Tíminn - 25.07.1972, Blaðsíða 8

Tíminn - 25.07.1972, Blaðsíða 8
TÍMINN Þriöjudagur. 25. júli 1972 *í:cs;i %fe^WP Séð yfir tjaldbúðasvæðið í Viðey. (Ljósm. Ómar) „DRIFÐU ÞIG I VIÐEY, VINUR... ff frá skáiamóti i Viðey um helgina Það var glatt á hjalla i Viöey um helgina, þar sem skátafélagið Landnemar úr Reykjavik hélt skátamót. Alls voru þar saman- komnir hátt á sjótta hundrað skátar, viðsvegar að af Sv-landi. Var þar unnið að ýmsu, sem kemur skátum og „venjulegu" fólki að góðum notum i daglegu lifi, en þegar blaðamann Timans bar þar að á laugardagseftirmið- dag, voru þátttakendur i ,,Skáta- rama": Ollum mótsgestum hafði verið skipt niður í 11 hópa og fóru þeir siðan á milli 11 „pósta", eða slaða, og leystu af hendi hin ýmsu verkefni. Má nefna meðal þeirra hnúlabindingar, linukast, með- ferð iána, hjálp i viðlögum, ör- ncfnakynningu og fleira og fleira. Úr einstaka tjaldi mátti heyra söng og gitarspil og annars staðar sátu skátar við eld og ornuðu sér á milli verkefna. Það var Hafsteinn Guðmunds- son, sem flutli gesti á milli lands og eyjar á hraðbátnum Moby Dick og þólti hann standa sig af svo mikilli prýði, að hans var get- ið i mótssöngnum, sem ekki ein- asta var sunginn á varðeldinum á laugardagskvöldið, heldur og viö daglega leiki og störf: Drifðu þig i Viðey vinur vcrtu hress og glaður. Moby Diek af stressi stynur stuðið byrjar, maður. Þessi fallega Vestmannaeyja- stúlka bar kjörorðin á barmi sér og á þau horfðu félagar hennar á meðan þeir sungu! Þessi 1! i-ykja vikuiská ti vilili vera vift iillu Itiiinn — og lians vegna iuálli rigna eldi og brennisteini. Fiskimálaráð gefur út rit um íslenzkan sjávarútveg ÞÓ—Reykjavik. Fiskimálaráö hefur gefið út bækling um islenzkan sjávarút- veg, stöðu hans, skipulag og stað i islenzku stjórnlifi. Að sögn forráðamanna Fiski- málaráðs var efnið i bæklinginn valið með það fyrir augum, að venjulegt fólk gæti fyrirhafnarlit- ið gert sér sæmilega mynd af skipan islenzkra sjávarútvegs- mála. — Ekki þótti ástæða til þess að gera fyrirhugaðri útfærslu fiskveiöilandhelginnar sérstök skil, enda stöðugt f jallað um mál- ið- á opinberum vettvangi um þessar mundir. Hinsvegar notaði Fiskimálaráð tækifærið til að koma bæklingnum á framfæri núna, þegar mest er rætt um landhelgina og þýðingu sjávarút- vegsins fyrir islenzkt þjóðlif. Bæklingurinn er 30 blaðsiður að stærð og skiptist hann i marga kafla, en i hverjum kafla er gerð grein fyrir hinum margvislegu málum. Einn kaflinn fjallar m.a. um framtiðarhorfur i islenzkum sjávarútvegi. Þar segir m.a., að islenzkur sjávarútvegur eflist væntanlega i náinni framtið og fólk.er þangað leiti til starfa, gcti gert sér vonir um betri og trygg- ari afkomu að jafnaði, en völ hef- ur verið á til þessa. Samkvæmt þeim upplýsingum, sem nú liggja fyrir, gæti f járfest- ing i islenzkum sjávarútvegi hæg- lega numið allt að 7.5 milljörðum króna á næstu tveimur til þremur arum. Aðilar að Fiskimálaráði eru flest. ef ekki óll samtök, sem eru i tengslum við sjávarútveginn. En stjórn Fiskimálaráðs skipa nú Matthias Bjarnason, formaður. Tómas Þorvaldsson og Gunnar Guðjónsson. Bæklingurinn islenzkur sjávar- útvegur er gefinn út i 6 þúsund eintökum og verður honum dreift ibókaverzlanir um allt land, og til tals hefur komið, að nota hann i skólum landsins til hjálpar við kennslu. Verð bæklingsins er kr. 95.