Tíminn - 03.08.1972, Blaðsíða 12

Tíminn - 03.08.1972, Blaðsíða 12
12 TÍMINN Fimmtudagur 3. ágúst 1972 þegar ég var aft þvi komin aö fara aö skrifa skeytiö, datt mér i hug, aö Emma yrði þaö meiri og óvæntari gleði, ef ég kæmi á afmælisdegi hennar, án þess að gera boo á undan mer. Ég ráfaði þvi út á brautar- pallinn og setti þar frá mér ierðatóskuna og hélt áfram að lesa fyrir- sagnirnar og gleiðleturstextana undir þeim. „Vefararnir og verksmiöjufólkiö er tekiö að gefa út blað, sem á aö vera máigagn verkafólksins i vinnudeilunni. — Jósef Kellý yngri hefur ráöizt þar á fyrirhugaoa launalækkun, sem átti að nema tiu af hundraoi". Jósef Kellý yngri. Éfi las nafnið tvisvar áöur en ég áttað mig á þvi, að þetta mundi vera Jói Kellý. Og gat þetta raunveruiega verio Jói litli Kellý, sem ávallt hafði verið svo viöfeltdinn og skemmtilegur? Var hugsunarháttur hans orðinn svona rangsnúínni og spilltur? Þetta voru svik, samsæri gegn Friðarpipuverksmiðjunum, gegn okkur... Alll i einu var formálaiaust t ekið um haldlegginn á mér og kippt svo harkalega i mig, að við sjálft lá, að ég ylti um koll. En það var haldið fast i handlegginn á mér og þess vegna datt ég ekki. Ég vatt mér við og hugðist atyrða þann, sem veitzt hafði að mér. En ég sagði aldrei það, sem mér bjó i brjósti. Hlaðinfarangursvagn rann framhjá mér i sömu andrá og ég leit við.Það iskraði hátt i hjólunum um leið og hann sveigði af leið, og maðurinn, sem við stýriðsat, hallaði sér Ut á við á hliö og leit iiiilega til min. Það var ekki fyrr en vagninn var kominn framhjá, að mérvarðlitiðá þann.sem hafði forðað mér frá slysi oglimlestingu. Hvað? Sá, sem hafði bjargað mér, var enginn annar en maðurinn, er mest hafði horft á mig við kaffiborðið. Hann fylgdi mér orðið eins og skuggi, hver svo sem hann var. 1 þetta skipti komst ég ekki hjá að al'saka mig. „Þakkayðurfyrir",sagðiég. „Ég heyrði ekki tilhans. Éger...éger heyrnarlaus. Ég heyri ekkert". Ég hlýt að hafa litið á hann þvi að svar hans gat ég ekki ráðið af öðru en hreyfingu varanna. Ég fann, að ég blóðroðnaði niður á háls við áreynsluna að segja þetta. Það var ekki að sjá, að honum yrði hið minnsta hverft við þessi orð- min. Hann brosti dauflega eins og hann væri að gjalda jáyröi við ein- hverju, sem hann hefði vitað fyrirfram. „Ég veit það", svaraði hann ofur rólega, lyfti hatti sinum og gekk brott. Hann leit ekki einu sinni við. Það var ekki fyrr en ég var setzt i klefa minn og lestin var komin út úr óþrifalegum úthverfum borgarinnar, að mér varð hugsað um það, hvernig þessi maður gat eiginlega vitað,að ég var heyrnarlaus. ELLEFTI KAPITULI. Úrhellisrigning skall á, er lestin nálgaðist Blairsborg. Stormurinn gnauðaði við vagngluggana, og haustmyrkrið grúfði sig yfir landið. Mér fannst skuggalegri blær á brautarstööinni og kunnuglegu verk- smiðjumerkinu heldur en nokkurn tima áður. Þungan dauninn.sem er einkenni allra verksmiðjuborga, lagði á móti mér, þegar ég steig út úr þröngum klefanum. Ferskur andvari frá árini, sót úr reykháfum verk- smiðjanna og daufur eimur frá efnasmiðjunum blandaðist saman og fyllti vit min. Þennan undarlega þef lagði jafnvel af húsunum og runn- unum og trjánum og götunum, alveg eins og þef af músum og ryki og fúa leggur af öllu i gömlum geymslum og söfnum, og lykt af bleki og krit er i hverri skólastofu. Ef til vill fann ég þetta betur en aðrir, vegna þess að þefnæmi mitt hafði aukizt stórlega eftir að ég varð heyrnar- laus. Annar farþegi til fór úr lestinni í Blairsborg. Hann kom úr næsta vagni fyrir framan þann, sem ég var i. Þegar hann kom i birtu frá ljós- kerjunum, þekkti ég að þetta var maðurinn, sem horft hafði á mig við kaffiborðið og forðað mer frá þvi að verða undir farangursvagninum. Hann var kominn i regnkápu, og þött hann hefði dregið hatt sinn niður aðaugum, þekkti ég hann á göngulaginu og breiðum, þreklegum kjálk- unum.Mérgramdistþaðhálfvegis, að hannskyldi vera kominn hingað til Blairsborgar og ganga hér um með sams konar fasi og hann þekkti hér hvern krók og kima. Ennþá gramari varð ég, þegar ég sá að hann gekk rakleitt að eina leiguvagninum, sem beið við stöðina og ég haföi einmitt hugsað mér að taka til minna þarfa. Þá gat ég komizt hjá að sima heim og láta Hönnu sækja mig. Auðvitað gat ég beðið stöðvar- stjórnn um aðra bifreið, en það kostaði samtal og skýringar og afsak- anir. Ég