Tímarit iðnaðarmanna - 01.03.1963, Side 6

færð út til annarra iðngreina, eftir því sem þurfa þyk-
ir.“
Þessari samþykkt fylgdi alllöng greinargerð, þar sem
m. a. er rakið að er lög um iðju og iðnað, sem sett voru
árið 1927, voru samin, hafi menn gert sér grein fyrir
„nauðsyn þess að auka þekkingu iðnaðarmanna í ýms-
um greinum, frá því þeir ljúka sveinsprófi og til þess
er þeir fá meistararéttindi.“
1 desember 1958 varð menntamálaráðherra dr. Gylfi
Þ. Gíslason við þeim tilmælum, sem felast í ofan-
greindri samþykkt um skipun nefndar til að gera til-
lögur um meistaraskólamálið. Gerði iðnþingið því, að
því sinni, ekki nýjar tillögur í málinu, heldur lýsti á-
nægju sinni yfir því spori er stigið hafði verið. Það
lýsti og trausti á því, að ráðherra beitti sér fyrir því,
að umrædd framhaldskennsla kæmist á fót sem fyrst.
1959 eru enn gerðar ályktanir um meistarapróf á
iðnþingi, þar sem segir m. a.:
„Þingið telur, að veitingu meistararéttinda í hinum
ýmsu iðngreinum eigi að binda skilyrðum um meistara-
próf, jafnóðum og þau eru upp tekin í hlutaðeigandi
iðn, enda nái þau ákvæði ekki til þeirra, sem lokið
hafa sveinsprófi og iðnskólaprófi áður en ákvæðin um
meistarapróf tóku gildi.“
Árið 1960 eru samþykktar all ýtarlegar tillögur um
framhaldsnám iðnaðarmanna, þar sem m. a. segir: ...:
„Þingið telur að til þess að svo megi verða (þ. e. auka
almenna tæknifræðslu í landinu) þurfi m. a. að gera
ef tirfarandi:
„Koma á fót víðtækri fræðslu um tæknileg efni, þar
sem iðnaðarmönnum og öðrum gefist færi á að stunda
nám í ýmsum tæknigreinum. Telur það (iðnþingið)
meistaraskóla við Iðnskólann í Reykjavík geta orðið
byrjunarstig slíkrar framhaldsfræðslu og telur brýna
þörf á, að framkvæmdir hefjist í málinu hið fyrsta."
I apríl 1961 skilaði meistaraprófsnefndin áliti - og
skal vikið að því síðar, en á iðnþingi það ár lágu fyrir
upplýsingar um undirbúning að meistaraskóla, sem
hefja átti göngu sína á skólaárinu 1961-62. Fagnaði
iðnþingið því þeim áfanga, sem náðst hafði og gerði
samþykkt, þar sem m. a. segir svo:
„Iðnþingið fagnar því, að meistaraskólamálinu hef-
ur miðað verulega áleiðis með því, að meistaraprófs-
nefndin hefur skilað áliti og að væntanlega mun meist-
araskóli fyrir múrara og trésmiði taka til starfa á þess-
um vetri við Iðnskólann í Reykjavík. - Þingið telur
æskilegt, að almennur meisaraskóli gæti í framtíðinni
orðið liður í víðtækara iðnfræði- og tækninámi, og
bendir á þá nauðsyn, að framhaldsmenntun iðnaðar-
manna verði tekin til sérstakrar athugunar á svipaðan
hátt og hin almenna iðnfræðsla.“ - (Til skýringar á
þessu atriði er það, að í upphafi þingsins skipaði
menntamálaráðherra nefnd til að gera tillögur um
endurskoðun iðnfræðslunnar í landinu, á breiðum
grundvelli, og var nefndinni gert að athuga flest þau
atriði, sem iðnþing og Samband Iðnskóla á íslandi
höfðu gert tillögur um, næst liðin ár, varðandi almenna
iðnfræðslu).
Loks má geta þess, að á 24. Iðnþingi 1962 er enn
lýst stuðningi við þetta mál og þingið . . . „telur sem
áður, að koma þurfi á fót föstum meistaraskóla við
Iðnskólann í Reykjavík hið allra fyrsta“.
Eins og ég gat um áðan er Iðnþing Islendinga
æðsta stofnun Landssambands iðnaðarmanna, en það
aftur sameiginlegur vettvangur fyrir hagsmunamál
þeirra og framfaramál. - Allar samþykktir iðnþinga
eru birtar opinberlega, í blöðum og útvarpi, jafnóðum
og þing eru haldin, en auk þess í heild, og lið fyrir lið, í
Tímariti iðnaðarmanna, jafnan í næsta tölublaði eftir
þingin.
Það má hverjum manni ljóst vera, að engum iðnað-
armanni á Islandi á að hafa verið ókunnugt um hvert
hefur stefnt í þessu máli undanfarin ár. Engin mót-
mæli hafa komið fram opinberlega, svo mér sé kunn-
ugt, gegn þessu máli, hvorki frá iðnsveinum né meist-
urum, fram til þess tíma, sem málið átti að vera kom-
ið á lokastig veturinn ig6i-‘6z. En áður en ég ræði
þessa hlið málsins skal aðeins vikið að tillögum meist-
araprófsnefndarinnar og þætti Iðnskólans í Reykjavík
í málinu.
Meistaraprófsnefndin var, sem fyrr segir, skipuð í
desember 1958. I henni áttu sæti: Sigurður Ingimundar-
son, verkfræðingur, formaður nefndarinnar, Björgvin
Frederiksen, vélv.m., þá forseti Landssambands iðnað-
armnana, Óskar Hallgrímsson, rafv., formaður Iðn-
fræðsluráðs, Tómas Vigfússon, húsasm.m. og undirrit-
aður.
Nefndin safnaði allmiklum gögnum um iðn- og
tæknifræðslu innanlands og utan og rakti í áliti sínu
þróun þessarar mála hér og í nágrannalöndunum.
1 niðurstöðum nefndarinnar er m. a. komizt svo að
orði:
„Á það hefur verið bent, hve fábreytt tækninám er
um að ræða hér á landi og mörg verkefni á því sviði
óleyst og aðkallandi. Aðstæður íslenzkra iðnaðar-
manna til sjálfsnáms eru erfiðar, bæði hvað snertir að-
gengilegan bókakost og leiðbeiningarstarfsemi eða
námskeið.
Það mun vissulega taka langan tíma og kosta mikið
fé, að koma tæknimenntun í það horf, sem æskilegt er
og raunar þjóðarnauðsyn miðað við tækni- og við-
skiptaþróun í öðrum löndum.
6
TÍMARIT IÐNAÐARMANNA