Æskan - 01.11.1954, Síða 11

Jólablað Æskunnar 1954
Ruth Cabral:
*» •*« •*» •*« •*« •*« **• ♦*« ♦*♦ *'» *|» >
»*< ♦*« ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦«
►*♦♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*« ♦*♦♦*♦ ♦*« ♦*♦ «^« ♦*♦
Jöl í Brazilíu.
Langt, langt bnrt frá Islandi er land, sem lieitir
Brazilía. Það liggur í Suður-Ameríku, og þið
munuð geta nærri, að margt er þar ólíkt því, sem
þið þekkið, þar sem það liggur í hitabeltinu og á
suðurhelmingi jarðar.
En auðvitað hýr þar fólk, margt fólk. Og menn
eru alltaf hver öðrum líkir i mörgu. Þeir vinna,
þeir skennnta sér, þeir eiga sér heimili og ástvini,
og þeir halda hátíðir. Mesta hátíð ársins i Brazilíu
eru jólin, eins og í öðrum kristnum löndum.
Mörgum dögum fyrir jól liyrjar undirbúning-
urinn á lieimilunum. Það þarf að kaupa jólatré
og jólagjafir. Á hverju kvöldi sitja krakkarnir og
pabbi og mamma og afi og annna við að búa til
ýmislegt til að liengja á tréð. Og allir eru í pukri
að búa út jólagjafir handa ættingjunum. Enginn
lætur nokkurn iiinna vita, hvað hann liefur á prjón-
unum, svo að gjöfin geti komið alveg á óvart.
Hugsum okkur, að jólin séu komin. Það er liðið
á dag, og pabbi kemur með jólatréð, fallegt, lílið
furutré, og ber það inn í dagstofuna. Svo kallar
hann á börnin til þess að hjálpa til að skreyta
það. Mamma er í eldhúsinu, og hún keppist við,
kafrjóð, að búa út beztu máltíð ársins, kjúklinga,
sem liún er búin að stríðala, grænmeti, ávexti,
hnetur, vínber og nóg af sælgæti.
Nú er búið að skreyta jólatréð. Allir koma með
gjafaböggla sína og leggja þá í kringum jólatréð.
Maturinn er tilbúinn. Mamma getur látið þreyt-
una líða úr sér nokkrar mínútur. Bráðum er liðið
að miðnætti. Þá rennur upp hin langþráða stund,
Ruth Cabral.
Mundir þú þora þetta?
!»♦*♦ ♦*♦ ♦% ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*« ♦’♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ «^« ♦*♦ ♦*♦ ♦*« ♦*♦ ♦*♦ *-*■* ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦£♦ ♦*♦ •£♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ ♦*♦ •
er hver fær sína jólagjöf eða gjafir. Allt í einu er
pabbi liorfinn. Einhver drepur á dyr. Nú kemst
eftirvæntingin á hástig. Sankti Kláus er kominn!
En hvar getur pabbi verið?
„Hvar er pabbi?“ spyr Kláus, og röddin er eitt-
hvað kunnugleg.
„Hann hefur farið eitthvað.“
„Jæja. En hvernig liafa börnin hérna hagað
sér?“ Böddin er eitthvað lílc pabba rödd, en þetta
getur ekki verið liann, þetta er Sankti Kláus.
Mamma segir, að börnin hafi verið væn og góð. Og
nú koma gjafirnar, mikið af gjöfum. Allir fá gjafir,
margar gj afir hver. Og fyrr en nolckur veit er Kláus
horfinn aftur. Og rétt á eftir kemur pabbi.
„Sástu Sankti Kláus, pabbi? Honum þótti svo
leiðinlegt, að þú varst ekki inni.“
Nú segir mamma, að maturinn sé tilbúinn. Allir
setjast að borðinu og snæða af beztu lyst. Þegar
máltíð er lokið, er allt tekið til og lagfært. Áður
en farið er að sofa, eru sungnir jólasálmar. Síðan
eru börnin látin fara í rúmið.
Smám saman hljóðnar í húsinu. Allir sofna.
.Tólakvöldið er liðið. í guðsfriði, jól, og velkomin
aftur næsta ár!
111