Tíminn - 18.04.1972, Blaðsíða 9

Tíminn - 18.04.1972, Blaðsíða 9
Þriðjudagur 18. apríl 1972. TÍMINN ytgefandi; Fratti*6kr«arf)í>fcfcurmn Framkvajmdatfiói'i; Krlstfán 6«n*dtk<*so«; ftjtttíótart p&rnrinti.. •:Þárarinsson !aþ), Andrés KrMiáriSSOrt, Jén H«)9**»n> tlMfrfói •:0.: fcorsteirvss^n og Tóma* : Karlsson,, Aw^rýsínaastiórl: Stoln- grímur Gíslason. RHstÍOrnaríkrífstofijf i €dduMsittU> síttWf IðaOO:^ 1830.6. Skrijstofvr BankastræfJ 7. -^ AfgreJS^UiiMtH 12223. Augiysingasímj 19523f ASrar skrifstofvr simi 18300, Áskriífar-gjal d kr> Í2S,0Q á mánufit Innanlantk. í laUsa$ó1v kr. li.Ofr *lntakta. — BlaSaþrent h.f. (öffwt) ViiS Skattar Geirs Borgarstjórnarmeirihlutinn i Reykjavik hefur, að ráðum Geirs Hallgrimssonar, tekið þá furðulegu ákvörðun að nota sér heimildir nýju tekjustofnalaganna til að hækka útsvörin um 10% og fasteignagjöldin um 50%. Fyrir þessari miklu hækkun á fasteigna- gjöldum og útsvörum færir Geir Hallgrimsson ekki hin minnstu frambærileg rök. Hækkunina byggir hann m.a. á þvi, að hann áætlar að auka framlög til fjárfestingar um 74 millj. frá þvi, sem var áætlað i þeirri fjárhagsáætlun, er hann lagði fram i borgarstjórn fyrir áramótin. Þetta gerir Geir á sama tima og Mb. predikar, að hið opinbera eigi að draga úr framkvæmd- um vegna ofþenslu á vinnumarkaðinum. Bersýnilegt er, að þessi nýorðna fram- kvæmdagleði Geirs Hallgrimssonar stafar af þeirri annarlegu ástæðu, að hann vill hækka skattana sem mest i þeirri von að geta kennt rikisstjórninni um það, og að hann vill lika stuðla að vaxandi ofþenslu á vinnumarkaði- num, i þeirri von að geta gert rikisstjórninni erfitt fyrir. Það má vel vera, að í vissum tilfellum þrengi nýju tekjustofnalögin nokkuð að sveitarfélög- um, og að eintök þeirra þurfi þvi að nota sér umræddar heimildir, en þetta gildir ekki um Reykjavik. Ef borgin hefði dregið örlitið úr rekstursútgjöldum og hagað framkvæmdum með tilliti til þenslunnar á vinnumarkaðinum, hefðu þessar aukahækkanir á fasteignagjöldum og útsvörum verið algjörlega óþarfar. En Geir Hallgrimsson er hér ekki að hugsa um hagsmuni reykviskra skattgreiðenda. Hann lætur stjórnast af valdabröltinu innan Sjálfstæðisflokksins. Hann álitur, að það sé vænlegt til framgangs þar að geta kennt rikis- stjórninni um sem mestar skattahækkanir, og að auka ofþensluna á vinnumarkaðinum. En honum missýnist þar. Þetta mun aðeins sanna Reykvikingum, að þeir þurfa nýjan borgar- stjóra og nýjan borgarstjórnarmeirihluta. Jafnvel krötum blöskrar 1 borgarstjórn Reykjavikur hafa ekki aðeins fulltrúar stjórnarflokkanna, heldur einnig full- trúi Alþýðuflokksins, snúizt gegn skatta- hækkunum Geirs Hallgrimssonar. Fulltrúi Alþýðuflokksins hefur sérstaklega bent á, að það sé fjarstæða á þessum þenslutimum að auka svo gifurlega framkvæmdir, að þær nemi 27% af tekjum borgarinnar, þar sem þær námu ekki nema 17% af tekjunum á fjárhagsáætlun siðastliðins ár. Alþýðuflokksmenn hafa ekki siður verið harðir stjórnarandstæðingar en Sjálfstæðis- menn, en svo mjög blöskrar þeim samt skatta- stefna Geirs Hallgrimssonar, að þeir treysta sér ekki til annars en að snúast gegn henni. Þ.