Tíminn - 30.03.1980, Side 18

26
Sunnudagur 30. mars 1980
^ÍÍJÍJIII'
★ ★ ★ ★ ★ Frábœr - ★ ★ ★ ★ Eiguleg - ★ ★ ★ Áheyrileg - ★ ★ Sœmileg - -★ Afleit
Anne Murray —
Country Collection
/ Capitol/ EMI
ST-12039
★ ★ ★
Kanadlska söngkonan Anne
Murray, eöa „Garbo of pop”
eins og hún er gjarnan nefnd I
Hollywood, sendi nýlega frá sér
plötuna „Country collection”,
en hún hefur aö geyma mörg
vinsæiustu „céuntry-lög ”
slöustu ára.
Anne Murray komst í sviös-
ljósið fyrir rumum 10 árum
siðan með laginu „Snowbird”
sem komst ofarlega á vinsælda-
listana. Þá átti Anne alla mögu-
leika á þvl að höndla alþjóðiega
frægð, en stúlkan frá Nova
Scotia var ekki reiöubúin til að
mæta frægðinni og forðaði sér
þvl aftur heim til Kanada, eftir
aö hafa veriö I sviösljósinu i
Hollywood um skeiö.
En Anne Murray var reiðu-
búin er frægðin bankaöi á dyrn-
ar hjá henni á nýjan leik tveim-
ur árum siðar. Siðan þá hefur
hún sankað að sér tónlistarverð-
launum, s.s. Grammy verðlaun-
unum og ýmsum fleirum, en þó
hefur hún alltaf þrjóskast viö að
flytja frá Kanada. Margir til-
raunir hafa veriö geröar til að fá
hana til Los Angeles eða Holly-
wood og hafa þar fast aðsetur en
hún hefur kosið að eiga heima
áfram iToronto, þar sem hún er
hálfgerður borgardýrlingur.
Einu skiptin sem Anne lætur til-
leiðast og yfirgefur Toronto, er
þegar hún fer i söngferðalög,
t.d. til Las Vegas þar sem hún
hefur sungið á flest öllum bestu
næturklúbbunum.
En nóg um það. A „Country
collection” sýnir Anne Murray
fram á það að það var engin til-
viljun að hún skyldi hljóta
Grammy verðlaun siðasta árs
sem besta „country-söngkona”
Kanada og Bandarikjanna, en
þó að Anne syngi eins og engill,
finnst mér lögin á þessari plötu
tæplega nógu spennandi. Lög
eins og „ Walk right back”,
„We don’t make love anymore”
og „Wintery feeling” eru svo
sem góðra gjalda verð, en þegar
á heildina er litiö verður tæp-
lega sagt að þetta sé spennandi
plata. En „Garbo of pop” á
vafalaust eftir að láta meira
kveða að sér I framtíðinni.
Janis Ian — My
Favourites/CBS
84188
★ ★ ★ ★ +
Ef velja ætti bestu söngkonu
siöustu 10 ára, væri mönnum
vissuiega mikiil vandi á hönd-
um, enþó heldég aö bandariska
söngkonan Janis Ian ætti aö
vera sigurstrangleg i þeirri
keppni.
Janis Ian (f. 1951) var farinað
leika á pianó þriggja ára gömul
og þegar hún var 11 ára lék hún
jöfnum höndum á pianó og
gitar. Fyrsta lag hennar sem
gefið var út, var „Hair of spun
gold” árið 1964 og tveim árum
siðar er Janis var 15 ára gerði
hún samning við MGM hljóm-
plötufyrirtækiö, en það gaf út
lagið „Society’s Child”, sem
enn I dag er eitt frægasta lag
Janis Ian. „Society’s Child” var
sannkallaður mótmælasöngur,
bitur ádeila á hræsni fulloröna
fólksins og Janis Ian varð brátt
landsfræg, stimpluö sem mót-
mælasöngvari, m.a. á forsiðu
bandariska vikuritsins Life.
Kynslóðabilið var Janis Ian
yrkisefni á sinni fyrstu stóru
plötu árið 1967 og i kjölfarið
fylgdu tvær aðrar plötur, sem
vöktu töluverða athygli. Arið
1968 er Janis var 17 ára, þá dró
hún sig i hlé, enda illa farin af
eiturlyfjum.
Það var ekki fyrr en tveim
árum siðar, nánar tiltekið árið
1971 að Janis Ian komst i sviðs-
ljósiö á nýjanleik. Hún hafði þá
fyrir nokkru setst aö i Los
Angeles og m.a. stundað nám i
hljómsveitastjórn um skeið, auk
þess sem ljóðagerðin hafði átt
sterk Itök I henni. Arið 1973 sneri
Janis Ian aftur I stúdióið og
hljóöritaði plötuna „Between
the lines”, sina fyrstu plötu I
fjögur ár og er skemmst frá þvi
að segja að þessi plata sló
undireins i' gegn og lagið „At
seventeen” rauk beint i fyrsta
sætið á bandaríska vinsældalist-
anum.
