Tíminn - 30.07.1982, Blaðsíða 9

Tíminn - 30.07.1982, Blaðsíða 9
9 wmm „Þetta selafár sem nú hefur gripið nokkra menn er hreint frumhlaup að selnum - æðisgengin vitleysa - meðan ekki liggja fyrir öruggari sannanir um skaðsemi hans en nú eru fyrir hendi. Og viðskUnaður selamorðingjanna við bráð sína, sem til sýnis hefur verið í blöðum, fyrir neðan allar hellur" og eyjabyggðin hélst nokkurn veginn óskert, kom ekki ósjaldan fyrir, þegar eyjarnar voru „hreinsaðar" á vorin, að gengið væri fram á beinagrindur úr sel við flæðarmál, og „vargurinn" hreins- að svo vandlega, að betur hefði það ekki verið gert af fagmönnum um þessar mundir. En aldrei minnist ég þess, að einn einasti fugl lægi dauður við beinagrindurnar eða í nágrenni þeirra, hafa selirnir þó fráleitt verið spiklausir þegar þeir hrepptu sinn aldurtila. Þetta er ekki sagt í þeim tilgangi að taka undir málstað selamorðingjanna, síður en svo. - Selnum fylgir líf og fjör, og prýði er að honum við landsteina þar sem hann er. - Nógur mun dauðinn við útkjálka og af- skekktustu byggðir landsins, þótt nokk- ur hjón sela fái að njóta þar náttúrunnar í friði. Þetta selafár sem nú hefur gripið nokkra menn, er hreint frumhlaup að selnum - æðisgengin vitleysa - meðan ekki liggja fyrir öruggari sannanir um skaðsemi hans en nú eru fyrir hendi. Og viðskilnaður selamorðingjanna við bráð sína, sem til sýnis hefur verið í blöðum, fyrir neðan allar hellur. Menn sem gera sig bera að slíkum sóðaskap og siðleysi á tvímælalaust að svipta byssuleyfi. Ég efast um, að slíkur ruddaskapur eigi sér stað meðal hvítra veiðimanna í heiminum um þessar mundir. - Séu ekki fyrir hendi lög sem banna slíkt, verður að gefa út bráðabirgðalög til að stöðva ósómann. Bergsveinn Skúlason. ef til vill frumlegustu munirnir á sýningunni, hvað efni við kemur. Lítið er um tálgaðan stein hér, þótt margar bergtegundir sé unnt að tálga. Væri það vel þess virði fyrir þá, sem vinna að smíði kjörgripa, að kanna svona stein ofurlítið nánar. Ekki er sagt frá því hvar Eymundur fékk sinn tálgustein, en Grænlendingar ganga að slíkum steini á ákveðnum stöðum í sínu landi og hafa gjört um aldir. Úr tálgusteini smíðuðu þeir áhöld og muni til að gleðja augað. Þá er aðeins ótalið heimasmíðað reiðhjól Sigurðar Filippussonar, Hóla- brekku 2, sem er geysi mikið fjölmúla- víl, traust, þungt, en án efa þægilegt. Það er með gírum, og fjaðrar á gormum að framan og aftan. Ekki veit ég hvert Sigurður sækir fyrirmyndina að reiðhjóli sínu, en það er ekki á allra færi að smíða slíkan grip. Þar með er upp talið það, sem sýnt er af bjargráðum íslenskra hagleiksmanna; þeirri handmennt, er maður óttast að sé að víkja fyrir nýjum siðum. Sérhæfingin hefur kosti, en úrræðaleysi manna er oft skelfilegt þegar að handmenntum kem- ur. Um það getur undirritaður vitnað og tekið sig sjálfan sem dæmi. Jónas Guðmundsson Jónas Guðmundsson skrifarum myndlisl samvinnuþættir Suðureyri. HLUTDRÆGNI ¦ Alltaf er eitthvað að gerast á vettvangi daglegs li'fs sem vekur athygli og sem fjölmiðlar taka til meðferðar. Fyrir nokkrum mánuðum var Suðureyri á dagskrá. Tilefnið varð að þar vildu eigendur frystihúss draga sig í hlé frá erilsömu og erfiðu hlutverki. í heima- byggðinni var enginn til að hlaupa í skarðið. Eftir að menn höfðu skoðað hug sinn fannst ekki annað ráð vænlegra en að leita til samvinnusamtakanna um nýja daglega forystu. Þess sáust glögg merki að sú þróun sem þar var á ferðinni var lítt að skapi Morgunblaðsmanna. Þeir sáu draug í hverju horni og beint og óbeint hafa þeir reynt að draga kjark úr Súgfirðingum og þeir láta sem ástand í atvinnumálum sé þar annað og verra en í öðrum útvegsplássum Morgunblaðið leggur- sig fram við að búa til fréttir og koma þeim á framfæri með stórum fyrirsögnum. Heimamenn í Súgandafirði hafa að vísu leitast við að leiðrétta öfugmæli Morgunblaðsins, en söm er þess gerð. Það er að sjálfsögðu öllum Ijóst, að þess er ekki að vænta, að skyndileg