Þ. Kristján Benediktsson, borgarráðsmaður: STAÐURINN ER FUNDINN Nú þarí að ganga í það með atorku að koma „Skíðamiðstöðinni" upp sem allra fyrst Al.l.IK virðast nú orðnir sammála um, að ákjósan- legasta skiðalandið, sem völ er á hér i nágrenninu, sé i sunnanverðum bláfjöllum. Þangað hefur fólk úr Reykja- vfk og nágrannabyggðunum þyrpzt á góðviðrisdögum að undanförnu. Á þessum slóðum hefur opnazt nýr heimur, ekki aðeins til skiðaiðkana, heldur til útivistar almennt, eftir að um 10 km langur vegur var lagður suður með fjallgarð- inum að vestan. Reykvíkingar og þeir, sem búa hér i nágrenninu, geta verið þakk- látir ölluni þeim mönnum sem lögðu þvi lið, að fjármagn fékkst til þessarar vegalagn- ingar og drifu það i gegn, að vegurinn var lagður. Margir unnu vel aö þvi máli. Þó hygg ég, aö á engan sé hallað þótt sagt sé, að feðgar- nir Þorbergur Eysteinsson og Eysteinn Jónsson, hafi þar lagt þyngst ióö á vogarskálar- nar. Nú er hins vegar áriðandi, að áfram verði haldið af fullum krafti við að koma upp „skiðamiðstöð" i Biáfjöllunum. Þar vantar hús- næði með hreinlætisaðstöðu, og aðstöðu fyrir lækni, sem nauðsynlega þarf að vera á svona stað, a.m.k. þá daga, þegar mest er um að vera. Þetta er senniiega brýnast i augnablikinu, ásamt þvi að gera veginn þannig úr garði, að hann teppist ekki fyrir- varalitið, þannig að fólk komist ekki heim, ef veður breytist skyndilega. FYRIR rúmum tveimur árum flutti ég tiilögu i Borgar- stjórn Reykjavikur um þessi mál og ræddi þá nokkuð hug- myndir um sameiginlega ,,s k ið a m iðs töð " fyrir byggðarlögin hér við sunnan- verðan Faxaflóann. Þessi tillaga var svohljóðandi: „Borgarstjórn Reykjavikur ákveður að beita sér fyrir þvi, að komið verði upp á næstu ár- um i nágrenni borgarinnar fullkominni aðstöðu til skiða- iðkana fyrir aimenning, „Skiðamiðstöð". Telur borgarstjórnin nauðsyniegt, að sem fyrst verði mörkuð ákveðin fram- tiðarstefna varðandi upp- byggingu slikrar ! „mið- stöðvar", bæði aðþvier varðar staðsetningu hennar og búnað. Til að hrinda þessu máli i framkvæmd telur borgar- stjórnin æskilegt að ná sem víðtækustu samstarfi við önnur sveitafélög á höfuð- borgarsvæðinu og þau félög og félagasamtök, er hafa skiða- iþróttina á stefnuskrá sinni. Borgarstjórnin felur iþróttaráði að hafa forgöngu i þessu ináli af sinni hálfu. Skal það skila greinargerð og fil- lögum um málið til borgar- stjórnar, áður en fjárhags- áætlun borgarinnar fyrir næsta ár verður ákveðin." Þessi tillaga er enn I fullu giidi og reyndar einnig flest það, sem sagði í þeirri greinargerð, er henni fylgdi. i GREINARGERÐ sagöi m.a.: Þessi tillaga er stefnumark- andi fyrir borgarstjórnina. Hún kveður svo á, að borgin beiti sér fyrir, að reist verði i nágrenninu fullkomin aðstaða til að