Nýiega leit niunda plata Janis
Ian dagsins ljós og nefnist hún
„My favourites” — uppáhalds-
lög Janis Ian af fyrri plötum
hennar. A þessari plötu eru
lögin „Fly to high”, „Between
the lines”, „Stars”, „Love is
blind”, „In the winter”, „At
seventeen”, „Jesse”, „After-
noons”,, ,Miracle row / Maria”,
„That grand illusion”, „The
other side of the sun” og „When
the party is over” — allt frábær-
lega vel valin lög sem gefa góða
mynd af ferli þessarar miklu
söngkonu. Þeir sem kannast við
þessi lög, vita á hverju þeir eiga
von, en við hina hef ég þetta að
segja: „My favourites” er ótrú-
lega góð plata — miðað við
„Greatesthits” plötur og textar
Janis Ian svikja engan. Mörg
laganna eru hreinustu djásn, en
þó ekkert eins og „In the
winter”, sem að minum dómi er
perla þessarar plötu.
McGuinn Hillman
Featuring Clark —
Cy ty/cap i tol/ EMI
ST-12043
★ ★ ★ +
Flestir tónlistarunnendur
munu kannast við bandarisku
„country-rock” hljómsveitina
TheByrds, en hún gerði garðinn
frægan á árunum 1964-1973.
Fáar hljómsveitir hafa haft
meiri áhrif á sögu rokksins og
þvl engin tilviljun þegar minnst
er á The Byrds, sem eina af
brautryðjendunum i tónlistar-
sögunni. Þeir félagar Roger Mc-
Guinn og Chris Hillman, ásamt
Gene Clark og David Crosby
stofnuöuThe Byrds árið 1964, en
áður höfðu þeir McGuinn, Clark
og Crosby starfað um skeið und-
ir nafninu Jet Set. Astæðan fyrir
þvi að minnst er á þetta hér, er
sú að Roger McGuinn og Chris
Hillman hafa nú tekið saman á
nýjan leik, reyndar ásamt Gene
Clark — sem virðist þó vera að
draga sig að einhverju leyti I
hlé, en afrakstur þessa sam-
starfs eru plöturnar „McGuinn,
Clark & Hillman” og „City”,
sem út kom fyrir skömmu.
Eins og áður greinir var The
Byrds stofnuð árið 1964. Roger
McGuinn, sem reyndar heitir
réttu nafni Jim McGuinn, var
hinn eini þeirra félaga sem
hafði einhverja tónlistarmennt-
un, en hinir höfðu sina menntun
úr skóla lifsins. Gene Clar hafði
unnið með New Christy
minstrels, David Crosby með
ballöðusöngvaranum Les Baxt-
er og Hillman með „bluegrass”
hljómsveitinni The Scottsville
Squirrel Brekers og sinni eigin
hljómsveit The Hillmen. Þetta
var árið 1964og bresku Bitlarnir
voru þá þegar farnir að hafa
mikil áhrif i Bandarikjunum.
Mesta breytingin var án efa sú
að i kjölfar „Bitlaæðisins”
komu f jármálamennirnir og allt
i einu var rokkið orðiö söluvara
á nýjan leik og efnahagslega
mikilvægt að eiga lög á vin-
sældalistunum. Fljótlega eftir
að The Byrds var stofnuð gekk
fimmti meðlimurinn Michael
Clarke i hljómsveitina — og má
segja að þá fyrst hafi hljóm-
sveitin getað hafið sig til flugs
fyrir alvöru.
Of langt mál yrði að tiunda
ferilThe Byrds hér, enda aðeins
drepið hér á nokkra punkta til
gamans. Þess má þó geta að
Gene Clark hætti i hljómsveit-
inni árið 1966 og hóf sólóferil
sinn og David Crosby hætti árið
eftirvegna tónlistarlegs ágrein-
ings og beitti sér fyrir stofnun
nýrrar hljómsveitar, sem átti
eftir að hafa engu minni áhrif á
töhlistarsöeuna en The Byrds—
nánar tiltekið Crosby, Stills &
Nash, sem siðar varð Crosby
Stills, Nash & Young. I stað
Crosbys, gekk Gram Parsons i
The Byrds, en hann hafði áður
verið I International Submarine
Band. Siðar eftir að Michael
Clarke hætti gekk Kevin Kelley I
hljómsveitina, en þá hættu þeir
Gram Parsons og Chris Hillman
og stofnuðu hljómsveitina The
Flying Burritto Brothers. Nýir
menn gengu I The Byrds, en
mesti ljóminn var farinn af
hljómsveitinni en hún hætti svo
endanlega árið 1973.
