Vikan - 13.01.1977, Blaðsíða 27

1
Ævintýri Tinna
£g ma samarJeya
hróía happt ai bún■
tngurt 'nn er hei/J. ■
J/já/pi mér!/i\//
| líktraónafiogg.

Hann er bara
blinc/fu//ur/
Nú sofnar hann út af, ag/ra
er tœJtifctr/ t/f að enc/ur-
„___________ hei/nta ðkr/nio f
H/)opp og h/foghoj /
Tveir kippn' /
strenginn ! _
Hann vi/J þa
/áta cfratga
sig uppf
Bn hrerovegna
sprik/ar hann
S vona, eins oa
a//t cst/t af
cgoffum/rn. -«.
Nú ke/nur hanf? /f/ef
> morg tonnaf
kir/ÍNÆfKfjársjóÓi !
Paó veróurn v/S aá spyrfa
hann sjá/fan 1//77...,
ócj svó tveir
kippir tiiao
komast upp!
Hvernig
skylúi hvína
í táiknum
Ko/beins ?
Dettur/nér nú hó'fuÓ
af herou/n ! Hákar/j
Hann hefur veitt há -
kar/! Hi/aÓ art/ast
hann fyrir mej svona
spaug/ ?
M/k/t ósköp/ £/
þarf fyrat ad t,
dráttar/ínu !