Morgunblaðið - 23.09.2008, Síða 27

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 23. SEPTEMBER 2008 27
MINNINGAR
✝ Gissur Björn Ei-ríksson fæddist í
Reykjavík 5.11.
1956. Hann andaðist
á Landspítalanum í
Reykjavík föstudag-
inn 12.9. síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru Eiríkur
Björnsson verka-
maður, ættaður úr
Jökulsárhlíð f.
30.10. 1914, d. 8. 3.
1998 og Ólöf Giss-
urardóttir verka-
kona og húsmóðir,
f. 16.1. 1916, d. 7.9. 1995. Bræður
Gissurar voru Franz Gíslason
leiðsögumaður, kennari og þýð-
andi f. 19.11. 1935, d. 26.4. 2006
og Ágúst Ragnar Gíslason raf-
virki, f.3.10. 1938, d. 9.4. 2001.
Gissur fæddist í Reykjavík og
ólst þar upp hjá foreldrum sínum.
Hann lauk grunnskólanámi í
Miðbæjarskóla/
Austurbæjarskóla
1970 og gagnfræða-
prófi í Vogaskóla
1973. Sumarið 1970
var hann í sveit og
dvaldi þá á Núpum í
Fljótshverfi en
næstu sumur vann
hann hjá Reykjavík-
urborg. Sumrin
1973 og 1974 var
hann á skipum Eim-
skipafélagsins,
Goðafossi og Lag-
arfossi. Hann sat í
Iðnskólanum í Reykjavík veturinn
1974–75 og bjó hjá foreldrum sín-
um til ársins 1986 en var síðast til
heimilis að Hátúni 10. Gissur gaf
út árið 2001 geisladisk þar sem
hann söng eigin lög og texta.
Gissur Björn verður jarðsung-
inn frá Fossvogskapellu í dag og
hefst athöfnin klukkan 11.
Í dag er til moldar borinn frá
Fossvogskirkju Gissur Björn Eiríks-
son er lést á Borgarspítalanum 14.
september síðast liðinn eftir
skamma legu aðeins 51 árs. Á hljóð-
legan hátt komst þú inn í þennan
heim Gissur minn og hljóðleg var
lífsgangan öll. Ungur veiktist þú af
geðsjúkdómi er markaði djúp spor í
þinni lífsgöngu og möguleikum þín-
um í lífinu. Sjúkdómur er enn er
hafður í þagnargildi hjá mörgum
þótt margt hafi áunnist í þeim efn-
um, sem betur fer, í þjóðlífi voru. Ég
sem þessar línur rita var svo heppinn
að fá að kynnast þér fyrir þremur ár-
um. Á þessum tíma höfum við hist
nær daglega og átt saman góðar
stundir í blíðu og stríðu. Þar kynntist
ég góðum dreng. Bak við grímu sjúk-
dómsins fór samviskusemi, hógværð,
trúmennska, háttvísi og trygglyndi
en þetta eru þau orð sem koma upp í
huga minn á kveðjustund þinni. Ég
vil þakka þér, Gissur minn, fyrir all-
ar samverustundir og vináttu er þú
færðir mér og aldrei bar skugga á.
Lífsganga þín er nú á enda runnin. Á
hljóðlegan hátt kvaddir þú þessa
jarðvist er mátti færa þér meiri
auðnuspor. En spor þín marka þó í
vitund minni æðruleysi og trú á
manninn. „Einum of snemma, hinn
alvitri kallar.“ Nú er þinni jarðvist
lokið og þrautum þínum. En megi
þín lífsganga verða okkur ljós til
betra mannlífs á þessari jörð sem þú
kenndir okkur með framkomu þinni í
erfiðri sjúkdómsraun. Nú hverfur þú
af þessari jörð alltof fljótt, frá þeirri
mold er allir eru sprottnir frá og
hverfa til að lokum. „Sá ungur and-
ast, er ungur fullorðin.“ Ég undirrit-
aður og starfsfólk Hátúns vottum
ástvinum hans okkar dýpstu samúð.
