Tíminn - 09.03.1972, Blaðsíða 12

Tíminn - 09.03.1972, Blaðsíða 12
12 - -'L KAPITUI— Fjariri fór því, að húsiö, sem Middelman's banki var í, vnrl skrauthýsi. « Bankimn var „íirma"-banki, og haiði bækistöfl sína f gamalli, dimmri og þröngri hliðargötu i þeim hluta Lundúnaborgar, sem nefndur er „London City". Viö hliðina á bankanum var matvœlaverzlun, seim 'wön var, aC láta kassa, imeð eggjum og osti, út A götuna. Tiignir maenn, er erindi áttu, í bamkann, áttu þvf oft allörðugt með það, að koma vðgnum sinum fraim hjá þessu dóti. KvÖrtuo'u þvi ýmsir þeirra und- an þvl á skrifstofu bankans, hve örougt vœri a8 komast þamgað, og hótuðu, að snúa sér til annars banka, ef úr þessu yrði eigi bœtt. Enginn gerði þó alvöru úr hót- uninni, enda voru viðskiptamenn bankans flestir afkomendur og erfingjar, rfkra œtta, setm haft höfðu viðsJdpti við Middelman's- bankann i meira, en hálfa aðra öld. Viðskiptamenn bankans voru því gamlir viðskiptamenn, og það bar sjaldan við, að nöfnum nýrra viðskiptamanna vsri bœtt við ntfifn hinna í bókum bankans. Maðurinn, sem uní 1870 veitti bankanum forstöðu hét Hugo MiddeLmian^ög var hann að visu A* TÍMINN Fimmtudagur 9. marz 1972. eigi itallnn nelnn sérlegur fjár- málaspekingur. Þess gerðist nú ef til vill heldur eigi þörf, þar sem bank- lnn, sem hann stýrol, var gamall, og aiuðugur. Hann^ ~r maður lítill vexti, hvitur fyrir hærum, og einatt nnjög kurteis. Þegar hann var á umga aldrl, hafði hann gengið að eiga laglega og efnaða stúlku. Hún var nú^að vfsu löngu dá- ln, en hann hélt þó engu að sfð- ur uppteknum hœttt, að þ*l er dýrleg veizluhöld sneicti. Hann^átti yndislegt skemmtl- hús 1 Lomdon-ford, við ána Thames, og hafði þar þá í boði sfnu ýimsa af helztu mðnnium höf- uðborgarinnar. __^ Að ððru leytí lifði hann nú orð lðmest út af fyrfr sig, og undi sér bezt, er hann var & gangi fram með ánni, eða dorgaði þar fyrir fisk. Þegar störfum hans í bankan- um var loMð, var hann sjaldan tll lengdar I borginni, og það var eigi oftar, en einu sinni eða tvisv- ar á imanuði, er hann gisti 1 litla herberginu, sem vjair uppi yfir skriifstofunnL Eins og fyrr er getið, var mat- voruverzmn við hliðina á Middle- man's banka, og einn morguninn, er kaupmaðurinn var á leiðinni f sðlubúð sfna, sá hann, að gatan sem annars var vön að vera troð- full af kössum, var full af fólki, sam var að sjá allæst Hann varð fyrst hræddur um, að kviknað væri í hjá sér, en sá þó, er hann gætti betur að, að hvergi stóð reykur út úr gluggun- um. Hann saug'nú upp 1 nefið, og sagði við sjálfan sig, að lyktin myndi hafa verið eitthvað önnur, ef kviknað-hefði í fleskinu hans. Þegar hann var kominn lengra eftir strætinu, gekk hann og brátt úr skugga um það, að mannþyrp- ingin var eigi fyrir framan dyrn- ar hjá honuim, heldur hjá Middle- man. Hann gekk þvf rólega til mann þyrpingarinnar, og spuxði: — Hvað gengur á? Maðurinn, sem hann beindi orð uim sínum að, benti þá á einn gluggann f húsi Middleman's, og "mælM: •^— Þarna inni hefur einhvier veirið myrtur! — Hvað? mælti kaupmaðurinn, og brá mjög. — Myrtur! — hvar — hver? — Það er sagt, að það sé — eigandi bankans! — Hr. Middleman? Kaupmaðurinn ruddist nú alla leið þangað, sem hann sá lögreglu þjón standa, til þess að afla sér gleggri upplýsinga. Það, sem kaupmanninum hafði þótt ólíklegt, var satt. Hr. Middleman hafði daginn áð ur, eins og hann var vanur, ver- ið f bankanum, og það var orðið áliðið dags, er hann gerði kon- unni, sem dyranna gætti, aðvart um það, að hann ætlaði að igista þar um nóttina, og mæltist þvl til þess, að hún byggi um rúimið I herbergi hans. Hann hafði síðan brugðið sér út, nokkru áður en bankanum var lokað, og kom heim aftur klukk- an níu um kvöldið. Hvert hann hefði brugðið sér, vissi engimn, nema hvað gizkað var á, að hann hefði farið f „Klúbbinn" í þeim hluta borgar- innar, er West-end er nefndur, og fengið sér þar að borða.. Það var hann vanur að gera, er hann var nætursakir í borg- inni. Klukkan hálf-tfu hafði og kon- an, er fyrr er getið, og sem var eina manneskjan, er bjó þar í húsinu, og hafði verið hjá honum I þrjátíu ár, fært honum