Valsblaðið - 24.12.1962, Síða 13

VALSBLAÐIÐ
11
Þórarinn Eyþórsson.
„Þeir hljóta ai5 haja veriS í miklum vandrœS-
umu.
Rætt við nýkjörinn formann
handknattleiksdeildarinnar
„Ég er bjartsýnn á fólkið“, sagði hinn
nýkjörni formaður handknattleiksdeild-
arinnar, Þórarinn Eyþórsson.
Þeir, sem fylgdust með ungu drengj-
unum í Val á árunum um og eftir 1950
og allt fram að 1957, munu hafa veitt
athygli rólegum, þéttvöxnum pilti, sem
lét ekki mikið yfir sér. Hann stundaði
æfingar af kappi og lék í kappliðinu í
handknattleik. Hann var með af áhuga,
af því að honum þótti gaman að leika
og hafði bundizt tryggð til Vals. Ýmsum
mun þó ekki liafa þótt liann líklegur til
að verða mikill snillingur í leikni og
kúnstum handknattleiksins, og kann það
að hafa orðið til þess að hann hvarf um
skeið, án þess þó að hafa sleppt tryggð
sinni til Vals. Hann fylgdist með öllu í
liandknattleiknum í Val, og horfði á
leiki félagsins og liryggðist og gladdist
eftir því sem gekk. Þessi maður er liinn
nýkjörni 25 ára gamli formaður Hand-
knattleiksdeildarinnar, Þórarinn Ey-
órsson.
Þó lilédrægni liafi einkennt Þórar-
in frá upphafi, þá gat Valsblaðið ekki
sleppt lionum við það, að segja örlítið
frá sér, og livernig lionum litist á það
verkefni sem liann nú liefur tekið að
sér, og livernig honum litist á hand-
knattleikinn í Val í dag. Fer þetta sam-
tal hér á eftir.
Hvenœr gerSist þú félagi Vals?
Þegar ég var 7 ára var ég skrifaður
inn í Val, og sótti æfingar á Eiríksgötu-
völlinn. Fyrsti íþróttaviðburðurinn í
Val, sem ég var þátttakandi í, var þeg-
ar malarvöllurinn var vígður, og lék ég
þá í fjórða flokki og mun það vera
eftirminnilegasti atburðurinn til þessa,
og gleymi ég aldrei þegar ég sá séra
Friðrik Friðriksson spyrna knettinum
til vígsluleiksins.
Síðar fluttist ég inn í Kleppsliolt, og
þá var knattspyrnan aðeins í strákafé-
lögum, sem þar voru.
Þá var Hálogaland næsti leikvangur
og þá tók ég að æfa handknattleik 12
ára gamall, og þá voru flestir liand-
knattleiksstrákarnir í þeim flokki úr
Kleppsholtinu. Ég varð svo frægur að
verða tvisvar meistari í þriðja flokki.
Þannig æfði ég þangað til 1957 að ég
dró mig í lilé um stund, en fylgdist
alltaf með.
1 fyrra ráfaði ég á aðalfund deildar-
innar, og vissi þá ekki livaðan á mig
stóð veðrið, því ég var kjörinn í stjórn
hennar. Þeir hafa lilotið að vera í miklu
mannahraki.
Það hefur ábyggilega verið sama
mannalirakið í liaust, með því að kjósa
mig í formannssæti deildarinnar. Ég
vantreysti þessu í byrjun, að ég gæti
valdið verkefninu, en þegar maður er
byrjaður er þetta ekki svo slæmt.
Það er líka svo mikill munur að liafa
með sér í stjórninni áhugasama menn,
þar sem tveir eru af yngri kynslóðinni
og tveir eldri þrautreyndir í málum
handknattleiksins. Þetta ætti því að
geta blessazt fram á næsta aðalfund.
HvaS vilt þú segja um handknatt-
leiksfólkiS í Val í dag?
Ég verð að segja að ég er bjartsýnn
á fólkið, það er mikill efniviður í fé-
laginu, sérstaklega eru það yngri karla-
flokkarnir, sem maður bindur miklar
vonir við. Með þeim ætti að koma nýtt
líf í meistaraflokkinn, svo þeir ættu
ekki að þurfa að vera lengi í annarri
deild.
Yið voruin svo heppnir að fá hinn
kunna liandknattleiksmann og reynda
þjálfara, Birgi Björnsson frá Hafnar-
firði, til að þjálfa lijá okkur fram að
áramótum. Ég er það bjartsýnn, að ef
handknattleiksmenn okkar stunda æf-
ingarnar vel lijá Birgi, er ekki ólíklegt
að þeir nái langt í vetur, því þráða tak-
marki að komast upp í fyrstu deild.
Það er von mín að okkur takist að
halda Birgi áfram, en það getur verið
að það verði undir áhuga leikmanna
komið, livort hann verði lijá okkur eft-
ir áramótin, livort þeir vilja leggja að
sér og sýna vilja á æfingunum.
Ég vænti góðs árangurs af samstarfi
við liandknattleiksfólkið í Val. Ég
vænti þess ennfremur, að það komi til
okkar í stjórninni, með það sem það
liefur yfir að kvarta, ef eitthvað er að,
svo við getum sameiginlega lagfært það
sem aflaga fer.
Ég lít þannig á, að Handknattleiks-
deildin sé sameign okkar allra, sem
handknattleik stundum í Val, og vænti
þess að sérliver félagi sé reiðubúinn til
þess að taka á sig störf og skyldur til
þess að tryggja velferð deildarinnar og
Vals.
Nokkrir erfiSleikar framundan?
Því er ekki að neita að við eigum
alltaf við að stríða fjárliagsörðugleika,
og satt að segja standa þeir starfsem-
inni fyrir þrifum. Við erum að hugsa
um að fá danskan þjálfara, en það
kostar mikið fé, og við höfum áliyggjur
af því, livort okkur tekst að leysa þann
vanda. Við erum sammála um að í þetta
verði að ráðast, og vonum að takast
megi að leysa þetta þjálfaramál og þá
um leið f járhagsmálin.
Annars liafa félagarnir alla tíð sýnt
mikinn áliuga varðandi það að vinna
að þjálfun kauplaust, en það er eðli-
legt að við og við sé fenginn erlendur
þjálfari, sem heinir liingað til okkar
nýjum straumum.
Handknattleiksmenn veröa aS sýna listir sinar
á skemmtunum sínum, og reynir þá á mýktina,
eins og sést á myndinni.