Fálkinn


Fálkinn - 01.05.1959, Blaðsíða 6

Fálkinn - 01.05.1959, Blaðsíða 6
FÁLKINN VOGGUVISAN. ÞaS var í nóvember 1909. Douglas . Fairbanks var þá 25 ára og hafði átt afar annríkt. Hann varð að ná sér í sómasamlega ibúð, og það i snatri, }iví að konan hans var komin á steyp- irinn! Þau höfðu hingað til fengið að vera á sveitasetri föður hennar, bómullarkóngsins Daniels Sullys á Rhode Island fyrir utan New York, en nú varð Doug að finna stað, sem gæti orðið heimili handa þremur'. Beth kona hans hafði alist upp við allsnægtir og Doug langaði til að benni liði eigi verr en hún hafði van- ist. Loks fann hann tíu herbergja ibúð í 78. göttt, boðlega handa mill- jónaerfingja. Og Beth leist vel á íbúð- ina og hrærðist af hugulsemi manns- ins sins. „Krónprinsinn" fæddist aðeins fá- um dögum eftir aS þau höfðu haldið vígsluveisluna í nýju ibúSinni, þann 9. desember: Douglas Fairbanks yngri. Þetta var fituklumpur og ekkert líkur pabba sinum. En pabbi hafSi notað tímann vel. Hann hafði orkt vögguvísu, meSan hann beiS eftir að fá aS sjá afkvæm- iS. En fituklumpurinn kunni ekki aS meta ljóSiS, og það líkaði hinum dáða leikara illa. ASdáun hans á afkvæm- inu fór þverrandi, þó aS Beth reyndi aS halda henni viS. Fairbanks hafði slegiS slöku viS leik- listina síSan hann giftist. Tengda- pabbinn var forríkur. En svo fékk Doug tilboS um að leika elskhuga i gamanleik í London, og þá blossaSi leikáhuginn upp í honum aftur. ÞaS fyrsta sem hjónin gerSu er þau komu til London var aS ráSa til sín fóstru handa Doug yngri, svo að þau gætu verið laus og liðug sjálf. Hún var fædd í írlandi og hét Dedie Dowd. Dedie hafði alist upp i victoriönskum stíl, og hún var siSavönd viS Doug yngri, og taldi hann hafa notið of mikils eftirlætis. Pabbi hans lét hann ráða, og mömmunni þótti gott að geta verið meS manninum sinum sem víð- ast. Því aS Doug eldri var í miklu dálæti hjá kvenfólkinu i London, svo aS Beth vildi helst lita eftir honum. Þegar þau komu aftur vestur, var snáðinn sendur í fóstur til afa síns. En þar höfðu gerst hörmuleg tíðindi: Bómullarkóngurinn rúinn inn að skyrtunni! Sveitasetrið var það eina, sem ekki var tekið af honum, og þang- að hafði hann hypjað sig — gramur og eihmana. Litli Doug botnaði ekkert í þessu. Og hann skildi ekki heldur, aS faðir hans, sem allir tilbáðu, og sem var svo notalegur við aðra, var alltaf fá- látur viS hann. PABBI KYSSIR ÓKUNNA DÖMU. Douglas hafði fulla ástæðu til að vera ánægður með leikaratilveruna. Hann var þjóðhetja í New York. Stæði nafnið hans á auglýsingu var jafnan fullt hús. Fjölskyldan hafði ibúð i Algonquin- gistihúsinu í 44. gðtu, og Doug yngri varð fljótt málkunnugur starfsfólkínu þar. Mest dáðist hann að lyftustrákn- um. Sá átti gott að mega þjóta upp og ofan aílan daginn, i svona falleg- um fötum! LitH Doug vissi hvað hann ætlaði að verða þegar hann yrði stór: Lyf tupiltur! Alltaf var fólk að spyrja hann hvort hann hefSi séS hinn víðfræga föður sinn á leiksviSi. En þaS hafði hann ckki, foreldrar hans vildu ekki koma honum upp á aS fara í leikhús. En Doug litli var aS suða í móður sinni Gamli Doug með fjórðu konuna sína, Iady Ashley. Þau giftust árið 1936. Douglas Fairbanks - eldri og yngri „Aldrei verður hann Doug litli jaín myndarlegur og hann pabbi sinn!" þangað til hún fór með hann. Þau sátu í stúku. Fyrst í stað lét Doug sér fátt um finnast. Hann horfði meira ofan í salinn en á leiksviðið. En svo þekkti hann föður sinn og nú fór hann að taka eftir. Þetta var rómantískur leik- ur og þegar Fairbanks faðmaði kven- hetjuna heyrðist skær barnsrödd rjúfa þögnina: — Mamma, sjáSu hvaS hann pabbi gerir. Hann er aS kyssa stelpuna! TILBOÐ FRÁ HOLLYWOOD. Nú var litli Doug orSinn 6 ára og mál að byrja í skólanum. En þaS yar ekki hægt um vik, því fjölskyldan var alltaf á flækingi. Þegar litli Doug fór að kynnast á cinum staðnum var far- ið þaðan á þann næsta, i þetta skiptiS til London. Þetta var í fyrsta skiptið sem litli Doug sá London. Hann liafði verið of lítill til að sjá, þegar hann var þar i fyrra skiptið. Honum leist sérstak- lega vel á Buckingham Palace og vildi fara þar ínn. Varðmennirnir brostu þegar þeir sáu