Megi algóður Guð styrkja ykkur.
Hvíldu í friði, mæti vinur.
Eyjólfur Magnússon Scheving.
Gissur Björn
Eiríksson
✝ Junya Nakanofæddist í Yama-
guchi-fylki í Japan
10. febrúar 1969.
Hann lést í bílslysi
16. september síð-
astliðinn. Foreldrar
hans eru hjónin
Yoshiko Nakano
húsmóðir, f. 5. jan-
úar 1941 og Satoshi
Nakano fv. verk-
smiðjustjóri, f. 2.
október 1940. Syst-
ir Junya er Kaoru
Nakano afgreiðslu-
kona, f. 11. mars 1967, ekkja.
Hún á eina dóttur, Mayu, f. 30.
september 1997.
Eiginmaður Junya er dr. Ey-
þór Eyjólfsson, Business Director
Japan og Eyjaálfa hjá Glitni, f.
29. júlí 1963. Foreldrar hans eru
Eyjólfur G. Jónsson fv. tann-
smiður, f. 18. apríl 1938 og Inga
Jóna Sigurðardóttir fv. hjúkr-
unarritari, f. 14. marz 1939. Ey-
þór og Junya hófu sambúð árið
1989, er báðir stunduðu háskóla-
nám í Hiroshima. Eftir 19 ára
sambúð staðfestu
þeir samvist sína í
Reykjavík 27. des-
ember 2007. Junya
ólst upp í borginni
Nara og hóf nám í
sjávarlíffræði við
háskólann í Hiros-
hima árið 1987. Á
háskólaárum sínum
fór hann jafnframt í
þýskunám til
Þýskalands og lauk
síðan námi með
M.Sc. gráðu í
sjávarlíffræði frá
háskólanum í Hiroshima árið
1995. Frá 1995 til 2004 vann
Junya hjá Stolt Cocoon K.K., sem
sérhæfir sig í innflutningi og
dreifingu sjávarafurða í Japan,
síðast sem forstjóri fyrirtækisins
og dótturfyrirtækis þess. Eftir að
Junya lauk störfum hjá Stolt
Cocoon K.K., starfaði hann með
eiginmanni sínum við ferðaþjón-
ustu.
Junya verður jarðsunginn frá
Lágafellskirkju í Mosfellsbæ í
dag og hefst athöfnin klukkan 13.
Fyrirgefið, en ég skrifa þessa
grein af hreinni sjálfselsku. Og er
þakklátur fyrir að hún verði birt. Því
ég er að drukkna. Og þetta er síðasta
kallið mitt áður en ég drukkna.
Í fyrradag skall á mér alda. Mér lá
við drukknun um stund. En síðan
skall á önnur alda, svo hin þriðja. Og
þær halda áfram að steypa sér yfir
mig og toga mig með sér á haf út. Ég
veit ekki lengur af hverju ég stend í
fæturna. Ég veit ekki af hverju ég
læt mig ekki reka með einni þeirra út
á haf. Vota gröf fyrir mig. Vot var
gröf mannsins míns. Vera við hlið
hans. Þar sem ég hef verið síðustu 20
árin. Tveir bláfátækir stúdentar fyr-
ir 20 árum í háskólanum í Hiros-
hima: að öllu leyti ólíkir. Annar er lít-
ill, hinn er stór. Annar er Japani,
hinn er Íslendingur. Annar í raun-
greinum, sem kryfur mál til mergj-
ar, á vísindalegan hátt. Hinn í heim-
spekideild, flækir mál ef hægt er,
klæðir þau í retórískan búning. Ann-
ar alinn upp í anda Búdda, hinn í
anda Krists. Tveir heimar mætast.
Þeir kenna hvor öðrum. Og þeir
kynnast. Lifa þannig í 20 ár. Því meir
sem þeir kynnast, því meir elska þeir
hvor annan. Tveir heimar verða að
einum. Heimur þar sem kynþáttur,
trúarbrögð, kynhneigð eru ekki til.