Svo vikið sé nánar að hinni
nýju útgáfu á The Byrds, þá
lágu leiðir þeirra Roger
McGuinn og Gene Clarke saman
á ný, kvöld eitt árið 1977 er Rqg-
er McGuinn var að skemmtá i
Troubador klúbbnum i Holly-
wood. Clark var meðal áheyr-
enda og einhvern veginn æxluð-
ust málin þannig að hann tók
nokkur lög með McGuinn þetta
kvöld. Ein aðal ástæðan fyrir
þvi að Gene Clark hætti í The
Byrds, voru hljómleikaferða-
löginsem hann hataði, en þetta
kvöld I Hollywood virðist sem
svo að hannn hafi gleymt þeirri
óbeit sinni, þvi að hann sam-
þykkti að vinna með McGuinn
og varð það til þess að þeir tróðu
upp sem dúett nokkur kvöld á
eftir og skömmu síðar slóst
Chris Hillman i hópinn. Fyrst i
stað notuðust þeir félagar við
fyrrverandi trommuleikara úr
Poco, George Grantham, en sið-
an gekk Greg Thomas, sem
leikið hafði með Leon Russel til
liðs við þá og McGuinn, Clark
Hillman varð til. Samnefndri
plötu sem út kom i janúar 1979
var tekið með kostum og kynj-
um og svo virtist sem að allt
væri eins og best væri á kosið.
Svo var þó ekki, þvi að gamli
ferðaleiðinn heltók Gene Clark
og þvi dró hann sig i hlé seint á
siðasta ári, án þess þó að hætta
alveg og nú þegar hljómplatan
„City” kemur út, heitir hljóm-
sveitin McGuinn, Hillman.
Featuring Gene Clark.
„City” er um margt ágætis
plata, þó að hún jafnist hvergi
nærri á við fyrri plötuna að min-
um dómi.Platan var tekin upp á
um 20 dögum i nóvember i fyrra
og við sem likastar aðstæður og
þegar The Byrds voru upp á sitt
besta fyrir 15 árum síðan. Um
tilurð „City” segir Roger
McGuinn: Það er kominn timi
tilað snúa aftur til borgarinnar.
Ég þarfnast borgarumhverfis-
ins, orkan þar hefur örvandi
áhrif á mig. Borgin getur jú ver-
ið bæði yfirþyrmandi og skelfi-
leg, en þó skiptir það ekki máli.
—Borginereinsoghafið —ann-
að hvort siglirðu yfir eða
drukknar.
Þó að Gene Clark hafi dregið
sig i hlé, þá á hann þó tvö lög á
þessari plötu og sér hann um
sönginn i þeim báöum. Aðrir
meðlimir eins og John Samba-
taro (gitar) og Scott Kirk-
patrick (trommur) eru greini-
lega úrvalsmenn og útkoman er
þægileg og góð rokkplata, með
örlitlu „Country” ivafi. Engin
timamótaplata, en stendur þó
fyllilega fyrir sinu.
—ESE
Niels Henning með
hliómleika
Danski jazzbassaleikarinn
Niels-Henning Orsted Pedersen,
sem er öllum islenskum tónlist-
arunnendum að góðu kunnur
fyrir snilli sína, mun halda tón-
leika ásamt brasilisku söngkon-
unni og pianistanum Tania
Maria 19. april nk. á vegum
Jazzvakningar.
Niels-Henning hefur þrfvegis
áður heimsótt Island og I öll
skiptin hefur hann sannað svo
um munar að hann er einstæður
tónlistamaður. Hann handleikur
bassann einsog ekkert væri auð-
veldara og töfrar fram seið-
magnaöa og tryllta tóna úr
þessu erfiða hljóðfæri. Söngkon-
an Tania Maria hefur undanfar-
in 2 ár heillað ibúa norður
Evrópu með söng sinum og
pianóleik, ýmist ásamt brasi-
lisku triói sinu eða með
evrópskum jazzleikurum.
Jazzvakning hefur staöið i
samningaumleitunum við Niels-
Henning örsted Pedersen um
nokkuð langt skeið og hafa
samningar nú tekist um að hann
komi hingað til tónleikahalds á-
samt Tania Maria.
Niels-Henning og Tania
Maria hafa leikið saman inná
eina hljómplötu fyrir Medley út-
gáfuna, en þau ferðuðust saman
og héldu tónleika viðsvegar I
norður Evrópu sl. haust við
mikinn orðsti og lof gagnrýn-
enda sem leikmanna. Eru þau
að hefja hljómleikaferðalag að
nýju nú og er Islandsför þeirra
hluti af þessu ferðalagi.
Ekki er að efa að flestir þeir
sem áður hafa heyrt og séð
Niels- Henning örsted Pedersen
leika tónlist sina, hyggja gott til
þessara tónleika 19. aprfl nk.
Forsala aðeöncumiða mun
hefjast 2. april i Fálkanum við
Laugaveg 24. Tónleikarnir
verða siðan haldnir i Háskóla-
biói laugardaginn 19. april og
munu þeir hefjast kl. 16.00 sið-
degis.