Tíminn - 02.06.1989, Page 10

10 Tíminn
Föstudagur 2. júní 1989
ÍÞRÓTTIR
Porscherallið 89:
VARKARN-
IN HAPPA-
DRÝGST
Á föstudaginn kl. 18.00 var rigning og suddaveður I
Skeifunni 8 í Reykjavík, sem og annars staðar á Reykjanesi.
24 rallökumenn, bílar þeirra 12 og starfsmenn Yorralls
Porscheumboðsins og Bílamiðstöðvarinnar létu veðrið þó
sem vind um eyru þjóta. Framundan 100 sérleiðakílómetra
akstur um hefðbundnar leiðir Reykjanesskagans, því Vetur
konungur hafði enn allt vald yfflr leiðum annars staðar þótt
þessi 14. íslenska rallvertíð hæfist tveim mánuðum seinna en
venjulega.
Fjöldi þátttakenda var einnig
óvenjulegur, þar sem einungis 12
rallkaggar stilltu upp í rásmarkið.
Blandaður flokkur, en þriðjungur
þeirra þó langt á þriðja hundrað
hestöfl hver.
Fyrstur af stað með rásnúmer eitt,
Jón Sigurður Flalldórsson með Guð-
bergi Guðbergssyni eins og venju-
lega, skóf ekki utan af því að vanda:
„Eg ætla sko að mala þetta!“ til-
kynnti þessi þekkti rallþeysir og
Porsche-umboðsmaður skellihlæj-
andi. Steingrímur Ingason og Wittek
Bogdanski á Nissan, keflvísku bræð-
urnir Ólafur og Halldór Sigurjóns-
synir á Talbot, og Rúnar hinn ungi
Jónsson með pabba sínum Ragnars-
syni á Escort þóttust samt allt eins
líklegir til að „mala það“.
Eftir fyrstu leið sem máli skipti,
ísólfsskála, var það „strákurinn"
með „kallinum", Rúnar og Jón, sem
bæði höfðu sýnt mestan hraða og
yfirvegun, komnir með nær hálfrar
mínútu forskot á Ólaf og Halldór.
Jón og Guðbergur voru ekki í réttu
formi þótt bréfpokakrumpaður
Porschinn hefði aldrei áður orkað
annað eins. Veðrið var afleitt, rok
með sveipum og úrkoman slík að
vart sást munur á jörðu, sjó og
himni. Vegir flutu í vatni og í einum
stærsta pollinum á ísólfsskála-leið
flaut Nissan Steingríms og Witteks á
vit urðar og grjóts. Auk annars
smálegs fór framfelga í mask, sprakk
að aftan og bara eitt varadekk með.
Á leiðarenda komust þeir fjölþjóð-
legu félagar en með meira en tíu
mínútur tapaðar, síðastir í mark
eftir daginn. Peir klóruðu sig upp í
fimmta sæti daginn eftir og björguðu
þannig 8 stigum til íslandsmeistara-
titilsins sem þeir stefna ótrauðir að í
ár.
Sælan varði þó ekki lengi hjá
unglingnum og öldungnum. Á
fjórðu leið brotnaði öxull í Escortn-
um; ekki furða, þótti sumum, því
feðgarnir óku langhraðast þessa
hroðalega grýttu leið, Stapa.
Að kvöldi föstudagsins höfðu
Keflavíkurbræður sem sagt um
hálfrar mínútu forskot á Porsche-
bræður. Hörkubarátta var framund-
an á laugardeginum, því Jón S. náði
fyrsta nætursvefninum sínum svo
lengi sem menn mundu; hann hafði
ekkert mátt vera að því að sofa
meðan unnið var að opnun Bílamið-
stöðvarinnar á ralldaginn.
ísólfsskáli skyldi ráða úrslitum
milli þessara ólíku ökumanna, ró-
lyndu Keflvíkinganna sem farið hafa
vel með bílana sína í ellefu rallár, og
þeirra Jóns S. og Guðbergs sem séð
hafa um nær allar klessur og illa
meðferð á vélknúnum farartækjum
fyrir kvikmyndir og áhorfendur á
íslandi.
