Fálkinn - 12.12.1952, Blaðsíða 17

JÓLABLAÐ FÁLKANS 1952 13
i
Varnargarður úr snjó er hlaðinn kringum snjóbílinn við Kerlingahnúk.
dag. Með aðstoð áttavitans og hæðar-
mælisins fikruðum við okkur norður
á bóginn og vorum komnir norðan
til í Kerlingahnjúk um kl. 5. Þá skall
á með norðan stórhríð svo að ekki
þótti ráðlegt að halda áfram ferðinni.
Við höfðum útvarpstæki í bílnum
og fylgdumst því með veðurfregnum,
og kom það heima að er við hlustuð-
um á veðurfregnirnar um hádegið
þennan dag spáði Veðurstofan ill-
viðri. Undirbjuggum við gistingu i
snjóbílnum þar sem hann var kominn
og hlóðum meðal annars um hann varn
argarð á þrjá vegu, til þess að koma
i veg fyrir að yfir hann fennti og
jafnframt svo að veðursins gætti ekki
eins á bílnum. Frost um nóttina var
1G stig og var það mesta frostið sem
við lentum í í ferðinni. Prýðilega fór
um okkur í bílnum og sváfum við
Tiið besta.
Sunnudaginn 2. mars hélst stór-
viðri þetta áfram og var ógerningur
að hreyfa sig í því. Enda héldum við
kyrru fyrir í bílnum þar til lítillega
rofaði til um kt. 4 þann dag. Hugs-
uðum við okkur þá til hreyfings og
gátum áttað okkur á hvar við vorum
örugglega, og kom i ljós að við vor-
um nákvæmlega á þeim stað er við
héldum okkur vera. Var ferðinni þá
haldið áfram og farið í norður aust-
an Urðarvatna og sem teið liggur
niður Vatnahjallaveginn þar til kom-
ið var niður i Eyjafjarðardal. Nokkr-
ir erfiðleikar voru á að komast niður
byggð og fara eftir veginum. Norðan-
lirið var á Akureyri þegar við lögðum
á stað og allir vegir út úr bænum ó-
færir venjulegum bilum. Ferðin yfir
< jxnadat gekk vel en hríðin tafði okk-
ur nokkuð, og er við komum á Öxna-
dalsheiði var bylurinn svo svartur að
ekki sást á milti stauranna sem eru
meðfram þjóðveginum. Urðum við að
hafa alla aðgát á að fylgja staurunum,
og ganga öðru hverju á undan hílnum
vegna liríðarinnar. Mikill snjór var
á heiðinni og talsvert taus í sér.
Er i Skagafjörðinn kom var snjór
þar á vegum ekki mikill, en hins vegar
höfðu Héraðsvötn flætt að nokkru
leyti yfir veginn austan við brúna.
Var þar krap-elgur mikill og urðum
við að gjalda varliug við að lenda
ekki í krapinu. Fórum við utan til
við þjóðveginn yfir ís þar til að
brúnni kom. Gist var i Lönguhlíð þá
nótt. Árla dags 5. mars var ferðinni
haldið áfram og farið fram Langa-
dal og sem teið liggur eftir þjóðveg-
inum. í Langadal var mikill snjór
en strax og suður fyrir Blönduós kom
minnkaði snjórinn nokkuð, hins vegar
það mikill að ófært var venjulegum
bifreiðum. Á Hvammstanga höfðum
við stutta viðstöðu, en liéldum svo
ið þennan dag var gott alveg þar til
að sæluhúsinu á Holtavörðuheiði kom,
en j)á byrjaði að skafa aftur og hvessti
mikið af norðri. Þegar í Fornahvamm
kom var komið mikið illviðri. Við
höfðum frétl á leiðinni að snjólétt
inundi verða í Borgarfirðinum og þvi
gert ráðstafanir til að fá vörubíl til
þess að koma á móts við okkur og
llytja snjóbílinn til Reykjavíkur. Stóð
heima að er við komum móts við
Dalsmynni kom vörubíllinn þar á
móti okkur og flutti okkur og snjó-
bílinn tit Reykjavikur.
Frá Akureyri til Dalsmynnis tald-
ist okkur svo til að við hefðum ek-
ið um 310 kílómetra. En frá Akur-
eyri til Reykjavikur höfðum við
verið á keyrslu 18 klukkustundir,
og er ])á meðtalin keyrsla vöru-
bilsins frá Dalsmynni. Eyðsta snjó-
bílsins virtist okkur vera 50 lítrar
á hverja 100 kílómetra. Mesti hraði
sem hægt var að ná var um 40 km.
á klukkustund. Hins vegar var með-
alhraði oftast um 30 kílómetrar, og
að sjálfsögðu minni þegar yfir lausan
snjó var að aka. Mishæðir töfðu okkur
einnig dálitið.
