Tíminn - 20.10.1972, Blaðsíða 11

Tíminn - 20.10.1972, Blaðsíða 11
Föstudagur 20. október 1972. TÍMINN 11 mmm*«<**''' \.>- . ' mm itímatónskálds. sinn rekstur, eða til þess að leysa ákveðin verkefni. Ég verð þá að finna kerfislega lausn á þessum verkefnum, koma með tillögur um, hvernig verkefnin skuli leyst, og setja þau fram á leikmanna máli, en gera svo aftur tæknilega kerfislýsingu fyrir tölvusér- fræðinga, sem svo aftíir vinna náiðog programmera" verkefnið i smáatriðum. Siðan er svo verk- efnið að lokum unnið á tölvu og aðstoðarvélar hennar. Þannig er min vinna fólgin i þvi að vera tengiliður á milli hins almenna notanda og tölvunnar, eða öllu heldur þeirra, sem vinna náið á tölvuna. — Geturðu sagt mér, hverjir hinir almennu notendur tölvunn- ar hafa einkum verið? — Að undanförnu hefur mikill hluti minnar vinnu verið á sviði heilbrigðismála og sjúkrahúsa. — Finnst þér þetta skemmti- legt starf? — Já, þetta er mjög spennandi starf. Maður kynnist geysimörgu fólki og ég hef lært mikið um margs konar starfsemi, sem ég þekkti ekki áður. Ég hef mikið unnið með bönkum og kynnzt mörgu i sambandi við starfsemi þeirra. Ég.hef unnið með trygg- ingafélögum og eins og ég sagði áðan, læknum og sjúkrahúsum. Þannig mætti lengi telja. Ég hef lika unnið með iðnfyrirtækjum og fyrir vikið kynnzt sumum vanda- múlum iðnaðar á tslandi. Eins og gefur aö skilja, þá er það ákaf- lega lærdómsrikt. — Byrjarðu svo ekki á þvi aö setjast viö hljóðfærið þegar þú kemur heim? Jú, ég sezt stundum við hljóð- færið, en það er einkum til af- slöppunar. — Ég sem ekki á hljóðfæri, og ég hef ekki gaman af þvi að semja tónsmiðar. Þetta er hundleiðinleg vinna, en maður verður samt að gera það. Maður hefur einhverjar skyldur gagnvart sjálfum sér, og við þvi verður ekki gert. Þetta er erfið vinna, hún er seinleg og van- þakklát. Maður skrifar, skrifar og skrifar i langan tima, og getur Framhald á bls. 19 Fyrrum veitingamaður vígist til prests 45 ára að aldri Stp—Reykjavík. Eins og öðrum starfandi mönnum er prestum nauðsynlegt að taka sér fri frá störfum af og til, og eins og aðrar mannlegar verur eiga þeir til að veikjast. Það hefur þvi þótt nauðsynlegt að hafa ætíð til taks lausan prest til að hlaupa i skarðið. I þvi skyni var fyrir um það bil tiu árum stofnað til nýs embættis á vegum Þjóðkirkjunnar, embættis farprest (eða ferðaprests). A þeim tima, sem liðinn er siðan, hafa þrir prestar gegnt þessum starfa, og nú hefur sá fjórði tekið við, séra Halldór S. Gröndal, fyrrum veitingamaður, en hann hlaut vigslu síðastliðinn sunnu- dag. Fréttamaður hafði samband við séra Halldór i gær og átti við hann stutt spjall. Halldór er nú 45 ára og lauk hann prófi sem cand. theol frá Háskóla Islands i haust, en hann hóf þar nám i guðfræði árið 1968, rúmlega fertugur. Það munu fá dæmi þess, að menn sem komnir eru fullorðinsaldur, fari út i guðfræðinám. Þó er hér i dag þjónandi prestur, er hóf nám á likum aldri og sr. Halldór. Það er sr. Grimur Grimsson, prestur i Asprestakalli. Að sögn sr. Halldórs, er hlut- verk farprestanna einkum það að leysa af presta, er þurfa á frii að halda, vegna lasleika ( sem oftast er) eða annars. Næstu átta mánuði mun hann leysa af sr. Leó Júliusson á Borg á Mýrum. Hins vegar er það eindregin ætlun hans að þjóna föstu prestakalli i framtiðinni, og þá gjarna uti á landsbyggðinni. Ekki vildi hann þó gefa upp, hvað óskapresta- kallið væri. Sr. Halldór varð stúdent frá Verzlunarskólanum i Reykjavik 1949. Að loknu stúdentsprófi hóf hann nám i viðskiptafræði ( með Föstudaginn 20. október hefur kvikmyndaklúbbur Listafélags M.R. sýningar með „Terra em Transe" eftir Glauber Rocha. 