Og Isólfsskáli réð vissulega úrslit-
um. Hægri öxull P-911 fór í sundur
og lauk þar Porscheralli Porschins.
Ekkert var þá eftir fyrir Ólaf og
Halldór annað en forðast áföll á
heimaslóðum, sem tókst og sigurinn
varð þeirra. Til hamingju, bræður!
En það voru sannarlega fleiri í
þessu ralli en ökumenn sérgerðra
hestaflabúnta. Baráttan í röllum er
oft enn meiri meðal ekla orkurýrari
ökutækja og þótt vissulega hafi
skyggt á þá í þetta sinn vegna
spennandi slags um sigur, var sér-
staklega bitist um fjórða sætið. Það
gerðu nýliðarnir Hörður Birkisson
og Ómar Björnsson, akandi gljá-
fægðum, nýsmíðuðum Nissan Silvia,
og bræðurnir Þórður og Jón Þór-
mundssynir. Þórður stóð sig með
einstakri prýði við stýrið á Möntunni
gömlu, sem hrært var saman úr
tveim Opel-rallbílum, og geta allir
samglaðst þeim brosandi bræðrum
fyrir 3. sætis bikarinn. Hörður og
Ómar lærðu mikið á þessu fyrsta, en
örugglega ekki síðasta, ralli sínu og
voru í þokkabót kjörnir vinsælustu
menn rallsins á ballinu.
Sem dæmi um taumlausa ralldellu
er óhætt að nefna þátttöku Páls
Þórður Þórmundsson og bróðir Jón
stóðu sig betur en nokkur átti von á.
Verðskulduðu 3. sætið, þeirra besti
árangur hingað til.
Harðarsonar og Ásgeirs Ásgeirsson-
ar. Nokkrum dögum fyrir rall var
öflugur Escort þeirra enn vélarlaus,
260 ha. rellan enn í Englandi, svo
þeir hentu næstu gömlu Ford-mask-
ínu sem þeir fundu undir húddið og
skelltu. Ekki vænlegt til árangurs,
enda bara gert til að vera með.
Enn náði einn bíll að klára, alger-
lega óbreyttur Subaru-„stubbur“
rallkokksins fræga, Úlfars Eysteins-
sonar. Kóarann sótti Úlfar ekki
langt yfir skammt, Guðný dóttir
hans er nefnilega margreynd í hægra
sætinu þótt hún sé nýorðin 17!
Auk þeirra, er fyrr eru nefndir,
féllu úr keppni Sigurður Bragi
Guðmundsson og Halldór Gíslason
á Escort (hvað var ekki að?), Jón
Ebbi Halldórsson og Ragnar Bjarna-
son á gamla Lancer (heddpakkning)
og Helgi Helgason og Trausti Krist-
jánsson, Toyota Corolla (týndu
tímakorti, sneru við á sérleið).
Við kunnum ýmislegt fyrir
okkur hér á Tímanum annað
en pennapot. Meðal margs
annars er rallakstur, en að-
stoðarökumaður óbreytta
Suzuki Swiftsins í Porsche-
rallinu var einmitt okkar
maður.
Swift þessi og tvíburabróðir hans
urðu landsfrægir rallbílar fyrir það
að taka ekki þátt í ralli, heldur
standa splunkunýir á búkkum. í níu
niánuði voru keppnishlutirnir sem
útlendingar kepptust við að lofa
„manana". Sam sagt, þeir voru alveg
að koma. Á morgun eða í næstu
viku. Þegar að því kom í vor að
Ævar Hjartarson þurfti að nota
búkkana, skellti hann öllum hlutum
óbreyttum í skelina á laugardagseft-
irmiðdegi, utan stífari fjöðrun og
mótorpúða. Á krepputíkinni skyldi
svo rallað móti hverjum þeim Goliat
sem sýndi sig.
