Tíminn - 12.08.1972, Blaðsíða 1

Tíminn - 12.08.1972, Blaðsíða 1
IGNIS UPPÞVOTTAVtLAR RAFIÐJAN SIMI: 19294 RAFTORG SÍMI: 26660 Dæmi- saga um læknis- leysið Ekið með skaðbrennt barn úr Þorskafirði til Reykjavíkur ÓV-Reykjavík Læknisleysið víða um land hefur oft valdid neyðarástandi, og á fimmtudagskvöldið i sið- ustu viku munaði ekki miklu að illa færi. Tvenn hjón úr Reykja- vik voru á ferðalagi á Vestfjörð- um með þrjú börn. Höfðu þau tjaldað i botni Þorskafjarðar og ætluðu yfir heiðina daginn eftir. Heldur svalt var i veðri, og höfðu þau þvikveiktá primus til að hita upp i tjaldinu — og til að hafa eldinn ekki óvarinn, settu þau yfir vatn i potti. Allt i einu féll eitt barnið, f jög- urra ára stúlka, fram yfir sig og á primusinn, með þeim af- leiðingum, að sjóðandi vatnið skvettist yfir hana. Hlaut hún ljót brunasár, sem siðar reynd- ust annars stigs bruni. Daginn áður hafði þetta fólk komið i Búðardal i leit að verkjatöflum, en fengið þau svör, að enginn læknir væri á staðnum, og sáu þau þvi fram á, að likast til yrði að fara með skaðbrennt barnið alla leið i Stykkishólm til að fá gert að sárum þess. Þau vissu hins veg- ar ekki, frekar en aðrir, að dag- inn eftir að þau komu þar, sama dag og slysið varð, kom i Búðar- dal læknastúdent, og mun hann dveljast þar i sumar. Vega- vinnumenn i nágrenni tjalds þeirra sögðu þeim aftur á móti, ap hjúkrunarkona væri á Reyk- hólum, og þvi var tekið það ráð að aka þangað suður. Á Reykhólum gerði hjúkrunarkonan að sárum litlu stúlkunnar til bráðabirgða — og jafnvel hún hafði ekki hugmynd um, að kominn væri læknir i Búðardal, og héldu hjónin þvi áfram til Reykjavikur til að koma stúlkunni undir læknis hendur. Til litils þótti þeim að fara i Stykkishólm eða Borgar- nes, þar sem eru læknar úr þvi að búið var að gera að sárum Frh. á bls. 15 180. tölublað — Laugardagur 12. ágúst —56. árgangur kæli skápí RAFTÆKJADEILD Hafnarstræti 23 Símar 18395 & 86500 „Ég vona að koma okkar hingað hafi góð áhrif" - sagði Larissa Spasskaja við komuna til Keflavíkurflugvallar í fyrrinótt Larissa stendur broshýr á islenzkrigrund meðblóm ifangi. Timamynd: Gunnar. SJ—Reykjavik Larissa Spasskaja, eiginkona heimsmeistarans iskak, og konur aðstoðarmanna hans, Irena Krogius, Aksana Geller og Heíga Nei, komu til Keflavikurflug- vallar um þrjúleytið í fyrrinótt, og voru þá 25 timar frá þvi þær lögðu upp frá Moskvu. Stór- meistararnir Krogius, Geller og Nei tóku á móti þeim, ásamt fólki úr sovézka sendiráðinu i Reykja- vík. Á meðan hvildist Spasskí á Hótel Sögu fyrir biðskákina I gær. Nokkrir blaðamenn og ljós- myndarar voru einnig á flug- vellinum. Konurnar virtust dálitið þreyttar eftir langa ferð og bið i flugstöðvum, einkum Larissa Spasskaja, en það hafa sennilega' orðið henni vonbrigði að komast ekki á 13. einvigisskákina í Laugardalshóllinni á fimmtudag, manni sinum til halds og trausts, eins og hún hefði getað, hefði ferðaáætlun staðizt. Larissa var alúðleg i viðmóti, sem og eiginkonur stórmeistar- anna þriggja. A leiðinni gegnum flugstöðina i Keflavik svaraði hún hvorki spurningum á ensku né þýzku, sem blaðamenn lögðu fyrir hana, en leysti greiðlega úr spurningum túlka Timans og Morgunblaðsins á rússnesku. Konurnar fjórar voru allar mjög látlausar i framkomu. Larissa Spasskaja, Irena Krogius, Aksana Geller og Helga Nei vinna allar utan heimilis jafnframt húsmóðurstörfunum. Larissa er verkfræðingur, Irena er stærðfræðingur, Helga læknir og Aksana ballettdansmær. — Þvimiður verðum við aðeins i tvær vikur á Islandi, sagði