Tíminn - 25.07.1972, Blaðsíða 1

Tíminn - 25.07.1972, Blaðsíða 1
IGNIS UPPÞVOTTAVtLAR RAFIBJAN RAFTORG SIMI: 19294 SlMI: 26660 165. tölablað — Þriðjudagur 25. júli 1972 — 56. árgangur kæli- skápar RAFTÆKJADEILD Hafnarstræti 23 Símar 18395 & 86500 NIÐUR EFRA FALL GULLFOSS - NAÐ IST LIFANDI Frá skákinni i Laugardalshöllinni á sunnudaginn: Róbert Fischer er i vigahug, þegar hann fingrar hrók sinn. Það er peðið, sem hann ætlar að leggja aft velli. Sjá grein á 3. blaðsiðu og viðtöl á bls 6. KÚFISKVEIÐAR SENN MIKILVÆG ATVINNUGREIN? Tekið að nota kúfiskinn í súpu í Bandaríkjunum Þó—Keykjavik Margt bendir til þess, aö innan skamms geti k'úfiskurinn orðið mikilvæg útflutningsvara hjá islendingum. En ikringum island er gifurlegt magn af kúfiski og auðvelt að ná honum. Hrafnkell Eiríksson fiskifræð- ingur sagði I viðtali við Timann, að i Bandarikjunum væri farið að fiska sömu kúfisktegundina og við hefðum hér við Island. Nota Bandarikjamenn kúfiskinn i súpu, og er hann þá brytjaður niður. Kúfiskurinn hefur lengi verið veiddur i Vesturheimi, en til skamms tima voru veiddar aðrar tegundir af honum en eru við Islandsstrendur. Hrafnkell sagði, að nú væri bara að fá veiðisvæðið við Island viðurkennt af bandariskum við- skiptaaðilum, þannig að hægt væri að byrja þessar veiðar. Ekki er vitað um verð á kúfiskinum, en nýtingin á kúfiskskelinni er það góð, að hér á að vera hægt að stunda þessar veiðar með góðum árangri. Er þess varla langt að biða, að byrjað verði að veiða kúskel til útflutnings. Oó—Reykjavik Lambi var bjargað úr gljúfri neðan við efra vatnsfallið i Gull- fossi s.l. miðvikudag. Er talið nær fullvist.að lambið hafi hrakizt út i Hvitá og farið niður efri fossinn, en kqmizt þar upp á bakkann. Varð að siga um 40 metra niður bergið til að ná lamb- inu. Var það nokkuð dasað, en ómeitt að kalla. Ekki er vitað meö vissu, hvenær lambið fór niður fossinn og hve lengi það var á bakkanum, áður en þvi var bjargað úr flæðarmálinu milli fossanna, en þar er svolitil tó, sem lambið gat kroppað. Einar Jónsson bóndi á Tungufelli, var einn þeirra, manna, sem björguðu lambinu. Saði hann Timanum, að ferða- menn hafi séð lambið af vestri bakka Gullfoss, én lambið var við vatnsborðið milli fossannaað austanverðu. Pétur Pétursson.Ut- varpsþulur.var einn þeirra feröa- manna, sem veittu lambinu at- hygli, og sá hann þegar að ómogulegt var fyrir það að komast úr sjálfheldunni án hjálpar og lét bændur i nágrenninu vita, hvernig komið var. Einar sagði, að nokkrir menn hafi verið látnir vita, og héldu siðan fullgildir karlmenn með vað að gljúfrinu. Sigurður..Magnússon á Högnastöðum seig eftir lambinu, en hinir héldu i vaðinn. Siguröi gekk vel að ná lambinu, sem er fremur litil gimbur, og var hann dreginn upp með hana i fanginu. Móðir Iambsins var hvergi nærri, þegar komið var með það upp.enlambiðreyndistvera eign Stefáns Kristjánssonar i Götu, sem sótti það. Var nýlega búið að reka féð þar til afréttar, Einar sagði, að hann vissi ekki til, að kindur hafi komizt á þennan stað áður, og enginn þeirra, sem hann hefur talað við. Sagði hann þetta vera heldur ógæfusamlegan stað fyrir sauöfé, og væri engin leið aö sjá þar kind nema frá vestri bakkanum. Enginn þeirra manna, sem þátt tóku i björgunarleiðangrinum, hefur áður verið við sig, enda ekki von að bjargmenn búi á þessum slóðum. Þaö hefur að visu komið fyrir áður, að kindur hafi lent i gljúfrinu við Hvitá, en ekki nærri þessum stað. Og hefur þá