Náttúrufræðingurinn - 1936, Blaðsíða 21

NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 129
<JIIIIIIIIIII||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||l||||||||||||||||||||||||||,||||||||||||||||||||||tl|||
6. Gaddakrabbi (Lithodes maja L), D og N Troldkrabbe
(15. md.), er næst-stærsta krabbategund hér í sjó (1 130 mm eða
meiri) og auðþekktur á því, að hann er allur settur hörðum gödd-
um, sem gera hann æði úfinn viðkomu. Öftustu fæturnir eru van-
þroska, hinir langir (fóthaf ca. 650 mm), en tengurnar eru tiltölu-
lega smáar og sú vinstri minni en hin, svo að dýrið er ekki eins-
hliða, og er sú skekkja mun meiri á kvendýrinu, þar sem halinn
er líka skakkur, en öfugt, því hægri hlið hans er minni. Gadda-
15. md. Gaddakrabbi. (Úr Danmarks Fauna).
krabbinn á heima í N-Atlantshafi frá Grænlandi til Norðursjáv-
ar á 10—200 m dýpi, og hér við land er hann alltíður við hinar
hlýjari strendur landsins frá SA-landi (Litladjúpi) til Vestfjarða
og á síðari árum verður hans vart við Norðurströndina alla leið
til Skjálfanda. (Samfara hlýrri sjó á þeim stöðum?) Hér fæst
hann aðeins á djúpmiðum (110—300 m) í botnvörpur eða í fiski,
t. d. keilu, enda þótt hann hljóti að vera flestum fiskum nokkuð
erfiður biti, vegna gaddanna. Höf. hefir séð hann með eggjum
undir hala í maí og júní.
c. Kuðungakrabbar (Eupagurus Brandt), D Eremitkrebs, N
Lurkrabber, eru svipaðir eiginlegum kröbbum að framan, en með
langa fálmara og misstórar tengur (sú vinstri minni, líkt og á
gaddakrabba). Tvö fremstu ganglimapörin eru stór og sterk, en
tvö hin öftustu vanþroskuð, skjöldurinn mjór og linur að aftan.
Halinn er pylsumyndaður, krókboginn og limalaus að heita má.
Kemur þessi skekkja halans og allur skapnaður dýrsins að aftan-
9