: Páll Vilhjálmsson og Ólafur Pórðarson
Auglýsingar: Ólafur Þórðarson
Ritstjórn og afgreiðsla:
Laugavegur 3 (4. hæð) 101 Reykjavík
Sími á ritstjórn: (91)-17500
Útlit og umbrot: Leturval
Prentvinna: Prentsmiðjan Oddi hf.
Mótsagnir í áliti
Ríkisendurskoðunar
Það er vandi að skrifa texta fyrir opinbera stofhun þeg-
ar óvandaðir menn eiga í hlut. Ríkisendurskoðun kaus að
skrifa málefhalegan silkihanskatexta. Afleiðingin er sú að
Hrafn Gunnlaugsson heldur því nú ffam að hvergi sjáist
blettur eða hrukka á hans embættisferli.
Ekki í Kvikmyndasjóði þar sem hann hefur verið
stjórnarmaður um árabil með sérstök tengsl við formann
sjóðsstjórnarinnar, Knút Hallsson. Ur sjóðnum hefur
hann fengið nærri 100 miljónir króna.
Ekki í sjónvarpinu þar sem hann hefur þó verið dag-
skrárstjóri um árabil eða þangað til hann var rekinn. A
sama tíma hefur sjónvarpið keypt af þessum starfsmanni
sínum þjónustu og tæki fyrir 25 miljónir króna.
Ekki í menntamálaráðuneytinu þar sem Knútur Halls-
son ráðuneytisstjóri skrifaði bréf eftir pöntun Hrafhs til
Norrræna kvikmynda- og sjónvarpssjóðsins.
Ekki heldur þegar menntamálaráðherra keypti af hon-
um þrjár kvikmyndir án samráðs við Námsgagnastofhun
og borgaði fyrir myndirnar með skuldayfirlýsingu ríkis-
ins sem hann leitaði ekki fjárlagaheimildar fyrir.
Ekki heldur þegar menntamálaráðherra ákvað að
kaupa myndirnar á meira en tvöfalt hærra verði hverja
um sig en síðast hafði verið greitt fyrir mynd í mennta-
málaráðuneytinu er ráðuneytið keypti mynd Guðnýjar
Halldórsdóttur - sem var auk þess keypt í samráði við
Námsgagnastofnun.
Ekki heldur þegar menntamálaráðherra ákvað að skipa
Hrafh ffamkvæmdastjóra þess sama sjónvarps og hann
hafði nýlega verið rekinn ffá.
Ekki heldur þegar hann sótti um lán í Vestnorræna
sjóðnum til að byggja kvikmyndaver á Laugarnestanga
sem þó er engin heimild fyrir enda Laugarnestanginn
ffiðlýstur.
Hvergi. Maðurinn er algjörlega misfellulaus í sínum
embættisrekstri. Ríkisendurskoðun segir að hann hafi
ekki brotið lög. En því var heldur aldrei haldið fram þeg-
ar um málið var rætt á alþingi sl. vetur. Og úr því að Rik-
isendurskoðun segir að hann sé ekki lögbrjótur er það
honum nægilegt tilefni til að berja sér á brjóst. Ráðast
gegn pólitískum andstæðingum sínum og Davíðs með
heiftarorðum. Því Hrafn Gunnlaugsson er pólitíkus sem
mun nota og misnota aðstöðu sína hjá Sjónvarpinu í þágu
Sjálfstæðisflokksins en gegn þeim flokkum sem aðallega
hafa gagnrýnt veitingu embættis framkvæmdastjóra sjón-
varpsins.
Og þega allt kemur til alls þá verður að benda á það að
Ríkisendurskoðun er ekki sjálffi sér samkvæm. Hún
segir að Hrafn sé saklaus af því að hann hafi ekki dregið
sér fé. í leiðinni segir stofnunin að hagsmunatengslin séu
varasöm. Og í raun segir stofnunin að Hrafh hafi brotið
gegn anda nýju stjórnsýslulaganna með því að vitna í álit
Lagastofhunar Háskólans og þar með að allir hafi brotið
lög sem hafa komið nálægt Kvikmyndasjóði - en samt
ekki Hrafh Gunnlaugsson. Það fær vitaskuld ekki staðist
og því ber að líta svo á að í raun saki Ríkisendurskoð-
un Hrafh um að hafa brotið hæfisreglur laga.
Eftir stendur því margt ósvarað og því verður að gera
ráð fyrir því að menntamálanefnd alþingis og alþingi láti
þessi mál til sín taka er þingið kemur saman í haust.
Málinu er ekki lokið.
Sjónarhorn
SV(R) hf:
Hlutafélag eitt hundrað
þúsund Reykvíkinga
Nýlega samþykkti borgar-
stjóm Reykjavíkur að
frumkvæði Sjálfstæðis-
flokksins að breyta Strætisvögnum
Reykjavíkur í hlutafélag. Að sögn
Markúsar Amar Antonssonar,
borgarstjóra og Sveins Andra
Sveinssonar, stjórnarformanns
SVR, fylgja þessari breytingu ein-
tómir kostir en ekki nokkur einasti
galli: Allir munu halda sínu hvort
sem það em starfsmenn fyrirtækis-
ins eða notendur vagnanna en samt
munu sparast peningar og útgjöld
Reykjavíkurborgar minnka ffá ári
til árs. Þeim kumpánum hefúr hins
vegar gengið ffemur illa að færa
rök fyrir þessu önnur en þau að
þannig virki bara hlutafélög.