orðið að siga eftir þeim. Þrjár norskar stúikur á Slysavarðstofuna eftir umferðaróhapp ÞO—Reykjavik. Fullsetin 21 manns rúta rakst á brúarhandrið á Skillandsá i Laugarda) i fyrradag um kl. 20. Þrjár norskar stúlkur, sem voru farþegar i rútunni, slösuðust litillega og voru þær fluttar á slysavarðstofuna. Miklar skemmdir urðu á rút- unni, það miklar að hún er jafnvel talin ónýt. Rútan var svo til ný, aðeins mánaðar gömul, og hafði verið ekið um 7000 km. Þrír sóttu um landlæknisembættið Umsóknarfrestur um land- læknisembættið er útrunninn, og sóttu um það þrir læknar — Arin- björn KoJbeinsson, Brynleifur Steingrimsson og Ólafur ólafs- son. Útmánaðarnótt á Skerjadjúpi: Kveðja af hafsbotni frá ókunnu skipi og skipshöfn Bein þeirra manna, sem lifað hafa og dáið i landinu, morkna i kumlum og kirkju- görftum. Leifar þeirra skipa, sem lokift hafa hlutverki sinu með snöggum hætti, eru ýmist sandorpnar við strendur landsins eða á hafsbotni, þar sem náttúruöflin hafa búið þeim leg. Lfkt og gömul og l'iiin bein koma stundum upp á yfirborftið, þegar jarðýtur eru að verki eða grafið er fyrir húsgrunnum, kom leifar sokkinna skipa stundum upp með veiðarfærum, sem dregin eru með botni á fiskislóðum. Stundum getur það verið forvitnilegt, sem upp kemur, og eitt slikra dæma er það, sem skuttogarinn Sólbakur frá Akureyri fékk i vörpu sina nú i vor djúpt suðvestur af Eldey. Togað yfir skipsflak Sólbakur var að toga á Skerjadjúpi á næturþeli. Þegar varpan hafði verið dregin upp og farið var að fást viðaflann á milliþiljum, kom i ljós, að fleira var i kösinni en fiskur. Var sýnilegt, að varpan hafði dregizt yfir gamalt skipsflak, og voru þarna leirker eða leirbrúsar, einn þeirra heillegur, steinar úr eldfóstum leir og hluti af skipsreiða. í umsjá Útgerðar- félags Akureyringa Skipstjórinn, Aki Stefánsson, var sofandi er þetta gerðist, og munu yfir- menn á skipinu ekki hafa fengið vitneskju um þetta, fyrr en búið var að kasta reiðabrotunum og einhverju af leirkerjabrotum i sjóinn aftur. Var ekki nægjanlega fljótt að þvi gætt, að rétt myndi að halda þessu til haga. Leibrúsi sá, sem heill var, og steinarnir voru aftur á móti hirtir, og er þetta nú geymt i kassa til frekari ráðstöfunar hjá Útgerðarfélagi Akureyringa. óvist um aldur. Vilhelm Þorsteinsson, annar framkvæmdastjóra Útgerðarfélags Akureyringa, sagði i simtali i gær, að sérfróðir menn hefðu ekki enn skoöað það, sem I kassanum er, og væri torvelt um það að dæma, frá hvaða tima þetta væri. Steinninn eldfasti gæti verið Ur katli gufuskips, en þetta gæti líka verið frá þeim timum, er aðeins voru til seglskip. Ef til vill hefðu reiðabrotin getað gefið vísbendingu um aldur og gerð skipsins. En þeim var þvi miður fleygt eins og áður sagði. Margar spurningar, eitt svar Það er aragrúi seglskipa af mörgum þjóðernum, sem siglt Leirkúturinn og steinarnir. hefur um þessar slóðir á liðnum öldum. Þar hafa Englendingar, Þjóðverjar, Hollendingar, Færeyingar og loks tslendingar sjálfir stundað í;r,kveiðar, og þar hafa dönsk kaupför plægt öldurnar. Og mörg þessara skipa hafa bæði fyrr og siðar ekki átt afturkvæmt til hafnar. Ljósmyndari: Friðrik Vestmann. Þeir, sem ævintýralegastir eru i hugsun, bæta þvi við, að þarna kunni Serkir i ránshug einnig að hafa siglt skipum sinum. Þannig geta ýmsar spurningar vaknað. En aðeins einni verður svarað: Þarna hefur sjóferð endað og skipshöín hlotið vota gröf.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.