var ekki i skapi til þess að rýna á varahreyfingar ókunnugra mannaeða geta mér tilum svörin viðspurningum minum. „Migsakar áreiðanlega ekki, þótt ég gangi þennan spöl heim", sagði ég viðsjálfa mig, „og ég hef borið þyngri byrði en þessa tösku". Regn er gætt þeim eiginleikum að vekja gamlar hugsanir frá gleymsku. Það vekur i vitund manns hugsanir, sem sáð hefur verið til endur fyrir löngu, alveg eins og fræ jarðarinnar vakna til lifsins við snertingu regndropanna. Kaldir droparnir, sem ýrðust i andlit mitt, er ég þrammaði brott frá járnbrautarstöðinni, voru i senn hressandi og ó- þægilegir. Allt var dimmt og lifvana eins og jafnan virðist vera um- hverfis járnbrautarstöðvar. Það var löng leið heim til min, svo að mér gafst nægur timi til þess að velta þvi fyrir mér, sem á hugann sótti. Ég var búin að jafna mig eftir geðbrigði og andstreymi dagsins. Ég var orðin sliku vön, og það hreif ekki orðið eins á mig og áður. Tvö siðustu árin höfðu sannarlega verið löng og þreytandi, lengri en öil önnur ár, sém ég hef lifað til samans. I huga minum skaut upp minningum um margar þungbærar stundir, og ég minntist þeirra enn greinilegar en ella vegna rigningarinnar. Hin mikla dýr!'un iþrótta og afburða - manna i hinum ýmsu greinum, var mjög gagnrýnd af lærðum mönnum og skáldum, sem töldu sig eiga rétt á þvi mikla fjármagni sem veitt var til iþróttamálanna. Og þessir vitringar hæddust að þeim, sem fjölmenntu á iþróttamót til aö sjá iþróttastjörnurnar spreyta sig. En ekkert stöövaöi ahuga manna á Olympiuleikjunum, og iðnaðarmenn unnu dag og nótt við gerð minjagripa með vinsælum iþrótta- myndum á.__________________________ HVELL FIMMTUDAGUR 3. ágúst 7.00 M o r g u n ú t v a r p Veðurfregnir kl. 7.00, 815. og 10.10 Fréttir kl. 7.30, 8.15, (og forustugr. dagbl) 9.00 og 10.00 Morgunbæn kl. 7.45 Morgunleikfimi kl. 7.50. Morgunstund bamanna kl. 8.45. Magnea Matthiasdóttir heldur áfram að lesa sögu sina um „Babú og bleiku lestina." (4) Tilkynningar kl. 9.30. Létt lög milli liða. Tónieikar. kl. 10.25. Ronald Turini og Oxford kvartettinn leika Kvintett op. 44 fyrir pianó og strengjahljóðfæri eftir Schumann. Fréttir kl. 11.00 óperan „Systir Angelica" eftir Puccini. Einsöngvarar, kór og hljómsveit óperunnar i Flórenz flytja. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 A frívaktinni Eydis Eyþórsdóttir kynnir óskalög sjómanna. 14.30 Siðdegissagan: „Loftvogin feliur" eftir Richard Hughes. Barður Jakobsson les (4) 15.00 Fréttir. Tilkynningar. 15.15 Miðdegistónleikar: Gömul tónlist. Kammerhljómsveitin i Zurich leikur Konsert nr. 1 i G-dúr fyrir þrjár fiðlur, viólu, selló og seníbal eftir Pergolesi. Montiverdi- kórinn i Hamborg syngur verk eftir Hassler, Senfl, Heinrich-Isaac o.fl. Kammerhljómsveit Vinaró- perunnar leikur Konsert fyrir sembal og strengja- sveit i d-moll eftir Bach. 16.15 Veðurfregnir. Létt lög. 17.00 Fréttir. Heimsmeistara- einvigið i skák. 17.30 Nýþýtt efni. „Æskuár min" eftir Christy Brown. Þórunn Jónsdóttir þýddi. Ragnar Aðalsteinsson les (2) 18.00 Fréttir á ensku. 18.00 Fréttir á ensku. 18.10 Tónleikar. Tilkynningar. 19.30 „Þá fór allt liðið I vörn" Kristján Ingólfsson ræðir við Sigbjörn Sigurðsson fyrrum oddvita, Rauðholti i Hjaltastaðaþinghá. 20.05 Frá listahátið í Reykja- vík l972.Yehudi Menuhin og Vladimir Asjkenazy leika Sónötu i A-dúr op. 47 „Kreutzer"-sónötuna eftir Beethoven. Hljóðritað á tón- leikum i Laugardalshöllinni 12. júni 8.1. 20.45. „Leigumorðinginn" gamanieikur fyrir utvarp eftir Benny Aadersen. Þýöandi Torfey Steinsdóttir. Leikstjóri: Guðrún As- mundsdóttir. Persónur og leikendur: Jörgen Holt, forstjóri — Bessi Bjarnason, Ellen Holt, kona hans — Asdls Skúla- dottir, Robert Riis — Sigurður Karlsson, Karlsen — Karl Guðmundsson, Einkaritari — Kristin A. Ólafsdóttir. 21.45 Tilbrigði eftir Jón Leifs um stef eftir Beethoven. Hljómsveit Rikisútvarpsins leikur, Hans Antolitsch stj. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Kvöldsagan: „Mafturinn, sem breytti um andlit" eftir Marcel Aymé. Karl Isfeld islenzkaði. Kristinn Reyr les. (2) 22.35 Dægurlög á Noröur- lönduni. Jón Þór Hannesson kynnir. 23.20 Fréttir I stuttu máli. Dagskrárlok. Seljum alla okkar fram- leiðslu á VERKSMIÐJUVERDI Prjónastofan Hliðarvegi 18 og Skjólbraut 6 — Sfmi 40087.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.