- Lagið var gamalt og skemmti- legt reviulag, „Maraa, may I go on dancing..." og svo sungu allir viðlagið af miklum krafti: Landnemanna lag látum hljóma hátt með látum — kátthjáskátum. Sýnum dug, þá lifir lengi Landnemanna gengi. Og á varðeldinum þótti tilhlýði- -legtaðsyngjaaf sérstökum krafti niðurlagið: Lif og fjör svo lukku veldur langtimum hjá eldi. Reykjavik ei vatni heldur varðeldsins á kveldi. En það voru fleiri, sem helzt máttu ekki vatni halda, þar á meðal veðurguðirnir. Að visu var veður gott, en öðru hverju komu litlar skúrir — sem voru vel til þess fallnar að auka geðprýðina, sem ljómaði úr hverju andliti. Á tjaldbúðasvæði Vestmanna- eyjaskáta var verið að reisa flaggstóng, rúmlega 20 metra háa og þar með hæsta mannvirki á þessu forna höfuðbóli. Vest- mannaeyingarnir sögðust alltaf vera með hæstu flaggstöngina á skátamótum og eftir töluvert brask, þar sem allir nærstaddir voru nýttir til hins ýtrasta, komst hún i lóðretta „stellingu" og siðan var Vestmannaeyjafáninn dreg- inn að húni. A meðan stjórnaði einn hinna eldri miklum söng: Hailelúja, hallelúja, hallelúja... Fjrálsar eyjar. frjálsar eyjar, frjálsar eyj- ar tra la la... Tií að undirstrika aðskilnaðarandann, sem rikti i tjaldbúðum Vestmannaeyinga, var ein stúlkan i bol. sem á var ritað það sama: „Frjálsar eyj- ar".! i dagskrártjaldinu, þar sem fyrir var að hitta mótsstjórana, Hauk Haraldsson og Þórð Antonsson þáðum við heitt kakó og beinakex i samfélagi við hóp smávaxinna meyja, ljósálfa- félags Landnema. Sungu þær stuttu við raust og skemmtu sér hiö besta: Pollivolli pollivolli pollivolli búm bamm! Úmba úmba úmba úmba! A varðeldinum á laugardags- kvöldið var svo bál á mjög sér- stæöan hátt. Stálstrengur var festur i klett fyrir ofan brekkuna og niður i bálkostinn. Siðan rann logandi kyndill niður eftir strengnum og inn i köstinn, sem á svipstundu varpaði logaglóð i þreytt en hamingjusöm andlit skátanna. Að loknum varðeldi var farið i næturleik. Skipt var i lið og fékk hver liðsmaður hvitt band um arminn. Siðan var keppnin um að komast aðfjársjóðnum og ná „lif- um", en það eru hvitu böndin kölluð af andstæöingnum og þarf ekki að efa, að allir skemmtu sér konunglega. Á sunnudagsmorguninn var farið á fætur um klukkan 8.30, þá fengu menn sér árbit og voru til- búniri tjaldskoðun 9.30: þá þurfti allt að vera hreint og snyrtilegt. Að þvi búnu hófst flokkakeppni og dróttskátakeppni, en að loknum hádegisverði var haldið áfram leiknum frá laugardeginum, „Skátarama", og um kaffileytið var mótinu slitið. Þá heldu allir heim — með minningar á næsta skátafund, næsta skátamót og framtiðina alla. ó. vald. A millidagskrárliða var vaðið isjónum —en tæplega hafa þær komizt alla leið til Reykjavikur. Æfing i liflinukasti. Einbeitingin leynir sér ekki. Vestmannaeyingar reisa stöngina miklii: —Svona, áfram með ykkur, stelpur,hrópuOu strakarmr.'

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.