Vorið - 01.06.1956, Qupperneq 28

66
V O R I Ð
Framhaldssagan.
Börnin við járnbrautina.
Saga eftir E. NESBIT — Hannes J. Magnússon þýddi.
(Framhald.)
„Þetta er laglegt, eða hitt þó
heldur," sagði stöðvarstjórinn,
„hann hefu rengan farseðil og veit
ekki einu sinni, hvert hann ætlar.
Ég verð víst að neyðast til að senda
eftir lögregluþjóni."
„Æ, nei, gjörðu það ekki,“ sögðu
öll börnin í einu.
En allt í einu sá Bobbí, að
ókunni maðurinn grét. Aldrei
þessu vant hafði hún vasaklút í vas-
anum, og það furðulega var, að
hann var sæmilega hreinn. Og nú
rétti hún ókunma manninum vasa-
klútinn, án þess að hin tækju eftir
því.
„Bíðið þar til mamma kemur,“
sagði Fríða. „Hún talar frönsku
reiprennandi! Það skuluð þér fá að
heyra sjálfir."
„Ég er viss um, að hann hefur
ekki gjört neitt það, sem gefur
ástæðu til að setja hann í fangelsi,“
sagði Pétur.
„Ég get nú ekki neitað því, að
mér þykir þetta allt nokkuð grun-
samlegt," sagði stöðvarstjórinn.
,,F.n ég 'hef ekkert á móti því að
bíða þar til móðir ykkar kemur.
Mér þætti íróðlegt að vita, hverrar
þjóðar hann er?“
Nú datt Pétri nokkuð í hug.
Hann tók umslag upp úr vasa sín-
um, fullt af útlendum frímerkjum.
„Sjáum til,“ sagði hann við
stöðvarstjórann, „við skulum sýna
honum þetta.“
Þeir sýndu honum ítalskt frí-
merki og bentu ýmist á hann eða
frímerkið og litu spyrjandi augna-
ráði á hann. En liann hristi aðeins
höfuðið.
Þá sýndu þeir honum norskt frí-
merki og annað spánskt, en hann
liristi neitandi höfuðið. En nú tók
hann við umslaginu af Pétri og leit-
aði með skjálfandi höndum í frí-
merkjunum. Loksins rétti hann að
þeim rússneskt frímerki, eins og
liann væri að svara spurningu
þeirra.
„Hann er Rússi,“ sagði Pétur.
„Rússland, það er voðalegt land.
Þar er keisarinn einvaldur. Þess
vegna er ihann svona hræddur.
Mamma segir, að þar sé stundum
farið svo óttalega illa með menn,
jafnvel þótt þeir hafi ekkert til
saka unnið.“