Osjálfráður sparnaður?
Það sér hver maður að peningar
sparast ekki af sjálfú sér. Það getur
ekki verið nóg að setja tvo bókstafi
(í þessu tilfelli h og f) fyrir aftan
nafh fyrirtækis til að stórfelldur
spamaður verði án nokkurra að-
gerða. Sveinn Andri benti á það
rogginn í grein í Morgunblaðinu
fyrir skömmu að á undanförnum
ámm hefði sparast stórfé í rekstri
strætisvagnanna og að sú þróun
myndi halda áfram. Sveinn
gleymdi í því samhengi að taka
fram að á þessum sama tíma hefúr
ferðum vagnanna fækkað um eina á
klukkustund og einstök fargjöld
hækkað um helming. Þess vegna
hafa sparast peningar, ekki af sjálfú
sér. Og þess vegna munu ekki
halda áfram að sparast peningar
nema ef ferðunum verður fækkað
enn meira og fargjöldin hækkuð!
Þetta em þeir hræddir um að borg-
arbúar fatti og fella því tillögur
minnihlutans um að fresta ákvörð-
un þar til eftir borgarstjórnarkosn-
ingar á komandi vori. Notendur
vagnanna fá því ekki tækifæri til að
kjósa um breytingarnar. Þeir fá þær
yfir sig hvort sem þeir vilja eða
ekki.
Pjónusta við borgarbúa
Á höfuðborgarsvæðinu býr nú
um helmingur landsmanna og íbú-
um borgarinnar fjölgar stöðugt.
Það er augljóst að borgaryfirvöld-
um ber skylda til að sjá til þess að
allur þessi fjöldi komist á milli
staða. Til þess eru tvær leiðir, ann-
ars vegar að byggja upp sterkt og
öflugt kerfi almenningssamgangna
sem getur þjónað þörfúm borgar-
búa með sóma hvar í borginni sem
þeir kjósa að búa og hvert sem þeir
þurfa að fara. Hins vegar að leggja
um borgina þvera og endilanga
margra akreina hraðbrautir með
tilheyrandi umferðarljósum, slauf-
um og brúm. Fyrri kosturinn er
vissulega rándýr fyrir borgarsjóð
enda hefur núverandi meirihluti
alla tíð hafnað honum og séð eftir
peningum í hann. Það sem þeir átta
sig ekki blessaðir er að seinni kost-
urinn, sá sem þeir velja trekk í
trekk og nú síðast með ákvörðun
sinni að breyta SVR í hlutafélag, er
miklu dýrari, bæði fyrir Reykjavík-
urborg og borgarbúa, svo ekki sé
talað um slysahætmna sem fylgir
honum eða skaðann sem hann
veldur líffíki borgarinnar.
Opólitísk stjóm
Ein rökin fyrir stofnun hlutafé-
lagsins eru þau að þannig verði
hægt að minnka pólitísk áhrif á
stjórn fyrirtækisins sem borgar-
stjóri telur neikvæða. Og þarna er-
um við ef til vill sammála Markúsi.
Það þarf ekkert að vera að pólitík-
usum gefist best að stjórna fyrir-
tæki eins og SVR. En í staðinn fyr-
ir núverandi stjórn ætlar borgar-
stjórinn einn og sjálfúr að skipa
nýja stjórn fyrirtækisins. Allsendis
ópólitíska, eða hvað?
Síðast þegar ég vissi var borgar-
stjórinn ekki ópólitískt sameining-
artákn borgarbúa, hvað þá Sveinn
Andri Sveinsson, stjómarformaður
SVR og borgarfulltrúi Sjálfstæðis-
flokksins. Samkvæmt mínum skiln-
ingi á hlutafélögum eiga hluthafar
að taka allar stefnumarkandi
ákvarðanir, og hluthafar í hinu nýja
SVR hf. eruin við, eitthundraðþús-
und Reykvíkingar. Því ætm það að
vera fúlltrúar okkar, ekki fulltrúar
borgarstjórans og flokks hans, sem
skipa sæti í nýrri stjórn fyrirtækis-
ins.
Stjórn Markúsar Arnar mun ef-
laust reyna hvað hún getur að hag-
ræða innan fyrirtækisins til að
minnka „taprekstur" vagnanna en
hún mun ekki bæta þjónustuna við
borgarbúa því það kostar. Stjórn
eitthundraðþúsund Reykvíkinga
mundi ekki minnka tilkostnað við
reksmr vagnanna því hún yrði skip-
uð fólki sem skilur nauðsyn strætó
og tilgang hans.
Fólki sem sér að það er hag-
kvæmara þegar til langs tíma er lit-
ið, bæði fyrir borg og heimili, að
reka dýrar almenningssamgöngur
en að ota hverjum og einum inn í
sína mengandi blikkdós. Fólki sem
kýs að nota strætó, ekki bíl.
Höfundur er varamaður í
stjóm SVR.