könnu er heitt vatn var í, og sett hana á borðið, sem hann sat við, ásamt dós, með sykri í. Konan, sem honum var vel kunnug, lét f ljosi, hve leitt henni þætti, að hann yrði að sitja að störfum fram á nótt, og svaraði hr. Middleman því vingjarnlega á þá leið, að það stafaði af þvf, að hr. Warner hefði brugðið sér til meginlandsins i þýðingarmiklum erindagjörðum. Hr. IWarner — en hann var að- algjaldkerinn — væri væntanleg- ur heim aftur einhvern næstu dag ana, hafði hr. Middleman enn fremur sagt henni til hughreyst ingar, og bætt þvi þá við, bros- andi, að hann byggist eigi við, að gera henni ónæði aítur fyrst um sinn. Konan hafði þá boðið honum góða nótt, og eftir það sá hún hann eigi. Það var eigi þörf á því, að vekja hr. Middleman á morgnana, þar sem hann var vanur, að vera snemma á fótum, og þegar kom- inn á fætur klukkan sex og hafði vanalega gengið sér til hressing- ar fram með ánni Thames, áður en hann fékk morgunkaffið. En þegar klukkan, morguninn, sem hér um ræðir, var orðin átta, 1058. Lárétt 1) Herði vind. 5) Segja. 7) Leit. 9) Dugleg 11) Islam. 13) Svar. 14) Bókar. 16) Lita. 17) 'Blundar. 19) Meira sykrað. Lóörétt 1) Lengstra. 2) Borða. 3) Tala. 4) Lön. 6) Fótaveika. 8) Púki. 10) Nýr. 12) Haf (Þolf.) 15) Sæti. 18) Tónn. Ráðning á gátu No. 1057. 1) Undnar. 5) Rór. 7) UV. 9) Aðal. 11) Nei. 13) Arg. 14) Afls. 16) GE. 17) Fuglar. 19) Malurt. Lóðrétt 1) Ununar. 2) Dr. 3) Nóa. 4) Arða. 6) Algert. 8) Vef. 10. Argar. 12) Illa. 15) Sól. 18) Mu. ¦_ i S i ¦? i' /1 \ /o I'3 ÍY /ó _¦"" i3 ¦r HVEUT INTRUPERS, FLASH.' WE \XTHEy SIWPUV ^NOW THEy'RE HERE-BUT MOVED IN ON THEy STAY VVELL HIPPEN ' Hvellur er kominn til Fria drottningar. — Þú minnt ist á innrásarmenn, Fria drottning. — já, við vitum, að þeir eru hér einhvers staöar; en þeir hafa falið sig vandlega. — Þeir einfaldlega fluttust hingað inn i okkar rilci.— Þú veizt alls ekki, hverjir þeir eru? — Nei, en ég held að þeir geti alls ekki verið af þessari stjöjnu. "BUTI WAS SEARCHING FOR WUAlNS I HAP B£eN TOLP OF-lN THIS PíACE." ''•¦'' ' _—1 áSwi v8/9 -. Arið 1672 Kom ég til borgarinnar þar sem pestin herjaði. -300 ár, sá forfaðir minn hefur lifað 12 ætt- liðum á undan mér. -Fólkið, sem lézt i pestinni var boriö út að næturlagi, hver vagninn hlaðinn af öðr- um. — En ég var að leita að glæpamönnum, sem mér hafði verið sagt frá á þessum slóðum. — Ég fann einn, ræningja, sem rændi likin. — Hér er einn. Fimmtudagur 9. marz. 7.00 Morgunútvarp 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25. Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 A frívaktinni Eydis Eyþórsdóttir kynnir óskalög sjómanna. 14.30 Viðtalsþáttur. Um sjónarmaður: Þóra Kristjánsdóttir. 15.00 Fréttir. Tilkynningar. 15.15 Miðdegistónleikar: Tón- list eftir Kmil Sjögren. 16.15 Veðurfregnir. Létt lög. 17.00 Fréttir. Tónleikar. 17.40 Tónlistartimi barnanna Jón Stefánsson sér um tim- ann. 18.00 Reykjavlkurpistill Þáll Heiðar Jónsson segir frá. 18.20 Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.30 Planóleikur I útvarps- sal: Halldór Haraldsson leikur. 19.50 Leikrit: „Sakramentis- vagninn" eftir Prosper Mérimee. Þýðandi: Bjarni Benediktsson frá Hofteigi. Leikstjóri: Helgi Skúlason. 21.00 Sinfóníuhljómsveit is- lands heldur hljómleika I Háskólabiói. Hljómsyeitar- stjóri: Proinnsias O'Duinn , frá írlandi. Kinsöngvari: Aase Nordmo-Löveberg frá Noregi. 21.50 Ljóð eftir Rene' Char, Rafael Alberti og fleiri i þýðingu Málfriðar Einars- dóttur. Sigrún Guðjónsdóttir les. 22.00. Fréttir. 22.15. Veðurfregnir. Lestur Passiusálma (33). 22.55 Rannsóknir og fræði.Jón Hnefill Aðalsteinsson fil. lic. talar við Gunnar Benedikts- son rithöfund um sagna- meistarann Sturlu. 22.55 Létt músik á sfðkvöldi 23.40. Fréttir i stuttu máli. Dagskrárlok. LÖGFRÆÐISKRIFSTOFA Tómas Árnason, hrl. og Vilhjálmur Árnason, hrl. Lækjargötu 12. '(Iðnaðarbankahúsinu, 3. h.). Símar 24635 — 16307. FENNER KÍLREEVIAR REMSKlFlIR ÁVALLT FYRIRLIGGJANDI SENDUM GEGM PÓSTKRÖFU _ VALD.POULSEN? KLAPPARSTlO 21 - SlMAR. I3024-IS23S SUÐURLANDSBKAUT 10 - i »520-31141

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.