Larissa Spasskajá við komuna til Keflavikur. — Sonurokkardvelstámeðan i sumarbústað skammt frá Lenin- grad. Hann er fimm ára og hefur þrisvar sinnum teflt við pabba sinn. Ég kann manngannginn og get fylgzt með skák, en hef aldrei teflt, hvorki við eiginmann minn né son. — Hvenær fréttuð þið hvernig 13. skákinni lyktaði i dag (fimmtudag)? — Við vitum ekki úrslit hennar, svaraði Aksana Gelier. —Jú, ég veit úrslitin i dag, sagði þá Larissa. — Ykkar var von fyrr, hvernig stóð á að koma ykkar dróst á langinn? — Við vitum ekki ástæðurnar fyrir þvi. — Frú Larissa, vitið þér aö eiginmaður yðar hefur unnið hugi og hjörtu Islendinga, og yðar var einnig beðið með óþolinmæöi? — Það er ánægjulegt að heyra. Við Spasski höfum skrifazt á undanfarnar vikur, og hann er einnig mjög ánægður hér, honum fellur mjög vel viö Islendinga. — Hvernig ætlið þið að stytta Spasskistundirþennan tima.sem þið verðið á landinu? Hafið þiö i hyggju að feröast um landið? —Við vitum það ekki enn. Viö ætlum að hvilast til morguns og sjá siðan til. Við eiginkonurnar erum ekki skákmenn og getum þvi ekki rætt við hann um skák, við verðum honum þvi til félags- skapar á annan hátt, svaraði Larissa Spasskaja. — Ætlið þér að fylgjast með framhaldi 13. skákarinnar i Laugardalshöllinni á morgun? — Já, auðvitað. — Hver áhrif haldið þér að. koma yðar hafi á gang heims- meistaraeinvigisins? — Eg vona, að hún hafi góð áhrif. Að sögn Irenu Krogius fylgjast Rússar af gifurlegum áhuga með heimsmeistarakeppninni, en mest er þó eftirvæntingin i Moskvu. Irena er sú eina kvennanna fjögurra, sem tefltr, fyrir utan að Larissa kann mannganginn. — Hún er sterkur skákmaður, þótt hún geri ekki mikið að þvi að Frh. Á bls. 6 tvær 17 ára stúlkur sækja sjóinn - og hafa dregið allt að lest í róðri Ef þið haldið, lesendur góðir, að stúlkur séu ekki jafnokar karlmanna nema á einhverjum afmörkuðum sviðum (þar sem þær eru kannski fremri), þá far- ið austur á Djúpavog og bíðið þar á gömlu kaupfélagsbryggj- unni, þegar hallar að kvöldi i sæmilegu veðri. Handfæra- bátarnir koma öslandi fyrir Svartasker, og þú skalt ekki láta þér bregða, þótt upp úr tveimur bátanna stigi ungar og rösklegar stúlkur. Og þú þarft ekki helduraðhvá, þótt þær hafi dregið fisk fyrir upp undir fimmtán þúsund krónur i róðrinum. Þær hafa bara komizt i hann öran á miðunum. Þetta er ekki nein ýkjusaga. A Djúpavogi hafa tvær stúlkur stundað sjó i sumar, báðar seytján ára gamlar, Þorgerður Sigurðardóttir i Dagsbrún og Sigrún Svavarsdóttir i Borgar- holti. Þær róa með feðrum sinum, og eru ekki fleiri á bátunum en feðginin tvö. Bátarnir heita Glaður og Tjaldur. Afii hefur verið ágætur hjá Djúpavogsbátum i sumar, og það er orðið talsvert, sem þær eru búnar að leggja inn i frystihúsiö, jafnöldrurnar. I fyrravetur voru þær i skólum eins og lög gera ráð fyrir — Þorgerður i gagnfræða- skólanum i Höfn i Hornafirði, enSigrún á Eiðum. Þegar heim kom, fóru þær svo til beint á sjóinn. Þannig ljúka þær sinum prófum bæði á sjó og landi. //Hvort ég hef orðið sjó- veik?" 1 gær var ekki sjóveður eystra, og þess vegna gátum við lika náð tali af Þorgerði, sem hélt sig innan dyra þá stundina. — Þetta er fjórða sumariö, sem ég ræ, svo að ég er dálitið sjóvön. Ég man ekki, hvort þetta er annað eða þriðja sumarið hjá Sigrúnu. Mér fellur þetta ágætlega — þetta er skemmtilegra en standa alla daga i frystihúsinu. Hvort ég hef Frh. á bls. 15 Héðan róa þær Þorgerður I Dagsbrún og Sigrún i Borgarholti.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.