Þeirra heimur.
Þú elskaðir allt líf, Junya. Öll dýr-
in þín. Hundana okkar. Blómin. Þú
leitaðir að fegurð og þú ræktaðir
hana. Hlúðir að öllu sem brothætt
var, en varst samt sjálfur brothætt-
astur allra. Þú skildir við eigið líf á
leiðinni norður á Bakka, þar sem þér
fannst útsýnið fegurst á Íslandi. Ég
veit að þú bíður mín þar. Ég er á leið-
inni til þín. Ég er einhvers staðar yf-
ir Síberíu, mamma þín og pabbi hjá
mér. Ég ætla ekki að láta mig reka
út á haf til þín, Junya. Ég ætla að
halda áfram að lifa. Ég ætla að lifa
fyrir þig, ástin mín. Því þú elskaðir
allt líf.
Góða nótt, Junya minn. Þakka þér
fyrir líf þitt. Þú bjargaðir mínu. Guð
geymi þig, ástin mín.
Þinn
Eyþór.
Við kynntumst Junya fyrir tæpum
18 árum síðan og hefur hann alla tíð
verið einkar þægilegur og kurteis í
umgengni. Hann hefur ávallt verið
reiðubúinn að rétta okkur hjálpar-
hönd. Nú er þessum kafla lokið, allt
of fljótt.
Við sendum Eyþóri, sambýlis-
manni hans, foreldrum Junya og
öðrum aðstandendum einlægar sam-
úðarkveðjur. Minning hans lifir.
Inga Jóna og Eyjólfur.
„Hann er þá smekkmaður á karl-
menn,“ hugsaði ég þegar ég hitti Ey-
þór á veitingastað í miðbæ Reykja-
víkur fljótlega upp úr 1990, þar sem
hann sat með Junya og báðir ljóm-
uðu eins og sólin. Við Eyþór, gamlir
skólafélagar úr Verzlunarskólanum,
höfðum ekki sést um langa hríð,
enda bæði verið búsett erlendis um
árabil. Junya var fallegur og bros-
mildur svo eftir var tekið og einstak-
lega kurteis og fágaður í alla staði.
Ég skildi vel að Eyþór væri skotinn í
honum.
Junya og Eyþór bjuggu lengi í
Japan og komu í stuttar heimsóknir
til Íslands af og til. Það var því ein-
staklega ánægjulegt þegar Eyþór
tilkynnti mér fyrir fáeinum árum að
þeir hefðu keypt hús á yndislegum
stað í Mosfellsbæ og ætluðu að flytja
til landsins ásamt hundunum sínum
tveimur, þeim Valentine og Napo-
leon. Síðar bættist í fjölskylduna
Eldjárn, öllu stærri hundur af Sen-
nen Berner-kyni.
Í Arnarfellið fluttu jafnframt for-
eldrar Eyþórs, þau Inga Jóna og
Eyvi, svo sannarlega má segja að
kynslóðirnar hafi mæst á því heimili,
enda hafa þau hjón tekið óvenjulega
virkan þátt í lífi Eyþórs og Junya.
Þótt við Eyþór hefðum verið í
síma- og bréfasambandi þau ár sem
hann bjó erlendis, styrktust vina-
böndin þegar þeir Junya fluttu til
landsins. Það var gaman að fá að
kynnast Junya, hægum og yfirveg-
uðum, en jafnframt ótrúlegum húm-
orista og miklum gleðigjafa. Junya
var mikill og sannur hundavinur.
Hann ræktaði líka fiska, sem hann
annaðist af einstakri natni. Það var
ævintýri líkast að fara í skoðunar-
ferð með honum um herbergið, til-
einkað fiskunum. Hann ræktaði
plöntur fyrir fiskana sína og hlúði að
þeim af meiri alúð en ég hef áður
kynnst.