og versnandi staða sjávarútvegs og frysti- húsa fari framhjá útgerðarstað og sjávarþorpi eins og Suðurleyri. Heildar- staðan og áhrif hinnar neikvæðu sveiflu fer þó mjög eftir því, hvernig við er brugðist. Samvínnusamtökin komu til liðs við Súgfirðinga þegar að syrti og til þeirra var leitað. Aflatregða og fleira hefir að vísu truflað atvinnustarfsemi og fram- leiðslu Vestfirðinga sem annarra lands- hluta að undanförnu. Þrátt fyrir þetta hafi frystihús Súgfirðinga framleitt 850 tonn af frystum fiski frá áramótum til 10. júlí. Þar til viðbótar kemur saltfisks- og skreiðarverkun. Og óhætt er að fullyrða að það er enginn uppgjafarblær yfir daglegu lífi á þessum slóðum. Þar er unnið að framlciðslustörfum þrátt fyrir yfirstandandi erfiðleika og tekist hefir að treysta atvinnugrundvöll byggð- arlagsins án þess að til stöðvunar kæmi þegar einkaaðilar þeir sem borið höfuðu uppi starfsemina á undangengnum árum ákváðu að draga sig í hlé. Ekki þarf langt að leita að frekara fréttabrengli Morgunblaðsins. Undan- farna mánuði hefir verið tekist á um það, hvaða launakjör landsmenn skuli búa við. Annarsvegar hafa staðið samtök daglaunamanna, sem einna Iægst eru launaðir, eri hinu megin viðsemjendur þeirra þ.e. Vinnuveitendasambandið og félagssamtök samvinnumanna. Lengi vel gekk hvorki né rak. Ljóst varð að samtök heildsalanna og annarra atvinnu- rekenda og samvirinumenn áttu ekki samleið. Þegar það kom fram fóru Vinnuveitendasamtökin nánast í fýlu. Þau neituðu að anda að sér sama lofti og samningamenn samvinnufélaganna. Framvinda mála varð hinsvegar sú, að samtök samvinnumanna brutu skarð í múrinn og opnuðu leið til viðhlítandi sáttagerðar. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem þannig tekst til. Vinnumálasam- band samvinnufélaganna hefir oftar átt hlut að því að brúa bil milli stríðandi afla. Fréttir af slíku tagi eru hinsvegar ekki í hávegum hafðar í herbúðum Morgunblaðsins- og er á síðum þess ætlað lítið rúm ef þeirra er þá að nokkru getið. Þessa dagana gefur að líta nýtt dæmi sama eðlis. Morgunblaðsmenn segja að SÍS sé með eignarhlut sínum í flugfélag- inu Arnarflug og afskiptum sínum af flugmálum að seilast til áhrifa og valda á þessu sviði og að afskipti þess hafi veruleg áhrif á rekstur Flugleiða. Hér er vissulega frjálslega farið með staðreyndir. Samvinnufyrirtæki eiea nokkur hlutabréf í Arnarflugi. Aðild þeirra er sem næst 15%. hlutafjár. Allir sem til hlutafélaga þekkja vita að slíkur minnihlutaaðili ræður almennt ekki stefnumörkun eða ákvörðunum. Sama máli gegnir um Flugleiðir. Samvinnusamtökin lögðu að vísu fram nokkurt hlutafé á sínum tíma og eiga smáhlut í því félagi. Sá þáttur er þó svo óverulegur, að Sambandið getur ekki talið sér til tekna það sem það félag hefir vel gert og ekki ber það ábyrgð á því sem farið hefir þar úr skorðum. Einn af núverandi stjórnarmönnum Flugleiða gerði á næst seinasta aðalfundi félagsins harða hríð að forráðamönnum þessa félags sem er einna stærst í sniðinu með ríkisábyrgðir, rekstrarhalla og skuldir allra íslenskra fyrirtækja. 011 kann sú ádeila að hafa verið réttmæt og hún vakti athygli fundarmanna, en Morgunblaðið fór léttum höndum um þessa frétt. Óhætt mun að fullyrða að annað letur hefði verið notað og annar tónn viðhafður ef samvinnufyrirtæki hefði átt hlut að máli. Og þessa dagana vekur það athygli, að enn á ný biður þetta græna tré einkarekstursmanna um hjálp og eftirgjöf gjalda sem einfaldlega þýðir það, að hinn almenni skattborgari verður að bæta við útgjöld sín samsvar- andi upphæð. Þegar sæmilega hefir árað fyrir Flugleiðir hafa Morgunblaðsmenn ekki legið á liði sínu við að koma fréttum af velgengni þess til almennings. Þá hefir einkaframtaki og yfirburðum þess verið sungið lof og dýrð. En þegar á móti blæs er hofmóðurinn heldur minni. Þá biðja furstar einkarekstursins um ríkishjálp og ríkisaðstoð. Hjörtur Hjartar skrifar

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.