1 fyrra sýndu þeir „Hvitur djöfull svartur guð". Háskólabió sýndi á mánudagssýningu i fyrra „Antonio das Mortes". Rocha er aðalforvígismaöur „Cinema nouvo" i Brasiliu og er þessi mynd frábrugðin hinum tveim, sem við höfum séð, að efni. 27. og 28.október er Umberto D eftir Vittorio De Sica á dagskrá. Kvikmyndaklúbburinn hefur áður sýnt kvikmyndir frá skeiði italska neo-realismans. Umberto D er áhrifamikil, stórbrotin mynd i einfaldleika sinum. Hún sýnir betur en nokkuð annað, sem ég hef séð, miskunnarleysi þeirra, sem meira mega sin, gagnvart smælingjum, og opinberar þá skömm, sem mörg svokölluð vel- sérstóku tilliti til hótelreksturs) við hinn þekkta Cornell-háskóla i Iþöku i New York. Það má geta þess, að við þennan skóla er stærsta islenzka bókasafnið vestanhafs, en það var Islands- vinurinn Willard Fiske, er gaf háskólanum stórfé til stofnunnar þessa safns og islenzkudeildar við skólann. Hefur jafnan starfað einn íslendingur við safnið, og margir kunnir islenzkir menn hafa stundað nám við skólann. Sr. Halldór lauk B.S. prófi við Cornell árið 1952. Skömmu eftir heimkomuna eða 1954 hóf hann rekstur veitingahússins Nausts, sem hann rak til ársins 1965 . Eru þeir eflaust ófáir gestir Nausts- ins, sem kannast við hann frá þessum árum. A árunum 1965-67 rak hann veitingahús i London, er bar nafnið Iceland Food Center. Siðan kom hann heim aftur og hóf guðfræðinám við H. 1. haustið 1968, eins og áður segir. Stundaði hann ýmis störf jafnhliða náminu, vann m.a. á skrifstofu, og eitt sumar rak hann sumar- hótel Eddu á Reykhólum. — Sr. Halldór kvaðst ekki i vafa um, að hann hefði valið rétta braut með þvi að ákveða að gerast prestur. Köllunina segir hann sig hafa fengið úti i London árið 1966. — Ég get ekki lýst þvi i orðum, get aðeins sagt, að þetta var dásamleg, persónuleg lifs- reynsla, svo sterk og djúp, að ég einsetti mér að reyna að hjálpa öðrum til þess að öðlast slikan unað, ákvað að verða- prestur.- Fyrstur gengdi störfum far- prests hér á landi sr. Lárus Halldórsson (fyrir um lOárum), nú prestur i Breiðholtspresta- kalli. Næstur þjónaði sem far- prestur sr. Ingþór Indriðason, nú prestur i Ameriku, en siðast var það sr. Guðmundur óskar Óláfs- son, prestur við Frikirkjuna I Hafnarfirði. ferðarriki skreyta sig með, að sú aðstoð sem það lætur gömlu fólki i té, er svo naumt útilátin, að það gerir aðeinsellina að ömurlegum biðsal dauðans. 3. og 4. nóvember verður L'anné derniére á Marien- bad frá 1961 (í fyrra i Marienbad) eftir Alain Renais. Þessi mynd þótti nokkuð nýstárleg vegna þess að eiginlegur söguþráður er ekki, hún er ekki sizt forvitnileg, nú, tií samanburðar á „Je t'aime je t'aime" frá 1968, sem var sýnd i Háskólabió fyrir tveimur árum. 17. og 18. nóvember er sýnd Os Fuzis (Byssurnar) eftir Ruy Guerra frá Brasiliu. Hann er fæddur 1931 og gerði sina fyrstu mynd 1962 „Sá sem ekki kann aö skammast sin", hann hlaut Silfurbjörninn fyrir Byssurnar i Berlin 1964. 24. og 25. nóvember er hin heimsfræga „Ugetsu monogatari" eftir Kenji Mizoguchi gerð árið 1953. Þessi frábæri leikstjóri lézt 1956, hann nám málaralist áður en hann sneri sér að kvikmyndun, og gætir þess mjög i myndum hans. Þessi mynd er kalla mætti á islenzku „Oður i fölu tunglskini eftir regnið" er mjög eftirsótt hvarvetna af kvikmyndaunn- endum, hún var á sýningarskrá fyrir tveimur árum en þá tókst ekki að fá hana. Hún er fengur sem enginn má missa af. 19. og 20. janúar 1973 er svo lokamynd fyrra misseris.In the year of the pig ,,A svinsárinu" eftir Emile De Antonio. 1 sýningarskránni segir svo um þessa mynd m.a. „In the year of the pig" er hörð árás á stefnu Bandarikjamanna i Viet- Nam. „De Antonio hefur safnað saman efni frá sjónvarpsstöðvum i Bandarikjunum, efni sem stöðvarnar hafa aldrei sent út Séra Halldór S. Gröndal. „Þetta var dásamleg, persónuleg lifsreynsla, (svonefndum „outtakes"). Þetta efni notar hann vegna þess, að þar telur hann hina réttu mynd kerfisins koma skýrast i ljós. Þetta eru allt mjög góðar myndir og skráin skemmtilega sett saman, það er alltaf betra að blanda saman nýjum myndum og gömlum. Það er útbreiddur mis- skilningur að klúbburinn sé aðeins fyrir nemendur Mennta- skólans við Lækjargötu eða menntaskólana yfirleitt, klúbbur- inn er fyrir alla framhaldsskóla- nemendur og kvikmyndaunn- endur. Þó að þeir hafi lokiö skóla- göngu sinni eru þeir velkomnir lika. Efnisskrár klúbbsins hafa sannarlega ekki valdið von- brigðum undanfarin ár og munu ekki gera það heldur nú. Þess- vegna skora ég á alla, sem hafa gaman af sjöundu listgreininni að koma, sýningar eru kl. 10 f.h. á föstudögum og kl. 2 e.h. á laugar- dögum. Þá eru fæstir i vinnu og ekki uppteknir i skólum heldur. Þaö er lofsvert framtak hjá klúbbnum að beita sér fyrir þessum sýningum. „Óður i l'iilti tunglskini eftir regnið" er ein af myndunum, sem sýndar verða f vetur. Myndin er úr kvikmyndinni.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.