Valsblaðið - 24.12.1962, Qupperneq 15

VALSBLAÐIÐ
13
„Handknattleikurinn er mér konungleg skemmtun"
— Segir Sigríður Sigurðardóttir
Fyrir þrem til fjórum árum hallaði
heldur undan fæti hjá kvennaflokki
Vals. Þær eldri hættu og hurfu meira
og minna, og eftir voru naumast nema
ungar stúlkur, sem þá eðlilega voru ó-
skrifað blað. Þær æfðu og héldu hóp-
inn, og meðal þeirra mátti sjá granna
og sviflétta stúlku, sem maður ósjálf-
rátt veitti sérstaka athygli. Hún komst
fljótt upp á lagið að grípa knöttinn og
ráða við liann. Það var einnig auðséð,
að hún vissi hvað hún vildi, og var ekk-
ert lamb að leika sér við.í keppni. Hún
ljómaði af ánægju yfir því að fá að
berjast, og að gefast upp var henni víðs
f jarri. Ef hart var barizt, var sem harð-
neskjuglotti brygði fyrir rétt sem
snöggvast, og það var eins og maður
hefði það á tilfinningunni að hún biti
á jaxlinn og segði eitthvað í hljóði.
Þessi unga stúlka var liún Sigga. Fyrir
gamlan keppnisþjark, sem veit að
keppni er barátta, þar sem aldrei má
gefa eftir, var þetta upplifun að sjá
viðbrögð stúlkunnar í meðlæti og mót-
læti. Hún hlaut að safna um sig óvíg-
um her valkyrja, sem ættu eftir að
skrifa blað í sögu handknattleiksins í
Val, og það má segja að það liafi gerzt
á síðasta Islandsmóti er þær urðu Is-
landsmeistarar. Sjálf hefur hún skap-
að sér nafn sem ein snjallasta hand-
knattleikskona Islands í dag, ef ekki
sú allra bezta.
Valsblaðinu þótti því sjálfsagt að
eiga stutt viðtal við Siggu, nei fyrir-
gefið, frú Sigríði, og fer það hér á eftir.
Hvenær byrjaðir þú að æfa og
keppa?
Ég byrjaði að æfa 1959, og það lítur
út fyrir að Valur hafi verið í miklum
vandræðum með stúlkur í kapplið, því
eftir 3 æfingar var ég sett í keppnis-
lið! —
Nú og síðan hef ég keppt stöðugt í
meistaraflokki Vals, með smá „forföll-
um“ þó. Þetta hefur gengið alveg sæmi-
lega, og má gott kallast að vinna Is-
landsmótið í fyrra.
En segðu mér, af liverju ertu að æfa,
sem ert húsmóðir og móðir, og með
heimili?
Ástæðan er einfaldlega sú, að ég hef
áliuga á liandknattleiknum. Ég nýt þess
að koma á æfingar, það er „konungleg
skemmtun“ fyrir mig. Þar hitti ég líka
stelpurnar sem halda svo vel saman, og
með þeim á ég sem sagt svo margar
ánægjustundir að ég vil ekki missa af
þeim. Það er gaman að sjá þennan
stóra hóp sem kemur á æfingar stund-
um 3—4 lið, og svo vonar maður að
þarna séu á ferðinni stúlkur sem geta
tekið við af okkur eldri, og þá er gott
að hafa það á samvizkunni að liafa
verið með í að búa þær undir það
starf, og ég er bjartsýn á framtíðina.
Hvernig líkar þér við Árna sem þjálf- I
ara?
Hann er dásamlegur þjálfari, varla
hægt að liafa hann betri. Hann er að
vísu strangur við okkur, og við lirökkv-
um til þegar hann kallar, en svona vilj-
um við liafa hann o>g ekki öðru vísi.
Og satt að segja tilbiðjum við liann
sem þjálfara.
Hvernig er félagsandinn í Handknatt-
leiksdeildinni ?
Mér finnst hann yfirleitt mjög góð-
ur, og sem dæmi vil ég nefna þegar við
fórum upp á Akranes um daginn, og
lékum þar nokkra leiki, í öllum flokk-
um.
Það var eitthvað svo gaman á sjálfu
ferðalaginu, talað og lilegið, engin
keppnisspenna eða ávítur fyrir slæma
sendingu eða leik. Og þó við værum
búin að vera saman allan daginn, þótti
sjálfsagt að enda þennan skemmtilega
dag með smá samkomu og dansi í fé-
lagsheimilinu, og þangað fóru allir
beina leið ofan að!
Ég vona að við förum fleiri svona
smá kynnisferðir í vetur.
Hvernig lízt þér á Islandsmótið ?
Mér er ljóst að það verður erfitt að
halda titlinum, því FH-stúlkurnar eru
mjög góðar, en að sjálfsögðu æfum við
af krafti, og gerum sem við getum.
Hvað hefur þú leikið marga lands-
leiki og hvaða keppni liefur þér þótt
skemmtilegust ?
Alls hef ég leikið 6 landsleiki, og
væri gaman ef þeir yrðu 10, en úr því
sker tíminn að sjálfsögðu. Skemmtileg-
asti leikurinn er ég lief leikið var lands-
leikurinn við Svíþjóð er við unnum
9:8. Það var nú stemning sem sagði
sex! Ég var svo heppin að skora 2
mörk í leiknum, og það vildi svo til
að ég skoraði 2 mörk í hverjum leik í
því itióti.
Segðu mér, verður ekki togstreita um
það, hvort ykkar lijónanna eigi að vera
„barnapía“ þegar bæði þurfa að æfa
Framh. á bls. 18.
Sigríður SigurSardóttir.
ASal valkyrja okkar Valsmanna.