Spegillinn - 01.05.1954, Qupperneq 13

SPEGILLINN
73
í FJÁRHAGSNEFND
öldungadeildar Bandaríkjaþings var fyrir skömmu til umræðu spurn-
ingin um það, hvort Margrét Bretaprinsessa reykti smávindla. Var
hér ekki um að ræða kaffislúður, heldur í fúlustu alvöru, í sambandi
við stórar fyrirætlanir vindlaframleiðenda, ef orðrómurinn pkyldi reyn-
ast sannur. Hafa þeir nú í hyggju að leita sér upplýsinga í málinu,
eftir diplómatiskum leiðum, og fari það allt að óskum, á að hefja
herför á hendur sígarettunum, og hafa prinsessuna að vopni þar sem
lungnakrabbinn nær ekki til. Er þessa getið hér vegna þeirra, sem
ekki hafa kynnzt nema lágmenningunni að vestan, svo að þeir fái eitt-
hvað sýnishorn af hámenningunni, til tilbreytingar.
VEÐURSPÁMENN
verndaranna á Vellinum höfðu með góðum fyrirvara gefið út spá
um, að hér skyldi verða tuttugu stiga frost um páskana, en áður höfðu
þeir, með löngum fyrirvara spáð því, að aldrei yrði hér meira en
öklasnjór í vetur sem leið, og segir Alþýðublaðið, að það hafi gengið
eftir og er því talsvert uggandi er það birti hina spána fyrir páskana.
Eftir þessu að dæma ætti bæði Hellisheiði og sjálft hjálpræðið, Krísu-.
víkurvegurinn, að geta orðið ófært í öklasnjó, og fer þá að verða lítið
úr vetrarbílstjórunum og farartækjum þeirra. Ekki þarf að taka fram,
að um páskana kom hvorki tuttugu stiga né annað frost.
HANNIBAL
flutti á afliðnu þingi frumvarp um „Kvikmyndastofnun Ríkisins",
sem skyldi annast allan innflutning kvikmynda til landsins, svo og
sýningu þeirra, þar í innifalið að gera bíóin upptæk og ríkiseinoka
HÖFUÐSTAÐUR VOR
hefur nýskeð fengið góða send-
ingu frá höfuðstað Norðurlands,
sem sé álftarhjón, sem nú hafa
fengið vist á Tjörninni hér. Voru
tvenn slík hjón til á Akureyri, en
samkomulagið var svo bágborið,
að réttara. þótti að stía þeim
sundur, en til þess að friðurinn
yrði ekki allt of mikill, voru grá-
gæsarhjón látin fylgja með í gjöf-
inni, sennilega til þess að láta
höfuðstaðarbúa rugla saman álft-
arungum og gæsarungum, þegar
þar að kemur.
ARTHUR WILSON,
fyrrum hershöfðingi í Bandaríkjaher, hefur gert téðum her glæsi-
legt tilboð upp á 100 dollara kontant, fyrir að gefa aðal-skósveini
McCartys á kjaftinn. Hefur herinn enn ekki gengið að þessu tilboði,
en heyrzt hefur, að hann muni kannske verða til viðtals, ef tilboðið
hljóðaði upp á 200 dollara fyrir að gefa McCarthy sjálfum á kjaft-
inn. Aðrir segja, að menn dragi sig í hlé vegna þess, að framboðið
muni verða svo mikið, að verðlaunin verði ekki nema brot úr senti
per kjaft.
þau dálítið. Að einu leyti var frumvarp þetta stórum skynsamlegra
en Hannibal sjálfum datt í dug. Það hefði sem sé algjörlega losað
okkur við ameríska gumsið, sem hér hefur verið mest á boðstólum,
þar sem Kaninn vill ekki eiga viðskipti við ríkisstofnanir, eins og
dæmið um áburðarverksmiðjuna sannar, og hefði mátt spara lög-
gjafarsamkomunni fyrirhöfn með því að benda Hannibali á þetta.
FLUGFÉLÖGIN
buðu fyrir skemmstu 28 manns til útlandafarar; voru það aðallega
menn úr fjárveitinganefnd Alþingis og ýmsir aðrir, sem helzt ráða yfir
sárþjáðum ríkissjóði. Margir lögðu þetta þannig út, að félögin vildu
með þessu tryggja sér aðstoð þessara máttarvalda, en vér getum upp-
lýst, að slíkt er hinn hrapallegasti misskilningur, heldur var förin
gerð til þess að sýna svart á hvítu, að allur þessi mannskapur mætti
alveg missa sig úr landinu, án þess að það breytti neinu um velfarnað
lands og þjóðar.
MORGUNBLAÐIÐ
flytur á sjálfan sumardaginn fyrsta mikla umvöndunargrein um
skrif þau, er samherji vor, Helgi Sæmundsson, hefur látið frá sér
fara um danmerkurför þeirra forsetans, og kveður svo að orði, að
blaðamaðurinn hafi komið heim á fjórum fótum. Oss finnst ekki nema
sanngjarnt þó að krötunum liggi heldur vel orð til frænda vorra, og
dæmi eru nú til þess, að annarra flokka menn hafa komið úr dan-
merkurferðum skríðandi á maganum og alls ekki borið við að nota
fæturna, sízt alla fjóra.
ALÞINGI
hefur samþykkt frumvarp stjórnarinnar um innflutning á keti í
þrjá mánuði á yfirstandandi ári, en þó verður yfirdýralækni falið síð-
asta orðið í því máli — og þar með ábyrgðin ef illa fer. Þar eð mæði-
veikin mun nú, góðu heilli, vera útdauð í landinu, þykir sýnilega ekki
úr vegi að verða sér úti um eitthvað í staðinn — að minnsta kosti þar
sem garnaveikin nær ekki til. En gæti það ekki verið úrræði að flytja
heldur út þá, sem ekki treysta sér til að búa við lítinn ketskammt í
nokkra mánuði, og borga undir þá úr ríkissjóði, sem svarar ketneyzlu
þeirra?
SLYSAVARNAFÉLAGINU
hafa borizt 500 krónur að gjöf,
til kaupa á sporhundi, en undan-
farið hefur allmikið verið um það
rætt í blöðum, að oss hafi allt of
lengi vanhagað um þessar þörfu
og þefvísu skepnur í dýraríki
landsins. Svo illa stendur á, að hin
nýju áfengislög vor eru nú í þann
veginn að taka gildi, annars hefð-
um vér stungið upp á að nota til
þess arna gamla þefara, sem und-
anfarið hafa legið í letinni, með
þeim árangri, að þeffæri þeirra
eru sem óðast að ganga úr sér. Að minnsta kosti hafa þeir ekki aðra
húsdýrasjúkdóma en þá, sem hér eru þá landlægir hvort sem er.