Trú okkar á örverpið þótti víst
flestum tákn um lausar skrúfur og
það ekki í bílnum. En fyrst trítill var
kominn á hjól aftur, rak rallsýkin
okkur Ævar af stað út í óvissuna, út
í þokuna, rokið og grenjandi slag-
viðrið, á vit ævintýranna í úfnu
hrauni Reykjanessins. „Þeir týnast
um leið í næstu holu á veginum“.
Svona japanskur tebolli úr blikki en
ekki postulíni er hreinasta skömm
fyrir stétt okkar“ sögðu hestafla-
búntin.
Við sáum hvernig Súkki litli varð
enn rauðari af reiði, allir litlu ventl-
arnir 16 tifuðu ótt undir tveggja
dagblaða stóru húddinu í rásmark-
inu, og okkur grunaði að eitthvað
sögulegt væri í vændum. Kannski
eins og í Biblíunni baru, þegar
Davíð litli... Nú, við þekkjum það
víst öll.
Ónei, satt að segja virtust mögu-
leikar okkar vægt sagt takn .arkaðir.
Þó Súkki sneri snúningshra amælin-
um sínum í hringi, hafði ht ín drifið
Nýi Swiftinn okkar er enn jafn nýr
eftir Porscherallið, tilbúinn í næstu
röll án frekari undirbúnings.
bara öfugu megin, þ.e. að framan. I
litlu skelina var búið að hlaða heilum
100 kílóum af sverasta öryggisbún-
aði. Og þótt hann væri lang-stystur
var áhöfnin sú lang-lengsta. Hún
hafði heldur ekki sinnt skyldum
sínum, ekkert æft sig, ekkert ekið
bílnum, ekkert skoðað leiðirnar; og
ekkert sofið.
Því gerðu svona skynsamir menn
eins og við Ævar erum réttast í því
að aka mjög, mjög varlega. Undir
botninum var óvarinn bensíntankur-
inn. auk bensín- og bremsuleiðsla.
Einn smásteinn og allt væri búið.
Hvað sem hver segir stóðum við
Ævar fyllilega við skynsemisákvörð-
un okkar. Ókum saman, hann var-
lega, og ég hélt aftur af honum. I
markinu tókst heldur ekki að finna
rispu á hlífðarpönnunni, hvað þá
meir.
En... hvað var að gerast? Fjórða
sæti eftir aðra sérleið? Þriðja sæti
eftir föstudaginn???
Okkur til ólýsanlegrar gleði sáum
við strax að litla hrísgrjónaskálin
okkar var alvöru rallbíll. Já, alvöru
rallbíll sem eyddi minna en 10 lítrum
á hundraðið í rallakstri þegar aðrir
gátu slokað í sig 50. Undur og
stórmerki voru að gerast.
Þetta var allt annað en fyrsta rall
okkar Ævars, en aldrei höfðum við
kynnst slíkum eiginleikum. Suzuk-
inn lék í höndum hans frá fyrstu leið!
Við höfðum þá eftir allt saman valið
réttan bíl og búið hann rétt.
Skýjum ofar af ánægju komum
við í mark hverrar sérleiðarinnar á
fætur annarri í fang okkar frábæra
þjónustuliðs. Á augnabliki yfirfóru
þeir einfalda litla bílinn allan án þess
við lyftum litla fingri og án þess þeir
fyndu neitt að.
Þetta fyrsta rall á Swiftinum sann-
aði að rall þarf alls ekki að vera dýrt.
Ódýrt verður það aldrei, en hér er
leið til að hafa gríðarlega, ómengaða
ánægju af þessu óviðjafnalega
sporti, án of mikillar fyrirhafnar eða
fjárútláta. Það hefði allt eins getað
verið þú sem náðir öðru sæti í
Porsche-ralli á GTi sparibauk eins
og hann kemur úr umboðinu...
AA