stunda skiðaiþróttina og leiti um það samstarfs við iiniiiir sveitarfélög á höfuð- borgarsvæðinu og félog og félagasamtök áhugamanna um skiðamál. Áhugi Reykvikinga á skiða- iþróttinni er mikill. Sést það bezt á góðviðrisdögum um Kristján Benediktsson helgar, þegarsnjó- er að finna einhvers staðar i nágrenninu. Hreyfingin og útiveran, sem skiðunum fylgir, hefur lika sitt að segja ekki siður en iþróttin sjálf. Samt er það staðreynd, að þeir dagar eru ekki mjög margir á vetri hverjum, þegar Reykvikingar almennt eiga þess kosl að fara á skiði. Ástæðurnar fyrir þessu eru sjálfsagt margar. Stundum er of litill snjór I brekkunum, en hér er hvergi möguleiki til að bæta úr þvi með framleiðslu á gefisnjó svo að neinu gagni hafi komið tii þessa. Stundum, þegar snjórinn er nægur, eru vegirnir sem liggja að skiða- skálum íþróttafélaganna og á helztu skiðaslóðirnar i ná- grenninu ýmist lokaðar eða varasamar litlum bilum enda víða liliö upphækkaðir og ekki ruddir nema með höppum og glöppum. Þegar ég ræði um skiða- iðkanir Reykvikinga almennt á ég vitanlega ekki við þann harðgera hóp skiðafólks, sem hvorki lætur veður né færi aftra sér að komast á skiöi, þegar þess er nokkur kostur. Þetta er fólkið i skíðadeild- um iþróttafélaganna, sem með mikilli vinnu og dugnaði hefur komið upp skiðaskálum viösvegar hér i nágrenninu, siiriiiiin þeirra mjög myndar- legum. Átak skiðadeildanna ber vitanlega að meta að verð- leikum. Þær hafa iiiinio mikið og gott starf og komið upp þeirri aðstöðu, sem skiðafólk býr við mi. Það fer hins vegar ekki einu sinni framhjá áhorfanda eins og mér, að skiðadeildirnar eiga i fjárhagserfiðleikum og geta ekki haldið skálum sinum nægilega vel við, hvað þá komið upp skíðalyftum eða lagt nægilega góða vegi að skálunum. Suinir þessara skála eru lika komnir til ára sinna og þurfa senn endurnýjunar við Bygging slikra húsa kostar mikið fé. Er varla við þvi að búast, að einstök iþróttafélög hafi fjár- hagslegt bolmagn til slfks. Hugmynd min um sérstaka skíðamiðstöð fyrir almenning, sem reist yröi að frumkvæði hins opinbera, ætti ekki og mætti ekki draga úr starfsemi skíðadeilda íþrdttadeildanna heldur hið gagnstæða. Slfk miðstöð mundi yitanlega stór- bæta aðstöðu skiðafólks almennt. EKKI geri ég mér grein fyrir, hvað kosta inuiuli ao koina upp skiðamiðstöð eins og þeirri, sem tillagan fjallar um, þar sem t.d. 5-10 þúsund, niaiins gæti verið á skiðum samtimis, leiðir að og frá væru greiðar, næg bilastæði, fjölbreytilegar brekkur, vel lýstar, meö lyftum stökk- pöllum, tækjum til snjó- framleiðslu og öðru tilheyr- andi, ásanit góðri aðstöðu til veitingastarfsemi og hreinlætis. t tillögunni eru heldur ekki nein bindandi ákvæði varðandi fjárhags- skuldbindingar. Ákvarðanir um þau efni yrði að taka, þegar málio hefði verið kannað og áætianir lægju fyrir. Ég tel mér heldur ekki fært Framhald á bls. 19. ÞRIÐJUDAGSGREININ

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.