AmeríkusnáSann sem vildi sjá kónginn. Þegar fjölskyldan var nýkomin til New York aftur skaut kvikmynda- stjóranum Harry E. Aitken upp þar. Hann var i erindum fyrir nýstofnaS félag — Triangel Film Co. — GætuS þér hugsaS ySur aS leika aðalhlutverk í myndunum okkar, herra Fairbanks? Þetta var árið 1915. Kvikmyndin hafði ekki náð þeim völdum þá, sem hún fékk eftir stríðið. ÞaS kom fyrir að leikarar og leikhöfundar fengust til að vinna við kvikmyndir, en flest- ir sem eitthvað þóttust, fitjuðu upp á trýnið. Launin voru heldur ekki ginn- andi. En Charlie Chaplin og Mary Pickford fengu þó gott kaup, þaS vissi Douglas. Hann afsagði það ekki. Hann var orðinn 31 árs og vissi að það yrði ekki í mörg ár enn, sem hann gæti leikiS ungan elskhuga i leikhúsunum, en það var sérgrein hans. Kannske vœri reynandi við kvikmyndirnar? En ef hann gerði þaS yrSi hann aS flytja til Hollywood, burt frá Broad- way, sem hann elskaSi. Og þaS var dýrl að flytja búferlum. — Við borgum flutningskostnað- inn, sagði Aitken. — Og hvað hafið þér hugsað yður að borga mér? — Kringum 2000 dollara. — ÞaS verSa 24.000 á ári. Mér finnst þaS nokkuS lítiS. — Hver var aS tala um 2000 á mán- uSi? Ég átti viS 2000 á viku. Douglas var dugandi leikari, en nú brást honum bogalistin. Hann gat ekki leynt hve hissa hann varS. 2000 dollara á viku! Miklu meira en hann hafði upp úr leikhúsinu, og miklu meira en nokkrum leikurum hafSi boSist! MARY. Og Douglas gekk aS þessu. Aitken fór með hann til Hollywood undir eins, til þess aS hann gæti kynnst öllu þar. Fairbanks var auSvitaS kunnur i HoIIywood vegna allra leik- sigranna á Broadway, og brautrySj endur filmunnar tóku honum meS kostum og kynjum. Þarna hitti hann Chaplin i fyrsta skipti, og þarna var hann kynntur Mary Pickford. Það var fljótgert. Þau urðu hug- fangin hvort af öðru. Douglas hafSi ekki hugmynd um hvernig hann ætti að fá skilnað, en hann vissi að hann varð að gera það. Sama var um Mary að segja. Hún var gift leikaranum Owen Moore. Eftir að samningurinn hafði verið undirskrifaSur sótti Doug konu sina og son og þau settust að í litlu húsi í Los Angeles. Lúxusíbúðirnar voru ekki komnar i tisku þá. MæSginin urSu að vera sjálfum sér nóg, að mestu leyti. Fairbanks var önnum kafinn á kvikmyndastöðinni, og þegar hann var ekki þar, var hann hjá Mary Pickford. Og þó kjaftakerl- ingarnar i Hollywood væru viSvan- ingar móts við það sem þær eru nú, frétti frú Fairbanks bráölega um ást- arævintýr mannsins síns. Allt komst í uppnám milli þeirra, og rimmunni lauk með þvi aS þau sættust á aS skilja. FYRSTA „TVÍSTIRNI" í HOLLYWOOD. Þegar fyrri heimsstyrjöldinni lauk var Fairbanks orSinn milljónamær- itigur. En fjölskyldumálin voru ekki komin í lag. Hann var hræddur viS hneykslismál. Mary var orðin skær- asta stjarnan i Hollywood, hafði feikna tekjur og blaðamennirnir eltu hana á röndum. Fairbanks keypti sér fallegt hús og bjó þar einn. Konan hans og lit.U Doug voru farin til New York. Beth vildi ekki sjá Hollywood framar. Og svo fór að lokum að Mary og Doug fengu skilnað hvort Við sinn maka. Eina skilyrðið, sem frú Fair- banks setti var að henni yrði dæmd- ur rétturinn til sonarins. Douk gekk hiklaust að því. En til þess að láta sjá að sér stæði ekki a sama um drenginn áskildi hann, að hann mætti koma til Hollywood tiltekinn tíma á hverju ári. Doug og Mary giftust svo. ÞaS var gifting sem vakti mikla athygli. Þau voru kölluð „konungshjónin i Holly- wood" og héldu sig eins og konungs- hjón. Þau höfðu hirð um sig, höfðu milljónum dollara úr að spila og margir töldu sér heiður að því aS þau heimsæktu sig. Þau voru fyrstu raun- verulegu „stjörnurnar" i Hollywood, og lögðu grundvöllinn að „stjörnu- lilbeiðslunni", sem haldist hefir siðan. BETH LÍÐUR ILLA. En Beth Fairbanks leið illa. Hún hafði samviskubit út af því aS hafa ekki sýnt manninum sinum meira um- burSarlyndi. Hún frétti aS vísu að shurður höfðu hlaupið á þráðinn milli Doug og Mary. Fólk sagði þá sögu að Mary hefði komið að Doug óþægilega nærri Sylviu Haakes — leikkonunni, sem hann giftist síSar. En þegar Mary lótaði að heimta skilnað lagði Doug

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.