Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1956, Síða 15

að togaraútgerð og skipum yfirleitt. Hann hlýt-
ur að hafa lagt töluvert mikið að sér til að kynn-
ast starfinu af eigin raun, farið margar ferðir
með togurum, verið á móðurskipum við Gi-æn-
land og ferðast mikið, enda er hann trúnaðar-
maður bæði skipaeigenda og vátryggjenda og er
það líklega einsdæmi í heiminum. Ennfremur
voru mættir 2 enskir vélstjórar og 5 af áhöfn
skipsins, svo og vélamenn frá h.f. Hamri með
dælur og annan útbúnað.
Var nú hafizt handa undir stjórn capt. Band-
wood, með að taka dælur og áhöld um borð og
byrjað að dæla úr skipinu, er var fullt af sjó
lramúr og afturúr og gekk á ýmsu. Tókst að
dæla úr skipinu til hálfs, en stöðugt var mikið
brim og erfiðleikar miklir.
Einhvern veginn atvikaðist það þannig að ég
hafði gerzt nokkurs konar bátsmaður hjá capt.
Bandwood, og túlkur þegar Geirs Zoéga naut
ekki við. Um flóðin og þegar ekki var hægt að
vinna var farið heim á bæina til að borða og
sofa. Við heldri mennirnir, sem kallað var,
bjuggum á Melhól og munum við hafa verið 7
fastagestir þar, flesta vissi ég næturgesti 10,
en nær 20 manns sátu til borðs þar daglega, því
heimilisfólkið var margt, 7 manns, og alltaf
eitthvað aðkomufólk, svo ærið hefur Gísli bóndi
þurft að draga í búið til að fæða og hýsa allt
þetta fólk.
Föstudaginn 23. kl. 06.00, er komið var niður
á strandstað, var heldur slæm aðkoma, skipið
var þá lagzt á hliðina, hurðir brotnar inn, lest-
arlúgur skolaðar í burt og skipið fullt af sjó
framúr og afturúr. Dæla, er staðið hafði í véla-
húsgangi, á kafi í sjó og þarmeð óvirk.
Er capteinninn hafði athugað vegsummerkin,
gaf hann skipun um að taka dælurnar í land
og bjarga því, sem bjargað yrði, og þarmeð að
liætta björgunartilraunum. Voru síðan dælurnar
teknar í land og var það hið versta verk, skipið
a hliðinni og dælurnar rennblautar af tjöruolíu,
en menn ófúsir til átaka. Minnstu munaði að
ég yrði höfðinu styttri við það tækifæri, er
slóst á mig strekktur vír, en vírinn kom á húf-
una, sem fauk langt út í sjó og þótti það vel
sloppið.
Daginn eftir fór capteinninn með sína menn
til Reykjavíkur.
Sama dag, er var laugardagur 24. marz, sím-
aði ég til forstjóra landhelgisgæzlunnar og
DÝPTARMÆLAR
ASDIC-LJTBÚNAÐUR
DÝPTARMÆ LAPAPPÍ R

Um smástrauminn hafði myndazt sandrif frá landi og
út að skipinu, svo að ganga mátti þurrum fótum um borð
í hálfföllnu.
tjáði honum hvernig komið var, en taldi jafn-
framt að enn væru möguleikar á að bjarga
skipinu, en tók það jafnframt fram að búast
mætti við að tapa dælum og öllu öðru, er um
borð væri, í sjóinn, því skipið væri nú í enn
meiri hættu en áður, þar sem það lá á hliðinni
og hallaðist útum og lá þannig flatt fyrir brot-
sjóum.
Pétur Sigurðsson sagði eitthvað á þá leið, að
sá sem ekki hættir neinu, vinnur ekki neitt, og
bauðst til að senda það sem óskað væri eftir og
var það 2 dælur með öllu tilheyrandi, „truck-
bíll“ með spili og langur listi af ýmsu dóti, og
var þetta allt komið austur að Melhól á sunnu-
dagskvöld.
Á laugardag og sunnudag var unnið að því
að taka festarvíra, er voru orðnir sandkastaðir,
upp úr sandinum og voru þeir ýmist grafnir
upp eða höggnir og bætt nýjum bútum í. Einn-
ig var leitast við að lagfæra það sem aflaga
hafði farið um borð, hurðir settar fyrir, lestar-
lúgur þéttaðar, en nokkuð af lestarlúgunum
lannst rekið upp á sandi. Veður var batnandi og
dálítið farið að slá á sjóinn.
Snemma á mánudagsmorgun er hafizt handa
um að taka dælur og annan útbúnað um borð,
allar þéttingar endurbættar og jafnframt byrj-
að að dæla bæði úr vélarúmi og lestum, og á
þriðjudag var búið að dæla allan sjó úr skipinui
Enskur vélstjóri frá vátryggingafélaginu, mrJ
Eden, var kominn aftur og von var á öðrumj
mr, Holderoft, alltaf kallaður Bill. V/s Þór koml
Framhald á bls. 150
TAL5TDÐVAR FRIÐRIK A. JDNBBDN
5 DG 40, 5 OG VO WATT GARÐASTRÆTI 11
SÍMI 4135
SÍMRAD
ví KIN G U R
147