Junya og Eyþór voru iðnir að
bjóða vinum og kunningjum á fallega
heimilið sitt. Þeir voru höfðingjar
heim að sækja og ef til stóð að hittast
í Arnarfellinu, var kvöldið tekið frá
samstundis og merkt inn á dagatalið,
enda hægt að ganga út frá því sem
vísu að þá yrði fjör er þeir byðu til
veislu. Alltaf tókst Junya að koma á
óvart með nýstárlegum og framandi
réttum frá Japan, enda listakokkur
af guðs náð.
Junya og Eyþór bjuggu saman í 19
ár áður en þeir staðfestu loks sam-
vist sína í árslok 2007. Veisla af því
tilefni var haldin í sumarhúsi þeirra
að Bakka við Ólafsfjörð síðastliðið
sumar og voru þar samankomnir
vinir hvaðanæva úr heiminum til að
samgleðjast þeim. Veislan var eins
stórkostleg og hugsast gat; Eyvi eld-
aði íslenskan mat fyrir veislugesti,
slegið var upp fjöldasöng úti í guðs-
grænni náttúrunni, sem erlendu
gestirnir reyndu eftir mætti að taka
þátt í og við sólarupprás voru Inga
Jóna og Eyvi tilbúin með morgun-
verðarhlaðborð sem stóð fram undir
hádegi.
Mér þykir afar vænt um að Junya
og Eyþór skyldu staðfesta samvist
sína, ást og tryggð. Mér þykir líka
sérlega vænt um að hafa verið í hópi
þeirra sem boðið var til veislu af því
tilefni. Kynnin við Junya voru stutt,
en ánægjuleg. Sorgin sem fylgir
skyndilegu fráfalli hans er meiri en
orð fá lýst. Við Ragnar vottum Ey-
þóri og öðrum aðstandendum ein-
læga samúð.
Brynja Tomer.
Við Japanir sem búsettir erum hér
á landi hrærumst í hversdagsleika
Íslendinga hver á sinn hátt. En við
hittumst gjarnan öll saman á stórum
viðburðum Japana. Þá er notaleg til-
finning að geta talað móðurmálið,
geta hlegið að menningartengdum
húmor okkar áreynslulaust.
Fyrir nokkrum árum bættist ung-
ur maður í okkar hóp, Junya, ásamt
Eyþóri sínum.
Með nærveru sinni gaf hann okk-
ur ferskan blæ. Hann var einstakur,
brosmildur, hjartahlýr og kurteis
maður.
Það myndaðist stórt skarð í okkar
hópi vegna skyndilegs fráfalls hans.
Elskulegi Junja, nú ertu farinn á
undan okkur til himnaríkis þar sem
þú munt uppgötva leyndardóm lífs-
ins. Við söknum þín og þökkum þér
fyrir kynnin sem voru allt of stutt.
Kæri Eyþór, missir þinn er mikill.
Við hugsum til þín, foreldra þinna,
foreldra Junya og frænku hans sem
hafa komið hingað til að kveðja hann.
Við biðjum Guð að umvefja ykkur og
alla ástvini ykkar og veita ykkur
huggun og von.
Ég er þúsund vindar ...
Grátið ekki við gröf mína.
Þar er mig ekki að finna
því ég vaki
Ég er þúsund vindar sem blása,
perlurnar er glitra á snjónum
sólskinið í bylgjandi grasi
hið milda regn haustsins
Þegar þið vaknið til gróanda morguns,
þá er ég þytur golunnar.
Ég er stjarnan milda sem blikar um nótt
Grátið ekki við gröf mína.
Þar er mig ekki að finna
því ég lifi
(Þýtt af sr. Halldóri Reynissyni)
F.h. Japana búsettra á Íslandi,
Yoko Þórðarson,
Toshiki Toma,
Miyako Þórðarson.
Elsku vinur, Junya
Hjartans þakkir fyrir góða vináttu
í gegnum árin.
Sameiginleg áhugamál okkar voru
blóm.
Eftir að þið Eyþór fluttuð heim frá
Japan með hundana ykkar
voru þeir vinsælasta áhugamálið.
Elsku Eyþór minn, guð gefi þér
styrk til þess að ganga áfram á lífs-
ins braut.