Við ferðalangarnir vorum mjög á-
nægðir með ferðina og töldum liana
liafa tekist vonum framar þrátt fyrir
mikil og samfelld illviðri sem við
vorum svo óheppnir að hreppa. Við
liöfðum góðan útbúnað og vorum við
öllu búnir, og er það mikils vert í
ferðatögum sem þessum.
Tign og fegurð öræfana er undra-
verð, og erum við sannfærðir um að
margur myndi vilja ferðast um ör-
æfin að vetrartagi. Er þá mála sann-
ast að hér eftir á það ekki að vera
nein frágangssök að ferðast um ó-
hyggðir, öræfi og jökla á vetrum með
góðum útbúnaði og á öruggum farar-
lækjum. Ferðafélag Islands á þakkir
skilið fyrir að hafa komið upp sælu-
húsum svo víða sem raun ber vitni,
á öræfum landsins. Eru þau hin mynd-
artegustu og geta orðið miðstöðvar
fyrir ferðamenn á vetrum ekki síður
en á sumrum, eins og fram að þessu
hefir vcrið.
Htiðarhalli og' bratti hindrar ekki ferðir snjóbílanna.
MATUIt OG VÍN.
Enskt blað flutti nýlega þessar ráð-
leggingar viðvíkjandi vínveitingum
með mat: Drekk aldrei brennivín með
ostrum eða rétl eftir að þú hefir borð-
að ostrur. — Bjóð þú aldrei rauðvín
með neinum fiski nema laxi, sæt vín
með keti eða fiski! Og bjóð aldrei
sæt vín á undan þurrum, sterk vín
á undan léttum, né rauðvín á undan
hvitvínum! Það er dauðasynd að hera
fram nokkurn þann mat, sem edik
er í, með víni eða rétt eftir að vín
hefir verið drukkið. Ef nauðsynlegt
þykir að hafa súrbragð af matnum
verður að nota sitrónusafa í stað
ediks.
VONSVIKINN SKATTGREIÐANDI.
I Hasle sem er smábær skammt frá
Aarlius, var nýlega vígt nýtt skrif-
stofuhús handa bæjarstjórninni. Bæj-
arstjórnin bauð ýmsum gestum upp
á kökur og portvín og meðan á veit-
ingunum stóð kom bóndi einn inn og
sagðist ætla að gera upp útsvarið sitt.
Gjaldkerinn bjó til kvittun og bóndinn
tók við henni en neilaði að borga
upphæðina. Hann liefði enga peninga
lekið með sér, því að hann hefði gerl
ráð fyrir að fá útsvarið gefið, fyrsta
daginn sem skrifstofan væri opin og
sem fyrsti maður er afgreiddur væri.
— Á Jótlandi er það sem sé siður að
þegar ný verslun opnar fær fyrsti
skiptavinurinn ókeypis það sem hann
tekur út.
Vatnahjallaveg vegna svella sem þar
voru, og ennfremur vegna geysimikils
bratta. Komum við niður á jafnsléttu
og um kl. 7, en þá stóð heima að aftur
var hann skollinn á með norðan stór-
hrið, svo ekki var viðlit að halda
áfrain.
Tókum við því það ráð að halda
kyrru fyrir þá nótt aftur í snjóbiln-
um, enda var reynsla okkar af nætur-
dvölinni fyrri nóttina alveg prýðileg.
Mánudaginn 3. mars var árla risið,
en sama stórviðrið virtist þá vera á.
Strax og birtu gætti héldum við ferð
okkar áfram út Eyjafjarðardal og
komum til Akureyrar um kl. 2 þann
dag.
Frá Lögbergi til Akureyrar liöfðum
við ekið 354 kilómetra og keyrslu-
timinn á þvi ferðalagi var 10 klukku-
stundir. Þess má geta að við áttum
eftir bensín til um 50 kílómetra
kcyrslu er til Akureyrar kom. Mátti
segja að ferðin liefði gengið vel og
billinn reynst vel hæfur til ferða-
lagsins, en hins vegar höfðum við
verið óvenju óheppnir með veðrið og
það tafið för okkar verulega. Billinn
hilaði aldrei á leiðinni og ekki þurfti
að grípa til hjálpartækja þeirra, sem
höfð voru með í ferðinni.
Á Akureyri var staðið við rúman
sólarhring og þá aftur lialdið suður
á bóginn og sá kostur tekinn að fylgja
ferðinni áfram suður á bóginn, þar
til að kom að Iladíóstöðinni í Hrúta-
firði. Höfðum við viðstöðu þar og töl-
uðum við stövarmenn sem aldrei
heyrðu tii okkar í talstöðinni á allri
leiðinni, þrátt fyrir það að við köll-
uðum mjög oft. Ferðin frá Radíó-
stöðinni að Fornahvammi tók urn
einn tíma og stundarfjórðung. Veðr-
Myndirnar tók Magnús Jóhannsson.