Fálkinn


Fálkinn - 30.07.1938, Blaðsíða 3

Fálkinn - 30.07.1938, Blaðsíða 3
F Á L K I N N VIKUBLAÐ MEÐ MYNDUM. Ritstjórar: Skúli Skúlason. Sigurjón Guðjónsson. Framkv.stjóri: Svavar Hjaltested. Aðalskrifstofa: Bankastr. 3, Reykjavík. Sími 2210 Skrifstofa i Oslo: Anton Schjötsgade 14. Blaðið kemur út hvern laugard. Áskriftarverð er kr. 1.50 á mán., kr. 4.50 á ársfj. og 18 kr. árg. Allar áskriftir greiðist fyrirfram. Auglýsingaverð: 20 aura millim. Herbertsprent. Skraddaraþankar. í hinni rómuðu náttúrufegurð við Siljan-vatn í Dölunum i Sviþjóð voru um síðastliðið nýjár 249 jarðir alger- lega í eyði, svo að bæði íbúðarhús og peningshús stóðu tóm. En auk þess stóðu fjósin tóni á 553 býlum en á 213 býlum höfðu þau hreinlega verið rifin. Á flestum þessara pen- ingslausu býla lifði gamalt fólk í tómthúsmensku eða kaupstaðabúar höfðu keypt býlin til sumarbústaða. Þíssaf tölur eru úr skýrslu nefnd- ar, sem sett var til að finna ástæð- urnar til flóttans úr sveitunum, Svarið er það, að iðnaðurinn bjóði svo góð afkomuskilyrði, að fólk hafi betra lifsuppeldi af honum en land- búnaðinum, Ungir synir óðalsbænda vilja jafnvel ekki taka við skuld- lausum jörðum feðra sinna, því að þá yrðu þeir að1 neita sjer um lífs- þægindi, sem þeir gætu veitt sjer sem iðnaðarmenn. Það er algengt, að jarðeigendur byggi mönnum jarð- ir endurgjaldslaust og meira að segja dæmi til að þeir borgi eignaskatt ábúandans, til þess að jörðin fari ekki i órækt og eyði. — Lík dæmi eru til frá Noregi lika. „Þegar svo fer um hið græna trjeð....?" Sviar urðu fyrstir Norð- urlandaþjóða til þess að grípa til þess bjargræðis bændunum til handa að knýja fram verðhækkun á afurð- um þeirra. Norðmenn og Danir tóku upp sömu aðferð skömmu síðar. En þessari verðhækkun fylgdi sá bögg- uh, að nýjar kauphækkanir urðu i iðnaðinum. Þar voru skipulögð stjettarfjelög, sem gátu knúð frarn vilja sinn. Aðstaðan batnaði því ekkert, iðuaðurinn gat boðið betra kaup eftir sem áðiur og bændur urðu að missa allan ágóðann af afurða- hækkuninni í hendur verkafólks sins, ef þeir áttu að geta haldið þvi. „Bjargræðið" varð því ekki annað en svikamylla. Og bændur eiga við jafn erfið kjör að búa eftir sem áður. Hjer á landi hefir það sama orð- ið uppi á teningnum. Þeir sem vilja stnnda búskap verða að láta sjer nægja minni lífsþægindi, en fólkið í kaupstöðunum hefir. Það hefir komið á daginn, að meðalbú ris tæplega undir því, að hafa sæmilega byggingu yfir heimafólk sift, hvað þá annað. Og þeir sem hafa viljað bæta jarðirnar hafa orðið hvað verst úti. Hinir, sem stóðu á gömlum merg og hafa rekið nurlarabúskap að gömlum hætti og ekki leyft sjer eyr- is gjöJd til óþarfa, hafa bjargast. Hvar eru ráðin til að afstýra þess- um voða? Þvi að hvað væri þjóð- in ef sveitirnar eyddust? „Dronning Alexandrine" legst að Grófarbryggjunni, þar sem skátastúlk.ur standa heiðursvörð í tveimur röðum. Hjá bilunum stendur hljómsveitin, en efst á bryggjunni hópur heldri manna, sem komnir eru til að heilsa hinum tignu gestum. Fremst á myndinni nokkur hluti mannfjöldans á hafnarbakkanum. ¦ HEIMSÓKN KRÓNPRINSHJÓNANNA Það þykir jafnan miklum tið- indum sæta, þegar konungleg- ir gestir koma hingað, enda eðlilegt þar sem það eru mjög fátíðir viðburðir. Fyrsti þjóð- höfðingi, er steig á íslenska grund var Kristján IX., árið 1874, á þúsund ára afmæli Is- landsbygðar. Sonur hans, Frið- rik VIII. gisti Island 1907, og núverandi konungur Dana og íslendinga, Kristján X., hefir komið hingað fjórum sinnum. Auk þeirra feðga mun margur minnast krónprins Svía, Gustafs Adolfs, er var hjer gestur á Al- þingishátiðinni. Friðrik krón- prins, sem nú er hjer staddur, hefir komið hingað tvisvar sinn- um áður, í seinna sinnið fyrir fjórum árum. Nú er i för með honum kona hans, krónprins- essa Ingrid, dóttir Gustafs Ad- olfs krónprins Svia. Er hún nú í fyrsta sinni á íslandi. — Það var margt um manninn niður við höfn á sunnudags- kvöldið, þegar „Dronning Alex- andrine" lagðist að bryggju. Það leyndi sjer ekki að alt það marga fólk, er þangað var kom- ið hafði eitthvert erindi, en er- indið var að sjá krónprinshjón- in eitt augnablik áður en bílarn- irfeldu þau sjónum, og þá eink- um krónprinsessuna, a. m. k. karlmennirnir. Áður en krónprinshjónin gengu í land spilaði lúðraflokk- ur undir stjórn Páls Isólfssonar þjóðsöngva Islendinga og Dana. Við landgöngubrúna biðu for- sætisráðherrahjónin þeirra. — Bauð ráðherra fyrir hönd Is- lendinga hina konunglegu gesti velkomna, en forsætisráðherra- frúin, sem var í fallegum skaut- búningi afhenti krónprinsess- unni fagran blómvönd. Meðfram öllum landgangin- um var stór flokkur lögreglu- þjóna og skáta, sem hjelduuppi reglu og vörnuðu þess, að á- horfendurnir yrðu mjög nær- göngulir. Klæði hafði verið komið fyrir eftir endilangri bryggjunni þar sem krónprins- hjónin skyldu ganga áður en þau og fylgdarlið þeirra stigi upp í bílana, er flytja skyldi þau til bústaðar þeirra á Hótel Borg. Framh. á bls. 14. Krónprinshjónin um borð í ,,Dronning Alexandrine".

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.