Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1956, Blaðsíða 17

KTINNI
Nylon — nylon.
Á hinni miklu fiskiðnaðarsýningu í Kaupmannahöfn,
sem haldin var dagana 18. til 27. maí s.l., gat marga
merkilega hluti að líta. Meðal annars voru sýnd þar
skrúfublöð fyrir skip úr nylon. Skrúfublöð þessi eru
afar sterk og hafa verið reynd meðal annars í ís og
látin slást í harða hluti, án þess að brotna, en aftur á
móti er hægt að rispa þau og afnvel skera með egg-
vopni. Meðal annars var bátur með þessi skrúfublöð
látinn stranda í grýttri urð og slógust þá blöðin i grjót-
ið. Reyndust þau svo sterk, þótt þau yrðu að lokum að
láta undan, að engin skrúfublöð hefðu þolað nema lít-
inn hluta af þeirri meðferð. Skrúfublöð þessi eru steypt
við mjög háan hita og þrýsting. Uppfinndingamaðurinn
Höjsgaard bauð sýningargestum að reyna að brjóta þau
með bareflum, en það tókst ekki. Skrúfublöð þessi vöktu
mikla athygli fagmanna.
*
Hárið.
Rannsóknir hafa leitt í ljós, að það er rétt, sem sagt
hefur verið, að menn geti orðið gráhærðir á einni nóttu.
Og ekki aðeins það, heldur orðið bersköllóttir á jafn
stuttum tíma. Orsökin getur verið margskonar, en al-
gengast er taugaáfall, taugastríð og þess háttað. Þá er
það einnig sannað, að ekkert hár er „kolsvart". Dekksta
hár er, þegar vel er að gáð, dökkbrúnt, jafnvel þótt það
sýnist vera blásvart, eins og á Kínverjum. Þá er loks
vitað, aðhárið grær ekki alltaf stöðugt og jafnt, heldur
hefur það sýna misjöfnu vaxtatíma, sem standa oftast
yfir í ca. 8 vikur að hverju sinni. Síðan kemur kyrr-
stöðutímabil eða hárfall.
*
Þýzk nákvæmni.
Flestir hafa heyrt getið um hina þýzku nákvæmni, sem
þykir stundum úr hófi fram. í janúarmánuði er grímu-
hátíð (karneval) í Miinchen, höfuðborg Bayern. Þegar
hin mikla skemmtun er á enda, safnast þátttakendur
fyrir framan ráðhús borgarinnar og þvo innan pyngjur
sínar, til þess þannig að sýna að þeir hafi ekki vei’ið
aurasárir, auk þess, sem að skattarnir verði að bíða
betri tíma.
*
Ströng lög.
í Saudi Arabíu eru ströng lög við ógætilegum aksti'i.
Sá er verður öðrum að bana, vegna óaðgæzlu eða of
hraðs aksturs.má búast við dauðadómi.
Ss
Monty.
Hinn frægi Montgomery marskálkur sagði eitt sinn:
„Ég þarf ekki að óttast atvinnuleysi á meðan ég lifi.
Stjórnin veit nefnilega, að ef hún segir mér upp starfi,
þá byrja ég að skrifa endurminningar mínar".
*
Einkennileg dýr.
Á Nýja-Sjálandi eru hellar nokkrir neðanjarðar, en
á botni þeirra eru tjarnir. Er komið er niður í hella
þessa sjá menn þúsundir af grænum ljósum í lofti
hellnanna, en ljós þessi koma frá fluglirfum, sem þar
lifa og þroskast. Lirfur þessar nota ljós þessi til þess
að hæna að litlar flugur og önnur smádýr, en niður úr
loftinu hanga þræðir mjög límkenndir, þannig að ef
eitthvað dýr snertir þá, er það fast og auðvelt æti lirf-
anna. Eitt er enn einkennilegt við lirfur þessar, en það
er hve næmar þær eru fyrir hljóði. Ef talað er hátt í
hellinum slokkna skyndilega öll Ijós. Þegar lirfutíminn
er á enda, er hinum fullvöxnu flugum létt að komast í
burtu, því hellar þessir hafa göng upp á yfirborðið,
sem flest eru manngeng.
*
Blindir fá sýn.
Það var ekki svo lítill merkisdagur í lífi frú Beatrice
Blunden í Witstable í Englandi í nóvembermánuði s.l. ár,
er hún, sem orðin var 44 ára gömul, hafði verið blind
frá 14 ára aldri og aldrei séð mann sinn og fjögur upp-
komin börn. Oft hafði hún leitað lækna, en ætíð án ár-
angurs þar til þá, að hún var lögð inn á sjúkrahús til
aðgerða frægs læknis, er meðal annars tók hornhimnu
úr auga dáins manns og græddi það á auga Beatrice.
Aðgerðin tók langan og erfiðan tima fyrir frúna, en alls
var hún undir hendi læknisins í 18 mánuði, en fögnuður
hennar var að sjálfsögðu mikill, er hún fékk sjónina.
Þess skal getið, að maður hennar er einnig blindur, en
nú er talið að von sé einnig fyrir hann að fá sjónina
aftur.
*
Engin slagsmál á „vellinum“.
Á hinum nýja knattspyrnuvelli í Napoli er gert ráð
fyrir að áhorfendur freistist til þess að æða inn á völl-
inn og ráðast á leikmennina, eins og svo oft hefur átt
sér stað, þar sem blóðið er heitt og jafnvel víðar. Á
milli áhorfendasvæðisins og leikvallarins er 6 metra
djúp og 4 metra breið gryfja, leikmönnum til varnar.
*
Þorskurinn.
Það er nú sannað vísindalega, að fiskar (að minnsta
kosti flestir) skynja hljóð. Fiskar voru settir í vatns-
þró (aquarium). í hvert sinn og þeim var borið æti var
visst hljóðmerki gefið áður og brátt syntu þeir þangað
sem hljóðið kom og ætið. Síðan var reynt að láta þá
þekkja mismuandi hljóðmerki og tókst að fá reynslu fyr-
ir því, að þeir geta greint á milli á einum fjórða úr
áttund, en er bilið varð minna brást hljóðnæmi þeirra
alveg.
*
Góð hugmynd.
Skattgreiðandi í Albino á Ítalíu sótti um sveitastyrk
til þess að greiða skattana.
VIKINGUR
149