Deyr fé
deyja frændur
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hvem er sér góðan getur.
(Hávamál.)
Þín,
Katrín.
Ég var í New York með tuttugu
samstarfsfélögum að rýna í framtíð-
ina þegar ég fékk fréttir af hörmu-
legu slysi sem hafði átt sér stað norð-
ur í landi. Þessi frétt kom eins og
þruma úr heiðskíru lofti en færði
sönnur á hvað lífið er hverfult og
framtíðin ekki alltaf í okkar höndum.
Fyrir tveimur árum var hópur
fólks samankominn í Shanghai til
þess að fagna opnun skrifstofu Glitn-
is í Kína, þar á meðal Junya. Þessir
dagar í Kína eru eftirminnilegir og
þó að ég hafi verið að hitta Junya í
fyrsta skipti fannst mér ég þekkja
hann strax. Hann hafði jákvæð áhrif
á umhverfi sitt, var skemmtilegur og
góðum gáfum gæddur. Nánari kynni
síðar staðfestu að þessi fyrsta upp-
lifun var rétt.
Fljótlega eftir fundi okkar í
Shanghai þróuðust mál með þeim
hætti að Eyþór eiginmaður Junya
tók að sér að byggja upp viðskipti
Glitnis í Japan og nokkrum öðrum
löndum. Jafnframt tók Junya að sér
ráðgjafarverkefni fyrir viðskiptavin
Glitnis á þessum slóðum. Þessi verk-
efni færðu mig og fjölmarga aðra
starfsmenn og viðskiptavini Glitnis
nær Junya. Skemmtilegar minning-
ar koma upp í hugann, t.d. frá mat-
arboði í Mosfellsbæ þar sem Junya
töfraði fram hvern réttinn á fætur
öðrum, eða nýlegu kveðjuboði heima
hjá okkur Önnu þar sem við ásamt
samstarfsfélögum óskuðum þeim fé-
lögum velfarnaðar í næsta kafla sem
var framundan við að byggja upp
nýtt fyrirtæki í Japan.
Ég og fjölskylda mín minnumst
Junya með hlýju í hjarta. Fjölmargir
starfsmenn og viðskiptavinir Glitnis
sem eru búsettir út um allan heim
eru harmi slegnir og hafa beðið mig
að koma á framfæri samúðarkveðj-
um til Eyþórs, foreldra og ástvina.
Megi Junya Nakano hvíla í friði.
Magnús Bjarnason.
Junya Nakano
Morgunblaðið birtir minningargreinar alla útgáfudagana.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli, sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá, sem fjallað er
um, fæddist, hvar og hvenær hann lést, um foreldra hans, systkini, maka og
börn og loks hvaðan útförin fer fram og klukkan hvað athöfnin hefst. Ætlast
er til að þetta komi aðeins fram í formálanum, sem er feitletraður, en ekki í
minningargreinunum.
Myndir | Ef mynd hefur birst í tilkynningu er hún sjálfkrafa notuð með
minningargrein nema beðið sé um annað. Ef nota á nýja mynd er ráðlegt að
senda hana á myndamóttöku: pix@mbl.is og láta umsjónarmenn minningar-
greina vita.
Minningargreinar
✝
Elskulegur eiginmaður minn, tengdasonur, faðir,
tengdafaðir, afi og langafi,
HARALDUR SIGURJÓNSSON,
Gullsmára 9,
áður Álfhólsvegi 24a,
Kópavogi,
lést laugardaginn 20. september á lungnadeild
Landspítalans í Fossvogi.
Rannveig Leifsdóttir,
Leifur Eiríksson,
Sveinbjörg Haraldsdóttir, Guðlaugur Kristinsson,
Jóhanna Helga Haraldsdóttir,
Eiríkur Ingi Haraldsson, Bryndís Reynisdóttir,
Íris Elva Haraldsdóttir,
Elín Björg Haraldsdóttir, Sveinn Ragnar Jónsson,
afabörn og langafabörn.