Fálkinn


Fálkinn - 12.12.1952, Blaðsíða 10

Fálkinn - 12.12.1952, Blaðsíða 10
6 JÓLABLAÐ FÁLKANS 1952 í Louvre-safninu fræga í París eru á veggjunum auglýsingar urn að bannað sé að taka ljósmyndir í safninu eða nota stækkunargler til bess að skoða myndirnar. En skemmtiferðafólk virð- ir þetta bann siundum að vettugi og þá verða umsjónarmennirnir að taka í taumana. Hér sést unisjónarmaður vera að skipta sér af manni, sem skoð- ar eitt listaverkanna gegnum stækkun- argler. — Hús Haralds og Dóru á Maglemosevej. Við dyrnar út í garðinn standa Haraldur, Dóra og Elísabet. Hún er orðin kunn liér á landi og víðar fyrir frábæra tónlistargáfu. — Fyrir fimm árum hélt hún fyrstu op- inberu liljómleika sína. Það var á Akureyri, 26. ágúst 1947, og til minn- ingar um það á hún fallega mynd af Akureyri, með ágröfnum skildi, gjöf frá tónlistarfélaginu á Akureyri. Hálf- um mánuði síðar hélt hún liljómleika hér í Reykjavík og Hafnarfirði. Hún minnist oft þessara fyrstu liljómieika sinna (sem eiginlega voru haldnir í leyfisleysi, því að nemendur Tónlist- arháskólans mega í rauninni ekki halda opinbera hljómleika, og hún var enn í skólanum er liljómleikarnir voru haldnir) og heldur mikið upp á Akur- eyrarmyndina sína, fyrstu heiðursr gjöfina, sem hún fékk á listamanns- brautinni. Elisabet er snillingur á tvö bljóð- færi, klarinet og píanó. Að loknu námi við Tónlistarháskólann í Höfn, en þar hlaut hún ágætiseinkunn við burtfararpróf, hélt hún til Parisar og stundaði þar framhaldsnám lijá fræg- um kennurum i báðum greinum í tvö ár. í fyrrasumar lék hún tvo kon- serta eftir Mozart (kiarinet- og píanó- konsert) með hljómsveitinni í Tivolis Konsertsal og fékk hina ágætustu dóma. En í janúar næstkomandi stend- ur til, að hún haldi fyrstu sjálfstæðu hljómleikana sína í Kaupmannahöfn. Alit bendir til þess, að þessi stórefni- lega listakona mundi lialda vel uppi merki foreldra sinna. Hér eru engin tök á að rekja lista- feril Haralds Sigurðssonar eða frú Dóru. Það hefir verið gert talsverl ýtarlega af Þórði Kristleifssyni í sunnudagsblaði Visis 19. nóv. 1944, og vísast þeim þangað, sem vilja vita meira um Dóru og Harald. En þess- um línum er aðeins ætlað að vera fylgibréf með nokkrum góðum mynd- um, sem nýlega voru teknar á heimili þeirra hjóna. Fyrsta stórviðurkenningin, sem Haraldur hlaut á erlendum vcttvangi, voru Mendelsohn-verðlaunin, er hann fékk á námsárum sinum í Þýskalandi. 'Hann mætti fyrir íslands hönd á Norðurlandahljómleikum, sem Alex- andra Bretadrottning gekkst fyrir i London 1923, og víða liefir hann komið fram og þau hjónin bæði á tónlistarþingum. En um það vill Har- aldur sem minnst tala, eins og allt það, sein er honum til lofs. Mér er nær að halda, að ef honum hefði einhvern tíma tekist illa upp á hljóm- leikum, væri hann fáanlegri til að minnast á þiað. En honum tekst aldrei illa upp. Ásköpuð gáfa og takmarka- laus þjálfun ráða vafalaust mestu um Úr anddyri hússins á Maglemosevej. þetta, en nokkru ræður án efa skaplyndi háns, glaðlyndið og jafn- lyndið, sem jafnan einkenna hann hvar sem hann fer. Og sama lýsingin á vafalaust við um frú Dóru. Þau eru hamingjusamar manneskj- ur. Og Island stendur í meiri þakkar- skuld við þau en flestir gera sér grein fyrir. Með hljómleikum sínum hér á landi og með „uppeldi“ sínu á ungu íslensku tónlistarfólki liafa þau glætt tónlistarsmekk íslendinga. Með flutningi íslenskra tónsmíða cr- lendis hafa þau kynnt þá hlið ís- lenskrar menningar meðal þjóða, sem varla vissu, að íslensk tónm^nning var til. Og gert það á þann hátt, að cigi verður á betra kosið. Okkur sárnar stundum, að þessi yndislegu hjón skuli starfa í öðru landi. En ef til vill fór best sem fór. Það er vafasamt, hvort þau liefðu getað gert íslandi meira gagn í iíeykjavík en þau hafa gert þar sem þau eru. Skúli Skúlason. SKItÍTIN UMGERÐ. Ridgeway hershöfðingjafrú túk ný- lega þátt í veislu í París. Þar tókst tjósmyndaranum að ná mynd af henni — gegnum veiðihorn. Um þessar mundir halda bréfdúfu- félögin í París 100 ára afmæli. — Á afmælisdaginn var 3.500 dúfum sleppt frá Place du Trocadero í París, en þaðan flugu þær hver heim til sín. Hér sjást nokkrar úr hópnum fljúga yfir líkneski Fochs marskálks, sem er skammt frá Trocadero-torginu. — nvuiv jc.it r ALiLiHitiKI. Unga stúlkan á myndinni er eins og heysáta á milli tveggja asna og veit ekki hvorn hún á að kjósa. Því að þeir eru báðir jafn fallegir þessir smávöxnu asnar frá Ceylon.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.